پنج جایگزین برای کیف پول لجر جهت نگهداری بیت کوین و ارزهای دیجیتال

پس از سرقت بیش از ۲۰۰ میلیون دلار ارز دیجیتال در ماه‌های اخیر از کیف‌پول‌های دستکاری‌شده لجر و مواردی در کلدکارد که عبارت بازیابی (seed) تولیدشده در آن‌ها واقعاً تصادفی نبود، اعتماد به کیف پول‌های سخت‌افزاری به شدت متزلزل شده است. دارندگان این بیت‌کوین‌ها و ارزهای دیجیتال همه کارها را درست انجام داده بودند. آن‌ها محصولات را از منابع رسمی خریداری کرده، عبارت‌های بازیابی خود را به درستی ذخیره کرده و به شعار «نه کلید شما، نه سکه شما» باور داشتند، اما در نهایت دارایی خود را از دست دادند. این سرقت‌ها نشان می‌دهد که حتی دقیق‌ترین دارندگان ارز دیجیتال که از کیف پول سخت‌افزاری استفاده می‌کنند نیز با خطراتی خارج از کنترل خود روبرو هستند.

با افزایش حملات فیزیکی به دارندگان ارز دیجیتال - برای مثال، امسال در فرانسه هر ۲.۵ روز یک حمله موسوم به «آچار ۵ دلاری» رخ داده است - معایب نگهداری ارز دیجیتال در کیف پول سخت‌افزاری آشکارتر می‌شود. این‌ها همه در حالی است که هنوز به تعداد بی‌شمار کاربرانی که کیف پول یا عبارت بازیابی خود را در طول سال‌ها گم کرده‌اند، اشاره نکرده‌ایم.

البته، تمام روش‌های جایگزین برای نگهداری ارز دیجیتال نیز معایب خاص خود را دارند. بنابراین، توزیع دارایی‌ها در آدرس‌های مختلف و از طریق روش‌های گوناگون، حداقل آسیب را در صورت به خطر افتادن یکی از روش‌ها تضمین می‌کند. در ادامه پنج جایگزین برای نگهداری ارزهای دیجیتال شما آورده شده است.

۱. صندوق‌های قابل معامله بورسی (ETF) ارز دیجیتال: اعتمادی دوباره به بلک‌راک؟

اولین و مهم‌ترین نکته در مورد این جایگزین کیف پول سخت‌افزاری این است که از نظر فنی، اصلاً روشی برای «نگهداری» ارز دیجیتال نیست. حتی اگر بیت‌کوین را مستقیماً واریز کنید، با سهامی در یک محصول مالی معاوضه می‌شود که دارایی‌های دیجیتال را از طریق یک متولی (custodian) نگهداری می‌کند. در نهایت شما ادعایی بر ارزش خالص دارایی صندوق به دلار خواهید داشت، نه به بیت‌کوین. بنابراین، این روش با مزایا و معایبی همراه است.

از یک سو، استفاده از صندوق‌های قابل معامله بورسی (ETF) ارز دیجیتال بسیاری از دردسرهای مرتبط با مالکیت مستقیم، مانند محافظت از عبارت بازیابی، پشتیبان‌گیری از کیف پول یا نگرانی از هر تهدید امنیتی را از بین می‌برد. از سوی دیگر، ETFهای ارز دیجیتال ریسک‌های خاص خود را دارند، مانند اعتماد به یک ارائه‌دهنده متمرکز، ترتیبات حضانت شخص ثالث، کارمزدها و انحراف احتمالی بین قیمت سهام و قیمت بازار دارایی دیجیتال.

اوفلیا اسنایدر، هم‌بنیان‌گذار شرکت مدیریت دارایی 21Shares، به مجله کوین‌تلگراف می‌گوید که محصولات قابل معامله در بورس (ETP) به دلایل «مالیاتی، برنامه‌ریزی املاک و امنیتی» برای «بیشتر مردم در بیشتر مواقع» منطقی‌تر هستند.

محصولات قابل معامله در بورس به دلایل «مالیاتی، برنامه‌ریزی املاک و امنیتی» برای «بیشتر مردم در بیشتر مواقع» منطقی‌تر هستند.

اوفلیا اسنایدر

با این حال، «توانایی استفاده از ارز دیجیتال به صورت آنچین» و «قرار گرفتن در معرض ریسک صادرکننده» از جمله معاوضه‌های اصلی هستند. او همچنین می‌گوید که امنیت به ارائه‌دهنده بستگی دارد و کنترل‌های پیرامون زیرساخت کیف پول آن باید «عامل اصلی» در انتخاب یک محصول باشد. PlanB، خالق مدل انباشت به جریان (S2F) بیت‌کوین که نام مستعار دارد، در سال ۲۰۲۵ بیت‌کوین‌های خود را به ETFها منتقل کرد و گفت که به خاطر این تصمیم به شدت مورد انتقاد قرار گرفته است. با این حال، پس از حوادث لجر و کلدکDارد، او گفت:

از تصمیم خود برای انتقال به ETF ذره‌ای پشیمان نیستم. آرامش خیال دارم.

PlanB

۲. کیف پول‌های مبتنی بر کلید عبور (Passkey): فراتر از مدیریت عبارت بازیابی

کلیدهای عبور (Passkeys) به کاربران اجازه می‌دهند با یک اعتبارنامه رمزنگاری‌شده که روی یک دستگاه (معمولاً تلفن همراه از طریق Apple یا Google Passkeys) ذخیره شده و اغلب با اثر انگشت، اسکن چهره یا پین محافظت می‌شود، به حساب‌های خود دسترسی پیدا کنند. برخلاف کیف پول‌های سخت‌افزاری، آن‌ها به دستگاه اختصاصی برای نگهداری آفلاین کلیدهای ارز دیجیتال نیاز ندارند. کلیدهای عبور بیشتر برای زنجیره‌هایی که دارای قراردادهای هوشمند هستند، رایج است.

برخی از گزینه‌های مبتنی بر کلید عبور شامل کیف پول هوشمند کوین‌بیس (Coinbase Wallet’s Smart Wallet)، Clave و Infinex با طراحی‌ها و گزینه‌های بازیابی متفاوت هستند. اگرچه کلیدهای عبور ممکن است تجربه کاربری روان‌تری را فراهم کنند، اما راه‌حل کاملی نیستند؛ گم کردن دستگاه یا کلید عبور همچنان می‌تواند مشکل‌ساز باشد، بنابراین کاربران باید نحوه عملکرد پشتیبان‌گیری و اینکه آیا بازیابی دسترسی مستلزم اعتماد به شخص ثالث است را بررسی کنند. در ژوئن ۲۰۲۴، آدام بک، مدیرعامل شرکت زیرساخت بیت‌کوین Blockstream، کیف پول هوشمند کوین‌بیس را زیر سؤال برد و پرسید اگر یک کلید عبور هک شود چه اتفاقی می‌افتد.

به نظر می‌رسد اساساً یک کیف پول میزبانی‌شده (hosted wallet) با یک تبلیغ فروش بهتر است.

آدام بک

۳. کیف پول‌های چندامضایی (Multisig): تقسیم کنترل بین چندین کلید

همانطور که از نامش پیداست، یک کیف پول چندامضایی برای تأیید یک تراکنش به چندین کلید نیاز دارد. در تنظیمات رایج ۲ از ۳، سه امضاکننده مجزا کلیدها را در اختیار دارند و هر دو نفر از آن‌ها باید تراکنش را قبل از انتقال وجوه تأیید کنند. این روش می‌تواند وابستگی به یک کلید یا دستگاه واحد را کاهش دهد، اما همیشه نیاز به کیف پول سخت‌افزاری را از بین نمی‌برد. به عنوان مثال، Casa حضانت چندامضایی را برای افراد و خانواده‌ها ارائه می‌دهد که ترکیبی از یک کیف پول سخت‌افزاری، یک تلفن همراه و یک کلید در اختیار خود Casa است.

بسیاری از بزرگترین پروژه‌های اکوسیستم اتریوم خزانه‌های خود را از طریق کیف پول Safe (که قبلاً Gnosis Safe نام داشت) مدیریت می‌کنند - یک حساب هوشمند چندامضایی آنچین با رابط کاربری مبتنی بر وب. با اینکه این تنظیمات می‌تواند خطر به خطر افتادن یا گم شدن یک کلید را کاهش دهد، ترتیبات چندامضایی معایبی نیز دارند. به عنوان مثال، در تنظیمات چندنفره، امضاکنندگان باید همیشه در دسترس باشند، در حالی که کیف پول‌های قرارداد هوشمند می‌توانند آسیب‌پذیری‌هایی در کد یا پیکربندی خود داشته باشند و مهاجمی که به تعداد کافی از امضاکنندگان دسترسی پیدا کند، همچنان می‌تواند یک تراکنش را تأیید کند. نیک نیومن، مدیرعامل Casa، اوایل این ماه به کوین‌تلگراف گفت که حتی با وجود تنظیمات چندامضایی، کاربران همچنان باید ریسک خود را بین چندین ارائه‌دهنده توزیع کنند و تنها به یک مورد تکیه نکنند.

۴. صرافی‌های متمرکز: واگذاری حضانت به دیگران

نگهداری ارز دیجیتال در یک صرافی متمرکز، مسئولیت مدیریت کلید خصوصی را به یک شرکت منتقل می‌کند و بیشتر بار مسئولیت‌پذیری برای امنیت شخصی را از دوش شما برمی‌دارد. این روش قطعاً برای معامله‌گران فعال یا دارندگانی که نمی‌خواهند با مدیریت پشتیبان‌گیری و عبارات بازیابی سر و کار داشته باشند، راحت‌تر است. اما شعار قدیمی «نه کلید شما، نه سکه شما» در اینجا اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند. تاریخچه کوتاه ارزهای دیجیتال مملو از حوادث هک و سوءاستفاده از صرافی‌ها است.

البته، امنیت عملیاتی صرافی‌های متمرکز راه درازی را پیموده است و بسیاری از آن‌ها اکنون گزارش‌های اثبات ذخایر (proof-of-reserves) منتشر می‌کنند یا صندوق‌های اضطراری برای کمک به پوشش خسارات دارند. با این حال، اثبات ذخایر در واقع سلامت مالی کامل یک شرکت یا توانایی آن برای انجام تمام تعهدات را مشخص نمی‌کند. همچنین با افزایش الزامات گزارش‌دهی ارزهای دیجیتال، صرافی‌ها از مشتریان می‌خواهند اطلاعات هویتی، اقامتی یا مالیاتی ارائه دهند و عدم رعایت این موارد می‌تواند منجر به محدودیت حساب یا تعلیق برداشت‌ها شود.

۵. کیف پول‌های کاغذی: آفلاین اما نه لزوماً امن‌تر

یک کیف پول کاغذی به طور سنتی شامل یک آدرس ارز دیجیتال و کلید خصوصی مربوط به آن است که روی کاغذ چاپ شده است. در حالی که کیف پول‌های کاغذی کلیدها را بدون نیاز به دستگاه سخت‌افزاری اختصاصی به صورت آفلاین نگه می‌دارند، تولید ایمن آن‌ها می‌تواند دشوار باشد، زیرا یک کامپیوتر آلوده، یک تولیدکننده مخرب یا یک منبع ضعیف برای تولید اعداد تصادفی می‌تواند کلید را قبل از چاپ در معرض خطر قرار دهد.

و البته، کاغذ نیز به راحتی گم یا آسیب می‌بیند. خرج کردن وجوه نیز می‌تواند امنیت را به خطر بیندازد اگر کلید خصوصی به یک کیف پول متصل به اینترنت وارد شود. بنابراین، در حالی که کیف پول‌های کاغذی جایگزینی برای کیف پول‌های سخت‌افزاری هستند، برای اکثر کاربران گزینه بهتری محسوب نمی‌شوند.

در نهایت، هیچ روش ایده‌آلی برای نگهداری ارز دیجیتال وجود ندارد و برای هر دارنده، این انتخاب به شرایط و نیازهای شخصی او بستگی دارد. همانطور که اسنایدر می‌گوید: «کاربران خود-حضانتی (Self-custody) معمولاً به دو دسته تقسیم می‌شوند: یا بومیان قدیمی ارز دیجیتال که دیدگاه محکمی در مورد شیوه‌های امنیتی شخصی خود دارند، یا بقیه افراد.» او می‌گوید اگر شما در گروه اول نیستید، خود-حضانتی ممکن است بهترین گزینه برای شما نباشد و داشتن مقداری ارز دیجیتال در یک صرافی متمرکز و یک ETF می‌تواند «ابزار بسیار مفیدی به عنوان بخشی از یک رویکرد پورتفویی برای نگهداری ارز دیجیتال» باشد.

این مطلب صرفاً جنبه اطلاع‌رسانی دارد و نباید به عنوان مشاوره مالی یا سرمایه‌گذاری در نظر گرفته شود.