استاندارد ERC-777 چیست؟ بررسی جایگزین پیشرفته ERC-20 در شبکه اتریوم

فعالان حوزه دیفای بارها مجبور شده‌اند برای یک تراکنش ساده در پلتفرم‌های تبادل، دو بار کارمزد شبکه پرداخت کنند: یک بار برای تایید دسترسی قرارداد به توکن و بار دیگر برای انجام خود تراکنش. این فرآیند دو مرحله‌ای نه تنها زمان‌بر است، بلکه در زمان اوج شلوغی شبکه هزینه‌های سنگینی به کاربر تحمیل می‌کند و ریسک خطای تراکنش را افزایش می‌دهد. در این مقاله، ساختار و ویژگی‌های این استاندارد پیشرفته را بررسی می‌کنیم تا ببینیم چگونه قابلیت‌های مدرن آن به این پیچیدگی‌ها پایان می‌دهند و آینده تراکنش‌های اتریوم را تغییر خواهند داد.

استاندارد ERC-777 چیست؟ معرفی نسل جدید توکن‌های اتریوم

شبکه‌ی اتریوم (بستری که امکان ساخت برنامه‌های غیرمتمرکز را فراهم می‌کند) همیشه در حال پیشرفت است. استاندارد ERC-777 یکی از همین پیشرفت‌های مهم محسوب می‌شود. اما منظور از کلمه استاندارد چیست؟ تصور کنید قرار است تمام پریزهای برق یک کشور با یک شکل واحد ساخته شوند تا هر دوشاخه‌ای به‌راحتی به آن‌ها متصل شود؛ این قانون مشترک و یکپارچه، همان استاندارد است.

در دنیای رمزارزها، استاندارد ERC-777 یک مجموعه‌ی جدید از قوانین است که به برنامه‌نویسان اجازه می‌دهد توکن‌های (دارایی‌های دیجیتال ساخته شده روی شبکه) پیشرفته‌تر و هوشمندتری خلق کنند. این استاندارد آمده است تا تجربه‌ی کاربری را بسیار راحت‌تر کند و جایگزینی قدرتمند برای نسل‌های قبلی باشد. به زبان ساده، این استاندارد مانند ارتقای یک گوشی موبایل ساده به یک گوشی هوشمند است که عملکردهای خودکار و قابلیت‌های بسیار بیشتری را در اختیار شما می‌گذارد.

نگاهی به تاریخچه و فلسفه پیدایش استاندارد ERC-777

داستان پیدایش این استاندارد به سال 2017 میلادی برمی‌گردد. در آن زمان، متخصصان شبکه متوجه شدند که استانداردهای قدیمی، با وجود کاربرد و محبوبیت فراوان، کاملا بی‌نقص نیستند. سه توسعه‌دهنده‌ی مطرح در این حوزه به نام‌های جوردی بایلینا، ژاک دافلون و توماس شابابی، ایده‌ی ایجاد یک چارچوب جدید را به جامعه‌ی اتریوم پیشنهاد دادند.

فلسفه‌ی اصلی آن‌ها بسیار ساده و روشن بود: توکن‌ها باید بتوانند دقیقا مثل خود ارز اتر (ارز دیجیتال بومی شبکه‌ی اتریوم) سریع، ارزان و بدون دردسر جابه‌جا شوند. آن‌ها می‌خواستند سیستمی بسازند که هم با تکنولوژی‌های قدیمی‌تر سازگار باشد و هم امکانات کامل‌تری را برای آینده‌ی قراردادهای هوشمند (کدهای برنامه‌نویسی که توافقات را به صورت خودکار و بدون نیاز به واسطه اجرا می‌کنند) فراهم کند.

چرا شبکه اتریوم به یک استاندارد جدید نیاز داشت؟ (بررسی محدودیت‌های استانداردهای قبلی)

برای درک بهتر اهمیت این موضوع، باید ببینیم استانداردهای پیشین، به ویژه استاندارد بسیار معروف ERC-20 دقیقا چه ضعف‌ها و مشکلاتی داشتند. شبکه‌ی اتریوم به یک ارتقای اساسی نیاز داشت، زیرا کاربران عادی و برنامه‌نویسان با دو چالش بزرگ روبه‌رو بودند:

• روند طولانی و پرهزینه‌ی تایید تراکنش‌ها: در سیستم قدیمی، اگر می‌خواستید دارایی خود را به یک صرافی غیرمتمرکز یا برنامه‌ی مالی بفرستید، باید دو مرحله‌ی مجزا را طی می‌کردید. ابتدا باید یک تراکنش برای دادن اجازه دسترسی (Approve) در شبکه ثبت می‌کردید و سپس در قدم بعدی، تراکنش دوم را برای انتقال نهایی انجام می‌دادید. این ساختار دو مرحله‌ای به این معنی بود که کاربر مجبور است دو بار کارمزد گس (هزینه‌ای که برای پردازش و تایید تراکنش‌ها به شبکه‌ی بلاک‌چین پرداخت می‌شود) بپردازد و زمان بیشتری را صرف کند.
• از دست رفتن دائمی سرمایه در صورت اشتباه: یکی از تلخ‌ترین محدودیت‌های سیستم‌های قبلی این بود که اگر شما به اشتباه دارایی دیجیتال خود را به یک قرارداد هوشمند می‌فرستادید که برای دریافت آن نوع دارایی طراحی نشده بود، تراکنش شما رد نمی‌شد؛ بلکه توکن‌های شما برای همیشه در آن قرارداد قفل می‌شدند. در این حالت، هیچ راهی برای برگشت سرمایه‌ی شما وجود نداشت و دارایی شما عملا از بین می‌رفت.

به همین دلیل، اکوسیستم اتریوم به یک راهکار تازه‌نفس نیاز داشت تا این فرآیندهای طولانی و تکراری را حذف کند و همچنین امنیت سرمایه‌ی کاربران را در برابر اشتباهات انسانی افزایش دهد. استاندارد ERC-777 دقیقا با هدف باز کردن همین گره‌های کور توسعه داده شد.

نحوه عملکرد و ویژگی‌های کلیدی توکن‌های ERC-777

همان‌طور که در بخش قبلی اشاره کردیم، این استاندارد جدید برای رفع مشکلات گذشته و ایجاد یک تجربه‌ی روان‌تر ساخته شده است. اما این توکن‌ها دقیقا چگونه کار می‌کنند که تا این حد هوشمند به حساب می‌آیند؟ راز اصلی قدرت این نسل از توکن‌ها در چند ویژگی جذاب و نوآورانه نهفته است که در ادامه آن‌ها را با زبانی ساده بررسی می‌کنیم.

مفهوم هوک (Hooks) چیست و چگونه قراردادهای هوشمند را تغییر می‌دهد؟

یکی از بزرگترین انقلاب‌های این استاندارد، معرفی قابلیتی به نام هوک یا قلاب است. برای درک بهتر، یک صندوق پست سنتی را با یک صندوق پست هوشمند مقایسه کنید. در حالت سنتی، شما باید هر روز در صندوق را باز کنید تا ببینید نامه‌ای آمده است یا خیر. اما صندوق هوشمند به محض دریافت نامه، یک پیامک به گوشی شما می‌فرستد و شما را مطلع می‌کند.

هوک‌ها دقیقا همین پیامک‌های اطلاع‌رسانی در دنیای بلاک‌چین (دفتر کل توزیع‌شده و شفافی که اطلاعات تراکنش‌ها را ثبت می‌کند) هستند. آن‌ها کدهای کوچکی هستند که به قراردادهای هوشمند اجازه می‌دهند در لحظه‌ی دریافت یا ارسال توکن، یک واکنش خودکار و برنامه‌ریزی‌شده نشان دهند. به لطف این ویژگی، دیگر نیازی به آن فرآیند دو مرحله‌ای و خسته‌کننده برای تایید تراکنش‌ها نیست و انتقال دارایی به برنامه‌های مالی تنها در یک مرحله و با یک بار پرداخت کارمزد انجام می‌شود.

آشنایی با رجیستری استاندارد ERC-1820 و نقش حیاتی آن در شبکه

برای این که هوک‌ها بتوانند به درستی کار کنند، شبکه‌ی اتریوم به یک سیستم راهنما نیاز دارد؛ چیزی شبیه به یک دفترچه‌ی تلفن جامع و مرکزی. این دفترچه‌ی تلفن در دنیای اتریوم، استاندارد ERC-1820 نامیده می‌شود.

رجیستری (یک سیستم یا دفتر ثبت مرکزی در شبکه) در واقع یک قرارداد هوشمند مادر است که آدرس تمام برنامه‌ها و قابلیت‌های آن‌ها را در خود ذخیره می‌کند. زمانی که شما می‌خواهید توکنی را برای شخصی یا برنامه‌ای ارسال کنید، سیستم ابتدا به صورت خودکار به این دفترچه‌ی تلفن مراجعه می‌کند تا ببیند آیا گیرنده توانایی دریافت توکن و اجرای هوک‌ها را دارد یا خیر. این هماهنگی فوق‌العاده باعث می‌شود تراکنش‌های شبکه‌ی اتریوم بسیار امن‌تر و حساب‌شده‌تر انجام شوند.

قابلیت تعریف اپراتورها (Operators) و مدیریت منعطف توکن‌ها

گاهی اوقات در دنیای واقعی، ما به یک فرد معتمد وکالت می‌دهیم تا بخشی از کارهای مالی ما را انجام دهد. استاندارد جدید اتریوم همین قابلیت را با نام اپراتور به دنیای دیجیتال آورده است. شما می‌توانید به یک شخص دیگر یا یک برنامه‌ی کامپیوتری اجازه دهید تا از طرف شما، توکن‌هایتان را مدیریت یا جابه‌جا کند.

استفاده از اپراتورها در این شبکه‌ی جدید مزایای بسیار جذابی دارد که شامل موارد زیر می‌شود:

• پرداخت‌های خودکار: می‌توانید برنامه‌ریزی کنید که حق اشتراک ماهانه‌ی خدمات مختلف به صورت خودکار از حساب شما کسر شود.
• مدیریت گروهی: کسب‌وکارها می‌توانند به چند مدیر اجازه دهند تا به صورت همزمان دارایی‌های شرکت را مدیریت کنند.
• لغو سریع و آسان: شما به عنوان مالک اصلی، هر زمان که بخواهید می‌توانید این وکالت یا حق دسترسی را به سادگی و در کسری از ثانیه لغو کنید تا کنترل کامل دوباره به دست خودتان برگردد.

امکان رد کردن تراکنش‌های ناخواسته (Rejecting Transactions)

تصور کنید ایمیلی دارید که هیچ فیلتر ضد هرزنامه‌ای ندارد و هر کسی می‌تواند صندوق پیام‌های شما را پر از نامه‌های تبلیغاتی کند. توکن‌های نسل قدیم دقیقا همین مشکل را داشتند؛ هر کسی می‌توانست توکن‌های ناشناس، تقلبی یا بی‌ارزش را به کیف پول شما بفرستد و شما هیچ راهی برای جلوگیری از آن نداشتید.

اما حالا به لطف قابلیت هوک که پیش‌تر با آن آشنا شدیم، توکن‌های نسل جدید مانند یک نگهبان هوشمند عمل می‌کنند. گیرنده‌ی توکن می‌تواند قوانینی تعیین کند که اگر توکن دریافتی از آدرس‌های مشکوک بود یا با شرایط او همخوانی نداشت، تراکنش بلافاصله مسدود و رد شود. این ویژگی نه تنها از شلوغ شدن کیف پول شما با توکن‌های مزاحم جلوگیری می‌کند، بلکه مانع از قفل شدن و از دست رفتن اشتباهی دارایی‌ها در برنامه‌های ناسازگار می‌شود.

مقایسه جامع: استاندارد ERC-777 در برابر استاندارد نام‌آشنای ERC-20

برای درک بهتر قدرت و ظرافت استاندارد جدید، بهترین کار این است که آن را با برادر بزرگ‌تر و بسیار معروفش، یعنی استاندارد ERC-20 مقایسه کنیم. توکن‌های قدیمی مثل یک ماشین کلاسیک و قابل اعتماد هستند که سال‌هاست تمام اکوسیستم رمزارزها روی چرخ‌های آن‌ها می‌چرخد، اما توکن‌های نسل جدید مثل یک ماشین هوشمند هستند که بسیاری از کارهای سخت و تکراری را به صورت خودکار برایمان انجام می‌دهند. در این بخش، تفاوت‌های کلیدی این دو را با زبانی ساده بررسی می‌کنیم.

تفاوت در مکانیزم ارسال و دریافت توکن و کاهش پیچیدگی تراکنش‌ها

در دنیای استاندارد قدیمی، اگر شما می‌خواستید از یک برنامه‌ی مالی غیرمتمرکز استفاده کنید، فرآیند کار کمی خسته‌کننده بود. تصور کنید می‌خواهید از یک فروشگاه بزرگ خرید کنید؛ سیستم قدیمی شما را مجبور می‌کرد ابتدا به یک باجه بروید و فرمی برای اجازه‌ی برداشت از حساب پر کنید (مرحله‌ی تایید) و سپس به صندوق بروید و تراکنش پرداخت را انجام دهید. این یعنی برای یک کار ساده، باید دو تراکنش جداگانه در شبکه‌ی بلاک‌چین ثبت می‌کردید که هم زمان‌بر بود و هم هزینه‌ی مضاعفی برای کاربر به همراه داشت.

اما در استاندارد جدید، به لطف همان قلاب‌های هوشمندی که قبلا معرفی کردیم، همه‌ی این مراحل در یک قدم خلاصه می‌شود. شما توکن را ارسال می‌کنید و در همان لحظه، برنامه‌ی گیرنده متوجه انتقال می‌شود و خدمات را به شما ارائه می‌دهد. این کاهش پیچیدگی، تجربه‌ی کاربری بسیار سریع‌تر و ارزان‌تری را برای سرمایه‌گذاران رقم می‌زند.

بررسی ویژگی سازگاری رو به عقب (Backward Compatibility) با توکن‌های ERC-20

یکی از بزرگترین نگرانی‌ها هنگام معرفی یک تکنولوژی جدید در بازار این است که آیا پلتفرم‌های فعلی می‌توانند با آن کار کنند یا باید همه‌چیز از نو ساخته شود؟ اینجاست که ویژگی جذاب سازگاری رو به عقب به میدان می‌آید. این ویژگی دقیقا شبیه به این است که شما بتوانید بازی‌های کنسول پلی‌استیشن قدیمی خود را روی جدیدترین مدل آن نیز به راحتی اجرا کنید.

استاندارد ERC-777 طوری برنامه‌نویسی شده است که تمام کدهای پایه‌ای نسل قبل را در دل خود دارد. این یعنی صرافی‌ها، کیف پول‌ها و قراردادهای هوشمندی که در گذشته فقط برای پشتیبانی از توکن‌های قدیمی طراحی شده‌اند، می‌توانند توکن‌های جدید را هم بدون هیچ مشکلی دریافت، نگهداری و منتقل کنند. به عبارت ساده‌تر، این نسل جدید، نیازی به تخریب زیرساخت‌های گذشته ندارد و پلی محکم بین سیستم‌های قدیمی و آینده‌ی شبکه‌ی اتریوم می‌سازد.

جدول مقایسه ویژگی‌های کلیدی

برای این که بتوانید در یک نگاه تفاوت‌های این دو استاندارد را مرور کنید، مهم‌ترین ویژگی‌های آن‌ها را در جدول زیر دسته‌بندی کرده‌ایم:

ویژگی اصلی	استاندارد قدیمی ERC-20	استاندارد جدید ERC-777
مکانیزم تایید تراکنش	دو مرحله‌ای (نیاز به ثبت دو تراکنش مجزا)	یک مرحله‌ای (انجام همزمان به کمک هوک‌ها)
مصرف کارمزد گس	معمولا بیشتر (به دلیل فرآیند دو مرحله‌ای)	بهینه‌تر و اقتصادی‌تر در تعامل با قراردادها
خطر از دست رفتن سرمایه	بالا (در صورت ارسال به آدرس اشتباه قفل می‌شود)	بسیار پایین (بازگشت خودکار تراکنش‌های نامعتبر)
قابلیت رد توکن‌های مزاحم	پشتیبانی نمی‌شود	پشتیبانی می‌شود (کاربر کنترل کامل دارد)
پشتیبانی توسط زیرساخت‌ها	پذیرش جهانی در تمام کیف پول‌ها و صرافی‌ها	نیازمند زمان برای پذیرش کامل سیستم‌های هوشمند
ارتباط با کدهای قدیمی	زبان پایه‌ی شبکه محسوب می‌شود	سازگاری کامل با کدهای قدیمی (سازگاری رو به عقب)

بررسی دقیق مزایا و معایب استفاده از استاندارد ERC-777

هر تکنولوژی جدیدی در دنیای رمزارزها، مانند یک شمشیر دو لبه عمل می‌کند. با وجود تمام امکانات شگفت‌انگیزی که تا اینجا درباره‌ی آن‌ها صحبت کردیم، این نسل از توکن‌ها نیز بی‌نقص نیستند و چالش‌های خاص خودشان را دارند. به عنوان یک کاربر یا سرمایه‌گذار، بسیار مهم است که هر دو روی این سکه را به خوبی بشناسیم تا بتوانیم تصمیمات آگاهانه‌تری در بازار بگیریم. در این بخش، کفه ترازوی نقاط قوت و ضعف این استاندارد را با هم مقایسه می‌کنیم.

مزایا و نوآوری‌های جذاب برای کاربران عادی و توسعه‌دهندگان دیفای (DeFi)

ورود این استاندارد به اکوسیستم بلاک‌چین، خبر بسیار خوبی برای پلتفرم‌های دیفای (DeFi) یا همان سیستم‌های مالی غیرمتمرکز که بدون نیاز به بانک و واسطه مرکزی کار می‌کنند، بود. این توکن‌ها ویژگی‌هایی را ارائه دادند که زندگی را هم برای برنامه‌نویس‌ها و هم برای کاربران عادی بسیار راحت‌تر کرد:

• نجات سرمایه‌ی کاربران از خطر نابودی: همان‌طور که پیش‌تر گفتیم، یکی از بزرگترین کابوس‌های کاربران، ارسال اشتباه توکن به یک آدرس ناسازگار بود. این استاندارد جدید با استفاده از سیستم هوشمند خود، قبل از نهایی شدن انتقال بررسی می‌کند که آیا گیرنده توانایی دریافت آن دارایی را دارد یا خیر. اگر گیرنده ناسازگار باشد، تراکنش به سادگی لغو می‌شود و سرمایه‌ی شما در امان می‌ماند.
• تجربه‌ی کاربری بسیار روان و یکپارچه: با حذف شدن نیاز به تاییدهای چندگانه و خسته‌کننده، کاربران می‌توانند تنها با یک کلیک، دارایی خود را در برنامه‌های مالی سپرده‌گذاری کنند یا به گردش درآورند. این ویژگی باعث می‌شود کار با برنامه‌های غیرمتمرکز به سادگی کار با اپلیکیشن‌های بانکی روزمره شود.
• امکان خلق خدمات مالی پیشرفته‌تر: توسعه‌دهندگان با استفاده از قابلیت تعریف اپراتورها می‌توانند سرویس‌های جذابی مثل پرداخت‌های زمان‌بندی‌شده، حق اشتراک‌های خودکار یا کیف پول‌های مشترک خانوادگی و شرکتی بسازند؛ امکاناتی که در نسل‌های قبلی پیاده‌سازی آن‌ها بسیار سخت و پرهزینه بود.

معایب، پیچیدگی‌های فنی و تاثیر آن بر کارمزد گس (Gas Fees) شبکه اتریوم

با وجود تمام این مزایای درخشان، چرا هنوز همه‌ی پروژه‌ها به این استاندارد مهاجرت نکرده‌اند؟ پاسخ در چند چالش فنی و اقتصادی نهفته است که در ادامه آن‌ها را بررسی می‌کنیم:

• افزایش هزینه‌ی کارمزد در تراکنش‌های ساده: گفتیم که این استاندارد برای انجام یک تراکنش هوشمند، باید با یک دفترچه‌ی تلفن مرکزی ارتباط برقرار کند و قلاب‌های کدنویسی شده را اجرا کند. این فرآیندهای اضافی، نیازمند قدرت پردازشی بیشتری از سوی شبکه‌ی اتریوم هستند. در نتیجه، اگر فقط بخواهید مقداری توکن را برای دوست خود بفرستید (یک انتقال ساده)، استفاده از این توکن‌ها معمولا کارمزد گس بیشتری نسبت به توکن‌های قدیمی روی دست شما می‌گذارد.
• پیچیدگی بالا در کدنویسی: ساختن یک ماشین هوشمند بسیار سخت‌تر از ساختن یک ماشین ساده است. برنامه‌نویسان برای خلق این توکن‌ها باید کدهای پیچیده‌تری بنویسند. این پیچیدگی باعث می‌شود که احتمال بروز خطاهای انسانی در زمان برنامه‌نویسی افزایش یابد و فرآیند طراحی یک پروژه‌ی جدید، زمان‌برتر شود.
• نگرانی‌های امنیتی شدید: قابلیت جذاب اطلاع‌رسانی خودکار، متاسفانه یک در پشتی برای هکرها باز می‌کند. اگر برنامه‌نویس دقت کافی نداشته باشد، هکرها می‌توانند از طریق قابلیتی که به کدهای مخرب اجازه‌ی اجرا می‌دهد، سرمایه‌ی قرارداد هوشمند را تخلیه کنند. این نقطه ضعف باعث شده تا بسیاری از توسعه‌دهندگان، با احتیاط و ترس زیادی به سمت استفاده از این استاندارد بروند.

چالش‌ها و ملاحظات امنیتی در قراردادهای ERC-777

در دنیای تکنولوژی، هر قابلیت جذابی معمولا هزینه‌ها و خطرات پنهان خودش را دارد. استاندارد ERC-777 با وجود تمام مزیت‌های فوق‌العاده‌ای که در بخش‌های قبلی بررسی کردیم، از نظر امنیتی حساسیت‌های بسیار بالایی دارد. در این بخش می‌خواهیم ببینیم چه خطراتی سرمایه‌ی کاربران را تهدید می‌کند و چرا برنامه‌نویسان هنگام کار با این توکن‌ها باید بسیار محتاط باشند.

آسیب‌پذیری و خطر حملات ورود مجدد (Reentrancy Attacks) چیست؟

یکی از معروف‌ترین و خطرناک‌ترین مشکلات امنیتی در شبکه‌ی اتریوم، حمله‌ی ورود مجدد (Reentrancy Attack) است. برای درک ساده‌ی این حمله، یک دستگاه خودپرداز بانکی را تصور کنید که سیستم کامپیوتری آن کمی کند است. شما کارت خود را وارد می‌کنید و درخواست دریافت صد هزار تومان پول می‌کنید. دستگاه پول را به شما می‌دهد، اما قبل از این که موجودی حساب شما را در سیستم خط بزند و صفر کند، شما با سرعت برق‌آسا یک درخواست دریافت پول دیگر ثبت می‌کنید. دستگاه که هنوز موجودی شما را به‌روز نکرده است، دوباره به شما پول می‌دهد و هکر این کار را آن‌قدر تکرار می‌کند تا کل پول‌های داخل دستگاه خالی شود!

در دنیای قراردادهای هوشمند، این اتفاق ترسناک دقیقا به خاطر همان ویژگی هوک یا قلاب می‌افتد. وقتی یک برنامه‌ی مالی می‌خواهد توکن‌ها را برای یک گیرنده بفرستد، سیستم هوک به برنامه‌ی گیرنده (که در اینجا کدهای یک هکر است) اجازه می‌دهد تا یک پیام یا دستور متقابل صادر کند. هکر از این فرصت استفاده می‌کند و قبل از این که موجودی اولیه‌اش از سیستم کسر شود، مجددا دستور برداشت توکن می‌دهد. این حلقه‌ی تکراری باعث می‌شود که تمام نقدینگی یک پروژه در چند ثانیه به سرقت برود.

بررسی نمونه‌های تاریخی هک و راهکارهای جلوگیری از آسیب‌پذیری‌های امنیتی

این خطر امنیتی فقط یک تئوری روی کاغذ نیست و در دنیای واقعی خسارت‌های سنگینی به بار آورده است. برای مثال در سال 2020، پلتفرم لندف‌می (Lendf.me) که یک سیستم وام‌دهی غیرمتمرکز بود، دقیقا از همین نقطه‌ضعف ضربه خورد. هکرها با سوءاستفاده از ساختار یک توکن مبتنی بر استاندارد ERC-777 توانستند سیستم را فریب دهند و میلیون‌ها دلار از سرمایه‌ی سرمایه‌گذاران را به سرقت ببرند. همین اتفاقات باعث شد تا ترس استفاده از این استاندارد در میان توسعه‌دهندگان بیشتر شود.

اما آیا راهی برای جلوگیری از این فاجعه وجود دارد؟ خوشبختانه بله. توسعه‌دهندگان می‌توانند با رعایت اصول ایمنی زیر، از این حملات جلوگیری کنند:

• استفاده از قفل‌های امنیتی ورود مجدد: برنامه‌نویسان می‌توانند از کدهای آماده‌ای به نام قفل ورود مجدد (Reentrancy Guard) استفاده کنند. این قفل‌ها دقیقا مانند یک نگهبان سخت‌گیر عمل می‌کنند و تا زمانی که مراحل تراکنش اول به طور کامل تمام و ثبت نشده باشد، درها را می‌بندند و اجازه‌ی انجام هیچ تراکنش جدیدی را به کاربر نمی‌دهند.
• رعایت الگوی بررسی، اعمال و تعامل: در برنامه‌نویسی امن، یک قانون طلایی وجود دارد. این قانون می‌گوید سیستم باید ابتدا موجودی کاربر را بررسی کند، سپس در مرحله‌ی دوم موجودی را از دفترچه‌ی خود کم کند، و در مرحله‌ی آخر پول را برای کاربر بفرستد. اگر این ترتیب رعایت شود، حتی با وجود سیستم هوک، هکر نمی‌تواند پولی بیشتر از حق خود برداشت کند؛ زیرا حساب او قبل از ارسال پول، صفر شده است.
• انجام حسابرسی‌های امنیتی مداوم: پروژه‌های معتبر قبل از راه‌اندازی، کدهای برنامه‌ی خود را به شرکت‌های امنیتی می‌سپارند تا توسط هکرهای کلاه‌سفید و متخصصان خبره بررسی شوند (فرآیندی که به آن Audit یا حسابرسی امنیتی می‌گویند) تا هرگونه باگ مربوط به سیستم‌های پیام‌رسان توکن‌ها کشف و خنثی شود.

کاربردهای واقعی و آینده استاندارد ERC-777 در بازار ارزهای دیجیتال

آشنایی با کدهای کامپیوتری و مفاهیم امنیتی بسیار مهم است، اما یک تکنولوژی زمانی ارزشمند می‌شود که ببینیم در دنیای واقعی چه کارهایی انجام می‌دهد و زندگی ما را چقدر تغییر می‌دهد. استاندارد ERC-777 با وجود تمام چالش‌هایی که دارد، راه خود را به پروژه‌های مهمی باز کرده است. در این بخش، کاربردهای واقعی این توکن‌ها و نقشی که در آینده‌ی بازار بازی خواهند کرد را بررسی می‌کنیم.

معرفی پلتفرم‌ها و توکن‌های معروفی که از این استاندارد استفاده می‌کنند

برخی از پلتفرم‌های پیشرو در بازار دارایی‌های دیجیتال، پتانسیل بالای این استاندارد را درک کرده و آن را در بخش‌های کلیدی خود به کار گرفته‌اند. سه نمونه‌ی برجسته از کاربرد این فناوری شامل موارد زیر است:

• شبکه‌ی رایدن (Raiden Network): این شبکه یک راهکار لایه ۲ (سیستم‌های جانبی که برای افزایش سرعت و کاهش هزینه، تراکنش‌ها را خارج از زنجیره اصلی اتریوم پردازش می‌کنند) است. شبکه‌ی رایدن برای جابه‌جایی سریع و ارزان توکن‌ها، از استاندارد ERC-777 استفاده می‌کند تا کاربران بدون نیاز به پرداخت کارمزدهای مکرر، ریزپرداخت‌های خود را در کسری از ثانیه انجام دهند.
• توکن ایم‌گولد (imBTC): این توکن یک نسخه‌ی توکنیزه‌شده (نسخه‌ی دیجیتالی و معادل از یک دارایی واقعی روی بلاک‌چین) از بیت‌کوین در شبکه‌ی اتریوم است. این پروژه از قابلیت‌های خودکار استاندارد جدید استفاده کرد تا کاربران بتوانند بیت‌کوین‌های خود را بسیار راحت‌تر در برنامه‌های مالی اتریوم به گردش درآورند.
• پلتفرم‌های استیکینگ (Staking): استیکینگ (قفل کردن دارایی‌های دیجیتال در یک شبکه برای پشتیبانی از امنیت آن و دریافت پاداش در مقابل) یکی از بخش‌هایی است که این استاندارد در آن بسیار درخشیده است. به کمک سیستم هوک، کاربران می‌توانند دارایی خود را تنها با یک انتقال ساده، مستقیما در استخرهای استیکینگ قفل کنند و پاداش خود را به صورت خودکار تحویل بگیرند.

چشم‌انداز آینده: آیا توکن‌های ERC-777 جایگزین نهایی ERC-20 خواهند شد؟

پاسخ کوتاه به این سوال منفی است؛ دست‌کم در آینده‌ی نزدیک چنین اتفاقی نخواهد افتاد. با وجود این که استاندارد جدید از نظر فنی بسیار پیشرفته‌تر و هوشمندتر است، اما پادشاهی توکن‌های قدیمی همچنان در بازار ادامه دارد. این عدم جایگزینی کامل، چند دلیل اصلی دارد:

• اثر شبکه‌ای قدرتمند: سیستم قدیمی سال‌هاست که زبان مشترک تمام صرافی‌ها، کیف پول‌ها و برنامه‌های مالی است. تغییر دادن این زیرساخت عظیم جهانی، نیازمند زمان و هزینه‌ی بسیار زیادی است.
• ظهور استانداردهای موازی: در کنار این فناوری، استانداردهای دیگری مانند ERC-20-Permit نیز معرفی شده‌اند. این استانداردهای کمکی توانسته‌اند بدون ایجاد پیچیدگی‌های فنی و خطرات امنیتی سیستم هوک، مشکل تاییدهای دو مرحله‌ای را تا حد زیادی در همان توکن‌های قدیمی حل کنند.
• ترجیح سادگی بر هوشمندی: برای بسیاری از کارهای روزمره مانند خرید و فروش‌های ساده یا انتقال دارایی بین صرافی‌ها، نیازی به هوشمندی بالا نیست. در این سناریوها، کاربران و پلتفرم‌ها ترجیح می‌دهند از سیستم‌های ساده‌تر و کم‌هزینه‌تر استفاده کنند.

بنابراین، این استاندارد مدرن احتمالا به عنوان یک ابزار تخصصی و کاربردی در کنار سیستم‌های قدیمی به حیات خود ادامه می‌دهد، نه این که آن‌ها را کاملا از میدان به در کند.