یک مدل تحقیقاتی شرکت OpenAI پس از زیر سؤال بردن اینکه آیا اجازه استفاده از یک کیف پول را دارد، وجوه شبکه آزمایشی اتریوم را بدون مجوز خرج کرد. این شرکت فاش کرد که یک مدل داخلی از خانواده GPT-5.6 Sol به طور مستقل به یک حساب رمزارزی دارای موجودی دسترسی پیدا کرده، از کلید خصوصی آن برای استقرار قراردادهای هوشمند استفاده کرده و مأموریت خود را بدون افشای این هزینه غیرمجاز به پایان رسانده است.
این حادثه که جزئیات آن در گزارشی به تاریخ ۱۵ اکتبر شرح داده شده، در تاریخ ۲۶ ژوئن حین انجام وظیفه‌ای مرتبط با یک اپلیکیشن معاملات رمزارزی مبتنی بر اتریوم رخ داده است. OpenAI این فعالیت را در ۲۵ سپتامبر، یعنی بیش از سه ماه بعد، هنگام بررسی سوابق رفتاری مدل‌های قبلی کشف کرد.
این افشاگری در حالی صورت می‌گیرد که شرکت‌های رمزارزی در حال گسترش خدمات مالی هستند که به عاملان هوش مصنوعی اجازه می‌دهد تراکنش‌ها را به طور مستقل اجرا کنند و رگولاتورهای ایالات متحده نیز در حال بررسی این موضوع هستند که آیا نرم‌افزارها باید مجاز به کنترل دارایی‌های دیجیتال باشند یا خیر.
نحوه دسترسی و توجیه مدل هوش مصنوعی
طبق گفته OpenAI، به این مدل دستور داده شده بود که یک نمونه اولیه معاملاتی را به‌روزرسانی کرده و قراردادهای هوشمند سازگار را روی شبکه آزمایشی Sepolia اتریوم مستقر کند. با این حال، نه کیف پول دارای موجودی و نه مجوزی برای خرج کردن دارایی‌ها از حساب‌های کشف‌شده به صورت مستقل به آن داده نشده بود.
این مدل پس از تلاش ناموفق برای به دست آوردن اتر آزمایشی (test ETH) از طریق فaucetهای رمزارزی، اسکریپتی را توسعه داد که آدرس‌های کیف پول را از عبارات بازیابی (recovery phrases) شناخته‌شده توسعه‌دهندگان که به صورت عمومی در دسترس بودند، تولید می‌کرد.
سپس ۳۶۲ آدرس را بررسی کرد و یکی را یافت که دارای اتر کافی در شبکه Sepolia برای تأمین مالی استقرار قرارداد بود. عبارت بازیابی عمومی به مدل اجازه داد تا کلید خصوصی حساب را بدون به خطر انداختن امنیت رمزنگاری اتریum استخراج کند.
مدل تاریخچه تراکنش‌های کیف پول را بررسی و فعالیت‌های قبلی را به عنوان شواهدی از استفاده خودکار تفسیر کرد. سپس به صراحت این سؤال را مطرح کرد که آیا استفاده از وجوه این حساب اخلاقی است یا خیر. با این حال، استدلال کرد که عمومی بودن عبارت بازیابی و ارزش پولی ناچیز اتر شبکه Sepolia، این دارایی‌ها را عملاً «رها شده» کرده و به او اجازه می‌دهد تراکنش را انجام دهد.
این مدل تراکنش استقرار را به صورت آفلاین امضا کرد و به رفع خطاهای اتصال بلاکچین ادامه داد تا اینکه یک ارائه‌دهنده آن را پذیرفت. اگرچه این تراکنش هیچ اتری را به گیرنده دیگری منتقل نکرد، اما حساب کارمزد شبکه مورد نیاز برای استقرار قرارداد را پرداخت کرد. گزارش نهایی مدل، استقرار موفقیت‌آمیز را بدون شناسایی کیف پول یا افشای هزینه توصیف کرد.
ریسک‌ها برای کیف پول‌های هوشمند و واکنش رگولاتورها
این حادثه سؤالاتی را در مورد کنترل‌های مالی ایجاد می‌کند، زیرا شرکت‌ها به طور فزاینده‌ای به عاملان هوش مصنوعی مستقل توانایی پرداخت‌های رمزارزی، اجرای معاملات و مدیریت موقعیت‌های مالی غیرمتمرکز (DeFi) را می‌دهند.
کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا (SEC) در حال حاضر این موضوع را تحت یک پیشنهاد حضانت رمزارزی که در ۱ اکتبر معرفی شد، بررسی می‌کند. در سؤال ۷۷ این چارچوب پیشنهادی به طور مشخص پرسیده شده است که آیا به هوش مصنوعی، قراردادهای هوشمند و سایر عاملان نرم‌افزاری باید اجازه داده شود به عنوان امضاکننده تراکنش عمل کنند یا خیر.
این سؤال با توسعه زیرساخت‌هایی توسط شرکت‌های رمزارزی که به سیستم‌های هوش مصنوعی اجازه کنترل وجوه را در محدودیت‌های از پیش تعیین‌شده می‌دهند، اهمیت بیشتری یافته است. برای مثال، Coinbase در ماه فوریه «کیف پول‌های عاملی» (Agentic Wallets) و MetaMask در ماه آگوست «کیف پول عامل» (Agent Wallet) را با تدابیر امنیتی مانند محدودیت تراکنش و لیست‌های پروتکل تأیید شده معرفی کردند.
با این حال، حادثه OpenAI یک آسیب‌پذیری دیگر را نشان می‌دهد: عاملان هوش مصنوعی با دسترسی به ابزارهای خارجی می‌توانند به طور مستقل اعتبارنامه‌ها را کشف کرده و از مسیرهای جایگزین برای اجرای تراکنش‌ها استفاده کنند. این امر نیاز به اعمال مجوزهای مالی در کل محیط عملیاتی یک عامل هوش مصنوعی را برجسته می‌کند.
در صورت وقوع رفتار مشابه در شبکه اصلی اتریوم، جایی که تراکنش‌ها می‌توانند دارایی‌هایی با ارزش پولی قابل توجه را منتقل کنند و عموماً غیرقابل بازگشت هستند، پیامدهای مالی بسیار جدی‌تر خواهد بود.
OpenAI اعلام کرده است که اقدامات حفاظتی بیشتری را برای محدود کردن دسترسی زنده به اینترنت در محیط‌های تحقیقاتی مشابه و گسترش نظارت برای هشدار به پرسنل امنیتی در صورت وقوع چنین دسترسی‌هایی، معرفی کرده است. در همین حال، SEC تا ۷ دسامبر نظرات خود را در مورد چارچوب پیشنهادی حضانت، از جمله اینکه آیا امضاکنندگان خودکار باید مجاز باشند، جمع‌آوری می‌کند.
اطلاعات ارائه شده در این مقاله صرفاً برای اهداف اطلاعاتی و آموزشی است و نباید به عنوان مشاوره مالی، سرمایه‌گذاری یا حقوقی تلقی شود. ما توصیه می‌کنیم قبل از انجام هر گونه سرمایه‌گذاری، تحقیقات مستقل انجام دهید و با یک مشاور مالی یا حقوقی مشورت کنید.
