اختلالات اخیر در کارتهای نقدی کریپتو نشان داده است که برخی برندهای کیف پول و فینتک نظارت ناچیزی بر زیرساخت خدمات پرداختی خود دارند. سوءاستفاده ۱.۱ میلیون دلاری از قرارداد رین (Rain) از نمونههای بارز خطرات زیرساختهای مشترک در این حوزه به شمار میرود.
ران تارتر، همبنیانگذار و مدیرعامل اپلیکیشن MNEE، اعلام کرد شرکتهایی که به پلتفرمهای «بانکداری بهعلاوه سرویس» (BaaS) وابستهاند، عملاً به جز برنامه کاربردی، طراحی کارت و تبلیغات، دسترسی دیگری به لایههای فنی و عملیاتی ندارند. او توضیح داد که معمولاً بانک حامی مجوزهای بانکی را فراهم کرده و سپردههای فیات را نگه میدارد، پردازشگر مسئول تأیید تراکنشهاست و احراز هویت، انطباق قانونی، جلوگیری از تقلب و مدیریت کیف پولهای رمزارزی هرکدام بر عهده پیمانکاران جداگانهای قرار دارند.
ممکن است میلیونها کاربر و برندی قدرتمند داشته باشید، اما همچنان قدرت تصمیمگیری نهایی درباره محصول متعلق به خودتان نباشد.
ران تارتر
وابستگی شدید به نهادهای بالادستی
به گفته تارتر، بنیانگذاران اغلب قدرت بانکهای حامی را دستکم میگیرند؛ بانکی که در صورت تشخیص ریسک بالا میتواند برنامه کارت را محدود یا متوقف کند، در حالی که شرکت روبهروی کاربر اختیاری برای رفع مشکل ندارد. ورشکستگی پلتفرم کولیپا (Kulipa) در تابستان باعث توقف خدمات کارت برای حدود بیست کیف پول و فینتک شد و مشتریان تنها هنگام تلاش برای خرید از قطعی سرویس آگاه شدند.
علاوه بر این، نقصهای فنی در زیرساختهای پرداختی نیز موجب زیانهای مالی شده است. سیستم کارت گنوسیس (Gnosis) در خردادماه به دلیل باگ در ماژولهای نرمافزاری مورد سوءاستفاده قرار گرفت که به سرقت ۱.۵ میلیون دلار و مسدود شدن ۳۰۰ هزار دلار منجر شد. همچنین در اواخر مرداد، یک قرارداد قدیمی در پلتفرم رین امکان سرقت حدود ۱.۱ میلیون دلار استیبلکوین وثیقهگذاریشده را از برنامههای کارتی تحت شبکه سولانا فراهم کرد، هرچند به کیف پولهای شخصی و کلیدهای خصوصی آسیبی نرسید.
تفکیک حسابها و سوابق دارایی کاربران
تارتر توصیه میکند که شرکتها قبل از انتخاب شریک تجاری، وضعیت نگهداری وجوه کاربران در قالب حسابهای فردی یا حسابهای مشترک امانی (FBO) را شفاف کنند. در صورت استفاده از حسابهای تجمیعی، باید مشخص شود چه نهادی و با چه فواصل زمانی دفاتر حسابداری را بررسی میکند. همچنین بررسی مواردی چون اخذ گزارشهای استاندارد SOC 2 Type II و پوشش بیمهای اهمیت بالایی دارد، زیرا بیمه سپرده بانکی آمریکا تنها در برابر ورشکستگی بانک مسئولیت دارد و شامل فروپاشی شرکتهای واسطه فینتکی نمیشود.
چالش شرکای پشتیبان مشترک
انتخاب دو ارائهدهنده سرویس همواره به معنای کاهش ریسک نیست؛ زیرا ممکن است هر دو از یک بانک حامی مشترک استفاده کنند. ایجاد روابط موازی با پردازشگرها و بانکهای متعدد اگرچه قطعیها را کاهش میدهد، اما نیازمند فرآیندهای فنی و انطباق پیچیده و هزینهبری است که شرکتهای کوچکتر توان تأمین آن را ندارند.
عبور از مراحل ارزیابی و تأیید یک بانک برای ما بیش از یک سال طول کشید.
ران تارتر
او در نهایت توصیه میکند که شرکتها نقشه دقیقی از تمام واسطهها و پیمانکاران تهیه کرده و در قراردادهای خود راهکارهایی را برای شرایط تصاحب، تعطیلی یا نقضهای امنیتی در ارائهدهندگان بالادستی پیشبینی کنند.