پس از حمله امنیتی هفته گذشته به بایننس، کمیسیون خدمات مالی کره جنوبی یک جلسه اضطراری امنیتی با صرافی‌های بزرگ دارایی مجازی و شرکت‌های حضانت برگزار کرد. به گزارش News1، در این جلسه راه‌های تقویت حفاظت از دارایی مشتریان بررسی شد و بحث بر سر افزایش الزام نگهداری در کیف پول سرد به نزدیک ۹۹ درصد بالا گرفته است.
بر اساس قانون حفاظت از کاربران دارایی‌های مجازی، صرافی‌ها باید دست‌کم ۸۰ درصد از دارایی مشتریان را در کیف پول سرد نگه دارند؛ کیف پول‌هایی که به اینترنت متصل نیستند. باقی دارایی‌ها می‌تواند در کیف پول گرم بماند تا برداشت‌ها و سایر تراکنش‌ها سریع‌تر انجام شود. برخی پلتفرم‌های بزرگ هم اکنون سطحی نزدیک به ۹۹ درصد را رعایت می‌کنند.
مزیت امنیتی و هزینه نقدشوندگی
کیف پول سرد حفاظت بیشتری در برابر حملات آنلاین فراهم می‌کند، اما دسترسی به دارایی‌های آن به تأیید و امضای اضافی نیاز دارد. به نوشته مقاله، همین موضوع می‌تواند مقدار پول آماده صرافی‌ها برای پردازش برداشت مشتریان را کاهش دهد و صرافی‌های کوچک‌تر را بیش از رقبای بزرگ تحت فشار بگذارد.
نگرانی تنها به ناراحتی کاربران محدود نمی‌شود. در بازار پرنوسان ارز دیجیتال، تأخیر در برداشت می‌تواند سرمایه‌گذاران را از جابه‌جایی دارایی‌شان در زمان لازم باز دارد؛ اگر یک دارایی به‌سرعت ارزش خود را از دست بدهد، انتظار برای آزادسازی وجوه از ذخیره آفلاین می‌تواند زیان بیشتری را به همراه داشته باشد.
نمونه‌ای از این وضعیت پیش‌تر رخ داده است. بیت‌هامب در ماه اوت برای برخی آلت‌کوین‌ها حدود ۱۳ ساعت تأخیر در برداشت تجربه کرد؛ زمانی که موجودی ناکافی کیف پول گرم، صرافی را مجبور کرد دارایی بیشتری را از ذخیره سرد منتقل کند.
سرقت ۶.۳ میلیارد دلاری و انگشت اتهام به کره شمالی
در حمله به بایننس بیش از ۶.۳ میلیارد دلار ارز دیجیتال به سرقت رفت؛ حمله‌ای که در گزارش به عنوان ویرانگرترین حمله تاریخ کریپتو توصیف شده است. اف‌بی‌آی آن را به گروه هکری TraderTraitor وابسته به کره شمالی نسبت داده است. پیونگ‌یانگ مسئولیت را رد کرده و کیم یو جونگ، مدیر دپارتمان کمیته مرکزی حزب کارگران کره شمالی، اتهام واشینگتن را سیاسی خوانده است.
سه ضعف امنیتی از نگاه بنیان‌گذار CoinEx
این حادثه بررسی نحوه حفاظت صرافی‌ها از سیستم‌های داخلی را نیز به همراه داشته است. هایپو یانگ، بنیان‌گذار CoinEx، سه ضعف امنیتی در بایننس را شناسایی کرده که به باور او قابل اجتناب بودند.
به گفته او، نخست محیط توسعه و عملیات بایننس به‌درستی از هم جدا نشده بود. کارمندانی که به سیستم‌های عملیاتی دسترسی دارند باید از دستگاه‌های اختصاصی استفاده کنند و کدنویسی، پیام‌رسانی و مرور وب روی دستگاه‌های جداگانه انجام شود.
دومین نگرانی، نبود احراز هویت دوعاملی معنادار برای دسترسی به محیط عملیاتی بود. هایپو یانگ گفته است یک کلید به‌خطرافتاده برای دسترسی مهاجم به سیستم‌های زنده کافی بوده است. او استفاده از AWS Session Manager همراه با کلیدهای امنیتی سخت‌افزاری را پیشنهاد کرده تا یک اعتبارنامه سرقت‌شده به تنهایی کافی نباشد.
پرسش‌هایی درباره ساختار امنیتی چندامضایی بایننس هم مطرح شده است. هایپو یانگ اشاره کرده که طرف‌های مختلف دخیل در تأیید تراکنش‌ها به‌طور مستقل آن‌ها را بررسی نمی‌کردند. به گفته او، این وضعیت هدف داشتن چند امضاکننده را از بین می‌برد، زیرا در صورت نفوذ به یک گره، کل سیستم در معرض خطر قرار می‌گیرد.
