شما در یک پروژه ارز دیجیتال تحت یک توافق‌نامه خرید توکن یا توافق ساده برای توکن‌های آتی (SAFT) سرمایه‌گذاری کرده‌اید. تاریخ مورد انتظار برای راه‌اندازی پروژه گذشته و شاید توکن در حال حاضر در حال معامله باشد، اما سهم شما هنوز به دستتان نرسیده است. ممکن است تیم پروژه از شما بخواهد که یک برنامه آزادسازی (vesting) طولانی‌تر، تخصیص کمتر یا توکن‌های صادر شده توسط یک نهاد دیگر را بپذیرید. در این مرحله، سؤال اصلی این است: آیا باید به انتظار ادامه دهید، بر سر شرایط جدید مذاکره کنید یا یک ادعای قانونی را دنبال نمایید؟
پاسخ به این سؤال با بررسی قرارداد، رویدادهایی که منجر به تحویل توکن می‌شوند و شواهدی از آنچه رخ داده، آغاز می‌شود. برآورده نشدن یک انتظار لزوماً به معنای نقض قرارداد نیست. به همین ترتیب، توضیحات پروژه برای تأخیر باید با تعهدات واقعی آن سنجیده شود.
با بررسی قرارداد شروع کنید
عبارت «سرمایه‌گذاری در توکن» می‌تواند ترتیبات بسیار متفاوتی را توصیف کند. یک قرارداد SAFT، گواهی توکن، توافق‌نامه خرید مستقیم و قرارداد مشاوره ممکن است حقوق متفاوتی را برای شما فراهم کنند. عنوان سند به تنهایی به شما نمی‌گوید که آیا زمان تحویل توکن‌ها فرا رسیده است یا خیر. قرارداد امضا شده را به همراه جداول، اصلاحیه‌ها و نامه‌های جانبی آن بخوانید و موارد زیر را مشخص کنید:
نهاد حقوقی که تعهد را بر عهده دارد؛ نوع و مقدار توکن یا فرمول محاسبه تخصیص شما؛ رویداد یا تاریخی که باعث تحویل توکن می‌شود؛ هرگونه محدودیت در آزادسازی (vesting)، انتقال یا الزامات مربوط به سرمایه‌گذار؛ چه اتفاقی می‌افتد اگر پروژه هرگز راه‌اندازی نشود یا به کار خود پایان دهد؛ و چه کسی می‌تواند شرایط را اصلاح کند و چه تأییدیه‌هایی لازم است.
یک تاریخ راه‌اندازی پیش‌بینی‌شده در یک فایل معرفی پروژه (pitch deck) را از یک مهلت زمانی الزام‌آور در قرارداد جدا کنید. همچنین بین تحویل توکن، آزادسازی و قابلیت فروش تمایز قائل شوید. توکن‌ها ممکن است قبل از قابل انتقال شدن به یک کیف پول محدود تحویل داده شوند یا به صورت اقساطی با آزادسازی تدریجی تحویل گردند. این تمایزها تعیین می‌کنند که شما باید چه درخواستی از پروژه داشته باشید.
آیا تعهد تحویل واقعاً ایجاد شده است؟
یک توافق فرضی را در نظر بگیرید که تحویل توکن را ظرف ۳۰ روز پس از یک «رویداد تولید توکن» مشخص الزامی می‌کند. پروژه راه‌اندازی را اعلام کرده و توکن‌ها را به سایر شرکت‌کنندگان توزیع می‌کند، اما به شما می‌گوید که تخصیص شما بعداً بررسی خواهد شد. سؤالات اصلی این است که آیا این راه‌اندازی با تعریف قراردادی مطابقت دارد و آیا شرایط تحویل دیگری باقی مانده است یا خیر. اطلاعیه‌های عمومی، سوابق تراکنش‌ها و توضیحات پروژه همگی می‌توانند به پاسخ این سؤالات کمک کنند.
طبق قوانین نیویورک، یک شرط صریح می‌تواند تعیین کند که آیا تعهد به اجرا به وجود آمده است یا خیر. در پرونده MHR Capital Partners v. Presstek، دادگاه استیناف هم اهمیت شروط قراردادی و هم این اصل را توضیح داد که یک طرف نمی‌تواند به عدم تحقق شرطی استناد کند که خود مانع یا باعث شکست آن شده است. این بدان معناست که وکیل شما باید هم متن قرارداد و هم رفتار طرفین را بررسی کند. آیا رویداد مربوطه رخ داده است؟ آیا سرمایه‌گذار مراحل لازم را تکمیل کرده است؟ آیا شواهدی وجود دارد که خود پروژه مانع از تحقق شرطی شده که اکنون به آن استناد می‌کند؟
اگر تیم تخصیص یا زمان‌بندی شما را تغییر دهد چه؟
درخواست برای پذیرش شرایط اصلاح‌شده نیازمند بررسی جداگانه است. از پروژه بخواهید که ماده قراردادی مجازکننده این تغییر را مشخص کرده و اصلاحیه پیشنهادی را به طور کامل ارائه دهد. ممکن است قرارداد به صادرکننده توکن در مورد برخی مسائل اختیار داده باشد یا اجازه اصلاحات را با تأیید گروه مشخصی از سرمایه‌گذاران بدهد. در غیر این صورت، تغییر پیشنهادی ممکن است به رضایت شما نیاز داشته باشد.
قبل از پذیرش، ترتیبات اصلی و پیشنهادی را مقایسه کنید. آیا پروژه در حال تمدید دوره قفل شدن (lockup)، تغییر فرمول تخصیص، جایگزینی توکن دیگر یا انتقال مسئولیت به نهاد دیگری است؟ آیا این سند همچنین ادعاهای موجود را ساقط می‌کند؟ به عنوان مثال، پیشنهاد تحویل بخشی از توکن‌ها ممکن است شامل سلب ادعا در مورد کل سرمایه‌گذاری باشد.
شواهد را قبل از هر اقدامی حفظ کنید
یک گاه‌شمار واحد تهیه کنید که شامل سرمایه‌گذاری، نقاط عطف وعده داده شده، رویدادهای واقعی راه‌اندازی، درخواست‌های تحویل و پاسخ‌ها باشد. سوابق اساسی را نگه دارید، از جمله:
قراردادهای امضا شده، نامه‌های جانبی و اصلاحیه‌های پیشنهادی؛ سوابق پرداخت، هش تراکنش‌ها و آدرس‌های کیف پول مربوطه؛ ارائه‌های سرمایه‌گذار و نسخه‌های مختلف توکنومیکس پروژه؛ ایمیل‌ها و رشته پیام‌های مرتبط به طور کامل؛ و اطلاعیه‌ها در مورد راه‌اندازی، توزیع، مهاجرت یا تغییرات آزادسازی.
فایل‌های اصلی و فراداده‌های موجود را حفظ کنید. اسکرین‌شات‌ها می‌توانند کمک‌کننده باشند، اما ممکن است زمینه یا اطلاعات شناسایی را حذف کنند. سوابق بلاکچین می‌توانند انتقال بین آدرس‌ها را نشان دهند، اما ممکن است برای اتصال آن آدرس‌ها به طرفین قرارداد یا توضیح اهمیت یک انتقال، به شواهد اضافی نیاز باشد.
فرآیند حل اختلاف را قبل از طرح ادعا بررسی کنید
یک درخواست مؤثر، تعهد را مشخص می‌کند، توضیح می‌دهد که چرا اجرا لازم است و راه‌حل درخواستی را بیان می‌کند. همچنین باید هرگونه روش اطلاع‌رسانی الزامی، فرصت اصلاح، دوره مذاکره یا رویه حل اختلاف را در نظر بگیرد. قوانین حاکم و مفاد مربوط به محل رسیدگی در قرارداد را بررسی کنید. وکیل باید تعیین کند که آیا اختلاف باید در دادگاه یا داوری حل شود و چه مراحل مقدماتی اعمال می‌شود.
در مورد راه‌حل و ارزش ادعای خود واقع‌بین باشید
نتیجه‌ای را که می‌خواهید مشخص کنید. آیا تحویل تخصیص اصلی هنوز مشکل را حل می‌کند؟ آیا بازپرداخت وجه ترجیح داده می‌شود؟ آیا توکن جایگزین پیشنهادی از نظر تجاری قابل قبول است؟ وکیل شما می‌تواند ارزیابی کند که قرارداد و قوانین قابل اجرا از کدام راه‌حل‌ها پشتیبانی می‌کنند.
ارزش‌گذاری نیاز به دقت ویژه‌ای دارد. اگر توکن‌ها مشمول دوره قفل شدن بودند یا حجم معاملات کم بود، قیمت بازار ممکن است اطلاعات کمی در مورد آنچه سرمایه‌گذار واقعاً می‌توانست به دست آورد، ارائه دهد. طبق قوانین نیویورک، ادعای سود از دست رفته مستلزم اثبات علیت، قطعیت معقول و پیش‌بینی این خسارات توسط طرفین در زمان عقد قرارداد است.
تأخیرهای مکرر، تغییرات غیرقابل توضیح در تخصیص یا درخواست برای سلب ادعای گسترده، دلایلی هستند که باید قبل از تعهد مجدد، موقعیت خود را بازبینی کنید.
اطلاعات ارائه شده در این مقاله صرفاً برای اهداف اطلاعاتی و آموزشی است و نباید به عنوان مشاوره مالی، سرمایه‌گذاری یا حقوقی تلقی شود. ما توصیه می‌کنیم قبل از انجام هر گونه سرمایه‌گذاری، تحقیقات مستقل انجام دهید و با یک مشاور مالی یا حقوقی مشورت کنید.
