هجدهمین سالگرد وایت‌پیپر بیت‌کوین و تشدید بحث حضانت دارایی‌ها پس از هک ۶.۳ میلیارد دلاری
در هجدهمین سالگرد انتشار وایت‌پیپر بیت‌کوین، که یک سیستم پرداخت بدون نیاز به واسطه‌های معتمد را پیشنهاد می‌کرد، هک ۶.۳ میلیارد دلاری صرافی بایننس بار دیگر توجه‌ها را به اهمیت روش نگهداری و حضانت دارایی‌های دیجیتال جلب کرده است.
در تاریخ ۳۱ اکتبر، وایت‌پیپر بیت‌کوین ۱۸ ساله شد و این سالگرد، چند روز پس از گزارش سرقت ۶.۳ میلیارد دلاری از بایننس، توجهات را دوباره به پیشنهاد ساتوشی ناکاموتو برای پرداخت‌های بدون واسطه‌های معتمد جلب کرد.
اعلامیه اصلی ساتوشی ناکاموتو که در آرشیو لیست ایمیل رمزنگاری حفظ شده است، یک سیستم پول نقد الکترونیکی را توصیف می‌کرد که به افراد امکان می‌داد مستقیماً و بدون نیاز به شخص ثالث معتمد با یکدیگر معامله کنند. این ایمیل که در ساعت ۲:۱۰ بعد از ظهر به وقت EDT در ۳۱ اکتبر ۲۰۰۸ ارسال شد، به مقاله‌ای با عنوان «بیت‌کوین: یک سیستم پول نقد الکترونیکی همتا به همتا» لینک داده بود.
هجده سال بعد، در حالی که صنعت کریپتو با یک رخنه امنیتی بزرگ دیگر در یک صرافی مواجه است، پست‌های مربوط به این سالگرد بار دیگر به آن وعده اولیه بازگشته‌اند.
صفحه «آرشیو بیت‌کوین» تصویری از ایمیل اصلی را به همراه پیام «۱۸ سال بیت‌کوین» به اشتراک گذاشت. پست دیگری از کاربری به نام «Lucky» به مناسبت این سالگرد، مشارکت و تأیید بدون نیاز به مجوز را ستود و بیت‌کوین را یک جنبش مالی جهانی توصیف کرد.
۱۸ سال بیت‌کوین. ۱۸ سال به چالش کشیدن سیستم. در ۳۱ اکتبر ۲۰۰۸، ساتوشی ناکاموتو ایده‌ای را معرفی کرد که دنیای مالی را برای همیشه تغییر داد. یک وایت‌پیپر ساده. یک چشم‌انداز انقلابی. یک سیستم مالی مبتنی بر عدم تمرکز، شفافیت و...
Lucky
وایت‌پیپر بیت‌کوین چه چیزی را پیشنهاد می‌کرد؟
وایت‌پیپر بیت‌کوین در ۹ صفحه، به یک مشکل عملی در پول دیجیتال پرداخت. گیرنده وجه باید راهی می‌داشت تا مطمئن شود فرستنده همان پول را قبلاً در جای دیگری خرج نکرده است، بدون اینکه نیاز باشد از یک شرکت مرکزی برای بررسی هر پرداخت سؤال کند.
ساتوشی پیشنهاد کرد که تراکنش‌ها به صورت عمومی اعلام شوند و از «اثبات کار» (proof-of-work) برای تعیین ترتیب آن‌ها استفاده شود. شرکت‌کنندگان تراکنش‌های معتبر را می‌پذیرفتند و زنجیره‌ای را که بیشترین کار انباشته را داشت، ادامه می‌دادند. تغییر یک پرداخت قدیمی مستلزم تکرار تمام کار محاسباتی پس از آن و پیشی گرفتن از شبکه صادق بود.
این طرح شامل پاداش برای شرکت‌کنندگانی بود که امنیت سیستم را تأمین می‌کردند؛ سکه‌های جدید صادر شده و کارمزد تراکنش‌ها انگیزه‌های لازم را فراهم می‌کرد. مدل امنیتی آن به این بستگی داشت که قدرت محاسباتی شرکت‌کنندگان صادق به صورت جمعی بیشتر از مهاجمان باشد.
در این سابقه عمومی، حریم خصوصی محدودیت‌هایی داشت. در بخش حریم خصوصی، مقاله پیشنهاد می‌کرد که کلیدهای عمومی از هویت‌های واقعی جدا نگه داشته شوند و از جفت‌کلیدهای جدید استفاده شود. همچنین اذعان داشت که پیوند تراکنش‌ها می‌تواند پرداخت‌های دیگر متعلق به همان مالک را افشا کند.
زمینه تاریخی: بحران مالی ۲۰۰۸
این مقاله در بحبوحه بحران مالی منتشر شد که پیش از آن مؤسسات بزرگ مالی را به ورشکستگی کشانده و منجر به مداخله بی‌سابقه دولت‌ها شده بود.
بر اساس تاریخچه فدرال رزرو، شرکت لمن برادرز (Lehman Brothers) در ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۸ اعلام ورشکستگی کرد. روز بعد، بانک فدرال رزرو نیویورک از شرکت بیمه AIG حمایت مالی کرد. پیش از آن در همان سال، فدرال رزرو نیویورک به تأمین مالی خرید شرکت Bear Stearns توسط JPMorgan Chase کمک کرده بود.
مقدمه ساتوشی به طور خاص بر هزینه‌ها و ضعف‌های اتکا به مؤسسات مالی برای پردازش پرداخت‌های اینترنتی تمرکز داشت. این سند به مسائلی مانند برگشت تراکنش‌ها، میانجی‌گری در اختلافات، کلاهبرداری و دشواری اقتصادی کردن پرداخت‌های کوچک پرداخته بود.
این سند یک مکانیزم پرداخت مبتنی بر تأیید رمزنگاری ارائه داد، اما طرحی برای تنظیم مقررات صرافی‌ها یا تضمین سپرده‌های مشتریان در کسب‌وکارهای رمزارزی تعیین نکرد.
هک بایننس و تمرکز بر حضانت صرافی
همانطور که crypto.news قبلاً گزارش داده بود، بایننس تخمین زد که رخنه امنیتی کیف پول آن در ۲۹ اکتبر، ۶.۳ میلیارد دلار دارایی را تحت تأثیر قرار داده است. این صرافی متعهد شد که زیان‌ها را از طریق «صندوق دارایی امن برای کاربران» (SAFU) و منابع شرکت پوشش دهد.
بایننس در به‌روزرسانی ۳۰ اکتبر خود اعلام کرد که بیش از ۶.۳۴ میلیارد دلار کنار گذاشته است که شامل بیش از ۵ میلیارد دلار دارایی توکنی مربوطه می‌شود. این شرکت گفت که در حال خرید مابقی از طریق بازارهای عادی و فرابورس (OTC) است.
بایننس از برداشت‌های غیرمجاز از کیف پول گرم (hot wallet) خود و تحقیق در مورد چندین نقطه نفوذ خبر داد. این صرافی اعلام کرد که بازرسان هیچ مدرکی دال بر به خطر افتادن کلیدهای خصوصی کیف پول پیدا نکرده‌اند.
نگرانی‌ها در مورد حضانت پیش از این رخنه نیز وجود داشت. در نامه‌ای به تاریخ ۲۲ اکتبر، جیمسون لاپ، مدیر ارشد امنیت شرکت Casa، پس از حوادث اخیر مربوط به کیف پول‌ها، از حضانت شخصی بیت‌کوین دفاع کرد. او استدلال کرد که روی آوردن به صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETF) یا حضانت مدیریت‌شده، سرمایه‌گذاران را به مؤسساتی وابسته می‌کند که از دارایی‌هایشان محافظت می‌کنند. شرکت Casa خدمات حضانت شخصی کمکی به فروش می‌رساند.
راهنمای کمیسیون بورس آمریکا در مورد حضانت
دفتر آموزش سرمایه‌گذاران کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا (SEC) در بولتن دسامبر ۲۰۲۵، مسئولیت‌های هر نوع روش حضانت را تشریح کرد.
در حضانت شخصی (self-custody)، سرمایه‌گذاران خودشان کلیدهای خصوصی خود را مدیریت می‌کنند و مسئولیت حفاظت از دسترسی به آن‌ها را بر عهده دارند. گم کردن کلیدها یا به خطر افتادن امنیت کیف پول می‌تواند برای همیشه دسترسی به دارایی‌ها را از بین ببرد.
در حضانت توسط شخص ثالث (third-party custody)، کنترل کلیدها در اختیار یک صرافی یا ارائه‌دهنده دیگر قرار می‌گیرد. این بولتن هشدار می‌دهد که اگر آن ارائه‌دهنده هک شود، تعطیل شود یا ورشکست شود، ممکن است مشتریان دسترسی به دارایی‌های خود را از دست بدهند.
چک‌لیست این راهنما از سرمایه‌گذاران می‌خواهد بررسی کنند که آیا متصدیان بیمه دارند، دارایی‌های مشتریان را با هم ترکیب می‌کنند، دارایی‌های سپرده‌گذاری‌شده را وام می‌دهند یا ذخیره‌سازی را به پیمانکار دیگری می‌سپارند. این راهنما توصیه می‌کند که شرایط بیمه بررسی شود و پرسیده شود چه کسانی به کلیدها دسترسی دارند.
