پیشنهاد مایکل سیلور برای ارائه خدمات نگهداری و وام‌دهی بیت‌کوین توسط بانک‌ها

مایکل سیلور، رئیس اجرایی شرکت مایکرواستراتژی (MSTR)، معتقد است بانک‌ها باید بتوانند بیت‌کوین را برای مشتریان خود نگهداری کرده و در برابر آن وام دهند تا مالکان این دارایی راه‌های بیشتری برای استفاده از دارایی‌های خود داشته باشند. او در یک مقاله سیاستی که در ۲۶ سپتامبر منتشر شد، همچنین خواستار ایجاد مسیری برای صنعت بیمه و بازنگری در قوانین سرمایه‌ای مرتبط با برخی از ریسک‌های کریپتو شد.

مایکرواستراتژی یک شرکت سهامی عام با خزانه‌داری بزرگ بیت‌کوین است. پیشنهاد سیلور به مالکان بیت‌کوین این امکان را می‌دهد که در صورت ایجاد قوانین کارآمد، برای دریافت خدمات نگهداری یا وام، از میان بانک‌های مختلف حق انتخاب داشته باشند.

خدمات نگهداری (Custody) به معنای محافظت از یک دارایی به نمایندگی از مشتری است. وام‌دهی در برابر بیت‌کوین نیز به مالک اجازه می‌دهد تا دارایی خود را به عنوان وثیقه قرار داده و بدون فروش فوری آن، وام دریافت کند. در این حالت، مالک همچنان در معرض نوسانات قیمت بیت‌کوین باقی می‌ماند و وام‌دهنده باید ریسک کاهش ارزش وثیقه را مدیریت کند.

سیلور بیت‌کوین را «سرمایه دیجیتال» توصیف می‌کند و انتظار دارد پذیرش آن توسط بانک‌ها باعث رشد این صنعت شود. او استدلال می‌کند که مالکان دارایی‌های دیجیتال باید این حق را داشته باشند که دارایی‌های خود را شخصاً نگهداری کنند یا یک ارائه‌دهنده خدمات را برای این کار انتخاب نمایند. از نظر او، گزینه‌های بانکی بیشتر، بیت‌کوین را برای مشتریانی که در کنار مالکیت به خدمات مالی نیز نیاز دارند، مفیدتر می‌کند.

چرا سیلور خواستار بازنگری در قوانین بانکی است؟

بانک‌ها هنگام نگهداری یک دارایی برای مشتری، وام‌دهی در برابر آن، یا خرید آن برای ترازنامه خود با ریسک‌های متفاوتی روبرو هستند. سیلور معتقد است که قوانین باید با این فعالیت‌ها به طور جداگانه برخورد کنند.

او خواستار بازنگری در قوانین حسابداری، نظارتی و سرمایه‌ای شده است که به باور او، ارائه خدمات مرتبط با بیت‌کوین را بی‌جهت دشوار کرده‌اند. به عنوان مثال، او به ضریب ریسک ۱۲۵۰ درصدی چارچوب بازل برای دارایی‌های کریپتویی گروه 2b اشاره می‌کند. این ضریب ریسک بر میزان سرمایه‌ای که یک بانک باید در برابر یک دارایی نگهداری کند تأثیر می‌گذارد و به معنای مالیات یا کارمزد ۱۲۵۰ درصدی بر وام مشتری نیست.

سیلور می‌خواهد سیاست‌گذاران هنگام تعیین الزامات، فعالیت و ریسک‌های واقعی آن را ارزیابی کنند. پیشنهاد او نیاز بانک‌ها به ارزیابی وثیقه، حفاظت از دارایی‌های مشتری یا مدیریت زیان‌ها را از بین نمی‌برد، بلکه خواستار ایجاد یک مسیر قانونی است که از نظر تجاری عملی باشد.

بیمه و کاربردهای نهادی آینده

به گفته سیلور، شرکت‌های بیمه نیز باید راهی عملی برای گنجاندن «سرمایه دیجیتال» در ترازنامه‌ها و محصولات خود داشته باشند. این پیشنهاد به آنچه شرکت‌های بیمه مجاز به نگهداری یا ارائه آن هستند مربوط می‌شود و از درخواست او برای قوانین نگهداری و وام‌دهی بانکی جداست.

او استدلال می‌کند که رقابت می‌تواند خدمات موجود برای صاحبان بیت‌کوین را بهبود بخشد. مقاله ۲۶ سپتامبر او نقشی را برای خزانه‌داری و رگولاتورهای بانکی در ایجاد مسیرهایی برای نگهداری و اعتبار تعیین می‌کند. این مسیرها مشخص خواهند کرد که مؤسسات چگونه می‌توانند مشارکت کنند و چه ریسک‌هایی را متحمل خواهند شد.

در نهایت، استدلال سیلور بر «دسترسی» متمرکز است. اگر مؤسسات بیشتری بتوانند خدمات نگهداری و تأمین مالی ارائه دهند، مالک بیت‌کوین می‌تواند شرایط را مقایسه کرده و بدون نیاز به فروش، از دارایی خود به عنوان وثیقه استفاده کند. گسترش این بازار به قوانین تصویب‌شده و خدماتی که مؤسسات ارائه خواهند داد، بستگی دارد.