آربیتروم داراییهای هک بایننس را متوقف کرد؛ بازگرداندن نیازمند رأی DAO
شورای امنیتی آربیتروم با یک ارتقای موقت قرارداد، ۸٬۴۲۵ اتریوم و ۷۴٬۵۵۹٬۸۰۵.۲ توکن ARB مرتبط با هک بایننس را به آدرسی نگهدارنده منتقل کرد؛ آزادسازی یا بازگرداندن این داراییها به رأی حاکمیتی ArbitrumDAO نیاز دارد.

خلاصه محتوا
- •شورای امنیتی آربیتروم ۸٬۴۲۵ اتریوم و ۷۴٬۵۵۹٬۸۰۵.۲ توکن ARB مرتبط با هک بایننس را با تأیید ۹ عضو از ۱۲ عضو جابهجا کرد.
- •این اقدام بدون کلید خصوصی مهاجم و با ارتقای موقت قرارداد اینباکس اتریوم انجام شد و پیادهسازی اصلی قرارداد بعداً بازگردانده شد.
- •مقصد و بازگرداندن داراییها به رأی ArbitrumDAO وابسته است؛ آربیتروم مهلت بازپرداخت مشتریان را اعلام نکرده و زمان توقف حدود ۴ ساعت و ۳ دقیقه پس از شروع سرقت گزارششده بود.
شورای امنیتی آربیتروم با یک ارتقای موقت در قرارداد اینباکس اتریوم، ۸٬۴۲۵ اتریوم و ۷۴٬۵۵۹٬۸۰۵.۲ توکن ARB مرتبط با هک بایننس را به آدرسی نگهدارنده با پایان 0DA0 منتقل کرد. بر اساس اطلاعیه آربیتروم، این اقدام در ساعت ۰۸:۰۸ به وقت هنگکنگ در ۳۰ اکتبر انجام شد و برای خروج دوباره داراییها، رأی حاکمیتی ArbitrumDAO لازم است. آربیتروم پیشتر در هک KelpDAO در آوریل نیز با اقدامی مشابه ۳۰٬۷۶۵.۶۷ اتریوم را متوقف کرده بود.
اقدام اضطراری بدون کلید خصوصی مهاجم
این عملیات به کلید خصوصی مهاجم نیاز نداشت. آربیتروم با اختیار مالک زنجیره، پیامهایی ساخت که داراییها را در Arbitrum One جابهجا کرد؛ دو پیام، ETH و ARB را از آدرس شناساییشده به آدرس نگهدارنده منتقل کردند. اطلاعیه رسمی این نتیجه را «توقف» توصیف میکند و ادامه جابهجایی را به حاکمیت ArbitrumDAO میسپارد؛ بنابراین جدا کردن دارایی از مهاجم و بازگرداندن آن به دریافتکننده مجاز دو تصمیم متفاوت است.
برای این کار، یک قرارداد اتریوم بهطور موقت ارتقا یافت و سپس پیادهسازی اصلی آن بازگردانده شد. تابع جدید sendUnsignedTransactionOverride میتوانست یک تراکنش زنجیرهای متقابل را شبیهسازی کند و فرستنده آن را جعل کند. تفاوت اینجاست که کلید خصوصی کیف پول مهاجم به دست نیامد؛ بلکه از اختیار مدیریتی روی سیستمی استفاده شد که آن حساب در آن وجود دارد. قانون اساسی آربیتروم اختیارات مالک زنجیره را به DAO و شورای امنیتی میدهد، از جمله تغییر پیادهسازیها و پارامترهای اصلی پروتکل و قراردادهای مرتبط در اتریوم.
این اقدام در اتریوم اجرا شد، اما داراییها در Arbitrum One نگهداری میشدند. رویداد مذکور نشان نمیدهد آربیتروم میتواند حسابهای نامرتبط اتریوم را بازنویسی کند یا بیتکوین بومی شبکه دیگری را تصاحب کند. همچنین مسیر عادی اینباکس تأخیری برای کاربران، همان اختیار ویژه جعل فرستنده را ایجاد نمیکند که برای این اقدام اضطراری به کار رفت.
ارتقای موقت، انتقال و بازگردانی پیادهسازی
آربیتروم میگوید ارتقا، انتقالها و بازگردانی پیادهسازی اصلی یک اقدام اتمی و بههمپیوسته بودند؛ پیادهسازی اضطراری قرار نبود پس از پایان عملیات فعال بماند. اطلاعیه، تراکنش مدیریتی را با هش 0xb69c81774f507d46ce776aeaed8b4d31df96dd66ce6fd05073481011835355d6 شناسایی میکند. بازگردانی پیادهسازی قبلی، تابع ویژه را از پیادهسازی فعال حذف کرد، اما اختیار ارتقای زیربنایی را که به شورا اجازه معرفی آن را داده بود از میان نبرد.
معماری حاکمیتی بنیاد، اجراکنندگان ارتقا و نهادهای مجاز برای فراخوانی آنها را توصیف میکند؛ اختیار اضطراری و مسیر کندتر DAO دو راه رسیدن به عملیات قراردادی ممتاز هستند. سابقه فنی میتواند نشان دهد کدام پیادهسازی نصب و بازگردانده شد و چه پیامهایی ساخته شد؛ اما بهتنهایی ثابت نمیکند آدرس شناساییشده واقعاً دارایی سرقتشده را نگه میداشت. این تشخیص به شواهد حادثه و بازیگرانی بستگی دارد که آن را ارزیابی کردهاند. آربیتروم میگوید آدرس مزبور به هک بایننس مرتبط است و داراییها و اپلیکیشنهای سایر کاربران تحت تأثیر قرار نگرفتند. دامنه اقدام نیز محدود بود و بازگردانی شبکهای همه فعالیتها در زمان سرقت اعلام نشد.
برای بررسی یک بازیابی، سه اطلاعات باید کنار هم دیده شود: تراکنش مدیریتی اجراشده، انتقالهایی که ایجاد کرد و وضعیت قرارداد نگهدارنده پس از آن. صرفاً یک تصویر از موجودی نمیتواند توضیح دهد چه اختیاری آن را جابهجا کرده است. همین منطق برای آزادسازی بعدی هم صدق میکند: نتیجه حاکمیتی، دستورالعملهای قابل اجرا و انتقال تکمیلشده یک زنجیره شواهد میسازند و تأیید در یک مرحله، اثبات انجام همه مراحل بعدی نیست.
رأی DAO؛ ۹ رأی از ۱۲ عضو
شورای امنیتی ۱۲ عضو دارد و اقدام اضطراری به تأیید ۹ عضو نیاز دارد. این آستانه ۷۵ درصد است؛ یعنی اقدام با غیبت یا مخالفت ۳ عضو پیش میرود، اما اگر ۴ عضو تأیید خود را دریغ کنند و ۸ عضو دیگر موافق باشند، آستانه به دست نمیآید. این محاسبه فقط قاعده تأیید را توصیف میکند، نه استقلال افراد؛ استقلال به وابستگیها، تعارض منافع، کنترل کلیدها و این بستگی دارد که آیا امضاکنندگان ظاهراً جدا در عمل از یک طرف هدایت میشوند یا نه.
آربیتروم فهرست اعضای شورا، پیشینه حرفهای و گروهبندی آنها را منتشر میکند تا کاربران تصمیمگیرندگان را بشناسند، نه اینکه «شورا» را یک سرویس فنی ناشناس بدانند. قانون اساسی، گزارش شفافیت پس از اقدامهای اضطراری و محدود بودن اختیار اضطراری به رخدادهای امنیتی واقعی را الزام میکند. DAO میتواند اختیارات شورا را از طریق فرایند پیشنهاد قانون اساسی اصلاح یا حذف کند.
مسیر سریع دلیل عملیاتی روشنی دارد: انتظار برای رأی کامل توکنداران میتواند در زمانی که نمایندگان درباره پیشنهاد بحث میکنند و پنجره رأیگیری باز است، داراییها را در دسترس مهاجم نگه دارد. آربیتروم در روایت تمرکززدایی تدریجی، شورا را سازوکاری برای رخدادهای بحرانی تا زمان توسعه حاکمیت معرفی میکند و پاسخ سریع و حاکمیت توزیعشده را بخشهایی از یک معماری میداند.
در مقابل، ارزیابی L2BEAT از آربیتروم اختیار ارتقای فوری را یک فرض اعتماد مهم میشمارد. طبقهبندی مرحله ۱ اجازه مداخله شورای امنیتی را میدهد، اما به معنای آن نیست که هر عملیات مهم از اختیار انسانی بیرون است. این دو روایت یک اختیار را از دو زاویه میبینند: آربیتروم بر توان پاسخ به رخداد بحرانی تأکید میکند و ارزیابی ریسک بر پیامدها در صورت اقدام خصمانه تصمیمگیرندگان ممتاز یا لو رفتن کلیدهایشان. اقدام مربوط به بایننس نمونهای از مداخله علیه داراییهای مشکوک به سرقت است؛ ارزیابی معماری نیاز دارد که مشخص شود چه کسی میتواند مداخله دیگری را تأیید کند و چه محدودیتهای اجراپذیری بر این اختیار حاکم است.
توقف فوری با بازگرداندن داراییها یکی نیست
توقف اضطراری به یک پرسش فوری پاسخ میدهد: آیا میتوان داراییهای شناساییشده را از خروج از سیستم بازداشت؟ آزادسازی به پرسش دیگری پاسخ میدهد: کدام دریافتکننده، با چه شواهدی و از طریق چه دستورالعملهایی باید آنها را بگیرد؟ اطلاعیه بایننس الزام حاکمیتی را مشخص میکند، اما مهلتی برای بازپرداخت مشتریان تعیین نمیکند. رأی DAO باید حول یک مقصد پیشنهادی و اقدام قابل اجرا آماده شود تا بتواند مرحله بعد را نهایی کند.
زمانبندی مداخله اولیه را میتوان از دو اطلاعیه حادثه محاسبه کرد: بایننس شروع سرقت را ۲۰:۰۵ UTC در ۲۹ اکتبر اعلام کرد و ۰۸:۰۸ به وقت هنگکنگ در ۳۰ اکتبر معادل ۰۰:۰۸ UTC است؛ حدود ۴ ساعت و ۳ دقیقه فاصله. این محاسبه به زمان شروع سرقت گزارششده و زمان اقدام اعلامی آربیتروم مربوط است، نه به مدت زمان واکنش شورا پس از دریافت هشدار؛ زیرا اطلاعیه نمیگوید هشدار چه زمانی رسیده است. همچنین ثابت نمیکند همه داراییهای هک گستردهتر در آن ساعتها قابل بازیابی مانده بودند؛ مداخله به داراییهای شناساییشده در Arbitrum One مربوط بود، در حالی که سرقت و انتقالهای بعدی شبکههای دیگر را نیز درگیر کرده بود.
زمان سپریشده تا توقف و زمان سپریشده تا بازگرداندن داراییها دو مبدأ و پایان متفاوت دارند. بازگرداندن کامل به دریافتکننده مجاز لازم است، نه فقط اعلام توقف داراییها. یک پیشنهاد تاریخدار میتواند بخش بعدی این گاهشماری را مشخص کند و پس از آن رأی، دورههای انتظار و اجرا قرار میگیرند. تا زمانی که این رخدادها انجام نشوند، زمان توقف هیچ تاریخ پرداخت خودکاری برای مشتریان تعیین نمیکند.
راهنمای رأیگیری آربیتروم میان بحث، علامتدهی خارج از زنجیره و رأیگیری رسمی روی زنجیره تفاوت میگذارد؛ یک رشته بحث مثبت یا نظرسنجی مقدماتی، همان اجرا از طریق قراردادهای حاکمیتی نیست. قانون اساسی پیشنهادهایی را که نرمافزار را تغییر میدهند یا به اختیارات مالک زنجیره نیاز دارند، در دسته پیشنهادهای قانون اساسی قرار میدهد و برای آنها مرحله رأی، انتظار و اجرا تعیین میکند. پیشنهاد انتقال نیز باید جزئیاتی بیش از این داشته باشد که «داراییها باید بازگردانده شوند»: آدرس دریافتکننده، مقدار، اختیار و هر شرطی باید با دستورالعملهایی مطابقت کند که رأیدهندگان تأیید میکنند.
این دقت برای بازیابی مرتبط با یک صرافی اهمیت ویژه دارد. بایننس وعده داده است با منابع شرکت از مشتریان جبران کند؛ بنابراین دریافتکننده داراییهای بازیابیشده ممکن است خود صرافی یا ترتیبی دیگر از بازیابی مجاز باشد، نه اینکه هر دارنده حساب مستقیماً توزیع روی زنجیره دریافت کند.
در تحولی مرتبط، گزارش crypto.news حاکی است صرافی گیت (Gate) دو حساب مرتبط با هکر بایننس را پس از واریز ۲۵۰ هزار دلار مسدود کرده است. بر اساس این گزارش، صرافی پس از هشدار Lookonchain حسابها را شناسایی کرده و اعلام کرده است با مجریان قانون و تحقیقات در جریان همکاری کامل میکند.



