چالش برایان آرمسترانگ با بانک‌ها بر سر پاداش استیبل‌کوین USDC
برایان آرمسترانگ می‌گوید پاداش USDC به دلیل پشتوانه یک‌به‌یک با سود بانکی متفاوت است. بانک‌ها نگرانند که این پاداش‌ها سپرده‌ها را از سیستم مالی سنتی خارج کند. با شکست یک لایحه کلیدی در سنای آمریکا، وضعیت قانونی پاداش استیبل‌کوین‌ها همچنان نامشخص است.
برایان آرمسترانگ، مدیرعامل صرافی کوین‌بیس، با این ایده که پلتفرم‌های کریپتویی ارائه‌دهنده پاداش استیبل‌کوین باید از قوانین سرمایه و نقدینگی مشابه بانک‌ها پیروی کنند، مخالفت کرده است. آرمسترانگ در مصاحبه‌ای در ۱۹ سپتامبر استدلال کرد که پاداش‌های USDC عمدتاً بخشی از بازده اقتصادی حاصل از دارایی‌های پشتیبان این استیبل‌کوین، از جمله اسناد خزانه‌داری کوتاه‌مدت آمریکا، را به کاربران منتقل می‌کند.
اگر می‌خواهید یک استیبل‌کوین نگهداری کنید، می‌توانید واقعاً پاداش دریافت کنید. چرا مصرف‌کنندگان نباید بتوانند از آن بهره‌مند شوند؟
برایان آرمسترانگ
این تمایز از آن جهت اهمیت دارد که پاداش‌های استیبل‌کوین به یک میدان نبرد بزرگ در واشنگتن تبدیل شده است و بانک‌ها هشدار می‌دهند که دلارهای دیجیتال با پرداخت سود بالاتر می‌توانند سپرده‌ها را از سیستم مالی سنتی خارج کنند.
تفاوت استیبل‌کوین‌ها با سپرده‌های بانکی
آرمسترانگ خط مشخصی بین پاداش‌های USDC و سود سپرده بانکی ترسیم کرد.
قانون GENIUS که در ژوئیه ۲۰۲۵ به تصویب رسید، صادرکنندگان استیبل‌کوین‌های پرداخت مجاز را ملزم می‌کند تا حداقل ذخایر یک‌به‌یک با استفاده از دارایی‌های نقدشونده واجد شرایط حفظ کنند. این قانون همچنین خود صادرکنندگان را از پرداخت سود یا بازده منع می‌کند، اما بحث در مورد پاداش‌های ارائه‌شده توسط صرافی‌ها و سایر اشخاص ثالث را باز گذاشته است.ما درگیر وام‌دهی با ذخیره کسری نیستیم. این کاری است که برای آن به مجوز بانکی نیاز دارید.
برایان آرمسترانگ
آرمسترانگ گفت که کوین‌بیس صادرکننده استیبل‌کوین نیست USDC توسط شرکت Circle، شریک نزدیک این صرافی، صادر می‌شود — و استدلال کرد که اعمال قوانین بانکی بر این شرکت، این تفاوت‌های ساختاری را نادیده می‌گیرد. پیام کلی او ساده بود: مقررات بانکی منعکس‌کننده ریسک‌های ناشی از وام‌دهی سپرده‌ها است، در حالی که استیبل‌کوین‌های با پشتوانه کامل عملکرد متفاوتی دارند.
هشدار بانک‌ها: پاداش‌ها سپرده‌ها را جذب می‌کنند
گروه‌های بانکی به شدت با این ایده که موضوع صرفاً حفاظت از بازیگران فعلی است، مخالفند. انجمن بانکداران آمریکا و گروه‌های دیگر استدلال کرده‌اند که پاداش‌های مرتبط با موجودی استیبل‌کوین می‌تواند مانند سود سپرده عمل کرده و خروج پول از بانک‌های محلی را تشویق کند و خواستار محدودیت‌های سخت‌گیرانه‌تر برای چنین برنامه‌هایی شده‌اند.
آرمسترانگ این کارزار را تلاشی از سوی برخی بانک‌های بزرگ برای محدود کردن رقابت توصیف کرد.
شورای مشاوران اقتصادی کاخ سفید نیز در این مورد اظهار نظر کرده است. تحلیل این شورا تخمین می‌زند که ممنوعیت بازده استیبل‌کوین‌ها، کل وام‌دهی بانکی را تنها حدود ۲.۱ میلیارد دلار افزایش می‌دهد، در حالی که هزینه‌ای حدود ۸۰۰ میلیون دلار در سال بر رفاه عمومی تحمیل می‌کند. گروه‌های بانکی مفروضات پشت این تحلیل را به چالش کشیده‌اند.فکر می‌کنم دلیل اصلی، رقابت است. آنها فقط نمی‌خواستند با استیبل‌کوین‌هایی که این نرخ‌های بالاتر را پرداخت می‌کنند، رقابت کنند.
برایان آرمسترانگ
پاداش استیبل‌کوین‌ها؛ یک نقطه اشتعال در واشنگتن
آرمسترانگ گفت که بازنگری‌ها در لایحه CLARITY نگرانی‌های قبلی کوین‌بیس در مورد پاداش استیبل‌کوین‌ها را برطرف کرده بود. با این حال، این قانون همچنان بلاتکلیف است. در ۱۵ سپتامبر، سنای آمریکا با رأی ۴۹ موافق در برابر ۵۰ مخالف، پیشنهاد پایان بحث در مورد این لایحه را رد کرد که از ۶۰ رأی لازم کمتر بود. این امر باعث می‌شود که اختلاف اساسی همچنان پابرجا بماند.
برای کوین‌بیس، پاداش‌ها می‌توانند دلارهای دیجیتال را برای مصرف‌کنندگان جذاب‌تر کنند. برای بانک‌ها، برنامه‌های مشابه می‌توانند استیبل‌کوین‌ها را به رقبای مستقیم برای جذب سپرده تبدیل کنند. این بحث دیگر صرفاً در مورد مقررات کریپتو نیست، بلکه در حال تبدیل شدن به مبارزه‌ای بر سر این است که چه کسی اقتصاد دلار دیجیتال را به دست می‌آورد، توزیع می‌کند و در نهایت کنترل می‌کند.
