در این مقاله، ساختار قرارداد فیوچرز دائمی (Perpetual Futures Contract) را بررسی می‌کنیم و مفاهیم پیچیده‌ی آن را به زبان ساده آموزش می‌دهیم. قرار است با بررسی دقیق نحوه عملکرد اهرم معاملاتی (Leverage)، تفاوت این ابزار با قراردادهای آتی سنتی و یادگیری اصول حیاتی مدیریت ریسک، مکانیزم‌های درونی معاملات پرپچوال را درک کنید. پس از پایان این مسیر آموزشی، دانش کافی برای باز کردن پوزیشن‌های دو طرفه‌ی لانگ و شورت را در اختیار خواهید داشت و می‌توانید بدون نیاز به مالکیت واقعی دارایی‌ها، از نوسانات بازار به نفع سرمایه‌ی خود استفاده کنید.

آشنایی با پایه‌ها و مفاهیم قراردادهای آتی در بازار ارز دیجیتال

برای ورود به هر بخش جدید از بازارهای مالی، برداشتن قدم‌های اول و درک مفاهیم پایه اهمیت بسیار زیادی دارد. بخش بزرگی از جذابیت بازار ارزهای دیجیتال، وجود ابزارهایی است که به معامله‌گران اجازه می‌دهند در هر شرایطی از بازار سود کسب کنند. قراردادهای آتی یکی از همین ابزارهای قدرتمند هستند که در ادامه با زبانی ساده به بررسی دقیق آن‌ها می‌پردازیم.

قرارداد فیوچرز یا آتی چیست و چه کاربردی دارد؟

برای درک بهتر قرارداد فیوچرز، بیایید با یک مثال ساده از زندگی روزمره شروع کنیم. فرض کنید قصد خرید یک گوشی موبایل جدید را دارید، اما پول شما دو ماه دیگر آماده می‌شود. از طرفی، با توجه به شرایط بازار نگران هستید که تا دو ماه دیگر قیمت این گوشی گران شود. فروشنده‌ی موبایل به شما پیشنهاد می‌دهد که امروز یک قرارداد امضا کنید و متعهد شوید که دو ماه دیگر، گوشی را دقیقا با همین قیمت امروز بخرید.

در این حالت، شما در واقع یک قرارداد آتی بسته‌اید. اگر دو ماه دیگر قیمت گوشی در بازار بالا برود، شما سود کرده‌اید؛ زیرا گوشی را با قیمت ارزان‌تر امروز خریداری می‌کنید. اما اگر قیمت گوشی افت کند، شما ضرر کرده‌اید چون موظف هستید پول بیشتری نسبت به قیمت روز بازار پرداخت کنید و به قرارداد خود پایبند بمانید.

در بازار ارزهای دیجیتال، قرارداد فیوچرز دقیقا همین مکانیزم را دارد. این قرارداد توافقی است بین خریدار و فروشنده تا یک دارایی مشخص (مثل بیت کوین) را در یک تاریخ و زمان معین در آینده، با قیمتی که امروز توافق کرده‌اند معامله کنند. نکته‌ی جذاب ماجرا این است که شما در این معاملات، مالک واقعی آن ارز دیجیتال نمی‌شوید، بلکه فقط روی روند تغییرات قیمت آن شرط‌بندی می‌کنید. کاربردهای اصلی قراردادهای فیوچرز در دنیای رمزارزها شامل موارد زیر است:

کسب سود در بازارهای نزولی: برخلاف خرید معمولی که فقط با بالا رفتن قیمت سود می‌کنید، در بازار فیوچرز می‌توانید پوزیشن شورت (Short - فروش استقراضی یا شرط‌بندی روی کاهش قیمت یک دارایی) باز کنید و حتی از ریزش بازار هم پول به دست بیاورید.
چند برابر کردن قدرت خرید: شما می‌توانید با استفاده از لوریج (Leverage - ابزاری که به شما اجازه می‌دهد سرمایه‌ای بیشتر از موجودی خود را از صرافی قرض بگیرید) حجم معامله‌ی خود را بزرگ‌تر کنید و به همان نسبت سودهای بیشتری کسب کنید.
مدیریت و پوشش ریسک: سرمایه‌گذاران بزرگ برای محافظت از سبد دارایی‌های خود در برابر نوسانات شدید و ناگهانی بازار، از قراردادهای آتی به عنوان یک سپر دفاعی استفاده می‌کنند.

قرارداد فیوچرز دائمی (Perpetual Futures Contract) چیست؟

حالا که متوجه شدید قرارداد آتی چگونه کار می‌کند، درک قرارداد فیوچرز دائمی یا همان پرپچوال (Perpetual) برای شما بسیار راحت خواهد بود. در بازارهای مالی سنتی، قراردادهای آتی همیشه یک تاریخ انقضای مشخص دارند؛ یعنی در یک روز و ساعت خاص، عمر قرارداد به پایان می‌رسد و معامله‌گران مجبور به تسویه‌حساب هستند.

اما دنیای ارزهای دیجیتال همیشه پر از نوآوری است. برای حل مشکل تاریخ انقضا، نوع جدیدی از قراردادها به نام قرارداد فیوچرز دائمی معرفی شد. همان‌طور که از نام آن پیداست، این قرارداد هیچ‌گونه تاریخ انقضایی ندارد. به زبان ساده، قرارداد پرپچوال توافقی است که به شما اجازه می‌دهد پوزیشن معاملاتی خود را تا هر زمان که دوست دارید، باز نگه دارید. شما می‌توانید یک معامله‌ی فیوچرز دائمی را برای چند دقیقه، چند هفته یا حتی چند سال باز نگه دارید، به شرطی که دو قانون طلایی زیر را رعایت کنید:

حفظ پشتوانه‌ی مالی: شما باید همواره مقداری مارجین (Margin - وثیقه یا سرمایه‌ی اولیه‌ای که برای باز کردن و نگهداری معامله در صرافی قفل می‌شود) در حساب خود داشته باشید تا صرافی مطمئن شود توانایی پوشش ضررهای احتمالی را دارید.
جلوگیری از بسته شدن اجباری: تا زمانی که بازار برخلاف پیش‌بینی شما حرکت نکند و ضرر معامله به مرز موجودی وثیقه‌ی شما نرسد، صرافی اجازه می‌دهد معامله‌ی شما فعال بماند.

دلیل محبوبیت فوق‌العاده‌ی قراردادهای فیوچرز دائمی در بین تریدرها این است که نیازی به درگیری با تاریخ‌های انقضا و تمدید مداوم قراردادها ندارند. این ابزار انعطاف‌پذیر به شما آزادی عمل می‌دهد تا هر زمان که استراتژی معاملاتی شما ایجاب کرد وارد بازار شوید و هر زمان که به سود دلخواه رسیدید، با یک کلیک ساده از معامله خارج شوید.

قرارداد فیوچرز دائمی (Perpetual Futures Contract) چیست؟

قراردادهای Perpetual Futures چگونه کار می‌کنند؟

برای درک ساز و کار این معاملات، باید به یک سوال مهم پاسخ دهیم: وقتی قراردادی تاریخ انقضا ندارد، صرافی چگونه قیمت آن را کنترل می‌کند تا با واقعیت بازار همخوانی داشته باشد؟ در بازارهای سنتی، نزدیک شدن به تاریخ انقضا باعث می‌شود قیمت قرارداد به قیمت واقعی دارایی نزدیک شود. اما در فیوچرز دائمی، چون پایانی در کار نیست، سیستم باید از ترفندهای هوشمندانه‌ای استفاده کند تا همه‌چیز در تعادل بماند. در ادامه، سه ستون اصلی که این بازار را سر پا نگه می‌دارند، با هم بررسی می‌کنیم.

فاندینگ ریت (Funding Rate)؛ مکانیزمی برای تعادل قیمت‌ها

تصور کنید دو جاده‌ی موازی داریم؛ یکی نشان‌دهنده‌ی قیمت بیت کوین در بازار عادی یا اسپات است و دیگری نشان‌دهنده‌ی قیمت بیت کوین در بازار فیوچرز دائمی. از آنجا که معامله‌گران در بازار فیوچرز مدام در حال خرید و فروش هستند، ممکن است قیمت در این جاده از جاده‌ی اصلی فاصله بگیرد. برای جلوگیری از این اتفاق، صرافی‌ها از یک کش لاستیکی نامرئی به نام فاندینگ ریت (مبلغی که به صورت دوره‌ای بین معامله‌گران رد و بدل می‌شود تا قیمت قرارداد را به قیمت واقعی دارایی نزدیک نگه دارد) استفاده می‌کنند. فاندینگ ریت دقیقا به این شکل عمل می‌کند:

فاندینگ ریت مثبت: زمانی که تقاضا برای خرید زیاد است و قیمت قرارداد از قیمت واقعی بیشتر می‌شود، معامله‌گرانی که پوزیشن لانگ (خرید) دارند باید مبلغی را به عنوان کارمزد به معامله‌گرانی که پوزیشن شورت (فروش) دارند پرداخت کنند. این کار باعث می‌شود تب خرید فروکش کند و قیمت پایین بیاید.
فاندینگ ریت منفی: برعکس، وقتی قیمت قرارداد به زیر قیمت واقعی افت می‌کند، معامله‌گران شورت باید به معامله‌گران لانگ پول بپردازند. این تشویق مالی باعث می‌شود افراد بیشتری تمایل به خرید پیدا کنند و قیمت دوباره بالا برود.

این تسویه‌حساب‌ها معمولا هر هشت ساعت یک‌بار انجام می‌شوند و کمک می‌کنند تا بازار همیشه در یک مسیر منطقی و امن حرکت کند.

نقش اهرم یا لوریج (Leverage) در چند برابر کردن سود و زیان سرمایه‌ی شما

یکی از جذاب‌ترین بخش‌های بازار پرپچوال، وجود اهرم یا لوریج (ابزاری که به شما اجازه می‌دهد با قرض گرفتن سرمایه از صرافی، با پولی بسیار بیشتر از موجودی واقعی خود معامله کنید) است. لوریج مانند یک ذره‌بین بزرگ عمل می‌کند؛ همان‌طور که ذره‌بین می‌تواند نور خورشید را متمرکز کند و آتش بسازد، به همان نسبت هم اگر مراقب نباشید می‌تواند دست شما را بسوزاند.

فرض کنید شما 100 دلار سرمایه دارید و از اهرم 10x استفاده می‌کنید. حالا شما می‌توانید به اندازه‌ی 1000 دلار در بازار معامله کنید. اگر بازار فقط 10 درصد به نفع شما حرکت کند، شما 100 دلار (معادل کل سرمایه‌ی اولیه‌ی خود) سود می‌کنید! اما روی تاریک ماجرا این است که اگر بازار تنها 10 درصد برخلاف پیش‌بینی شما حرکت کند، تمام 100 دلار شما نابود خواهد شد. به همین دلیل است که استفاده از اهرم نیازمند دانش عمیق و رعایت سفت و سخت اصول مدیریت ریسک است.

نقش اهرم یا لوریج (Leverage) در چند برابر کردن سود و زیان سرمایه‌ی شما | کیف پول من

تفاوت مارجین اولیه (Initial Margin) و مارجین نگهداری (Maintenance Margin)

برای اینکه بتوانید با استفاده از لوریج معامله کنید، صرافی از شما یک وثیقه می‌خواهد که به آن مارجین می‌گویند. برای درک بهتر، بیایید یک مغازه‌ی اجاره‌ای را تصور کنیم:

مارجین اولیه (Initial Margin): این دقیقا شبیه به مبلغ پیش‌پرداخت یا پولی است که برای باز کردن در مغازه و شروع کار نیاز دارید. به زبان ساده، حداقل سرمایه‌ای است که برای باز کردن یک پوزیشن معاملاتی جدید در صرافی قفل می‌شود. مقدار این مارجین بستگی به حجم معامله‌ی شما و اهرمی دارد که انتخاب کرده‌اید.
مارجین نگهداری (Maintenance Margin): حالا که مغازه را باز کرده‌اید، برای اینکه صاحب‌ملک شما را بیرون نکند، باید همیشه حداقل مبلغی در حساب خود داشته باشید تا هزینه‌های جاری پوشش داده شود. در صرافی، مارجین نگهداری حداقل موجودی لازم برای باز نگه داشتن معامله است.

اگر بازار برخلاف میل شما حرکت کند و ضرر شما به قدری زیاد شود که موجودی حسابتان از سطح مارجین نگهداری پایین‌تر بیاید، صرافی برای جلوگیری از بدهکار شدن شما، معامله را به صورت خودکار می‌بندد. به این اتفاق تلخ، لیکویید شدن (صفر شدن سرمایه‌ی درگیر در معامله توسط پلتفرم) می‌گویند. درک تفاوت این دو نوع مارجین به شما کمک می‌کند تا همیشه فاصله‌ی امنی تا مرز خطرناک لیکویید شدن داشته باشید و سرمایه‌ی خود را حفظ کنید.

تفاوت قراردادهای آتی دائمی با قراردادهای فیوچرز سنتی

احتمالا تا اینجای کار متوجه شده‌اید که قراردادهای دائمی چقدر جذاب و پرکاربرد هستند. اما برای درک بهتر جایگاه این نوع قراردادها در دنیای رمزارزها، بهتر است آن‌ها را در کنار برادر بزرگ‌ترشان، یعنی قراردادهای فیوچرز سنتی قرار دهیم. این مقایسه‌ی ساده به شما کمک می‌کند تا دقیقا بدانید چرا تریدرهای بازار ارزهای دیجیتال تا این حد به معاملات پرپچوال علاقه دارند و چه زمانی باید از کدام ابزار استفاده کنید.

مقایسه‌ی تاریخ انقضا و مکانیزم‌های تسویه حساب

بزرگ‌ترین و واضح‌ترین تفاوت بین این دو بازار، در مفهوم زمان پنهان شده است. بیایید با یک مثال ملموس این تفاوت را روشن کنیم. قرارداد فیوچرز سنتی شبیه به یک بلیط قطار است که برای یک روز و ساعت مشخص خریداری می‌کنید. وقتی تاریخ و ساعت حرکت فرا می‌رسد، قطار حرکت می‌کند و بلیط شما دیگر برای روزهای بعد اعتباری ندارد. در بازارهای مالی، به این روز مشخص تاریخ تسویه (Settlement Date - روزی که عمر قرارداد به پایان می‌رسد و خریدار و فروشنده مجبورند سود و زیان خود را قطعی کرده و معامله را ببندند) می‌گویند.

اگر بخواهید در بازار سنتی به معامله‌ی خود ادامه دهید، باید قرارداد رو به اتمام را ببندید و یک قرارداد جدید برای ماه آینده خریداری کنید که کاری زمان‌بر است. اما در نقطه‌ی مقابل، قرارداد فیوچرز دائمی شبیه به اشتراک ماهیانه یک سرویس پخش فیلم است که تا زمانی که موجودی کافی داشته باشید، به صورت خودکار تمدید می‌شود و نیازی نیست هر ماه مجددا ثبت نام کنید. به صورت خلاصه:

فیوچرز سنتی: دارای تاریخ پایان کاملا مشخص است و در روز انقضا، صرافی معامله‌ی شما را می‌بندد و موجودی شما با قیمت همان لحظه تسویه می‌شود.
فیوچرز دائمی: هیچ تاریخ پایانی ندارد. شما آزادی عمل کامل دارید تا معامله‌ی خود را برای هر مدتی که استراتژی شما ایجاب می‌کند، باز نگه دارید و درگیر تمدید قرارداد نشوید.

تفاوت در ساختار کارمزدها و هزینه‌های نگهداری پوزیشن

تفاوت در زمان‌بندی قراردادها، باعث ایجاد تفاوت بسیار مهمی در هزینه‌های معاملاتی شما می‌شود. از آنجا که ساختار این دو نوع قرارداد با هم فرق دارد، هزینه‌ی نگهداری آن‌ها نیز متفاوت محاسبه می‌گردد.

در قراردادهای فیوچرز سنتی، به دلیل وجود تاریخ انقضا، قیمت قرارداد با نزدیک شدن به روز پایانی، به صورت طبیعی و خودکار به قیمت واقعی دارایی در بازار (قیمت اسپات) می‌رسد. بنابراین در این نوع بازارها، شما معمولا فقط کارمزد ورود به معامله و خروج از آن را به صرافی پرداخت می‌کنید و هزینه‌ی پنهان دیگری برای باز نگه داشتن معامله‌ی خود ندارید.
اما در معاملات پرپچوال، همان‌طور که پیش‌تر یاد گرفتیم، به دلیل نبود تاریخ انقضا، صرافی مجبور است از ابزاری به نام فاندینگ ریت برای متعادل نگه داشتن قیمت‌ها استفاده کند. این موضوع باعث می‌شود ساختار هزینه‌ی معامله‌ی شما تغییر کند:
- هزینه‌ی قراردادهای سنتی: برای معاملاتی که قرار است مدت زمان زیادی (مثلا چند ماه) باز بمانند، گزینه‌ی بسیار اقتصادی‌تری هستند؛ زیرا شما درگیر پرداخت هزینه‌های جانبی و دوره‌ای نمی‌شوید.
- هزینه‌ی قراردادهای پرپچوال: در این معاملات علاوه بر کارمزد باز و بسته کردن پوزیشن، شما با هزینه‌ی فاندینگ ریت نیز روبرو هستید. اگر بخواهید یک معامله‌ی دائمی را برای ماه‌های طولانی باز نگه دارید، ممکن است مجبور شوید مبالغ زیادی را به عنوان فاندینگ ریت پرداخت کنید که در نهایت سود شما را کاهش می‌دهد. به همین دلیل، معامله‌گران معمولا از قراردادهای فیوچرز دائمی برای نوسان‌گیری و معاملات کوتاه‌مدت یا میان‌مدت استفاده می‌کنند تا هزینه‌ی نگهداری پوزیشن آن‌ها بیش از حد افزایش پیدا نکند.

بررسی مزایا و معایب معاملات Futures پرپچوال

هر ابزار مالی در دنیای ارزهای دیجیتال، دو روی سکه دارد؛ یک روی آن فرصت‌های بی‌نظیر برای رشد سرمایه‌ی شماست و روی دیگر آن ریسک‌هایی است که اگر مراقب نباشید، می‌توانند به شما آسیب برسانند. قراردادهای فیوچرز دائمی نیز از این قاعده مستثنی نیستند. برای اینکه بتوانید مثل یک تریدر حرفه‌ای در این بازار قدم بردارید، باید با چشمان باز مزایا و معایب این ابزار را بشناسید تا تصمیمات منطقی‌تری بگیرید.

چرا تریدرها به قراردادهای دائمی علاقه دارند؟ بررسی مزایا و فرصت‌ها

اگر از معامله‌گران فعال بازار بپرسید که چرا این نوع قراردادها را انتخاب می‌کنند، به احتمال زیاد به آزادی عمل و انعطاف‌پذیری بالای آن‌ها اشاره خواهند کرد. جذابیت این بازار فقط به یک یا دو مورد ختم نمی‌شود. مهم‌ترین مزایای این قراردادها شامل موارد زیر است:

رهایی از دغدغه‌ی تاریخ انقضا: همان‌طور که پیش‌تر بررسی کردیم، شما نیازی ندارید که نگران زمان پایان قرارداد باشید. این ویژگی به شما اجازه می‌دهد تا پوزیشن معاملاتی خود را تا زمانی که استراتژی شما حکم می‌کند، باز نگه دارید و از دردسرهای تمدید مداوم قرارداد خلاص شوید.
نقدینگی (Liquidity) بسیار بالا: منظور از نقدینگی این است که به دلیل حضور تعداد زیادی خریدار و فروشنده در بازار، شما می‌توانید در کسری از ثانیه معامله‌ی خود را باز کنید یا ببندید. بازارهای پرپچوال معمولا حجم معاملات بسیار بالایی دارند، بنابراین همیشه کسی هست که سفارش شما را بلافاصله تکمیل کند.
کسب سود در بازارهای صعودی و نزولی: برخلاف سرمایه‌گذاری سنتی که فقط نیازمند رشد قیمت‌ها است، در این بازار شما می‌توانید با پیش‌بینی درست افت قیمت‌ها نیز سود قابل توجهی به دست بیاورید.
دسترسی به اهرم‌های معاملاتی بالا: امکان استفاده از لوریج به معامله‌گران با سرمایه‌ی کم کمک می‌کند تا قدرت خرید خود را افزایش دهند. حتی اگر با سرمایه‌ی کوچکی شروع کرده باشید، با یک مدیریت ریسک اصولی می‌توانید بازدهی خود را به شکل چشمگیری ارتقا دهید.

خطرات و ریسک‌های پنهان در معاملات پرپچوال که باید بدانید

در کنار تمام این جذابیت‌ها، بازار فیوچرز دائمی می‌تواند بی‌رحم باشد. اگر بدون دانش کافی و فقط با رویای یک‌شبه ثروتمند شدن وارد این معاملات شوید، ریسک‌های زیر در کمین سرمایه‌ی شما خواهند بود:

خطر نابودی سرمایه یا لیکویید شدن: استفاده از اهرم یک شمشیر دولبه است. درست است که سود شما چند برابر می‌شود، اما اگر بازار برخلاف تحلیل شما حرکت کند، ضرر شما نیز با همان سرعت چند برابر خواهد شد. یک نوسان ناگهانی و شدید می‌تواند در چند ثانیه تمام موجودی درگیر در معامله‌ی شما را صفر کند.
هزینه‌های پنهان فاندینگ ریت: باز نگه داشتن طولانی‌مدت یک پوزیشن در بازار دائمی، مشمول پرداخت هزینه‌ای دوره‌ای است. اگر بازار برای مدت طولانی در جا بزند یا روند کندی داشته باشد، پرداخت مداوم این هزینه می‌تواند بخش بزرگی از سود شما را ببلعد یا حتی معامله‌ی شما را وارد ضرر کند.
نوسانات شدید و استرس روانی: بازار رمزارزها به خودی خود نوسانات زیادی دارد. وقتی اهرم را به این نوسانات اضافه می‌کنید، سرعت تغییرات موجودی شما بسیار بالا می‌رود. این موضوع می‌تواند فشار روانی سنگینی به تریدر وارد کند و باعث شود تا فرد در شرایط بحرانی، تصمیمات احساسی و اشتباهی بگیرد.

با شناخت این مزایا و معایب، حالا شما دیدگاه بسیار روشن‌تری نسبت به ساختار این بازار دارید و می‌دانید که موفقیت در آن نیازمند ترکیب مهارت، احتیاط و انضباط است.

بررسی مزایا و معایب معاملات Futures پرپچوال | صرافی کیف پول من

آموزش گام‌به‌گام ورود به دنیای معاملات فیوچرز دائمی

رسیدن به این مرحله یعنی شما مفاهیم پایه‌ای را به خوبی درک کرده‌اید و آماده‌ی برداشتن قدم‌های عملی هستید. ورود به بازار فیوچرز مانند یادگیری رانندگی است؛ ابتدا باید قوانین را بشناسید، کمربند ایمنی را ببندید و سپس شروع به رانندگی کنید. در این بخش، مسیر ورود شما را به ساده‌ترین شکل ممکن ترسیم می‌کنیم تا با اطمینان کامل اولین معامله‌ی خود را آغاز کنید.

پیش‌نیازهای مهم پیش از باز کردن اولین معامله‌ی پرپچوال

قبل از اینکه اولین سفارش خود را در بازار ثبت کنید، باید ابزارها و دانش لازم را فراهم کرده باشید. بدون این پیش‌نیازها، ورود به بازار شبیه به پریدن در استخر بدون یادگیری شنا است. موارد زیر برای شروع کار کاملا ضروری هستند:

انتخاب یک پلتفرم معاملاتی مناسب: شما به یک حساب کاربری در یک صرافی معتبر نیاز دارید که از معاملات مشتقات پشتیبانی کند. فرقی نمی‌کند از پلتفرم‌های بین‌المللی استفاده کنید یا از صرافی‌های معتبر داخلی مثل صرافی ارز دیجیتال کیف پول من ، مهم این است که پلتفرم انتخابی شما امنیت بالا، نقدینگی مناسب و رابط کاربری روانی داشته باشد.
انتقال دارایی به کیف پول فیوچرز: در صرافی‌ها، موجودی بخش خرید و فروش عادی (بازار اسپات) از بخش فیوچرز جدا است. شما باید با خرید مقداری ارز دیجیتال (معمولا خرید تتر یا USDT) را به عنوان سرمایه‌ی اولیه به کیف پول مخصوص فیوچرز خود منتقل کنید تا بتوانید معاملات را آغاز کنید.
درک کامل رابط کاربری: پیش از باز کردن هر معامله‌ای، با محیط صرافی آشنا شوید و بدانید که دکمه‌های خرید، فروش، تعیین اهرم و تنظیمات مربوط به مارجین دقیقا کجا قرار دارند تا در لحظات حساس بازار دچار سردرگمی نشوید.

معرفی کاربردی مفاهیم لانگ (Long) و شورت (Short)

در بازار فیوچرز، شما می‌توانید هم از بالا رفتن قیمت‌ها و هم از پایین آمدن آن‌ها سود ببرید. این کار با استفاده از دو نوع معامله‌ی اصلی انجام می‌شود که پایه‌ی تمام استراتژی‌های شما خواهند بود:

پوزیشن لانگ (Long): این حالت زمانی استفاده می‌شود که شما پیش‌بینی می‌کنید قیمت یک ارز دیجیتال در آینده افزایش خواهد یافت. به زبان ساده، شما روی صعود بازار شرط می‌بندید؛ در قیمت پایین وارد معامله می‌شوید تا در قیمت بالاتر از آن خارج شوید و سود کسب کنید. این روش دقیقا مشابه همان خرید و فروش سنتی است که همه با آن آشنایی داریم.
پوزیشن شورت (Short): این مفهوم نیاز به کمی دقت دارد. معامله‌ی شورت یا فروش استقراضی زمانی استفاده می‌شود که شما پیش‌بینی می‌کنید قیمت بازار در حال سقوط است. در این حالت، شما دارایی را که ندارید، از صرافی قرض می‌گیرید و آن را در قیمت فعلی (که بالاست) می‌فروشید. وقتی قیمت طبق پیش‌بینی شما افت کرد، آن ارز را با قیمت ارزان‌تر در بازار می‌خرید، قرض صرافی را پس می‌دهید و مابه‌التفاوت این افت قیمت، سود خالص شما خواهد بود.

مطلب پیشنهادی: تفاوت بین معاملات لانگ (Long) و شورت (Short) چیست؟

مدیریت ریسک در قراردادهای دائمی برای جلوگیری از نابودی دارایی

حفظ سرمایه‌ی شما بسیار مهم‌تر از کسب سودهای رویایی است. بازار پرپچوال بسیار بی‌رحم است و اگر قوانین ایمنی را رعایت نکنید، نوسانات شدید می‌تواند به سرعت موجودی شما را به صفر برساند. برای محافظت از دارایی خود، همیشه این اصول طلایی را رعایت کنید:

استفاده از حد ضرر (Stop-Loss): حد ضرر یک ابزار حیاتی است و به قیمتی گفته می‌شود که اگر بازار برخلاف تحلیل شما حرکت کرد، صرافی معامله را به صورت خودکار در آن نقطه می‌بندد. این کار از بزرگ‌تر شدن ضرر و نابودی کل سرمایه‌ی شما جلوگیری می‌کند. به عنوان یک قانون همیشگی، هرگز معامله‌ای را بدون تعیین حد ضرر باز نکنید.
مدیریت حجم معامله (Position Sizing): یکی از بزرگ‌ترین اشتباهات معامله‌گران تازه‌کار، درگیر کردن تمام موجودی حساب در یک معامله است. همیشه فقط بخش کوچکی از سرمایه‌ی خود (مثلا 1 تا 3 درصد) را وارد یک پوزیشن معاملاتی کنید تا در صورت بروز ضرر، همچنان پول کافی برای ادامه‌ی مسیر و جبران اشتباهات داشته باشید.
انتخاب اهرم منطقی و پایین: همان‌طور که می‌دانید، اهرم معاملاتی ضررهای شما را به همان نسبت سودها چند برابر می‌کند. به عنوان یک فرد مبتدی در دنیای رمزارز، همیشه از اهرم‌های بسیار پایین (مانند 2x یا نهایتا 5x) استفاده کنید تا ریسک لیکویید شدن و از دست رفتن دارایی خود را به حداقل برسانید و فرصت یادگیری در یک محیط امن‌تر را داشته باشید.

منابع:

Investopedia

Kraken

OKX

نمودار لحظه‌ای قیمت ای کیو 50