اخبار کم اهمیت
یک اتریوم، پاداشهای متفاوت؛ راز اختلاف بازده ETFهای استیکینگ

چرا ETFهای استیکینگ اتریوم پاداشهای متفاوتی پرداخت میکنند؟

تاریخ انتشار:
صندوق‌های ETFعلی کفاش
14
زمان مطالعه:
12 دقیقه

صندوق‌های ETF استیکینگ اتریوم در آمریکا راه تازه‌ای برای توزیع درآمد پیدا کرده‌اند، اما سرمایه‌گذارانی که در یک دارایی مشترک سرمایه‌گذاری می‌کنند نتایج متفاوتی می‌گیرند؛ چون هر صندوق خودش تصمیم می‌گیرد چه مقدار ETH را استیک کند، پاداش‌ها را چگونه تقسیم کند، چه میزان نقدینگی نگه دارد.

چرا ETFهای استیکینگ اتریوم پاداشهای متفاوتی پرداخت میکنند؟

خلاصه محتوا

  • بلک‌راک نرخ پاداش استیکینگ ۳۰ روزه ۱.۸۶ درصدی را برای ETF اتریوم استیک‌شده خود تا ۱۳ نوامبر اعلام کرده که معیاری مخصوص همین محصول است و با بازده کل شبکه اتریوم یکسان نیست.
  • گری‌اسکیل می‌گوید حدود ۹۴ درصد پاداش‌های استیکینگ به سهامداران Ethereum Staking Mini ETF می‌رسد، در حالی که این رقم برای Ethereum Staking ETF حدود ۷۷ درصد است.
  • بخشی از ETH هر صندوق خارج از استیکینگ نگه داشته می‌شود تا نیازهای نقدینگی تأمین شود؛ بنابراین کل دارایی صندوق می‌تواند بیشتر از مقدار فعال در حال کسب پاداش باشد.
  • پرداخت نقدی ماهانه به پاداش کسب‌شده، قیمت تبدیل، هزینه‌ها و زمان‌بندی بستگی دارد و از ماهی به ماه دیگر تغییر می‌کند.

صندوق اتریومی می‌تواند همان دارایی پایه صندوقی دیگر را در اختیار داشته باشد و با این حال مبلغ متفاوتی به سهامدارانش بپردازد. توضیح این تفاوت از تصمیم‌هایی آغاز می‌شود که میان دریافت ETH، تخصیص آن به استیکینگ و واریز پول نقد به حساب کارگزاری سهامدار گرفته می‌شود.

بخشی از این تصمیم‌ها در جدول کارمزد قابل مشاهده است و بخشی دیگر در سیاست‌های استیکینگ، ترتیبات نقدینگی و اطلاعیه‌های توزیع پنهان می‌ماند؛ مواردی که توجه کمتری از بازده تبلیغ‌شده در صفحه محصول جلب می‌کنند.

با انتشار پرداخت‌های بیشتر توسط صندوق‌ها، اندازه‌گیری این تفاوت‌ها آسان‌تر شده، اما مقایسه مستقیم را هم دشوارتر کرده است: پاداشی که اعتبارسنج‌های اتریوم کسب می‌کنند، پاداشی که صندوق نگه می‌دارد و سود نقدی که به سهامدار می‌رسد، سه عدد مرتبط اما متمایزند که هر یک کسورات و زمان‌بندی خاص خود را دارد.

یک دارایی، چند مسیر تا پرداخت

صفحه محصول iShares Staked Ethereum Trust ETF بلک‌راک نرخ پاداش استیکینگ ۳۰ روزه ۱.۸۶ درصدی را تا ۱۳ نوامبر نشان می‌دهد. تاریخ توزیع این صندوق پرداخت ۰.۰۴۴۴۸۱ دلار به ازای هر سهم را برای نوامبر و ۰.۰۳۵۴۶۶ دلار برای اکتبر ثبت کرده است.

سرمایه‌گذاری با ۱۰۰۰ سهم، پیش از هر مالیات یا گردکردن مرتبط با حساب، مستحق ۴۴.۴۸۱ دلار از توزیع نوامبر بود؛ همین میزان دارایی در اکتبر ۳۵.۴۶۶ دلار درآمد ایجاد می‌کرد.

رشد حدود ۲۵.۴ درصدی میان این دو پرداخت، تغییر در نقدینگی توزیع‌شده به ازای هر سهم است؛ نه بازده سرمایه‌گذاری ۲۵.۴ درصدی و نه نشانه بهبود به همان اندازه در اقتصاد استیکینگ شبکه اتریوم.

صندوق باید پاداش کسب کند، مبلغ قابل توزیع را تعیین کند و دارایی‌های مربوط را به پول نقد تبدیل کند. تفاوت در زمان‌بندی و قیمت دلاری اتریوم می‌تواند پرداخت نهایی را تغییر دهد، حتی اگر تعداد سهام سرمایه‌گذار ثابت بماند.

سابقه بلک‌راک مبالغ کمتر پیش از اکتبر را هم نشان می‌دهد: ۰.۰۳۶۴۸۷ دلار در سپتامبر و ۰.۰۳۲۴۹۹ دلار در اوت. این توالی به سرمایه‌گذار پرداخت‌های واقعی اعلام‌شده را برای مقایسه می‌دهد و همزمان توضیح می‌دهد چرا یک پرداخت را نباید در ۱۲ ضرب کرد و آن را درآمد سالانه تضمین‌شده معرفی کرد.

سرمایه‌گذاری که به مبلغ دلاری قابل پیش‌بینی ماهانه نیاز دارد، با دو نوع عدم‌قطعیت روبه‌روست: تعداد ETH کسب‌شده می‌تواند تغییر کند و درآمد دلاری حاصل از فروش آن پاداش‌ها هم می‌تواند با قیمت ETH نوسان کند.

تاریخ توزیع می‌تواند تغییرات مشاهده‌شده تا امروز را توصیف کند، اما نمی‌تواند به سهامدار بگوید پرداخت بعدی برابر آخرین پرداخت خواهد بود؛ حتی اگر صندوق قصد داشته باشد با همان برنامه به پرداخت ادامه دهد.

معیار پاداش اعلام‌شده محصول هم به تعریف خود نیاز دارد. عددی که «نرخ پاداش استیکینگ ۳۰ روزه» نامیده می‌شود را نباید بازده سرمایه‌گذار در یک ماه دانست یا بدون بررسی روش محاسبه، با معیار ناشر دیگری مقایسه کرد.

همان‌طور که crypto.news هنگام آغاز توزیع پاداش استیکینگ گری‌اسکیل از طریق محصولات اتریومی‌اش گزارش داد، افزودن پرداخت نقدی چیزی را که سهامدار صندوق دریافت می‌کند تغییر می‌دهد، اما نیاز به ارزیابی قیمت سهام در کنار این پرداخت‌ها را از بین نمی‌برد.

این تمایز در سرمایه‌گذاری‌های سودده آشناست: درآمد نقدی می‌تواند بالا برود در حالی که ارزش بازار سرمایه‌گذاری کاهش می‌یابد و پرداخت بزرگ‌تر می‌تواند با بازده کل منفی در دوره نگهداری همزمان شود.

در مورد اتریوم، قیمت پایه می‌تواند بسیار بیشتر از پاداش توزیع‌شده در یک ماه نوسان کند؛ بنابراین مقایسه‌ای که تنها به واریز نقدی محدود شود، بخشی از موقعیت را که احتمالاً بیشترین نقش را در نتایج کوتاه‌مدت دارد نادیده می‌گیرد.

نخستین کسر: اتریومی که پاداش نمی‌گیرد

صندوق نمی‌تواند فرض کند همه ETH پرتفویش به‌طور پیوسته پاداش استیکینگ کسب می‌کند. بخشی از دارایی‌ها برای بازخرید و هزینه‌ها در دسترس می‌ماند و بخشی دیگر ممکن است در فرایند ورود و خروج شبکه در حرکت باشد.

سیاست استیکینگ گری‌اسکیل از یک بخش نقدینگی برای پشتیبانی از عملیات عادی صندوق سخن می‌گوید. تصمیم‌های استیکینگ این صندوق بازخریدهای پیش‌بینی‌شده، شرایط بازار، نیازهای عملیاتی و زمان لازم برای عبور دارایی‌ها از سیستم اعتبارسنج اتریوم را در نظر می‌گیرد.

نگه‌داشتن ETH در دسترس هزینه دارد: این دارایی‌ها تا زمانی که استیک نشوند پاداشی کسب نمی‌کنند. تخصیص ETH بیشتر می‌تواند دارایی‌های واجد شرایط کسب پاداش را افزایش دهد، اما ممکن است نقدینگی فوری کمتری باقی بگذارد.

تعادل مناسب می‌تواند با جریان سرمایه‌گذاران تغییر کند؛ صندوقی که انتظار بازخریدهای سنگین دارد با صندوقی که ورودی سرمایه پیوسته دارد، مسئله نقدینگی متفاوتی دارد، حتی اگر هر دو یک رمزارز پایه را دنبال کنند.

تفکیک دیگری هم وجود دارد: ETHی که «متعهد به استیکینگ» طبقه‌بندی می‌شود با ETHی که واقعاً در حال کسب پاداش اعتبارسنج است یکی نیست. دارایی‌های در صف ممکن است به فرایند استیکینگ گره خورده باشند، بدون آنکه همان درآمد یک اعتبارسنج فعال را تولید کنند.

به همین دلیل، مخرج کسر در نرخ اعلام‌شده اهمیت دارد. نرخی که بر پایه دارایی‌های استیک‌شده محاسبه شود می‌تواند از پاداش محاسبه‌شده بر کل پرتفوی صندوق بیشتر باشد، چون پرتفوی شامل دارایی‌هایی است که جای دیگری از این فرایند نگه داشته می‌شوند.

این نکته را می‌توان بدون پیش‌بینی نشان داد. فرض کنید صندوقی ۱۰۰ اتریوم دارد، ۸۰ اتریوم را استیک می‌کند و سالانه ۳ درصد پاداش ناخالص فرضی روی بخش استیک‌شده کسب می‌کند.

در این فرض، پاداش ناخالص در یک سال ۲.۴ اتریوم می‌شود. اگر آن را به کل پرتفوی ۱۰۰ اتریومی نسبت دهیم، پیش از هر ترتیبات تقسیم پاداش یا هزینه دیگر، عدد ۲.۴ درصد به دست می‌آید.

۲۰ اتریوم باقی‌مانده ممکن است نقش نقدینگی مفیدی ایفا کند، اما همچنان رابطه میان پاداش اعتبارسنج و مبلغ در دسترس سهامداران را تغییر می‌دهد.

این تخصیص می‌تواند در همان دوره اندازه‌گیری هم تغییر کند؛ صندوق ممکن است ماه را با دارایی‌های بیشتر در حال کسب پاداش آغاز کند و پس از پیش‌بینی برداشت‌ها، با تراز نقدینگی بزرگ‌تری به پایان ببرد.

تصویری که در روز آخر گرفته شود لزوماً نمایانگر تخصیصی نیست که پاداش‌های آن ماه را تولید کرده است. میانگین مواجهه کسب‌پاداش، در صورت افشا، به پرسشی متفاوت از موقعیت پرتفوی در یک تاریخ گزارش‌دهی مشخص پاسخ می‌دهد.

بنابراین یک درصد استیکینگ فعلی به‌تنهایی اطلاعات کافی برای بازسازی مطمئن توزیع نقدی صندوق نمی‌دهد. سرمایه‌گذار به دوره‌ای که دارایی‌ها در آن پاداش کسب کرده‌اند و کسورات اعمال‌شده بر درآمد حاصل هم نیاز دارد.

گزارش‌های ثبت رکورد استیکینگ اتریوم در کنار عملکرد ضعیف قیمت، مخرج کسر دیگری را برجسته می‌کند: ETH متعهدشده در کل شبکه. افزایش این رقم کل به سرمایه‌گذار نمی‌گوید چه بخشی از دارایی یک صندوق مشخص در آخرین دوره توزیع آن در حال کسب پاداش بوده است.

تقسیم پاداش، مبلغ باقی‌مانده برای سهامدار را تغییر می‌دهد

بخش پرسش‌های متداول گری‌اسکیل درباره استیکینگ می‌گوید حدود ۹۴ درصد پاداش‌های استیکینگ به دارندگان Ethereum Staking Mini ETF می‌رسد و این رقم برای Ethereum Staking ETF حدود ۷۷ درصد است.

این اختلاف ۱۷ درصدی به سهم پاداش‌ها مربوط است، نه به ۱۷ درصد اختلاف در بازده سرمایه‌گذاری؛ استخر پاداش تنها بخشی از پرتفوی پایه است.

با استفاده از همان پرتفوی فرضی ۱۰۰ اتریومی، ۹۴ درصد از پاداش ناخالص ۲.۴ اتریومی برابر ۲.۲۵۶ اتریوم می‌شود. نگه‌داشتن ۷۷ درصد ۱.۸۴۸ اتریوم باقی می‌گذارد؛ یعنی تفاوت ۰.۴۰۸ اتریوم، پیش از در نظر گرفتن هزینه‌های جداگانه صندوق یا تفاوت‌های عملیاتی.

این اعداد یک محاسبه است، نه عملکرد گزارش‌شده هیچ‌یک از دو محصول. اندازه پرتفوی، تخصیص استیکینگ و پاداش ناخالص ثابت نگه داشته شده تا اثر تقسیم پاداش به‌تنهایی دیده شود.

صندوق‌های واقعی می‌توانند در هر سه فرض متفاوت باشند؛ یکی ممکن است سهم بیشتری از پاداش‌ها را نگه دارد اما بخش کمتری از پرتفوی را استیک کند، یا در دوره‌ای دیگر با شرایط شبکه متفاوت پاداش کسب کند.

هزینه‌های مدیریت مقایسه‌ای جداگانه ایجاد می‌کند. بلک‌راک کارمزد اسپانسر ۰.۲۵ درصدی را برای ETHB اعلام کرده، با کاهش موقت به ۰.۱۲ درصد روی نخستین ۲.۵ میلیارد دلار دارایی در دوره ۱۲ ماهه مشخصی که از ۱۲ مارس ۲۰۲۶ آغاز می‌شود.

شرایط فراتر از این آستانه دارایی با نرخ کاهش‌یافته متفاوت است. خواننده‌ای که محصولات را مقایسه می‌کند باید دامنه و زمان انقضای این تخفیف را بررسی کند و نرخ پایین‌تر تبلیغ‌شده را دائمی نداند.

برای سرمایه‌گذاری فرضی با ارزش ثابت ۱۰٬۰۰۰ دلار در یک سال کامل، ۰.۱۲ درصد معادل ۱۲ دلار و ۰.۲۵ درصد معادل ۲۵ دلار می‌شود. اختلاف ۱۳ دلاری تنها اثر نرخ کارمزد را نشان می‌دهد؛ ارزش سرمایه‌گذاری واقعی تغییر می‌کند و تخفیف هم بر اساس شرایط صندوق اعمال می‌شود.

همچنین باید مراقب کسر دوباره یک هزینه بود. اگر معیار پاداش منتشرشده از قبل هزینه‌ای را در نظر گرفته باشد، کسر دوباره آن هزینه نتیجه را کمتر از واقع نشان می‌دهد.

یک مقایسه مفید با یک پرسش حسابداری کوتاه آغاز می‌شود: آیا این عدد درآمد ناخالص اعتبارسنج است، پاداش پس از هزینه خدمات، پاداش قابل انتساب به کل پرتفوی یا نقدینگی واقعاً توزیع‌شده؟ پاسخ این پرسش تعیین می‌کند کدام کسورات دیگر مرتبط باقی می‌مانند.

تاریخ‌های توزیع، آنچه در حساب دیده می‌شود را تغییر می‌دهد

دریافت نقدی سهامدار بر اساس برنامه‌ای انجام می‌شود که محصول تعیین می‌کند، نه هر بار که یک اعتبارسنج پاداش کسب می‌کند. این برنامه شکاف دیگری میان فعالیت شبکه و تجربه سرمایه‌گذار ایجاد می‌کند.

این شکاف می‌تواند روی خرید هم اثر بگذارد. کسی که کمی پیش از تاریخ استحقاق سهام می‌خرد، ممکن است توزیعی دریافت کند که مربوط به پاداش‌های کسب‌شده پیش از سهامدار شدن اوست.

دارنده جدید بر اساس شرایط اعلام‌شده صندوق این پرداخت را دریافت می‌کند، هرچند صندوق بخشی از آن پاداش‌ها را پیش از خرید او کسب کرده بود. این تمایز زمانی اهمیت دارد که دوره نگهداری تنها چند روز باشد؛ قیمت پرداخت‌شده و تعدیل توزیع بعدی همچنان بخشی از معامله است.

کسی که پیش از تاریخ بدون سود سهام می‌فروشد تجربه معکوس دارد: ممکن است سهام را در دوره انباشت پاداش‌ها نگه داشته باشد، اما پرداخت نقدی بعدی را دریافت نکند. محاسبه کامل بازده، ارزش مبادله‌شده از طریق قیمت سهم و استحقاق نقدی را با هم دنبال می‌کند، نه اینکه درآمد را فقط بر پایه زمان کسب آن توسط اعتبارسنج‌ها تخصیص دهد.

سیاست گری‌اسکیل توزیع‌های ماهانه را هدف‌گذاری می‌کند، با توزیع‌هایی نه کم‌تر از فصلی و مشروط به تصمیم‌های اسپانسر و ترتیبات مربوط. قصد توزیع منظم به معنای پرداخت یکسان در هر دوره نیست.

در نهایت، بازده خالص استیکینگ تنها بخشی از بازده نهایی سرمایه‌گذار از نگهداری این سهام است؛ ETF استیکینگ ریسک بازار و اعتبارسنج اتریوم را با تصمیم‌های نگهداری، نقدینگی و مدیریت صندوق ترکیب می‌کند.

در انتخاب ETF استیکینگ اتریوم، کدام عامل را مهم‌تر می‌دانید؟
منابع و مراجع
1 مرجع
1
crypto.news
آیا محتوا مفید بود؟

سوالات متداول

دیدگاه‌های کاربران

تاکنون هیچ کسی نظری ثبت نکرده، شما اولین نفر باشید

افزودن دیدگاه

با ثبت‌نام در صرافی کیف پول من و ارسال نظر در سایت ارز دیجیتال رایگان هدیه بگیرید.
به این مطلب چند امتیاز می‌دهید؟
انتخاب کنید

می‌خواهید عمیق‌تر یاد بگیرید؟

از اخبار روزانه فراتر بروید؛ مفاهیم، پروژه‌ها و واژه‌نامه را در آکادمی کیف پول مدیا کاوش کنید.

بریم به آکادمی کیف پول مدیا

ویدئو رسانه

در بخش ویدئو رسانه، می‌توانید به آموزش‌ها، تحلیل‌ها و محتوای ویدیویی جذاب درباره ارزهای دیجیتال و خدمات ما دسترسی پیدا کنید.