هش‌ریت مونرو به اوج نزدیک می‌شود؛ نگرانی از تمرکز قدرت در استخرهای استخراج
هش‌ریت شبکه مونرو به نزدیکی رکوردهای تاریخی خود رسیده است، اما توزیع قدرت استخراج، تصویری نگران‌کننده را به نمایش می‌گذارد. در حالی که قدرت محاسباتی شبکه به حدود ۷.۱۲ گیگاهش بر ثانیه (GH/s) رسیده، تقریباً ۶۰ درصد از این میزان تنها در اختیار سه استخر بزرگ استخراج قرار دارد.
شبکه استخراج مونرو با قدرت به کار خود ادامه می‌دهد و تخمین‌های هش‌ریت به رکوردهای تاریخی نزدیک می‌شوند، در حالی که تعداد انگشت‌شماری از استخرهای استخراج، بخش عمده‌ای از قدرت محاسباتی را در اختیار دارند. در تاریخ ۲۶ اکتبر، داده‌های توزیع استخراج نشان داد که حدود ۷.۱۲ گیگاهش بر ثانیه (GH/s) امنیت این بلاکچین متمرکز بر حریم خصوصی را تأمین می‌کند.
این آمار تصویری جالب از یک ارز دیجیتال را ترسیم می‌کند که عمداً برای استخراج قابل دسترس با CPU مهندسی شده، اما به طور فزاینده‌ای تحت تأثیر رقابت در مقیاس صنعتی، مشارکت متمرکز در استخرها و سخت‌افزارهای تخصصی قرار گرفته است.
سه استخر استخراج، کنترل‌کننده نزدیک به ۶۰٪ از هش‌پاور مونرو
داده‌های توزیع استخراج از وب‌سایت Miningpoolstats نشان می‌دهد که SupportXMR با تقریباً ۱.۸۷ GH/s پیشتاز است و پس از آن Nanopool با ۱.۲۳ GH/s و Kryptex با ۱.۱۷ GH/s قرار دارند. این سه استخر روی هم رفته حدود ۴.۲۷ GH/s، معادل ۶۰ درصد از کل هش‌ریت تخمینی شبکه را تشکیل می‌دهند.
به تنهایی، SupportXMR حدود ۲۶.۳ درصد از هش‌ریت را به خود اختصاص داده، در حالی که Nanopool و Kryptex به ترتیب تقریباً ۱۷.۳ و ۱۶.۴ درصد را در اختیار دارند. استخرهای بعدی Hashvault با ۷۳۰.۷۶ مگاهش بر ثانیه (MH/s) و C3Pool با ۴۸۱.۱۷ MH/s هستند. بزرگترین بخش لیست‌شده از P2Pool نیز ۴۷۳ MH/s دیگر را تأمین می‌کند و جایگزینی غیرمتمرکز برای اپراتورهای استخرهای سنتی به ماینرها ارائه می‌دهد.
این ارقام به این معنا نیست که سه نهاد، مالک ۶۰ درصد از تجهیزات استخراج مونرو هستند. اپراتورهای استخر، قدرت محاسباتی ماینرهای مستقل را هماهنگ می‌کنند و این ماینرها می‌توانند دستگاه‌های خود را به استخرهای دیگر منتقل کنند. با این حال، این توزیع نشان می‌دهد که هماهنگی در استخراج چگونه می‌تواند متمرکز شود، حتی زمانی که مشارکت از نظر فنی برای همه در دسترس است.
حمله کیوبیک در سال ۲۰۲۵ همچنان یک تهدید است
هش‌ریت بالای مونرو به دنبال کمپین بحث‌برانگیز سال ۲۰۲۵ رخ می‌دهد که در آن، پروژه Qubic منابع محاسباتی خارجی قابل توجهی را به سمت شبکه مونرو هدایت کرد. Qubic ادعا کرد که به طور موقت بیش از ۵۱ درصد از هش‌ریت مونرو را کنترل کرده است که در آن زمان معادل تقریباً ۲.۷ تا ۳ گیگاهش بر ثانیه بود.
این رویداد با سازماندهی مجدد کوتاه‌مدت بلاکچین و ایجاد بلاک‌های یتیم (orphaned blocks) همراه بود، هرچند شبکه به فعالیت خود ادامه داد. این رویارویی بحث‌ها در مورد مدل امنیتی مونرو را داغ کرد، به ویژه اینکه آیا استخراج مبتنی بر CPU به تنهایی می‌تواند از تجمیع قدرت محاسباتی توسط نهادهای هماهنگ جلوگیری کند یا خیر.
اگرچه شبکه در حال حاضر با قدرت ۷.۱۲ GH/s کار می‌کند، اما هنوز پایین‌تر از رکورد تاریخی ثبت‌شده در اوایل سال جاری است. داده‌های Coinwarz نشان می‌دهد که شبکه مونرو در ارتفاع بلاک ۳۵۸۹۰۷۲ به هش‌ریت ۷.۵۴ GH/s رسیده بود.
رقابت RandomX با ماینرهای تخصصی بیت‌مین
مونرو از RandomX استفاده می‌کند، یک الگوریتم اثبات کار (PoW) که در نوامبر ۲۰۱۹ برای برتری دادن به CPUهای عمومی بر مدارهای مجتمع با کاربرد خاص (ASIC) معرفی شد. RandomX با ترکیب اجرای برنامه‌های تصادفی، عملیات سنگین حافظه و محاسبات پیچیده، از تخصصی‌سازی شدید سخت‌افزار که در استخراج بیت‌کوین دیده می‌شود، جلوگیری می‌کند.
تمرکز توزیع استخر بیت‌کوین نیز وضعیت بهتری ندارد، زیرا در زمان نگارش این مطلب، سه استخر برتر ۵۹.۵۱ درصد از هش‌ریت آن را در اختیار دارند.
در مورد XMR، شرکت Bitmain با تجهیزات اختصاصی برای RandomX، فرضیه استخراج غیرمتمرکز را به چالش کشیده است. دستگاه Antminer X5 این شرکت که در سال ۲۰۲۳ عرضه شد، با مصرف ۱۳۵۰ وات، حدود ۲۱۲ کیلوهش بر ثانیه (KH/s) قدرت ارائه می‌دهد. این دستگاه به قیمت ۲۹۹۹ دلار فروخته شد. دستگاه دیگر، Bitmain X9، با قدرت ۱ مگاهش بر ثانیه (MH/s) به قیمت ۵۵۹۹ دلار عرضه شد و طبق قیمت‌های فعلی XMR، روزانه حدود ۲۸.۲۷ دلار درآمد تخمینی دارد. این امر RandomX را به دومین الگوریتم استخراج PoW سودآور امروز، پس از Equihash در زی‌کش (Zcash)، تبدیل کرده است. طبق اطلاعات فروشگاه بیت‌مین، هر دو دستگاه X5 و X9 فروخته شده و موجود نیستند.
بودجه امنیتی رو به رشد مونرو در آزمون عدم تمرکز
این کوین حریم خصوصی تقریباً هر دو دقیقه یک بلاک تولید می‌کند و به ماینرها پاداش پایه دائمی ۰.۶ XMR به علاوه کارمزد تراکنش‌ها را اعطا می‌کند. این «انتشار پایانی» (tail emission) روزانه حدود ۴۳۲ XMR جدید ایجاد می‌کند و صرف‌نظر از فعالیت تراکنش‌ها، انگیزه‌ای مداوم برای ماینرها فراهم می‌آورد.
هش‌ریت بالاتر شبکه به طور کلی منابع محاسباتی مورد نیاز برای به چالش کشیدن اجماع مونرو را افزایش می‌دهد، اما توزیع قدرت به اندازه خود قدرت محاسباتی خام اهمیت دارد. بخش بزرگی از این قدرت ناشی از جهش قیمت XMR در سال گذشته بوده است. طی ۱۲ ماه گذشته، قیمت مونرو در برابر دلار آمریکا ۷۰ درصد افزایش یافته و از ابتدای سال تاکنون نیز ۳۷ درصد رشد داشته است.
نزدیک به دو برابر شدن ارزش XMR در یک سال، به وضوح علاقه به استخراج را در میان استخرهای متعدد، و نه فقط سه استخر برتر، افزایش داده است. امروز، آخرین آمارها نشان می‌دهد که پنج استخر بزرگ لیست‌شده مجموعاً حدود ۷۷ درصد از هش‌ریت تخمینی شبکه را هدایت می‌کنند. این یک تمرکز قابل توجه از فعالیت استخراج هماهنگ‌شده است، حتی اگر سخت‌افزار زیربنایی متعلق به هزاران شرکت‌کننده مستقل باشد.
برای مونرو، سؤال اصلی این نیست که آیا ماینرهای آن می‌توانند هش‌های بیشتری تولید کنند یا خیر. سؤال این است که آیا شبکه می‌تواند این قدرت محاسباتی در حال گسترش را به اندازه کافی پراکنده نگه دارد تا در برابر چالش هماهنگ بعدی مقاومت کند.
