طرح وام‌دهی بدون وثیقه XRP Ledger؛ ریسک سپرده‌گذاران و سرمایه زیان اول

طرح وام‌دهی XRP Ledger به borrower امکان می‌دهد وام مدت‌دار بدون وثیقه رمزارزی دریافت کند؛ وثیقه‌ای که پروتکل بتواند آن را نقد کند. پول از سپرده‌گذاران در یک خزانه مشترک تأمین می‌شود و کارگزار وام، borrower را بیرون از زنجیره ارزیابی می‌کند و می‌تواند سرمایه زیان اول را فراهم کند. بنابراین بازده سپرده‌گذار هم به تصمیم‌های اعتباری و هم به نرم‌افزاری که وام را ثبت می‌کند وابسته است.

مدل وام‌دهی بدون وثیقه چگونه کار می‌کند

در این مدل، borrower مقدار بیشتری از یک توکن دیگر را برای نقدشوندگی خودکار سپرده نمی‌کند. کارگزار تصمیم می‌گیرد borrower اعتبار بگیرد یا نه و شرایط را توافق می‌کند. دفتر کل اصل وام، پرداخت‌ها و نکول را زیر قواعد خود ثبت می‌کند.

دفتر کل می‌تواند اصل، پرداخت‌ها و نکول را ثبت کند، اما نمی‌تواند درآمد بیرونی borrower را برساند یا بدهی وصول‌نشده را به پول نقد قابل برداشت فوری تبدیل کند.

snapshot رأی ۱۰ نوامبر نشان داد ۲۲ از ۳۵ اعتبارسنج از وام‌دهی و ۲۳ از ۳۵ از خزانه تک‌دارایی پشتیبانی می‌کنند؛ این تعداد کمتر از آستانه فعال‌سازی لازم بود. این snapshot طرح را به تأیید نزدیک‌تر کرد، اما آن را فعال نکرد. وام‌دهی و قابلیت خزانه هنوز باید در دوره فعال‌سازی پشتیبانی لازم را حفظ کنند.

خزانه تک‌دارایی و سهم سپرده‌گذار

یک Single Asset Vault می‌تواند XRP یا یک دارایی صادرشده پشتیبانی‌شده را نگه دارد. سپرده‌گذاران آن دارایی را وارد می‌کنند و سهمی دریافت می‌کنند که سهم آن‌ها در استخر را نشان می‌دهد. طراحی تک‌دارایی، شناسایی سهم را از استخری با چند توکن نامرتبط آسان‌تر می‌کند.

خزانه‌ای که XRP می‌گیرد، حسابش به XRP است. خزانه‌ای که یک توکن دلاری صادرشده می‌گیرد، دارایی متفاوتی با صادرکننده و کنترل‌های خود دارد. سپرده‌گذار XRP حتی با دریافت واحدهای بیشتر XRP با تغییر قیمت دلاری XRP روبه‌روست؛ سپرده‌گذار توکن دلاری نیز ریسک بازخرید و صادرکننده و ریسک وام‌دهی را دارد.

سهم‌ها باید بر اساس تنظیمات خزانه خوانده شوند. مستندات به مالک اجازه می‌دهد تعیین کند سهم‌ها قابل انتقال هستند یا نه. سهم غیرقابل‌انتقال مسیر خروج متفاوتی از سهمی دارد که دارنده می‌تواند به حساب دیگری بفرستد.

ارزش بازار سهم قابل‌انتقال پرسش دیگری است. سهم می‌تواند نماینده مطالبه‌ای نسبت به وام‌هایی باشد که بعداً سررسید می‌شوند. خریدار ممکن است آن مطالبه را متفاوت از ارزش دفتری ثبت‌شده ارزش‌گذاری کند، به‌ویژه اگر borrowerها دیرکرد داشته باشند یا خزانه دارایی فوری در دسترس نداشته باشد.

نقش کارگزار و ارزیابی بیرون از زنجیره

کارگزار پیشنهادی یک نقش پروتکلی برای مدیریت ترتیب وام است. این عنوان به‌خودی‌خود ثابت نمی‌کند که اپراتور در یک حوزه قضایی خاص کارگزار دارای مجوز است. وظایف قانونی آن به کسب‌وکار و قواعدی بستگی دارد که زیر آن فعالیت می‌کند.

کارگزار و borrower شرایط وام را توافق می‌کنند. دفتر کل سپس رابطه را زیر پروتکل فعال ثبت و پردازش می‌کند. اصل وام به borrower می‌رسد و بازپرداخت‌ها بر اساس برنامه تنظیم‌شده انجام می‌شود.

کار اقتصادی پیش از انتقال، underwriting است. کارگزار باید توان و تمایل borrower به بازپرداخت را بسنجد. شرکتی پرداختی که برای پر کردن شکاف تسویه وام می‌گیرد، پرسش اعتباری متفاوتی از borrower سوداگرایی دارد که به دنبال اهرم است.

شواهد این قضاوت می‌تواند بیرون از زنجیره باشد. درآمد کسب‌وکار، بدهی‌های موجود و حقوق قراردادی تنها با ثبت وام نهایی روی دفتر کل قابل اتکا نمی‌شوند. بنابراین ارزیابی سپرده‌گذار شامل فرایند و انگیزه‌های کارگزار هم می‌شود. سپرده‌گذار باید بداند اپراتور کیست، چه وام‌هایی می‌خواهد بدهد و borrowerها چقدر متمرکز هستند. نرخ بالاتر می‌تواند ریسک بیشتر را جبران کند، اما قیمت اعلام‌شده به‌تنهایی توضیح نمی‌دهد سپرده‌گذار چه ریسکی می‌پذیرد.

مسیر نکول بدون وثیقه

در وام رمزارزی overcollateralized، پروتکل می‌تواند ارزش دارایی‌های تعهدشده را رصد و زیر شرایط مشخص نقد کند. این طراحی ریسک‌های خودش را دارد، از جمله شکاف قیمتی و اجرا. دست‌کم دارایی مشخصی برای فروش فراهم می‌کند.

طراحی وام‌دهی XRPL وثیقه خودکار روی زنجیره و مدیریت نقدشوندگی را حذف می‌کند. بنابراین بازپرداخت زمان‌بندی‌شده borrower برای بازده استخر محوری است. نکول می‌تواند کسری باقی بگذارد که به پوشش کارگزار یا بازیابی دیگری نیاز دارد.

یک توافق حقوقی می‌تواند حقوقی بیرون از دفتر کل ایجاد کند، اگر طرف‌ها آن را ترتیب دهند. وجود، حوزه قضایی و قابلیت اجرای چنین حقوقی باید از مستندات واقعی وام بیاید. نقش پروتکلی به‌تنهایی همان قرارداد حقوقی را برای هر borrower فراهم نمی‌کند.

تفاوت عملی وقتی آشکار می‌شود که borrower یک پرداخت را از دست بدهد. در این طراحی، توکن پرنوسان جداگانه‌ای برای فروش خودکار توسط پروتکل وجود ندارد. استخر باید فرایند مهلت، افت ارزش و نکول وام را طی کند.

پول سپرده‌گذار می‌تواند حتی اگر نرم‌افزار دقیقاً مطابق قصد کار کند در معرض زیان باشد. اجرای درست یعنی سیستم شرایط خود را دنبال می‌کند؛ تضمین نمی‌کند هر borrower آن‌ها را انجام دهد.

سرمایه زیان اول: مقدار و قاعده

کارگزار می‌تواند همان دارایی را در یک حساب پوشش جداگانه بگذارد. این سرمایه زیر قواعد نکول پروتکل می‌تواند به خزانه منتقل شود تا بخشی از زیان را جبران کند. این کار پول اپراتور را در کنار سپرده‌گذاران در معرض ریسک قرار می‌دهد.

مستندات از پوشش در دسترس، حداقل نرخ پوشش و نرخ نقدشوندگی نام می‌برد. نرخ نقدشوندگی محدود می‌کند چه مقدار از حداقل پوشش لازم به یک نکول اختصاص یابد. بنابراین کل موجودی حساب پوشش لزوماً مبلغی نیست که برای یک وام شکست‌خورده به‌طور خودکار پرداخت می‌شود.

این جزئیات برای دارنده‌ای که خزانه را می‌سنجد مهم است. موجودی بزرگ نمایش‌داده‌شده پوشش می‌تواند اطمینان‌بخش باشد، اما حفاظت قابل استفاده به محاسبه تنظیم‌شده بستگی دارد. این مطالبه باید در برابر بدهی معوق و قاعده تخصیص نکول ارزیابی شود.

واریز به حساب پوشش تراکنشی متفاوت از خرید سهم خزانه توسط کاربر است. این دو موجودی اهداف متفاوتی دارند. کارگزار همچنین می‌تواند وقتی پوشش زیر حداقل لازم می‌افتد با محدودیت روبه‌رو شود. طراحی می‌تواند در این شرایط وام‌دهی جدید را متوقف و کارمزدها را تغییر مسیر دهد. این انگیزه‌ای برای بازگرداندن بافر فراهم می‌کند، بدون آنکه آن را بیمه نامحدود کند.

برای نمونه، استخری با ۱۰٬۰۰۰ واحد وام معوق و حساب پوشش ۱٬۰۰۰ واحدی را در نظر بگیرید. فرض کنید حداقل نرخ پوشش ۵٪ است و نرخ نقدشوندگی ۲۰٪ از آن حداقل را به یک نکول واجد شرایط اختصاص می‌دهد. حداقل پوشش لازم در این مثال ۵۰۰ واحد و ۲۰٪ آن ۱۰۰ واحد است. اگر وام کسری واجد شرایط بزرگ‌تری ایجاد کند، تخصیص تنظیم‌شده می‌تواند خزانه را با زیان روبه‌رو کند، هرچند کل موجودی حساب پوشش بسیار بیشتر از ۱۰۰ واحد بود. این اعداد ساختگی‌اند تا تفاوت را توضیح دهند و شرایط تبلیغ‌شده یک وام‌دهنده XRPL نیستند.

سود، هزینه و نقدشوندگی برداشت

وام مدت‌دار می‌تواند برنامه‌ای قابل پیش‌بینی روی کاغذ بسازد. borrower اصل، بهره و کارمزدهای قابل اعمال را توافق می‌کند. مبلغی که خزانه واقعاً دریافت می‌کند به پرداخت‌های انجام‌شده زیر همان برنامه بستگی دارد.

بهره تعهدی و بهره دریافت‌شده دو اندازه‌گیری متفاوت‌اند. وام می‌تواند پیش از انتقال دارایی توسط borrower، یک مطالبه دریافتنی به حسابداری خزانه اضافه کند. سپرده‌گذاری که می‌خواهد برداشت کند به دارایی نقد نیاز دارد، نه فقط مطالبه ثبت‌شده.

کارمزدها می‌توانند بازده در دسترس دارندگان را بیشتر تغییر دهند. مستندات کارمزد مدیریت، ایجاد وام، سرویس و کارمزدهای احتمالی دیگر را مشخص می‌کند. نرخ اعلامی borrower به‌طور خودکار بازده خالص سپرده‌گذار پس از این هزینه‌ها و زیان‌ها نیست.

زمان‌بندی پرداخت هم مهم است. وامی که زود بازپرداخت می‌شود می‌تواند شرایطی متفاوت از پرداخت زمان‌بندی‌شده عادی داشته باشد. پرداخت دیرهنگام می‌تواند هزینه‌های اضافی داشته باشد. نحوه برخورد دفتر کل تعیین می‌کند پرداخت چگونه اصل و مبالغ دیگر را کاهش می‌دهد.

نتیجه اقتصادی باید در یک دوره کامل سنجیده شود. بهره وصول‌شده، کارمزد دریافت‌شده، نکول شناسایی‌شده و پوشش دریافت‌شده با هم نشان می‌دهند دارندگان چه earned کرده‌اند. نرخ اعلام‌شده در زمان ایجاد وام این رویدادهای بعدی را باز می‌گذارد.

خزانه می‌تواند کل دارایی‌ها را ثبت کند، در حالی که بخشی از استخر در وام است. دارنده سهم نسبت به آن استخر مطالبه دارد، اما موجودی حسابداری بزرگ به معنای آن نیست که همان مبلغ بیکار و آماده برداشت است.

اگر بسیاری از کاربران بخواهند خارج شوند و وام‌ها هنوز معوق باشند، موجودی در دسترس مهم می‌شود. تنظیمات و قواعد خزانه تعیین می‌کند کدام بازخرید می‌تواند انجام شود. دارنده ممکن است تا بازپرداخت‌ها صبر کند یا در صورت وجود، از مسیر مجاز دیگری استفاده کند.

سهم قابل‌انتقال می‌تواند خریدار جایگزین ایجاد کند، اما فروش با ارزش ثبت‌شده را تضمین نمی‌کند. خریدار ممکن است مطالبه‌ای نسبت به پرداخت‌های آینده یا وام افت‌کرده را با تخفیف ارزش‌گذاری کند. نقدشوندگی سهم‌ها نتیجه بازار است، نه پیامد صرف وجود سهم.

قدرت‌های مالک خزانه هم به این ارزیابی تعلق دارد. مستندات تنظیمات عمومی و خصوصی و کارکردهای مدیریتی را توصیف می‌کند. سپرده‌گذار باید شرایط خزانه خاص را بداند، نه فقط primitive شبکه را. همین نکته برای هر رابطی که دسترسی آسان وعده می‌دهد صدق می‌کند. دکمه برداشت کاربرپسند می‌تواند یک دستور ارسال کند؛ دفتر کل و وضعیت فعلی خزانه تصمیم می‌گیرند.