اتحاد سازمانی اتریوم (EEA) چیست و چه تفاوتی با شبکه عمومی اتریوم دارد؟

در ادامه این مطلب از کیف پول من، ساختار دقیق اتریوم سازمانی، تفاوت‌های کلیدی آن با شبکه عمومی و راهکارهایی را بررسی می‌کنیم که غول‌های فناوری برای تعامل‌پذیری (Interoperability) و کاهش هزینه‌های عملیاتی خود تدوین کرده‌اند تا با درک عمیق از تاثیر این پذیرش سازمانی (Institutional Adoption) بر اکوسیستم، استراتژی توسعه و مقیاس‌پذیری نرم‌افزارهای تجاری را بهتر بشناسید.

اتحاد سازمانی اتریوم (EEA) چیست؟

زمانی که تکنولوژی اتریوم معرفی شد، بسیاری از کسب‌وکارها متوجه پتانسیل عظیم آن در سیستم‌های مالی و مدیریتی شدند. اما یک مشکل بزرگ وجود داشت؛ شبکه‌ی اصلی اتریوم برای استفاده‌ی شرکت‌های بزرگ طراحی نشده بود. شفافیت بیش از حد و دسترسی همگانی به اطلاعات تراکنش‌ها، برای شرکت‌هایی که نیاز به حفظ اسرار تجاری و مالی خود داشتند، یک مانع جدی محسوب می‌شد. در اینجا بود که اتحاد سازمانی اتریوم شکل گرفت.

اتحاد سازمانی اتریوم که به اختصار EEA نامیده می‌شود، یک گروه همکاری جهانی و غیرانتفاعی است. این اتحادیه از شرکت‌های بزرگ فناوری، موسسات مالی، استارتاپ‌ها و متخصصان حوزه‌ی تکنولوژی تشکیل شده است. ماموریت آن‌ها ایجاد استانداردها و راهکارهایی است که به کسب‌وکارها اجازه دهد از قدرت و امنیت شبکه‌ی اتریوم استفاده کنند، بدون اینکه نگران حریم خصوصی داده‌های حساس خود باشند.

شنایی با مفهوم اتریوم سازمانی (Enterprise Ethereum)

برای درک بهتر اتریوم سازمانی، تصور کنید شبکه‌ی عمومی اتریوم مانند یک میدان بورس عمومی است. در این میدان، همه می‌توانند سفارشات و معاملات را ببینند. اما شرکت‌های بزرگ، مانند بانک‌ها یا زنجیره‌های تامین جهانی، به چنین شفافیتی در برابر رقبای خود علاقه ندارند. آن‌ها به فضایی مانند یک اتاق جلسه‌ی خصوصی و ایمن نیاز دارند که در آن، همان معاملات با همان سرعت و دقت انجام شود، اما فقط افراد مجاز و تایید شده بتوانند اسناد تجاری را مشاهده کنند.

اتریوم سازمانی دقیقا نقش همین اتاق جلسه‌ی خصوصی را ایفا می‌کند. این مفهوم به نسخه‌های سفارشی‌سازی شده و خصوصی از بلاکچین (یک دفتر کل دیجیتال که اطلاعات تراکنش‌ها را به صورت امن، غیرمتمرکز و غیرقابل تغییر در میان سیستم‌های مختلف ثبت می‌کند) اشاره دارد. در اتریوم سازمانی، شرکت‌ها می‌توانند از قراردادهای هوشمند (کدهای برنامه‌نویسی شده‌ای که شرایط یک توافق تجاری را بدون نیاز به واسطه و به صورت کاملا خودکار اجرا می‌کنند) بهره‌مند شوند، در حالی که کنترل دقیقی روی سطح دسترسی افراد به شبکه دارند. مزیت‌های اصلی اتریوم سازمانی برای کسب‌وکارها شامل موارد زیر است:

• حریم خصوصی پیشرفته: امکان مخفی کردن جزئیات قراردادها، قیمت‌ها و شرکای تجاری از دید عموم و رقبای بازار.
• عملکرد و سرعت بالا: توانایی پردازش هزاران تراکنش در ثانیه، که برای پاسخگویی به نیازهای تجاری روزمره کاملا ضروری است.
• مدیریت مجوزها: توانایی تعریف دقیق نقش‌ها تا مشخص شود چه کسی حق خواندن داده‌ها یا ثبت تراکنش در شبکه‌ی شرکت را دارد.

تاریخچه و هدف اصلی از تشکیل این اتحادیه در دنیای بلاک‌چین

اتحادیه‌ی EEA در اوایل سال ۲۰۱۷ میلادی پایه‌گذاری شد. در آن زمان، بسیاری از مدیران صنعت متوجه شدند که توسعه‌ی پراکنده و بدون برنامه‌ی شبکه‌های بلاک‌چینی توسط هر شرکت، در آینده منجر به سیستم‌های جداگانه‌ای می‌شود که نمی‌توانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. در نتیجه، غول‌های فناوری و مالی دور هم جمع شدند تا یک مسیر واحد و استاندارد را برای آینده‌ی این تکنولوژی ترسیم کنند.

هدف اصلی از تشکیل این اتحادیه، ساخت یک شبکه‌ی انحصاری یا یک نرم‌افزار خاص برای فروش نیست؛ بلکه هدف، ایجاد یک سری استانداردهای مشترک و متن‌باز است. این استانداردها مانند یک زبان مشترک عمل می‌کنند تا اطمینان حاصل شود که تمام راهکارهای مبتنی بر اتریوم که توسط شرکت‌های مختلف در سراسر جهان ساخته می‌شوند، با هم سازگار هستند. اهداف کلیدی این اتحادیه را می‌توان در سه محور اصلی دسته‌بندی کرد:

• تدوین استانداردهای جهانی: ایجاد قوانین و ساختارهای یکپارچه تا توسعه‌دهندگان بتوانند نرم‌افزارهای تجاری هماهنگ با یکدیگر بسازند.
• بهبود مقیاس‌پذیری: پیدا کردن راهکارهای فنی برای اینکه شبکه‌های سازمانی بتوانند بار کاری سنگین و لحظه‌ای شرکت‌های چندملیتی را تحمل کنند.
• تسهیل پذیرش سازمانی: ارائه‌ی منابع آموزشی، مستندات فنی و ایجاد اعتماد برای مدیران ارشد، تا با دیدی باز و تحلیلی، زیرساخت‌های سنتی خود را به شبکه‌های پیشرفته‌ی بلاک‌چینی ارتقا دهند.

عملکرد و وظایف: اتحادیه EEA دقیقا چه کار می‌کند؟

اتحادیه‌ی EEA به زبان ساده، مانند یک سازمان نظام مهندسی برای دنیای بلاک‌چین عمل می‌کند. این نهاد خودش نرم‌افزار نمی‌سازد، بلکه نقشه‌ای استاندارد طراحی می‌کند تا تمام شرکت‌ها بتوانند بر اساس آن، سیستم‌های خود را بنا کنند. وظیفه‌ی اصلی این اتحادیه، هماهنگ کردن کسب‌وکارها برای استفاده از قدرت اتریوم در مقیاس تجاری است تا بتوانند فرآیندهای مالی و ارتباطی خود را با امنیت بالا ارتقا دهند.

تفاوت شبکه اتریوم عمومی با اتریوم سازمانی

برای درک بهتر عملکرد این اتحادیه، ابتدا باید تفاوت دو نوع اصلی از شبکه‌های اتریوم را بدانیم. تصور کنید شبکه‌ی اتریوم عمومی (Public: شبکه‌ای که دسترسی به آن آزاد است و همه می‌توانند تراکنش‌ها را ببینند و در آن فعالیت کنند) مانند یک پارک شهر است. در این پارک، همه می‌توانند قدم بزنند و کارهای یکدیگر را تماشا کنند. این شفافیت برای ارزهای دیجیتال عالی است، اما برای یک بانک که اطلاعات مشتریانش را مدیریت می‌کند، یک ریسک بزرگ محسوب می‌شود.

در مقابل، اتریوم سازمانی یا خصوصی و مجوزدار شبیه به یک ساختمان اداری پیشرفته است. در این ساختمان، فقط کارمندان دارای کارت شناسایی معتبر می‌توانند وارد شوند و هر فرد فقط به اطلاعات بخش خودش دسترسی دارد. اتحادیه‌ی EEA دقیقا روی توسعه‌ی همین شبکه‌های اداری امن تمرکز دارد تا شرکت‌ها بتوانند از امنیت اتریوم بهره ببرند، اما اطلاعات محرمانه‌ی خود را نیز از دید رقبا پنهان نگه دارند.

ایجاد استانداردهای مشترک برای توسعه نرم‌افزارهای تجاری

یکی دیگر از وظایف بسیار مهم این اتحادیه، ایجاد زبان مشترک میان شرکت‌های مختلف است. فرض کنید هر شرکت تولیدکننده‌ی موبایل، شارژر مخصوص به خود را با شکل و اندازه‌ی متفاوت تولید کند. این موضوع باعث سردرگمی و هزینه‌ی اضافی برای کاربران می‌شود. اما وقتی یک استاندارد جهانی مانند پورت USB تعریف شود، همه‌ی دستگاه‌ها به راحتی با هم کار می‌کنند.

اتحادیه‌ی EEA نیز استانداردهایی را برای نرم‌افزارهای تجاری تعریف می‌کند. این کار باعث می‌شود تا اگر دو شرکت مختلف، مثلا یک شرکت حمل و نقل در آسیا و یک بانک در اروپا، از سیستم‌های مبتنی بر اتریوم سازمانی استفاده می‌کنند، سیستم‌های آن‌ها بتوانند به راحتی با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. این ویژگی بسیار مهم که تعامل‌پذیری (Interoperability: توانایی سیستم‌های مختلف کامپیوتری برای اتصال، تبادل اطلاعات و کار کردن یکپارچه با یکدیگر) نامیده می‌شود، از دستاوردهای اصلی این اتحادیه برای دنیای تجارت است.

مقایسه ویژگی‌های اتریوم عمومی و شبکه‌های منطبق با استانداردهای EEA

برای اینکه این تفاوت‌ها را راحت‌تر به خاطر بسپارید و دید واضح‌تری نسبت به عملکرد این شبکه‌ها داشته باشید، در جدول زیر ویژگی‌های اصلی شبکه‌ی عمومی اتریوم را با شبکه‌های سازمانی مقایسه کرده‌ایم:

ویژگی مورد بررسی	شبکه‌ی عمومی اتریوم (Public Ethereum)	اتریوم سازمانی (استاندارد EEA)
دسترسی کاربران	کاملا آزاد، هر کسی می‌تواند بپیوندد	محدود و نیازمند دریافت مجوز از مدیران
حریم خصوصی و شفافیت	تمام تراکنش‌ها برای همه قابل مشاهده است	اطلاعات حساس فقط برای افراد مجاز قابل رویت است
سرعت تایید تراکنش‌ها	ممکن است در زمان شلوغی شبکه کند شود	بسیار بالا، طراحی شده برای حجم کاری سازمان‌ها
کارمزد شبکه	متغیر و نیازمند پرداخت ارز دیجیتال (اتر)	اغلب بدون کارمزد متغیر یا دارای هزینه‌ی ثابت سازمانی
کاربرد اصلی	خرید و فروش رمزارز و برنامه‌های غیرمتمرکز عمومی	مدیریت زنجیره‌ی تامین، قراردادهای شرکتی و امور بانکی

بزرگان صنعت در کنار هم؛ اعضای کلیدی EEA چه کسانی هستند؟

وقتی درباره‌ی شبکه‌های بلاک‌چینی صحبت می‌کنیم، شاید تصور کنید فقط برنامه‌نویسان یا علاقه‌مندان به رمزارزها در آن حضور دارند. اما در مورد اتحادیه‌ی سازمانی اتریوم (EEA)، داستان کاملا متفاوت است. این اتحادیه میزبان برخی از بزرگترین و شناخته‌شده‌ترین نام‌های تجاری در سراسر جهان است. حضور این شرکت‌های بزرگ نشان می‌دهد که تکنولوژی اتریوم تا چه حد برای آینده‌ی اقتصاد و تجارت جهانی اهمیت دارد و از یک پروژه‌ی آزمایشی به یک زیرساخت حیاتی تبدیل شده است.

نقش غول‌های فناوری و موسسات مالی در توسعه این اتحاد

شرکت‌های بزرگ فناوری و موسسات مالی، ستون‌های اصلی این اتحادیه را تشکیل می‌دهند. اما چرا این غول‌های صنعتی دور هم جمع شده‌اند؟ دلیل آن ساده است: هیچ شرکتی به تنهایی نمی‌تواند تمام استانداردها و زیرساخت‌های لازم برای یک تکنولوژی جدید و جهانی را به شکل بی‌نقص بسازد. این کار نیازمند خرد جمعی و همکاری تیمی است. نقش این شرکت‌ها را می‌توانیم به دو دسته‌ی اصلی تقسیم کنیم:

• غول‌های فناوری و نرم‌افزاری: این شرکت‌ها وظیفه‌ی تامین زیرساخت‌های فنی، قدرت پردازشی و امنیت سیستم‌ها را بر عهده دارند. آن‌ها کمک می‌کنند تا شبکه‌های اتریوم سازمانی بتوانند هزاران کاربر و تراکنش را به صورت همزمان و بدون افت سرعت پشتیبانی کنند.
• موسسات مالی و بانک‌های جهانی: این گروه بیشتر روی کاربردهای واقعی تمرکز دارند. آن‌ها نیازهای بازار، مشکلات انتقال پول و چالش‌های قانونی را مطرح می‌کنند تا راهکارهایی دقیق و ایمن برای قراردادهای هوشمند و تراکنش‌های مالی طراحی شود.

همکاری مشترک این دو گروه باعث می‌شود تا تکنولوژی بلاک‌چین از یک ایده‌ی جذاب، به یک ابزار کاربردی و قدرتمند برای حل مشکلات واقعی دنیای تجارت تبدیل شود.

معرفی شرکت‌های برجسته عضو و حوزه فعالیت آن‌ها

برای اینکه درک بهتری از وزن و اعتبار این اتحادیه داشته باشید، بیایید نگاهی به برخی از اعضای کلیدی و شناخته‌شده‌ی آن بیندازیم. این شرکت‌ها هر کدام در حوزه‌ی تخصصی خود رهبر بازار هستند و دانش ارزشمندی را به این اتحاد می‌آورند. در جدول زیر، چند نمونه از این اعضای مهم و دلیل علاقه‌ی آن‌ها به این شبکه را معرفی کرده‌ایم:

نام شرکت	حوزه‌ی فعالیت	نقش و دلیل حضور در اتحادیه‌ی سازمانی اتریوم
مایکروسافت (Microsoft)	فناوری اطلاعات و نرم‌افزار	ارائه‌ی زیرساخت ابری برای اجرای سریع شبکه‌های بلاک‌چینی سازمانی.
جی‌پی مورگان (JPMorgan)	خدمات مالی و بانکداری	توسعه‌ی راهکارهای ایمن برای نقل و انتقالات مالی بزرگ، مدیریت دارایی‌ها و ساخت ابزارهای بانکی پیشرفته روی شبکه‌ی اتریوم.
اینتل (Intel)	سخت‌افزار و پردازنده	ساخت پردازنده‌های قدرتمند و ایجاد استانداردهای سخت‌افزاری که امنیت و حریم خصوصی شبکه‌های بلاک‌چینی را از پایین‌ترین سطح ممکن تضمین می‌کنند.
اکسنتور (Accenture)	مشاوره مدیریت و فناوری	کمک به سایر شرکت‌ها و سازمان‌ها برای درک درست تکنولوژی بلاک‌چین و پیاده‌سازی اصولی این فناوری در ساختار تجاری اختصاصی خودشان.
بریتیش پترولیوم (BP)	انرژی و نفت	استفاده از سیستم‌های غیرمتمرکز برای شفاف‌سازی فرآیندهای زنجیره‌ی تامین و مدیریت کارآمدتر منابع.

چرا کسب‌وکارها به پیوستن به اتحادیه EEA علاقه‌مندند؟

شاید برای شما هم این سوال پیش آمده باشد که چرا شرکت‌های بزرگ سنتی، ناگهان تا این حد به یک تکنولوژی جدید مانند بلاک‌چین و شبکه‌ی اتریوم علاقه‌مند شده‌اند. پاسخ ساده است: دنیای تجارت همیشه به دنبال راه‌هایی برای سریع‌تر شدن، امن‌تر شدن و ارزان‌تر شدن است.

با این حال، استفاده از شبکه‌های عمومی برای یک شرکت بزرگ با چالش‌های زیادی همراه است. پیوستن به اتحادیه‌ی EEA به این شرکت‌ها اجازه می‌دهد تا بدون به خطر انداختن اطلاعات حساس خود، از جدیدترین فناوری‌های مالی بهره‌مند شوند. در ادامه سه دلیل اصلی این جذابیت را بررسی می‌کنیم.

مزایای کلیدی: تامین امنیت، مقیاس‌پذیری و حریم خصوصی در سطح کلان

کسب‌وکارها در سطح کلان با اطلاعات بسیار حساسی سروکار دارند؛ از قراردادهای محرمانه‌ی تجاری گرفته تا اطلاعات شخصی و مالی مشتریان.

• حریم خصوصی: همان‌طور که در بخش‌های قبل اشاره کردیم، استانداردهای اتریوم سازمانی به شرکت‌ها اجازه می‌دهد تا کنترل کاملی روی دسترسی افراد به اطلاعات داشته باشند. این یعنی یک شرکت می‌تواند از زیرساخت قدرتمند بلاک‌چین استفاده کند، در حالی که رقبایش در بازار هیچ دیدی به تراکنش‌ها و شرکای تجاری او ندارند.
• مقیاس‌پذیری: یک فروشگاه محلی شاید در روز صد تراکنش داشته باشد، اما یک بانک بین‌المللی در هر ثانیه هزاران تراکنش را پردازش می‌کند. استانداردهای اتحادیه‌ی EEA به گونه‌ای طراحی شده‌اند که مقیاس‌ پذیری (توانایی شبکه برای پردازش سریع و همزمان حجم عظیمی از اطلاعات بدون کند شدن یا توقف سیستم) را در بالاترین سطح ممکن برای سازمان‌های بزرگ تضمین کنند.
• امنیت پیشرفته: این شبکه‌ها با استفاده از پروتکل‌های رمزنگاری بسیار پیچیده، سدی محکم در برابر هکرها و دستکاری داده‌ها ایجاد می‌کنند که برای حفظ اعتبار یک کسب‌وکار بین‌المللی کاملا حیاتی است.

کاهش هزینه‌های عملیاتی و افزایش شفافیت در فرآیندهای تجاری

یکی از بزرگترین مشکلات در تجارت سنتی، حضور واسطه‌های متعدد است. هر بار که پولی جابه‌جا می‌شود یا کالایی از کشوری به کشور دیگر می‌رود، چندین شخص و نهاد مختلف باید آن را بررسی و تایید کنند که این کار به شدت زمان‌بر و پرهزینه است.

با استفاده از استانداردهای اتریوم سازمانی، شرکت‌ها می‌توانند از قراردادهای هوشمند (کدهای برنامه‌نویسی شده‌ای که شرایط یک توافق را به صورت خودکار و بدون نیاز به دخالت واسطه‌ی انسانی اجرا می‌کنند) استفاده کنند. این کار باعث می‌شود تا بخش بزرگی از فرآیندهای پیچیده‌ی اداری، نامه‌نگاری‌ها و تاییدات مالی به صورت خودکار و در کسری از ثانیه انجام شوند که نتیجه‌ی آن کاهش چشمگیر هزینه‌ها است.

از طرف دیگر، اگرچه این شبکه‌ها برای دنیای بیرون کاملا خصوصی هستند، اما در داخل شبکه‌ی مجاز شرکت‌ها (مثلا میان یک کارخانه‌ی تولیدی، شرکت حمل‌ونقل و گمرک) شفافیت بی‌نظیری ایجاد می‌کنند. تمام شرکای تایید شده به یک دفتر ثبت اطلاعات واحد و غیرقابل تغییر نگاه می‌کنند، بنابراین احتمال تقلب، گم شدن اسناد مالی یا خطاهای انسانی به حداقل می‌رسد.

امکان تعامل‌پذیری (Interoperability) میان سیستم‌های مختلف سازمانی

در دنیای تکنولوژی، یکی از بزرگترین چالش‌ها برای مهندسان این است که سیستم‌های کامپیوتری مختلف نتوانند با هم ارتباط برقرار کنند. تصور کنید می‌خواهید از یک نرم‌افزار حسابداری به یک سیستم مدیریت انبار متصل شوید، اما این دو سیستم زبان یکدیگر را نمی‌فهمند و اطلاعات باید به صورت دستی وارد شوند.

اینجا است که مفهوم بسیار مهمی به نام تعامل‌پذیری (Interoperability: توانایی سیستم‌ها و نرم‌افزارهای مختلف برای اتصال، درک متقابل و تبادل یکپارچه‌ی اطلاعات با یکدیگر به صورت کاملا روان) مطرح می‌شود. اتحادیه‌ی EEA دقیقا برای حل همین مشکل بنیادین در دنیای بلاک‌چین ایجاد شده است.

وقتی شرکت‌های مختلف نرم‌افزارهای تجاری خود را بر اساس مجموعه‌ی استانداردهای یکسان این اتحادیه می‌سازند، مطمئن هستند که در آینده سیستم‌هایشان به راحتی با سیستم شرکای تجاری، تامین‌کنندگان یا بانک‌های جهانی ارتباط برقرار خواهد کرد. این استانداردسازی مانند تعیین یک زبان مشترک برای تمام کامپیوترهای تجاری جهان است که کار تیمی، سرعت تبادل داده و توسعه‌ی پروژه‌های بین‌المللی را بسیار ساده‌تر می‌کند.

نقش کلیدی اتحاد سازمانی در رشد شبکه اتریوم

تا به اینجا متوجه شدیم که اتحادیه‌ی سازمانی اتریوم چطور به شرکت‌های بزرگ کمک می‌کند تا مشکلات امنیتی و حریم خصوصی خود را حل کنند. اما این ارتباط یک جاده‌ی یک‌طرفه نیست. شبکه‌ی اصلی اتریوم نیز از حضور این غول‌های تجاری سود بسیار زیادی می‌برد. در واقع، هر قدمی که این اتحادیه برای پیشرفت شبکه‌های خصوصی برمی‌دارد، در نهایت به نفع کل جامعه‌ی اتریوم تمام می‌شود.

تاثیر پذیرش سازمانی (Institutional Adoption) بر اعتبار شبکه اتریوم

برای درک بهتر این موضوع، فرض کنید یک استارتاپ کوچک در محله‌ی شما یک سیستم امنیتی جدید ساخته است. در ابتدا کسی به آن توجه نمی‌کند، اما ناگهان متوجه می‌شوید که بزرگترین بانک‌های کشور تصمیم گرفته‌اند از فناوری این استارتاپ الگوبرداری کنند. چه اتفاقی می‌افتد؟ قطعا اعتبار و شهرت آن تکنولوژی یک‌شبه در چشم همه چند برابر می‌شود.

در دنیای ارزهای دیجیتال به این پدیده، پذیرش سازمانی (Institutional Adoption: ورود سرمایه‌ها، پروژه‌ها و تایید شرکت‌های بزرگ و قانونی به یک بازار یا تکنولوژی که باعث افزایش اعتماد عمومی به آن می‌شود) می‌گویند. وقتی نهادهای بسیار سخت‌گیری مانند بانک‌های بین‌المللی و شرکت‌های چندملیتی حاضر می‌شوند زیرساخت‌های حیاتی خود را بر پایه‌ی تکنولوژی اتریوم بنا کنند، این پیام روشن را به تمام دنیا می‌دهند که کدهای پایه‌ی اتریوم به اندازه‌ی کافی امن، پایدار و قابل اعتماد هستند. این تاییدیه باعث می‌شود تا ترس سرمایه‌گذاران سنتی از ورود به دنیای رمزارزها کمتر شود و جایگاه اتریوم به عنوان یک فناوری معتبر تثبیت گردد.

این اتحادیه چگونه به توسعه اکوسیستم و آینده ارز دیجیتال اتر (ETH) کمک می‌کند؟

بسیاری از کاربران تازه‌کار می‌پرسند که وقتی شرکت‌ها از نسخه‌ی خصوصی و جداگانه‌ی اتریوم استفاده می‌کنند، این کار چه سودی برای شبکه‌ی عمومی و ارز دیجیتال اتر (ETH) دارد؟ پاسخ در توسعه‌ی همه‌جانبه‌ی زیرساخت‌ها نهفته است. فعالیت‌های اتحادیه‌ی EEA از چند مسیر مختلف به رشد شبکه‌ی عمومی کمک می‌کند:

• آزمایشگاه فناوری‌های جدید: شبکه‌های سازمانی معمولا بودجه‌های عظیمی برای تحقیق و توسعه دارند. آن‌ها برای حل مشکلات خود، فناوری‌های جدیدی برای افزایش سرعت یا حفظ اطلاعات می‌سازند. این نوآوری‌ها و کدهای بهبودیافته، در نهایت به شبکه‌ی اصلی (Mainnet: شبکه‌ی عمومی و نهایی یک بلاک‌چین که تراکنش‌های واقعی عموم مردم در آن انجام و ثبت می‌شود) منتقل شده و باعث ارتقای عملکرد کل سیستم اتریوم می‌شوند.
• پرورش نیروی متخصص: وقتی ده‌ها شرکت بزرگ به دنبال راه‌اندازی شبکه‌های مبتنی بر اتریوم هستند، تقاضا برای استخدام برنامه‌نویسان به شدت بالا می‌رود. این موضوع باعث می‌شود متخصصان بیشتری به یادگیری سالیدیتی (Solidity: زبان برنامه‌نویسی مخصوص نوشتن قراردادهای هوشمند در شبکه‌ی اتریوم) روی بیاورند. هرچه تعداد برنامه‌نویسان یک شبکه بیشتر باشد، برنامه‌ها و پروژه‌های کاربردی‌تری روی آن ساخته می‌شود.
• ایجاد اثر شبکه‌ای: در دنیای تکنولوژی اصلی وجود دارد به نام اثر شبکه‌ای (Network Effect: پدیده‌ای که در آن با افزایش تعداد استفاده‌کنندگان از یک سیستم، ارزش و کارایی آن شبکه‌ی کلی برای همه به شدت بالا می‌رود). هدف نهایی بسیاری از اعضای اتحادیه‌ی EEA این است که روزی بتوانند شبکه‌های خصوصی خود را با رعایت کامل اصول امنیتی، به شبکه‌ی عمومی اتریوم متصل کنند تا با دنیای بیرون در ارتباط باشند. این اتصال و تعامل‌پذیری در آینده باعث می‌شود تقاضا برای استفاده از شبکه‌ی عمومی اتریوم افزایش یابد که نتیجه‌ی طبیعی آن، پویایی بیشتر اکوسیستم و تاثیر مثبت بر آینده‌ی ارز دیجیتال اتر خواهد بود.

مسیر ورود: چگونه می‌توان به عضویت اتحاد سازمانی اتریوم درآمد؟

شاید با خواندن نام شرکت‌های بزرگی که در بخش قبل معرفی کردیم، تصور کنید که ورود به این اتحادیه فقط برای غول‌های تجاری و چندملیتی امکان‌پذیر است. اما خوشبختانه این‌طور نیست. اتحادیه‌ی سازمانی اتریوم (EEA) درهای خود را به روی طیف وسیعی از کسب‌وکارها، استارتاپ‌ها، دانشگاه‌ها و نهادهای غیرانتفاعی باز گذاشته است. از آنجا که هدف اصلی این گروه، گسترش دانش و استانداردسازی این تکنولوژی در تمام سطوح بازار است، مسیر ورود برای علاقه‌مندان بسیار روشن و ساختاریافته طراحی شده است. در ادامه بررسی می‌کنیم که یک سازمان برای پیوستن به این جامعه‌ی پیشگام چه مراحلی را باید طی کند.

شرایط و پیش‌نیازهای اولیه برای درخواست عضویت سازمان‌ها

برای ورود به این اتحادیه، نیازی نیست که حتما یک غول نرم‌افزاری با هزاران کارمند باشید. فرآیند پذیرش بیشتر شبیه به ثبت‌نام در یک انجمن تخصصی بین‌المللی یا سازمان نظام مهندسی است؛ جایی که تعهد به قوانین مشترک اهمیت بیشتری نسبت به اندازه‌ی شرکت دارد. پیش‌نیازهای اصلی برای ثبت درخواست عضویت عموما شامل موارد زیر است:

• داشتن هویت قانونی: متقاضی باید یک شخص حقوقی (یک شرکت، استارتاپ یا موسسه‌ی ثبت شده و قانونی) باشد و افراد به صورت حقیقی و انفرادی (مگر در قالب‌های پژوهشی خاص) پذیرش نمی‌شوند.
• پذیرش توافق‌نامه‌ها: اعضای جدید باید قوانین داخلی اتحادیه و به ویژه توافق‌نامه‌ی مالکیت معنوی (Intellectual Property: مجموعه‌ قوانینی که مشخص می‌کند ایده‌ها، کدها و اختراعات به اشتراک گذاشته شده در اتحادیه متعلق به چه کسی است و بقیه‌ی اعضا چگونه مجاز به استفاده از آن‌ها هستند) را امضا کنند. این کار باعث می‌شود تا شرکت‌ها بدون ترس از دزدیده شدن ایده‌هایشان با یکدیگر همکاری کنند.
• تکمیل فرم‌ها و ارزیابی: شرکت متقاضی باید فرم درخواست آنلاین را در وب‌سایت رسمی EEA پر کند. در این مرحله، مدیران اتحادیه بررسی می‌کنند که آیا فعالیت‌ها و برنامه‌های آینده‌ی این کسب‌وکار با اهداف توسعه‌ی بلاک‌چین هم‌خوانی دارد یا خیر.

پس از تایید مدارک توسط هیئت مدیره، سازمان متقاضی رسما به عنوان عضو جدید معرفی شده و به منابع داخلی شبکه دسترسی پیدا می‌کند.

سطوح مختلف عضویت و هزینه‌های مشارکت برای کسب‌وکارها

یکی از هوشمندانه‌ترین سیاست‌های اتحادیه‌ی EEA این است که از یک مدل پرداخت یکسان برای همه استفاده نمی‌کند. آن‌ها به خوبی می‌دانند که یک استارتاپ نوپا توانایی پرداخت هزینه‌ای برابر با یک بانک جهانی را ندارد. به همین دلیل، از سیستمی به نام سطح‌بندی یا Tiering (دسته‌بندی اعضا بر اساس میزان درآمد سالانه یا تعداد کارمندان، تا هر نهاد متناسب با توانایی مالی خود حق عضویت بپردازد) استفاده می‌کنند. سطوح عضویت در این اتحادیه معمولا در سه دسته‌ی اصلی قرار می‌گیرند:

• حامیان اصلی و شرکت‌های بزرگ (Enterprise / Board Members): این دسته شامل غول‌های فناوری و شرکت‌هایی است که درآمد بسیار بالایی دارند. آن‌ها بیشترین حق عضویت سالانه را پرداخت می‌کنند و در عوض، حق رای مستقیمی در تصمیم‌گیری‌های کلان هیئت مدیره و تعیین استانداردهای آینده‌ی اتریوم سازمانی دارند.
• کسب‌وکارهای متوسط و استارتاپ‌ها (Startup / Standard Members): شرکت‌های کوچکتر و تیم‌های نوپا حق عضویت بسیار پایین‌تری می‌پردازند. این فرصت بی‌نظیر به آن‌ها اجازه می‌دهد تا بدون فشار مالی سنگین، در کارگروه‌های تخصصی شرکت کنند، به کدهای برنامه‌نویسی استاندارد دسترسی داشته باشند و مستقیما با مدیران ارشد شرکت‌های بزرگ در ارتباط باشند.
• نهادهای آموزشی و غیرانتفاعی (Academic / Non-Profit): دانشگاه‌ها، مراکز تحقیقاتی دولتی و سازمان‌های غیرانتفاعی معمولا می‌توانند با پرداخت هزینه‌ی بسیار ناچیز یا حتی به صورت کاملا رایگان به عضویت اتحادیه درآیند. این سیاست با این هدف اجرا می‌شود که اساتید، دانشجویان و پژوهشگران بتوانند بدون دغدغه‌ی مالی، روی جنبه‌های علمی و تحقیقاتی شبکه‌ی اتریوم کار کنند.

این ساختار منعطف و عادلانه باعث شده است تا اتحادیه‌ی EEA به یک اکوسیستم زنده تبدیل شود؛ فضایی که در آن، قدرت مالی شرکت‌های بزرگ در کنار چابکی استارتاپ‌ها و دانش عمیق دانشگاه‌ها قرار می‌گیرد تا آینده‌ی اقتصاد دیجیتال را بسازند.

منابع:

Investopedia

Geeks For Geeks