حجم واقعی پرداخت‌های استیبل‌کوینی چقدر است؟ تحلیل تفاوت انتقال و پرداخت

یک توکن دلاری که از یک آدرس بلاکچین به آدرس دیگر ارسال می‌شود، یک رکورد تراکنش واضح از خود به جای می‌گذارد. اما این رکورد شامل فاکتور، محل اقامت فرستنده، هویت ذینفع نهایی یا نرخ ارز پرداخت شده برای تبدیل توکن به پول محلی قابل خرج نیست. این حقایق گمشده، حجم کل چشمگیر درون‌زنجیره‌ای را از پرسش محدودتر تجارت جدا می‌کند.

مطالعه ماه سپتامبر شرکت Allium، حجم پرداخت‌ها تا پایان ماه اوت ۲۰۲۶ را حداقل ۴۰۱ میلیارد دلار و با برآوردی گسترده‌تر، ۵۲۷ میلیارد دلار تخمین می‌زند. بر اساس این گزارش، کسب‌وکارها بین ۵۸ تا ۶۴ درصد از پرداخت‌های طبقه‌بندی‌شده را دریافت کرده‌اند. این محدوده نشان‌دهنده عدم قطعیت تحلیلی است، نه دو دفتر کل رسمی رقیب. این یک فعالیت قابل توجه است، اما به این معنا نیست که هر انتقال استیبل‌کوین برای تسویه یک کالا یا خدمت انجام شده است.

تفاوت بین انتقال و پرداخت چیست؟

یک مشتری ممکن است دلار را به یک واسطه بدهد، که آن واسطه USDC خریداری کرده، آن را به یک شریک دریافت‌کننده ارسال می‌کند و سپس آن را به پزو می‌فروشد. این فرآیند می‌تواند چندین انتقال بلاکچینی برای یک تعهد اساسی ایجاد کند. ممکن است مشتری هرگز توکنی در اختیار نداشته باشد و تاجر فقط پول بانکی دریافت کند. برعکس، یک کسب‌وکار می‌تواند یک فاکتور فرامرزی را مستقیماً از کیف پول توکن خود به کیف پول تأمین‌کننده تسویه کند و تنها یک انتقال قابل مشاهده باقی بگذارد، در حالی که امور مربوط به انطباق و حسابداری در جای دیگری انجام می‌شود.

همین دفتر کل همچنین واریزهای صرافی، جابجایی‌های نقدینگی، وثیقه‌های وام‌دهی، سواپ‌های صرافی غیرمتمرکز، پل‌های بین شبکه‌ها، تولید و بازخرید توسط صادرکننده و جابجایی‌های خزانه‌داری بین کیف پول‌های متعلق به یک شرکت را ثبت می‌کند. برخی از این‌ها از نظر اقتصادی مهم هستند؛ اما اکثر آنها یک پرداخت تکمیل‌شده به یک گیرنده مستقل نیستند. یک آدرس کیف پول به معنای یک کشور نیست. استنتاج یک تراکنش بین‌المللی نیازمند اطلاعات قابل اعتماد در مورد طرفین و مکان‌های آنهاست که اغلب توسط شرکت‌های پرداخت نگهداری می‌شود و به صورت عمومی منتشر نمی‌شود.

بانک تسویه حساب‌های بین‌المللی (BIS) در مقاله کاری خود در سال ۲۰۲۶ در مورد تراکنش‌های استیبل‌کوین، ۵۹۳ میلیون رویداد انتقال توکن را در ۱۴۱ میلیون تراکنش اتریوم در سال ۲۰۲۵ برای USDT، USDC و PYUSD بررسی کرد. محققان دریافتند که نزدیک به ۶۰ درصد از رویدادهای انتقال در داخل تراکنش‌های پیچیده رخ داده‌اند. شمارش هر رویداد به عنوان یک پرداخت مستقل، بخش بزرگی از فعالیت را به اشتباه طبقه‌بندی می‌کند.

صدها میلیارد دلار با مرزهای مشخص

تخمین ۴۰۱ تا ۵۲۷ میلیارد دلاری Allium هشت ماه اول سال ۲۰۲۶ را پوشش می‌دهد. کار قبلی این شرکت با FXC Intelligence تخمین زده بود که استیبل‌کوین‌ها در سال ۲۰۲۵ تقریباً ۰.۳۱ درصد از بازار ۴۴.۳ تریلیون دلاری پرداخت‌های خرده‌فروشی فرامرزی را به خود اختصاص داده‌اند که نسبت به ۰.۲ درصد در سال ۲۰۲۴ افزایش یافته است. این ارقام را نباید با هم مقایسه کرد زیرا به دوره‌ها و موارد استفاده متفاوتی اشاره دارند.

متدولوژی تحلیلی ویزا (Visa Onchain Analytics) انتقالات را به دسته‌های پرداخت، امور مالی غیرمتمرکز (DeFi)، جریان‌های صرافی، سرمایه‌گذاری و تجارت، ذخیره ارزش، صدور، مسیریابی و زیرساخت طبقه‌بندی می‌کند. حجم تعدیل‌شده آن با حذف صرافی‌های برچسب‌گذاری‌شده، قراردادها، ربات‌ها، پل‌ها و سایر فعالیت‌ها محاسبه می‌شود. یک پرداخت مصرف‌کننده، انتقال حقوق و دستمزد و انتقال شخص به شخص همگی می‌توانند در دسته پرداخت‌های آن قرار گیرند؛ اما دلاری که به یک صرافی ارسال می‌شود معمولاً در این دسته قرار نمی‌گیرد.

این استنتاج در ۱۸ سپتامبر به طور قابل توجهی بازنگری شد. گزارش تغییرات داشبورد ویزا می‌گوید که مجموعه هویت‌های به‌روز شده Allium از حدود ۱۵ میلیون به تقریباً ۶۰۰ میلیون آدرس برچسب‌گذاری‌شده گسترش یافته است. حجم تعدیل‌شده کاهش یافت زیرا آدرس‌های بیشتری از صرافی‌ها، قراردادها و آدرس‌های خودکار قابل حذف شدند.

شواهد پرداخت‌های زنده در کجا ظاهر می‌شوند؟

نمونه‌های قابل مشاهده مستقلی فراتر از مدل‌های طبقه‌بندی وجود دارد. در ماه اکتبر، ویزا اعلام کرد که بیش از ۱۶۰ برنامه کارت اعتباری مرتبط با استیبل‌کوین در شبکه آن فعال هستند و حجم پرداخت آنها نسبت به سال گذشته نزدیک به ۲۰۰ درصد افزایش یافته است. این شرکت اعلام کرد که حدود ۱۷ درصد از این حجم کارت در سال مالی ۲۰۲۶ تاکنون از برنامه‌های تجاری و کسب‌وکارها بوده است.

یک آزمایش مشخص، قابل ارزیابی‌تر است. پایلوت هفت روزه Lloyds و ویزا، ۷۵۰,۰۰۰ دلار از تعهدات فرامرزی را با استفاده از USDC تسویه کرد و گزارش شد که انتقال در کمتر از یک ساعت انجام شده است. این امر یک مسیر کارآمد بین شرکت‌کنندگان را نشان می‌دهد. با این حال، این آزمایش نمی‌تواند ثابت کند که بانک‌ها می‌توانند این فرآیند را در مقیاس انبوه، در تمام کریدورهای ارزی یا با تعهدات انطباقی یکسان تکرار کنند.

 چرا جریان‌های تجاری بر استفاده اندازه‌گیری‌شده غالب هستند؟

Allium تخمین می‌زند که کسب‌وکارها بیشتر ارزش پرداخت‌های طبقه‌بندی‌شده را دریافت می‌کنند و تسویه حساب بین کسب‌وکارها (B2B) در دوره مورد تحلیل به حدود ۱۳۷ تا ۱۵۳ میلیارد دلار رسیده است. یک فاکتور تأمین‌کننده می‌تواند ارزشی معادل هزاران خرید مصرف‌کننده داشته باشد، بنابراین تسلط کسب‌وکارها از نظر ارزش به این معنا نیست که اکثر مردم در مغازه‌ها با استیبل‌کوین پرداخت می‌کنند.

استیبل‌کوین‌ها می‌توانند در هر ساعتی از شبانه‌روز جابجا شوند، در حالی که انتقالات بانکی سنتی ممکن است به ساعات کاری، بانک‌های واسطه و پنجره‌های پرداخت داخلی محدود باشند. با این حال، یک استیبل‌کوین هنوز به صادرکننده، ذخیره و مکانیسم بازخرید نیاز دارد. یک کسب‌وکار اغلب برای تبدیل آن به یک صرافی یا ارائه‌دهنده پرداخت قانون‌مند نیاز دارد. یک انتقال سریع به کیف پولی که راه خروج اقتصادی ندارد، می‌تواند یک پرداخت ضعیف باشد. گزارش سالانه ۲۰۲۶ بانک تسویه حساب‌های بین‌المللی هشدار می‌دهد که هزینه‌های ورود و خروج می‌تواند هزینه کل فرامرزی را در برخی موارد به اندازه یا حتی بیشتر از یک انتقال بانکی کند.

مایل آخر تعیین می‌کند که آیا سرعت ارزش دارد یا خیر. برای فرستنده حواله، مبلغی که گیرنده واقعاً می‌تواند استفاده کند، اهمیت دارد. زنجیره می‌تواند انتقال توکن را تأیید کند در حالی که یک پلتفرم خروجی (off-ramp) ممکن است به دلیل بررسی‌های هویتی، انتظار برای ساعات بانکی یا کمبود نقدینگی ارز محلی، تأخیر ایجاد کند. یک گیرنده تجاری ممکن است ترجیح دهد موجودی دلاری خود را حفظ کرده و استیبل‌کوین را نگه دارد؛ دیگری ممکن است برای حقوق و دستمزد یا مالیات به ارز محلی نیاز داشته باشد. اینها خدمات متفاوتی هستند حتی اگر تراکنش‌های درون‌زنجیره‌ای آنها شبیه به هم به نظر برسند.