بایت کوین چیست؟ بررسی کامل شبکه Bytecoin و ارز BCN

این شبکه که با نماد BCN معامله می‌شود، به عنوان پیشگام ارزهای پیگیرگریز (Privacy Coins) و اولین شبکه‌ی مبتنی بر پروتکل کریپتو نوت (CryptoNote)، استاندارد جدیدی برای ناشناس ماندن در دنیای غیرمتمرکز تعریف کرد. در این مقاله از کیف پول من، مکانیزم‌های پیچیده‌ای مثل امضاهای حلقه‌ای را به زبانی ساده می‌شکافیم، تفاوت‌های ساختاری بایت کوین را با بیت کوین مقایسه می‌کنیم و در نهایت ارزش سرمایه‌گذاری، میزان سودآوری استخراج و کیف پول‌های معتبر ارز BCN را برای مدیریت امن دارایی‌ها بررسی می‌کنیم تا با دیدی بازتر درباره جایگاه این پروژه تصمیم‌گیری کنید.

ارز دیجیتال بایت کوین (BCN) چیست؟ آشنایی با پیشگام حریم خصوصی در کریپتو

بایت کوین با نماد اختصاری BCN یک ارز دیجیتال غیرمتمرکز (سیستمی که توسط هیچ نهاد، شخص یا دولت مرکزی کنترل نمی‌شود) و متن‌باز است که در سال 2012 میلادی راه‌اندازی شد. در دنیای رمزارزها، بایت کوین را به عنوان پدربزرگ ارزهای پیگیرگریز یا حریم خصوصی می‌شناسند. این پروژه برای اولین بار از فناوری کریپتو نوت (یک پروتکل رمزنگاری پیشرفته که هویت فرستنده، گیرنده و مبلغ تراکنش را کاملا مخفی نگه می‌دارد) استفاده کرد.

برای درک بهتر عملکرد بایت کوین، دنیای نامه‌های پستی را تصور کنید. تراکنش در شبکه‌ی بیت کوین مانند ارسال یک کارت پستال است؛ نام فرستنده، گیرنده و متن پیام برای هر پستچی و شخصی که کارت را می‌بیند خوانا و مشخص است. اما تراکنش در شبکه‌ی بایت کوین مانند ارسال یک نامه‌ی بدون نام و نشان در یک پاکت کاملا مهر و موم شده است که حتی خود پستچی هم نمی‌داند از کجا آمده و به کجا می‌رود. در این شبکه، امنیت اطلاعات و حریم خصوصی حرف اول را می‌زند.

هدف از ایجاد و راه‌اندازی شبکه‌ی بایت کوین چه بود؟

در سال‌های ابتدایی ظهور بیت کوین، بسیاری تصور می‌کردند که تراکنش‌های این شبکه کاملا ناشناس است. اما حقیقت این بود که بلاکچین (یک دفتر کل دیجیتال عمومی که تمام تراکنش‌های تاریخ یک ارز روی آن ثبت می‌شود و برای همه قابل مشاهده است) بیت کوین کاملا شفاف بود. این یعنی اگر کسی آدرس کیف پول شما را می‌دانست، به راحتی می‌توانست متوجه شود چقدر پول دارید و آن را خرج چه چیزهایی کرده‌اید. توسعه‌دهندگان ناشناس بایت کوین متوجه این مشکل بزرگ شدند. آنها شبکه‌ی بایت کوین را با اهداف مهم زیر طراحی کردند:

• حفظ حریم خصوصی واقعی: هدف اصلی این بود که هیچ‌کس نتواند مسیر حرکت پول را در شبکه ردیابی کند و حریم خصوصی مالی کاربران به طور صددرصد حفظ شود.
• مقاومت در برابر سانسور: چون تراکنش‌ها قابل ردیابی نیستند، هیچ نهادی نمی‌تواند دارایی یک شخص را مسدود کند یا جلوی انتقال آن را بگیرد.
• تراکنش‌های سریع و ارزان: شبکه‌ی بایت کوین طوری طراحی شد که برخلاف بیت کوین، تایید تراکنش‌ها در آن بسیار سریع‌تر انجام شود و کارمزد انتقال دارایی تقریبا صفر باشد.

چه کسانی و به چه دلیلی از بایت کوین استفاده می‌کنند؟

شاید در نگاه اول تصور کنید که ارزهای غیرقابل رهگیری فقط برای فعالیت‌های غیرقانونی استفاده می‌شوند، اما این یک تصور کاملا اشتباه است. حریم خصوصی مالی یکی از حقوق پایه‌ی هر انسانی است. همانطور که شما دوست ندارید موجودی حساب بانکی شما یا لیست خریدهای روزانه‌ی شما به صورت عمومی در خیابان نصب شود، بسیاری از افراد هم دوست ندارند اطلاعات مالی آن‌ها در دنیای کریپتو برای همه قابل مشاهده باشد. به طور کلی، کاربران شبکه‌ی بایت کوین در دسته‌های زیر قرار می‌گیرند:

• کسب‌وکارهای محتاط: شرکت‌هایی که نمی‌خواهند رقبای تجاری آن‌ها بدانند مواد اولیه را از کدام تامین‌کننده می‌خرند یا درآمد روزانه‌ی آن‌ها چقدر است.
• افراد نگران امنیت شخصی: سرمایه‌گذارانی که ثروت زیادی در دنیای رمزارز دارند و می‌خواهند از خطراتی مانند سرقت، اخاذی یا شناسایی شدن در امان بمانند.
• کاربران روزمره برای پرداخت‌های خرد: به دلیل سرعت بالای شبکه و کارمزدهای بسیار ناچیز، افرادی که می‌خواهند پول‌های خرد را در سریع‌ترین زمان ممکن برای دوستان یا خانواده ارسال کنند، از شبکه‌ی بایت کوین بهره می‌برند.

نگاهی به تاریخچه و حاشیه‌های Bytecoin

بایت کوین یکی از قدیمی‌ترین ارزهای دیجیتال بازار است که تولد آن حتی به قبل از معرفی شبکه‌ی اتریوم برمی‌گردد. این پروژه در سال 2012 میلادی با یک ایده‌ی انقلابی برای حفظ حریم خصوصی وارد دنیای رمزارز شد. اما مسیر رشد شبکه‌ی بایت کوین همیشه هموار نبود و در طول سال‌ها با طوفان‌ها و حاشیه‌های بسیار بزرگی مواجه شد که سرنوشت آن را برای همیشه تغییر داد.

ماجرای عرضه اولیه، پیش‌استخراج و انتقادات جامعه کریپتو

بزرگ‌ترین نقطه تاریک در تاریخچه‌ی بایت کوین، ماجرای عجیبی بود که در مورد نحوه‌ی توزیع سکه‌های آن فاش شد. زمانی که این پروژه مورد توجه قرار گرفت، کارشناسان متوجه شدند که بیش از 80 درصد از کل سکه‌های بایت کوین از قبل استخراج شده است! به این اتفاق پیش‌استخراج (Pre-mine - فرآیندی که در آن سازندگان یک شبکه، قبل از اینکه مردم عادی بتوانند ارز را استخراج کنند، بخش بزرگی از آن را برای خودشان تولید و ذخیره می‌کنند) می‌گویند.

برای درک بهتر، یک بازی فکری گروهی را تصور کنید. پیش‌استخراج 82 درصدی دقیقا مثل این است که طراح بازی، قبل از شروع رقابت و توزیع کارت‌ها، بیشتر پول‌های بازی را در جیب خودش گذاشته باشد. طبیعتا سایر بازیکنان احساس بی‌عدالتی می‌کنند و تمایلی به ادامه‌ی بازی نخواهند داشت.

این کشف باعث خشم شدید جامعه‌ی کریپتو شد و اعتماد کاربران به تیم سازنده به شدت کاهش یافت. بسیاری از برنامه‌نویسان مطرح و طرفداران حریم خصوصی، شبکه‌ی بایت کوین را تحریم کردند. آن‌ها کدهای برنامه‌نویسی بایت کوین را برداشتند و با ایجاد یک فورک (انشعاب یا کپی گرفتن از کدهای یک شبکه‌ی قدیمی برای ساخت یک پروژه‌ی جدید و اصلاح‌شده)، ارز دیجیتال دیگری به نام مونرو را خلق کردند؛ ارزی که مشکلات توزیع ناعادلانه‌ی بایت کوین را نداشت و امروزه پادشاه بلامنازع ارزهای حریم خصوصی است.

وضعیت فعلی پروژه؛ آیا توسعه بایت کوین متوقف شده است؟

پس از حاشیه‌های مربوط به توزیع ناعادلانه سکه‌ها و ظهور رقبای قدرتمند و شفاف‌تری مانند مونرو، شبکه‌ی بایت کوین به مرور زمان جایگاه خود را از دست داد. اگرچه این پروژه در سال‌های اولیه‌ی خود دستاوردهای فنی مهمی داشت، اما وضعیت فعلی آن برای سرمایه‌گذاران چندان امیدوار کننده نیست. این شبکه اکنون با چالش‌های اساسی زیر روبرو است:

• توقف به‌روزرسانی‌های فنی: تیم توسعه‌دهنده‌ی بایت کوین مدت‌هاست که هیچ برنامه‌ی جدید یا به‌روزرسانی مهمی برای بهبود شبکه ارائه نکرده است. در دنیای پرسرعت تکنولوژی بلاک چین، توقف توسعه به معنای مرگ تدریجی یک پروژه و عقب ماندن از رقبا است.
• حذف از صرافی‌های بزرگ جهانی: بسیاری از صرافی‌های معتبر و بزرگ دنیا مانند بایننس، بایت کوین را به دلیل حجم معاملات بسیار پایین و نگرانی‌های امنیتی دی‌لیست (حذف شدن یک ارز دیجیتال از لیست خرید و فروش صرافی) کردند. این موضوع باعث شد خرید و فروش این ارز برای کاربران عادی بسیار سخت شود.
• کاهش شدید نقدینگی و قیمت: به دلیل از بین رفتن اعتماد سرمایه‌گذاران و در دسترس نبودن در صرافی‌های معتبر، قیمت بایت کوین افت بسیار شدیدی را تجربه کرد و امروزه حجم معاملات روزانه‌ی آن بسیار ناچیز است.

در نهایت، با وجود اینکه شبکه‌ی بایت کوین هنوز از نظر فنی کار می‌کند و تراکنش‌ها در آن انجام می‌شوند، اما توسعه‌ی آن عملا متوقف شده و در بازار امروزی بیشتر به عنوان یک پروژه‌ی رها شده یا متروکه شناخته می‌شود تا یک گزینه‌ی جذاب برای سرمایه‌گذاری.

شبکه‌ی بایت کوین چگونه کار می‌کند؟

درک نحوه‌ی عملکرد بایت کوین برای هر کسی که به دنبال امنیت در دنیای دیجیتال است، جذابیت زیادی دارد. این شبکه برخلاف ارزهای سنتی که به بانک‌ها وابسته هستند، از یک سیستم توزیع‌شده برای تایید و ثبت اطلاعات استفاده می‌کند. اما تفاوت اصلی بایت کوین در جادوی رمزنگاری (دانش پنهان‌سازی اطلاعات با استفاده از کدهای ریاضی پیچیده) آن نهفته است که اجازه نمی‌دهد هیچ چشم کنجکاوی متوجه جزئیات تراکنش‌های شما شود.

پروتکل کریپتو نوت (CryptoNote)؛ هسته‌ی اصلی ناشناس ماندن در شبکه

بایت کوین اولین ارز دیجیتالی بود که از پروتکل کریپتو نوت استفاده کرد. این پروتکل در واقع مجموعه‌ای از قوانین و کدهای برنامه‌نویسی است که وظیفه دارد لایه‌های امنیتی شدیدی را به هر تراکنش اضافه کند. در شبکه‌های معمولی مثل بیت کوین، وقتی پولی جابه‌جا می‌شود، مسیر آن در دفتر کل (یک بانک اطلاعاتی دیجیتال که تمام تاریخچه‌ی نقل و انتقالات در آن ثبت می‌شود) قابل مشاهده است.

کریپتو نوت با استفاده از آدرس‌های یک‌بارمصرف (Stealth Addresses - آدرس‌های موقتی که برای هر تراکنش ساخته می‌شوند تا هویت گیرنده واقعی پنهان بماند)، این شفافیت را از بین می‌برد. با این فناوری، حتی اگر هزار بار به یک نفر پول واریز کنید، در ظاهر شبکه به نظر می‌رسد که این پول‌ها به هزار مقصد متفاوت و ناشناس ارسال شده‌اند.

امضای حلقه‌ای (Ring Signature) چیست و چگونه تراکنش‌ها را کاملاً مخفی می‌کند؟

یکی از جذاب‌ترین بخش‌های فنی بایت کوین، استفاده از امضای حلقه‌ای است. این فناوری راهکاری است که هویت فرستنده‌ی پول را در میان گروهی از کاربران دیگر گم می‌کند.

برای درک ساده‌ی این مفهوم، تصور کنید می‌خواهید یک نامه‌ی اعتراض‌آمیز را امضا کنید، اما نمی‌خواهید کسی بفهمد دقیقا شما آن را امضا کرده‌اید. در سیستم امضای حلقه‌ای، شما امضای خود را با امضای ۱۰ نفر دیگر ترکیب می‌کنید. حالا وقتی نامه به مقصد می‌رسد، همه می‌بینند که یکی از آن ۱۱ نفر نامه را امضا کرده است، اما هیچ‌کس (حتی با پیشرفته‌ترین کامپیوترها) نمی‌تواند تشخیص دهد که امضای واقعی متعلق به کدام‌یک از شما بوده است. در بایت کوین، این اتفاق به صورت خودکار رخ می‌دهد:

• فرستنده، خروجی‌های قدیمی از تراکنش‌های دیگران را از روی شبکه برمی‌دارد.
• امضای خود را با این خروجی‌ها ادغام می‌کند.
• یک حلقه‌ی امن ساخته می‌شود که فرستنده‌ی واقعی را غیرقابل شناسایی می‌کند.

روند انجام، تایید و ثبت تراکنش‌ها در بایت کوین

فرآیند ثبت یک تراکنش در شبکه‌ی بایت کوین، با وجود پیچیدگی‌های امنیتی، بسیار سریع انجام می‌شود. این مراحل به ترتیب زیر طی می‌شوند:

• ایجاد تراکنش: فرستنده با استفاده از کیف پول خود، درخواست ارسال مقدار مشخصی BCN را ثبت می‌کند. در این مرحله، امضای حلقه‌ای و آدرس یک‌بارمصرف به صورت خودکار ساخته می‌شوند.
• انتشار در شبکه: این درخواست به گره‌های شبکه (کامپیوترهای متصل به شبکه که وظیفه بررسی و نگهداری کپی دفتر کل را دارند) ارسال می‌شود.
• تایید توسط استخراج‌کنندگان: ماینرها (افرادی که قدرت پردازش کامپیوتر خود را برای حل معادلات ریاضی شبکه و امنیت آن در اختیار می‌گذارند) تراکنش را بررسی می‌کنند تا مطمئن شوند پول دوبار خرج نشده باشد.
• ثبت در بلاک: پس از تایید، تراکنش در یک بلاک (بسته‌ای از اطلاعات تراکنش‌ها که به زنجیره‌ی اصلی متصل می‌شود) قرار می‌گیرد. در بایت کوین، هر بلاک تقریبا در هر ۱۲۰ ثانیه ایجاد می‌شود که سرعت بسیار خوبی برای تایید نهایی پرداخت‌ها است.
• دریافت توسط گیرنده: گیرنده با کلید خصوصی خود، تراکنش مربوط به خودش را در شبکه شناسایی کرده و موجودی را در کیف پولش مشاهده می‌کند، بدون اینکه هیچ‌کس دیگری در شبکه بفهمد این پول به او رسیده است.

تفاوت بایت کوین و بیت کوین چیست؟

بسیاری از افراد تازه‌کار به دلیل شباهت اسمی، تصور می‌کنند که بایت کوین نسخه‌ی دیگری از بیت کوین است؛ اما این دو ارز دیجیتال از نظر هدف، ساختار و تکنولوژی تفاوت‌های بسیار عمیقی با یکدیگر دارند. اگر بخواهیم خیلی ساده بگوییم، بیت کوین مانند پول نقد در یک میدان شلوغ است که همه می‌توانند نقل و انتقال آن را ببینند، اما بایت کوین مانند پولی است که در یک تونل تاریک و مخفی جابه‌جا می‌شود. برای درک سریع‌تر این تفاوت‌ها، ابتدا نگاهی به جدول مقایسه‌ی زیر بیندازید و سپس جزئیات آن را با هم بررسی می‌کنیم:

ویژگی‌های اصلی	شبکه‌ی بیت کوین (Bitcoin)	شبکه‌ی بایت کوین (Bytecoin)
هدف اولیه	پول الکترونیکی همتا به همتا	پول الکترونیکی کاملا خصوصی
شفافیت شبکه	کاملا شفاف و عمومی	کاملا مخفی و غیرقابل رهگیری
زمان ساخت هر بلاک	حدود ۱۰ دقیقه	حدود ۱۲۰ ثانیه (۲ دقیقه)
الگوریتم استخراج	SHA-256 (نیاز به دستگاه تخصصی)	CryptoNight (مناسب برای پردازنده‌های معمولی)
کارمزد تراکنش	متغیر (گاهی بسیار بالا)	بسیار ناچیز (نزدیک به صفر)
حداکثر تعداد سکه	۲۱ میلیون واحد	۱۸۴.۴۷ میلیارد واحد

تفاوت در سطح شفافیت شبکه و قابلیت رهگیری تراکنش‌ها

بزرگ‌ترین و مهم‌ترین تفاوت این دو ارز، در نحوه‌ی مدیریت اطلاعات کاربران است. شبکه‌ی بیت کوین بر پایه‌ی یک دفتر کل توزیع‌شده (یک سیستم ثبت اطلاعات که کپی آن در اختیار همه‌ی افراد شبکه قرار دارد) و کاملا شفاف کار می‌کند. در بیت کوین، آدرس کیف پول شما، مقدار پولی که می‌فرستید و آدرس گیرنده برای تمام دنیا قابل مشاهده است. این شفافیت برای جلوگیری از تقلب عالی است، اما حریم خصوصی شما را از بین می‌برد؛ درست مانند یک گاوصندوق شیشه‌ای که اگرچه کسی نمی‌تواند به آن دست بزند، اما همه می‌توانند محتویات داخل آن را ببینند.

در مقابل، شبکه‌ی بایت کوین با استفاده از فناوری‌های رمزنگاری پیشرفته، این گاوصندوق شیشه‌ای را به یک گاوصندوق فولادی و تاریک تبدیل کرده است. در این شبکه، هویت فرستنده، گیرنده و حتی مبلغ تراکنش کاملا پنهان می‌ماند. اگر شما مقداری بایت کوین برای دوست خود بفرستید، هیچ فرد یا نهاد ناظری نمی‌تواند این تراکنش را به شما ربط دهد یا موجودی حساب شما را حدس بزند.

تفاوت در سرعت ایجاد بلاک‌ها، کارمزد انتقال و الگوریتم‌های ماینینگ

علاوه بر حریم خصوصی، این دو ارز در بخش‌های فنی و سرعت انجام کارها نیز تفاوت‌های چشمگیری دارند که مستقیما روی تجربه‌ی کاربر در دنیای رمزارز تاثیر می‌گذارد:

• سرعت تایید تراکنش‌ها: در شبکه‌ی بیت کوین، ایجاد هر بلاک جدید حدود ۱۰ دقیقه زمان می‌برد. اگر شبکه شلوغ باشد، ممکن است ساعت‌ها برای تایید پرداخت خود منتظر بمانید. اما در شبکه‌ی بایت کوین، بلاک‌ها هر ۱۲۰ ثانیه (۲ دقیقه) ساخته می‌شوند. این یعنی تراکنش‌های شما با سرعت بسیار بیشتری به مقصد می‌رسند و تایید می‌شوند.
• هزینه‌ی انتقال یا کارمزد: وقتی شبکه‌ی بیت کوین شلوغ می‌شود، ماینرها تراکنش‌هایی را تایید می‌کنند که کارمزد بالاتری پرداخت کرده باشند؛ در نتیجه، هزینه‌ی انتقال به شدت بالا می‌رود. اما شبکه‌ی بایت کوین طوری طراحی شده است که کارمزد انتقال در آن بسیار ناچیز و تقریبا نزدیک به صفر باشد. این ویژگی، بایت کوین را برای پرداخت‌های خرد و روزمره به گزینه‌ی بسیار بهتری تبدیل می‌کند.
• روش استخراج (ماینینگ): بیت کوین از یک الگوریتم ریاضی به نام SHA-256 استفاده می‌کند. برای حل این الگوریتم و استخراج بیت کوین، شما به دستگاه‌های اسیک (ASIC - دستگاه‌های سخت‌افزاری بسیار قدرتمند و گران‌قیمت) نیاز دارید. این موضوع باعث شده تا استخراج بیت کوین در انحصار شرکت‌های بزرگ قرار بگیرد. اما بایت کوین از الگوریتمی به نام کریپتونایت (CryptoNight) استفاده می‌کند. این الگوریتم با این هدف طراحی شد که افراد عادی بتوانند با استفاده از CPU کامپیوترهای خانگی به استخراج بپردازند و قدرت شبکه صرفا در دست شرکت‌های ثروتمند متمرکز نشود.

بررسی تخصصی مزایا و معایب ارز bcn

در دنیای رمزارزها، هیچ پروژه‌ای کامل نیست و هر ارزی در کنار ویژگی‌های مثبت، نقاط ضعف مخصوص به خود را دارد. برای اینکه بتوانید تصمیم‌گیری درستی درباره‌ی بایت کوین داشته باشید، باید هر دو روی سکه را به دقت بررسی کنیم. در ادامه نگاهی واقع‌بینانه به مزایا و خطرات این پروژه می‌اندازیم.

مزیت‌ها و کارکردهای اصلی

اگرچه بایت کوین این روزها دوران اوج خود را سپری نمی‌کند، اما همچنان ویژگی‌های فنی جذابی دارد که آن را از بسیاری از ارزهای سنتی متمایز می‌کند. مهم‌ترین مزایای شبکه‌ی بایت کوین عبارتند از:

• حریم خصوصی و امنیت کامل: همان‌طور که پیش‌تر توضیح دادیم، به لطف فناوری کریپتو نوت، هیچ‌کس نمی‌تواند فرستنده، گیرنده یا مبلغ تراکنش را ردیابی کند. این سطح از پنهان‌سازی برای کاربرانی که به امنیت اطلاعات مالی خود اهمیت می‌دهند، یک مزیت فوق‌العاده است.
• کارمزد بسیار پایین: انتقال پول در شبکه‌ی بایت کوین تقریبا رایگان است. این ویژگی باعث می‌شود بایت کوین برای پرداخت‌های خرد (خریدهای ارزان‌قیمت و روزمره) بسیار مناسب باشد، چرا که کارمزد تراکنش، بخش بزرگی از سرمایه‌ی شما را هدر نمی‌دهد.
• سرعت بالای تراکنش‌ها: ایجاد بلاک‌های جدید در این شبکه تنها دو دقیقه زمان می‌برد. این یعنی پرداخت‌های شما بسیار سریع‌تر از شبکه‌هایی مانند بیت کوین تایید و نهایی می‌شوند.
• استخراج عادلانه و در دسترس: الگوریتم استخراج بایت کوین طوری طراحی شده است که افراد عادی نیز بتوانند با استفاده از کامپیوترهای خانگی خود در تامین امنیت شبکه مشارکت کنند و نیازی به خرید دستگاه‌های گران‌قیمت ماینینگ ندارند.

معایب و ریسک‌ها

در کنار مزایای فنی، شبکه‌ی بایت کوین با مشکلات اساسی و ریسک‌های بزرگی روبرو است که هر سرمایه‌گذار تازه‌کاری باید پیش از ورود به آن، از این موارد مطلع باشد:

• حواشی مربوط به پیش‌استخراج: کشف این موضوع که بیش از هشتاد درصد کل سکه‌ها قبل از عرضه‌ی عمومی توسط تیم سازنده تولید و ذخیره شده بود، ضربه‌ی سنگینی به اعتبار پروژه وارد کرد. این اتفاق باعث شد بسیاری از کاربران و توسعه‌دهندگان، اعتماد خود را به این شبکه‌ی قدیمی از دست بدهند.
• توقف توسعه‌ی نرم‌افزاری: یک پروژه‌ی زنده و پویا در دنیای تکنولوژی، نیاز به به‌روزرسانی‌های مداوم دارد. متاسفانه تیم توسعه‌دهنده‌ی بایت کوین مدت‌هاست که فعالیت چشمگیری نداشته و این شبکه از نظر نوآوری از رقبای خود عقب مانده است.
• حذف از صرافی‌های معتبر: بسیاری از صرافی‌های بزرگ مثل کیف پول من به دلیل حجم معاملات پایین و نگرانی‌های امنیتی، این ارز را از پلتفرم‌های خود حذف کرده‌اند. این موضوع باعث کاهش شدید نقدینگی (سرعت و سهولت در تبدیل یک دارایی به پول نقد بدون افت قیمت) شده است؛ به این معنی که اگر در آینده قصد فروش بایت کوین‌های خود را داشته باشید، ممکن است به سختی برای آن‌ها خریدار پیدا کنید.
• ظهور رقبای قدرتمندتر: ارزهایی مانند مونرو که با رفع ایرادات بایت کوین متولد شدند، توانسته‌اند با مدیریت شفاف‌تر و ارائه‌ی تکنولوژی‌های به‌روزتر، جایگاه بایت کوین را به عنوان برترین ارز حریم خصوصی بازار تصاحب کنند.

آموزش استخراج ارز bcn

استخراج یا ماینینگ (Mining - فرآیندی که در آن کامپیوترها معادلات پیچیده‌ی ریاضی را حل می‌کنند تا امنیت شبکه تامین شود و در ازای آن به عنوان پاداش سکه‌ی جدید دریافت کنند) یکی از راه‌های جذاب برای به دست آوردن رمزارزها است. در حالی که استخراج بسیاری از ارزهای دیجیتال به سرمایه‌ی هنگفت نیاز دارد، بایت کوین از همان ابتدا مسیر متفاوتی را انتخاب کرد تا قدرت و تمرکز شبکه را در دست کاربران عادی نگه دارد.

آشنایی با الگوریتم استخراج منحصربه‌فرد بایت کوین

قلب تپنده‌ی شبکه‌ی بایت کوین، الگوریتمی به نام کریپتونایت (CryptoNight) است. الگوریتم (Algorithm - مجموعه‌ای از دستورالعمل‌ها و قوانین برنامه‌نویسی برای حل یک مسئله در کامپیوتر) شبکه‌ی بایت کوین به گونه‌ای طراحی شده است که با دستگاه‌های استخراج صنعتی و گران‌قیمت یا همان ایسیک‌ها (ASIC - سخت‌افزارهای قدرتمندی که فقط و فقط برای استخراج یک ارز خاص ساخته شده‌اند) مقابله کند.

برای درک بهتر این موضوع، یک مسابقه‌ی خاک‌برداری را تصور کنید. در شبکه‌هایی مانند بیت کوین، هر کسی که بولدوزر (دستگاه ایسیک) بزرگ‌تری داشته باشد برنده‌ی مسابقه است و افرادی که فقط یک بیل ساده دارند، هیچ شانسی نخواهند داشت. اما الگوریتم کریپتونایت در بایت کوین، ورود بولدوزرها را به زمین مسابقه ممنوع کرده است! در این شبکه، محیط طوری طراحی شده که هزاران فرد عادی با بیل‌های ساده‌ی خود بتوانند در کنار هم کار کنند و پاداش بگیرند. این ویژگی باعث شد تا استخراج بایت کوین برای مدت‌ها به یک فعالیت بسیار محبوب در میان کاربران خانگی تبدیل شود.

سخت‌افزار مورد نیاز؛ آیا ماینینگ بایت کوین با کامپیوترهای خانگی سودآور است؟

برای شروع استخراج بایت کوین، شما لزوما نیازی به خرید تجهیزات پیچیده یا راه‌اندازی مزرعه‌های استخراج ندارید. از نظر تئوری، شما می‌توانید از سخت‌افزارهای در دسترس زیر استفاده کنید:

• سی‌پی‌یو (CPU): همان پردازنده‌ی مرکزی کامپیوتر یا لپ‌تاپ خانگی شما.
• کارت گرافیک (GPU): پردازنده‌ی گرافیکی که معمولا سیستم‌های گیمینگ یا کامپیوترهای طراحی به نسخه‌های قدرتمند آن مجهز هستند.

شما می‌توانید با دانلود یک نرم‌افزار ساده و اتصال به یک استخر استخراج (Mining Pool - فضایی مجازی که ماینرها قدرت دستگاه‌های خود را روی هم می‌گذارند تا شانس برنده‌شدنشان بیشتر شود و سپس سود را بین خود تقسیم کنند)، کار استخراج را آغاز کنید. اما سوال اصلی و مهم‌تر این است: آیا روشن گذاشتن کامپیوتر خانگی برای استخراج بایت کوین در شرایط فعلی سودآور است؟ پاسخ واقع‌بینانه به این سوال، خیر است. دلایل اصلی این عدم سودآوری شامل موارد زیر است:

• افت شدید قیمت رمزارز: با توجه به کاهش چشمگیر قیمت ارز BCN و از دست رفتن جایگاه قبلی آن در بازار، پاداشی که استخراج می‌کنید از نظر دلاری ارزش بسیار پایینی دارد.
• استهلاک قطعات کامپیوتر: استخراج رمزارز به پردازش سنگین و صددرصدی نیاز دارد. فشار مداوم و تولید گرمای زیاد روی پردازنده‌ی رایانه‌ی شخصی شما، باعث کاهش عمر مفید و احتمال خرابی زودهنگام آن می‌شود.
• هزینه‌ی برق مصرفی: در بیشتر مواقع، هزینه‌ی برقی که کامپیوتر شما برای کار مداوم در طول ماه مصرف می‌کند، بسیار بیشتر از ارزش بایت کوین‌های به دست آمده است.

بنابراین، اگرچه ماینینگ بایت کوین با سیستم‌های خانگی همچنان امکان‌پذیر است، اما امروزه این کار بیشتر به عنوان یک پروژه‌ی آزمایشی برای یادگیری عملی مفاهیم بلاک چین کاربرد دارد و دیگر یک روش منطقی برای کسب درآمد به حساب نمی‌آید.

معرفی بهترین کیف پول‌ها برای ذخیره و مدیریت BCN

کیف پول دیجیتال (Digital Wallet - نرم‌افزار یا سخت‌افزاری که مانند یک رمز عبور عمل می‌کند و به شما اجازه‌ی دسترسی و مدیریت دارایی‌هایتان در بلاک چین را می‌دهد) مهم‌ترین ابزار شما برای ورود به دنیای رمزارزها است. از آنجایی که بایت کوین یک ارز متمرکز بر حریم خصوصی است و امنیت در آن حرف اول را می‌زند، انتخاب یک جایگاه امن برای نگهداری از سرمایه‌ی شما اهمیت دوچندانی پیدا می‌کند.

به عنوان یک قانون کلی در دنیای دیجیتال، همیشه به یاد داشته باشید: اگر دارایی‌های خود را در صرافی نگه دارید، در واقع کلید گاوصندوق پول‌هایتان را به دست فرد دیگری سپرده‌اید. بنابراین، برای حفظ امنیت کامل، بهتر است پس از خرید، سرمایه‌ی خود را به یک کیف پول شخصی و معتبر منتقل کنید.

معرفی ۳ کیف پول امن و کاربردی بایت کوین

با توجه به اینکه بایت کوین از شبکه‌ی اختصاصی خود استفاده می‌کند، شما نمی‌توانید آن را روی هر کیف پولی ذخیره کنید. در ادامه سه گزینه‌ی محبوب و امن برای مدیریت ارز BCN را معرفی می‌کنیم تا بر اساس نیاز خود یکی از آن‌ها را انتخاب کنید:

• کیف پول رسمی بایت کوین (Bytecoin Desktop Wallet): این برنامه، گزینه‌ی اصلی و رسمی است که توسط خود تیم سازنده‌ی شبکه‌ی بایت کوین برای کامپیوترهای شخصی (با سیستم‌عامل‌های ویندوز، مک و لینوکس) طراحی شده است. این نرم‌افزار بالاترین سطح امنیت را دارد، زیرا کلیدهای خصوصی (Private Key - یک رمز عبور طولانی و کاملا محرمانه که ثابت می‌کند شما مالک قطعی و واقعی دارایی هستید) فقط روی دستگاه خود شما ذخیره می‌شوند. البته باید در نظر داشته باشید که در اولین استفاده، این برنامه باید تمام تاریخچه‌ی شبکه‌ی بایت کوین را دانلود کند که این فرآیند ممکن است کمی زمان‌بر باشد.
• فری ولت (Freewallet): اگر ترجیح می‌دهید دارایی‌های خود را به صورت روزمره و روی گوشی موبایل (اندروید و آی‌او‌اس) مدیریت کنید، فری ولت یکی از محبوب‌ترین و در دسترس‌ترین گزینه‌ها برای ارز BCN است. رابط کاربری (User Interface - ظاهر برنامه‌ها و دکمه‌هایی که کاربر با آن‌ها کار می‌کند) در فری ولت بسیار ساده و دوستانه طراحی شده است؛ به طوری که حتی افراد کاملا مبتدی نیز به راحتی می‌توانند با آن کار کنند. این برنامه امکانات امنیتی مناسبی مانند تایید دو مرحله‌ای (استفاده از یک رمز پیامکی علاوه بر رمز عبور اصلی) را به کاربران ارائه می‌دهد.
• کیف پول تحت وب بایت کوین (Bytecoin Web Wallet): برای کاربرانی که تمایلی به دانلود و نصب هیچ نرم‌افزاری روی گوشی یا کامپیوتر خود ندارند، نسخه‌ی تحت وب این کیف پول بهترین انتخاب است. با استفاده از این روش، شما می‌توانید به سادگی و تنها از طریق مرورگر اینترنت خود به دارایی‌هایتان دسترسی داشته باشید. این گزینه برای بررسی سریع موجودی یا انجام یک تراکنش فوری بسیار مناسب است، اما به عنوان یک توصیه‌ی امنیتی به یاد داشته باشید که کیف پول‌های تحت وب به طور کلی در برابر حملات هکرها آسیب‌پذیرتر هستند؛ بنابراین استفاده از آن‌ها برای نگهداری مبالغ بزرگ در بلندمدت پیشنهاد نمی‌شود.

آینده ارز bcn چگونه پیش‌بینی می‌شود؟

پیش‌بینی آینده‌ی یک ارز دیجیتال همیشه با عدم قطعیت همراه است، اما در مورد بایت کوین، نشانه‌ها (Signals - علائم و داده‌هایی از وضعیت بازار که مسیر احتمالی آینده را نشان می‌دهند) تا حد زیادی وضعیت پیش رو را روشن کرده‌اند. اگر بخواهیم واقع‌بینانه نگاه کنیم، بایت کوین در بازار امروز شبیه به یک قهرمان ورزشی کهنه‌کار و بازنشسته است؛ کسی که در گذشته رکوردهای مهمی ثبت کرده و راه را برای دیگران باز کرده است، اما امروز توان رقابت با ورزشکاران تازه‌نفس و مجهزتر را ندارد.

با بررسی تاریخچه و وضعیت فعلی پروژه، اکثر تحلیلگران بازار ارزهای دیجیتال، آینده‌ی درخشانی را برای ارز BCN متصور نیستند. در نهایت، اگر به عنوان یک کاربر تازه‌کار به دنبال یک گزینه‌ی مطمئن برای حفظ و رشد سرمایه‌ی خود هستید، باید بدانید که خرید بایت کوین در شرایط فعلی بازار، ریسک (Risk - احتمال خطر و از دست رفتن بخشی یا تمام سرمایه در یک معامله) بسیار بالایی دارد.

اگرچه ممکن است قیمت ارز BCN گاهی به دلیل نوسانات هیجانی بازار یا اخبار غیرواقعی، رشدهای کوتاه‌مدتی را تجربه کند، اما به هیچ وجه به عنوان یک سرمایه‌گذاری اصولی و بلندمدت توصیه نمی‌شود. سرمایه‌گذاران هوشمند معمولا سرمایه‌ی خود را به پروژه‌هایی اختصاص می‌دهند که تیمی زنده، فعال و برنامه‌ای روشن برای آینده داشته باشند.

منابع:

Steemit

Bitget

Atomars Exchange