لایحه کلاریتی در سنا؛ ۱۱ رأی کم و مهلت پیش از تسلط دموکرات‌ها

لایحه ساختار بازار رمزارزها موسوم به کلاریتی (CLARITY Act) در سنای آمریکا ۱۱ رأی کمتر از حد لازم برای پیشروی دارد. سنا می‌تواند پیش از ۳ ژانویه، زمانی که دموکرات‌ها کنترل کنگره را در دست می‌گیرند، دوباره به این لایحه بازگردد.

بر اساس سابقه رأی‌گیری ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۶، ۴۹ سناتور به پایان دادن به بحث درباره طرح پیشنهادی رأی مثبت و ۵۰ سناتور رأی منفی دادند؛ این در حالی بود که برای چنین اقدامی ۶۰ رأی لازم است.

دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای ۳ نوامبر هر دو مجلس را برده‌اند، اما جمهوری‌خواهان تا پایان دوره فعلی اکثریت خود را حفظ می‌کنند. سناتور تام تیلیس نیز درخواست بازنگری در رأی ۱۵ سپتامبر را ثبت کرده است.

محاسبه آرا و سناریوهای ممکن

مجلس نمایندگان نسخه خود با شماره H.R. 3633 را در ژوئیه ۲۰۲۵ با ۲۹۴ رأی موافق در برابر ۱۳۴ رأی مخالف تصویب کرد؛ ۷۸ دموکرات هم به آن رأی دادند. کمیته بانکداری سنا نیز در ماه مه با ۱۵ رأی موافق و ۹ رأی مخالف، لایحه را به مرحله بعد فرستاد. با این حال، این دو رأی‌گیری با رأی سپتامبر در سنا قابل مقایسه مستقیم نیستند؛ یکی تصویب نهایی در مجلس بود و دیگری فقط تلاش برای شروع بررسی در صحن سنا.

محاسبه از ۴۹ رأی موافق آغاز می‌شود. هر یک از ۵۰ رأی مخالف می‌تواند به رأی مثبت تبدیل شود و سناتوری که رأی نداده نیز می‌تواند یک رأی اضافه کند. اگر تیلیس رأی خود را تغییر دهد و کریس کونز رأی مثبت بدهد، نقطه شروع حامیان ۵۱ رأی می‌شود؛ یعنی هنوز ۹ رأی کم است.

اگر هر چهار جمهوری‌خواه مخالف—تیلیس، کالینز، هالی و موران—رأی خود را عوض کنند و کونز نیز موافق باشد، شمار به ۵۴ رأی می‌رسد و شش رأی دیگر لازم است. این سناریو نشان می‌دهد حتی جلب همه مخالفان جمهوری‌خواه کافی نیست و توافق باید رأی‌هایی از سوی دموکرات‌ها یا منابع دیگر جبران کند.

نکته دشوار این است که هر امتیاز جدید ممکن است رأی‌های قبلی را از دست بدهد. سناتوری که به شروع بررسی رأی داده، ممکن است با محدودیت تازه‌ای بر پاداش استیبل‌کوین‌ها یا تغییر در مقررات توسعه‌دهندگان نرم‌افزار مخالفت کند. بنابراین شمار وعده‌های حمایت از بندهای جداگانه، پشتیبانی از یک متن نهایی را به‌طور کامل نشان نمی‌دهد.

نبرد بر سر پاداش استیبل‌کوین‌ها

بخشی از اختلاف سپتامبر بر این تمرکز داشت که چه چیزی «بازده» برای نگهداری استیبل‌کوین محسوب می‌شود. انجمن‌های بانکی به عبارت‌پردازی بخش ۱۰۴۰۴ اعتراض داشتند و خواستار تغییر در توصیف پرداخت‌های مبتنی بر موجودی و مقایسه آن با سپرده‌های بانکی دارای سود بودند. نگرانی آن‌ها این بود که محصولی بتواند ظاهراً از یک استثنا تبعیت کند، اما در عمل بازدهی اقتصادی مرتبط با میزان استیبل‌کوین نگهداری‌شده ارائه دهد.

مثال ساده: دو مشتری هر کدام ۱۰۰۰ دلار استیبل‌کوین نگه می‌دارند. یکی به دلیل باقی ماندن موجودی روی پلتفرم برای یک ماه پاداش می‌گیرد و دیگری پس از خریدهایی در همان ماه تخفیف می‌گیرد. قانون می‌تواند این دو را با گره زدن پاداش مجاز به یک تراکنش واقعی از هم جدا کند. اما اگر پلتفرم فقط تراکنشی کوچک بخواهد و باقی پاداش را بر کل موجودی محاسبه کند، تشخیص دشوارتر می‌شود.

از دید بانک‌ها، مقایسه اقتصادی با سپرده‌ای است که مشتری می‌توانست نگه دارد. از دید پلتفرم، برخی پاداش‌ها ابزاری برای یارانه پرداخت‌ها، جذب نقدینگی یا تشویق مشتری به آزمودن محصول است. چالش قانون‌گذار نوشتن قاعده‌ای است که هم با طراحی‌های متغیر محصول قابل اجرا باشد و هم سناتورها را درباره پیامدهای آن برای کسب‌وکارهای ایالت خود راضی نگه دارد.

این موضوع به مرزهای لایحه هم مربوط می‌شود. ناشر استیبل‌کوین، صرافی و ارائه‌دهنده جداگانه پاداش می‌توانند در یک محصول نقش‌های متفاوتی داشته باشند. بندی که فقط ناشر را پوشش دهد ممکن است به شرکتی دیگر اجازه دهد پاداش را بپردازد. قاعده‌ای که به واسطه‌های وابسته یا مستقل گسترش یابد نیز باید مشخص کند مسئولیت از چه زمانی آغاز می‌شود و ناظر چه چیزی را بررسی می‌کند.

از کمیته تا صحن سنا؛ چرا پیروزی کمیته کافی نبود

کمیته بانکداری سنا در ماه مه لایحه کلاریتی را با حمایت دوحزبی جلو برد. این اقدام متنی برای مذاکره فراهم کرد، اما رأی سپتامبر نشان داد در صحن عمومی سنا ائتلاف بسیار بزرگ‌تری لازم است. تصمیم کمیته و صحن دو پرسش متفاوت را پاسخ می‌دادند: یکی ارسال طرح به مرحله بعد و دیگری باز کردن راه برای بررسی آن در سنا.

تیم اسکات، رئیس کمیته بانکداری سنا، از لایحه به‌عنوان راهی برای تعیین استانداردهای فدرال بازار دارایی‌های دیجیتال حمایت کرده است. مسئله محوری این است که کدام دارایی‌ها و فعالیت‌های معاملاتی زیر نظر کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) باشد و کمیسیون معاملات آتی کالا (CFTC) کجا مسئولیت بگیرد. این تقسیم می‌تواند تعیین کند یک پلتفرم کجا ثبت‌نام می‌کند و هنگام عرضه یا نگهداری یک دارایی از چه قواعدی تبعیت می‌کند. ناظر نیز بعداً باید بخش زیادی از این چارچوب را از طریق تدوین مقررات به الزامات عملیاتی تبدیل کند.

همین موضوع برای سناتورهای نگران حمایت از مصرف‌کننده هم حساس است. محل کشیدن مرزها می‌تواند تعیین کند آیا یک حفاظت موجود همچنان اعمال می‌شود و آیا نهاد دیگری اختیار و منابع اجرای قواعد خود را دارد. کارکنان اقلیت کمیته بانکداری سنا پنج حوزه را نام برده‌اند که به باور آن‌ها لایحه در آن‌ها شکاف دارد.

مجلس نمایندگان و متن نهایی

رأی مجلس نمایندگان بیش از هر چیز نشان می‌دهد که اعضا یک بار زمینه مشترک کافی برای تصویب لایحه ساختار بازار را دیده‌اند. اگر سنا نسخه اصلاح‌شده‌ای بفرستد، همین رأی می‌تواند نقطه شروع شناسایی ائتلاف احتمالی در مجلس باشد. اما نمایندگانی که رویکرد مجلس را پسندیده‌اند ممکن است با تغییرات لازم برای جلب رأی سناتورها مخالف باشند.

اگر نسخه سنا با نسخه مجلس متفاوت باشد، دو مجلس باید پیش از اقدام رئیس‌جمهور بر زبان واحدی توافق کنند. رأی دوم رویه‌ای در سنا هم حتی اگر تنها گام فوری باشد اهمیت دارد؛ زیرا نشان می‌دهد رهبری سنا ائتلافی برای بررسی لایحه پیدا کرده است. با این حال، تصویب نهایی به متن نهایی و رأی‌های بعدی بستگی دارد.

سخت‌ترین آرا، رأی‌هایی هستند که پس از شکل‌گیری یک سازش روشن می‌شوند. سناتوری ممکن است به امید بررسی اصلاحیه‌ها با شروع بحث موافقت کند و سپس به محصول نهایی رأی منفی بدهد. سناتوری دیگر ممکن است تا پذیرش یک اصلاحیه خاص، از حمایت در رأی رویه‌ای اول خودداری کند. سابقه سپتامبر نقطه شروعی برای پیگیری مذاکرات است، اما میزان انتقال این ائتلاف به رأی‌های بعدی را متن و شرایط آن رأی‌ها تعیین می‌کند.

در عمل، ایالت هر سناتور می‌تواند موضوع را ملموس‌تر کند. بانک‌های جامعه ممکن است نگران منابع تأمین مالی باشند، در حالی که شرکت‌های فعال در محصولات پرداخت خواهان دسترسی به کاربران و فضای ارائه مشوق هستند. یک نماینده می‌تواند هر دو دیدگاه را بشنود و در کل از قانون حمایت کند، اما درباره یک بند خاص به این نتیجه برسد که به تغییر نیاز دارد.