ارز دیجیتال دش (Dash) چیست؟ بررسی مزایا، معایب و جایگاه آن در بازار رمزارزها

بسیاری از سرمایه‌گذاران تازه‌کار، وقتی در زمان‌های شلوغی بازار با کندی شبکه بیت‌کوین و کارمزدهای نجومی آن مواجه می‌شوند، به دنبال جایگزین‌های کارآمدتری می‌گردند. تصور کنید در حال انجام یک انتقال وجه حساس هستید یا می‌خواهید از یک نوسان قیمتی سریع سود ببرید، اما ساعت‌ها منتظر تایید تراکنش می‌مانید و در نهایت فرصت بازار را از دست می‌دهید. در این مقاله، پرونده ارز دیجیتال دش را از نحوه کارکرد مسترنودها و تراکنش‌های فوری تا پتانسیل‌های آینده آن به طور کامل بررسی می‌کنیم تا در پایان، دقیقا بدانید آیا این «پول نقد دیجیتال» جایگاهی در سبد سرمایه‌گذاری شما دارد یا خیر.

ارز دیجیتال دش Dash چیست؟

ارز دیجیتال دش در واقع مخفف عبارت Digital Cash یا همان پول نقد دیجیتال است. برای درک بهتر ماهیت این پروژه، بیایید یک تصویرسازی ذهنی ساده انجام دهیم. بسیاری از سرمایه‌گذاران، رمزارزهایی مانند بیت کوین را به چشم طلای دیجیتال می‌بینند. طلا برای سرمایه‌گذاری و پس‌انداز بلندمدت بی‌نظیر است، اما شما برای پرداخت هزینه‌ی یک بلیط سینما یا خریدهای ساده‌ی روزمره نمی‌توانید یک تکه از شمش یا سکه‌ی طلای خود را به فروشنده بدهید؛ برای این کارهای سریع به پول نقد نیاز دارید.
این دقیقا همان نقطه‌ای است که ماهیت ارز دیجیتال دش روشن می‌شود.

مفهوم پول نقد دیجیتال و هدف اصلی پیدایش دش

در سال‌های اولیه‌ی پیدایش رمزارزها، توسعه‌دهندگان متوجه شدند که بیت کوین با تمام بزرگی و امنیتش، برای خریدهای سریع و روزانه کمی کند است و گاهی کارمزد تراکنش‌های آن گران تمام می‌شود. دش در سال 2014 به عنوان یک فورک (انشعاب یا یک نسخه‌ی بهبود یافته از کدهای یک شبکه‌ی قدیمی‌تر) ایجاد شد تا دقیقا نقش پول نقد نقدشونده و سریع را در دنیای دیجیتال بازی کند.

هدف اصلی پیدایش دش این بود که یک سیستم پرداخت جهانی، کاربردی و کاملا غیرمتمرکز (سیستمی که توسط هیچ بانک، دولت یا شخص واحدی کنترل نمی‌شود) بسازد. شبکه‌ای که در آن هر فردی در هر کجای دنیا بتواند به راحتی ارسال یک پیامک، پول جابجا کند؛ بدون اینکه نگران تاخیرهای چند دقیقه‌ای یا کارمزدهای آزاردهنده باشد.

جایگاه دش در میان سایر ارزهای دیجیتال بازار

در بازار پهناور رمزارزها، هزاران پروژه وجود دارند که هر کدام برای حل یک چالش خاص طراحی شده‌اند. دش یک آلت کوین (اصطلاحی برای اشاره به هر ارز دیجیتالی به جز بیت کوین) است که توانسته جایگاه محکم و مستقلی در دسته‌ی ارزهای پرداختی برای خود دست و پا کند. در تحلیل‌های افراد تاثیرگذار بازار، دش معمولا به عنوان پروژه‌ای کاربردی شناخته می‌شود که فاصله‌ی بین تکنولوژی پیچیده‌ی رمزنگاری و زندگی روزمره‌ی مردم را پر کرده است.

جایگاه فعلی دش در میان رقبا، بر پایه‌ی چند ستون اصلی بنا شده است که توجه سرمایه‌گذاران و کاربران عادی را جلب می‌کند:

• سرعت عملیاتی خیره‌کننده: تراکنش‌ها در شبکه‌ی دش می‌توانند در کسری از ثانیه تایید شوند که این موضوع، استفاده از آن را در فروشگاه‌های فیزیکی و آنلاین منطقی و ممکن می‌کند.
• کارمزدهای بسیار ناچیز: هزینه‌ی انتقال پول در این شبکه به قدری پایین است که حتی برای پرداخت‌های بسیار کوچک و خرد نیز کاملا توجیه‌پذیر است.
• حق انتخاب برای حریم خصوصی: دش به کاربران خود این امکان را می‌دهد که در صورت نیاز، جزئیات تراکنش‌ها و موجودی خود را در بلاک‌چین (دفتر کل عمومی و دیجیتالی که اطلاعات تمام تراکنش‌ها در آن ثبت می‌شود) مخفی کنند تا امنیت مالی بیشتری داشته باشند.

مجموع این موارد باعث شده تا دش در بازار امروز، فراتر از یک ابزار ساده برای نوسان‌گیری باشد و به عنوان یک پول نقد دیجیتال واقعی، جایگاه قابل احترامی در میان شبکه‌های پرداختی داشته باشد.

مسیر تکامل Dash: از دارک کوین تا پول نقد دیجیتال

داستان شکل‌گیری ارز دیجیتال دش، یکی از جالب‌ترین و پرفرازونشیب‌ترین داستان‌ها در دنیای رمزارزها است. این پروژه از همان روز اول با نام دش و با استراتژی فعلی‌اش شروع به کار نکرد. درست مانند یک شرکت نوپا که برای پیدا کردن مسیر درست خود چند بار تغییر نام و هدف می‌دهد، شبکه‌ی دش نیز برای رسیدن به جایگاه یک پول نقد دیجیتال و کاربردی، سه دوره‌ی تاریخی مهم را پشت سر گذاشته است.

مرحله اول: تولد با نام ایکس کوین XCoin

در ژانویه‌ی سال 2014، یک برنامه‌نویس خلاق به نام اوان دافیلد متوجه ضعف‌های بیت کوین در زمینه‌ی سرعت و حریم خصوصی شد. در شبکه‌ی بیت کوین، تاریخچه‌ی تمام تراکنش‌ها برای همه قابل مشاهده است. دافیلد برای حل این مشکل، پروژه‌ی جدید خود را با کدهای بهبودیافته و با نام ایکس کوین XCoin روانه‌ی بازار کرد. هدف اولیه‌ی ایکس کوین این بود که سرعت انتقال سرمایه را افزایش دهد و قابلیت ناشناس بودن را به دنیای رمزارزها اضافه کند.

مرحله دوم: تغییر نام به دارک کوین DarkCoin و تمرکز بر حریم خصوصی

تنها چند هفته پس از تولد ایکس کوین، تیم سازنده تصمیم گرفت نام شبکه را به دارک کوین DarkCoin تغییر دهد. دلیل این کار، تاکید شدید بر ویژگی اصلی این ارز، یعنی حفظ کامل حریم خصوصی بود. در این دوره، تمرکز دارک کوین روی این بود که تراکنش‌ها کاملا غیر قابل رهگیری باشند؛ درست مانند این که شما مبلغی پول نقد فیزیکی را در یک پاکت نامه‌ی سیاه قرار دهید و به شخص دیگری بدهید، بدون این که هیچ شخص سومی متوجه شود داخل پاکت چقدر پول است و بین چه کسانی رد و بدل شده است.

با این حال، این نام‌گذاری یک چالش بزرگ به همراه داشت. کلمه‌ی دارک (تاریک) باعث شد تا بسیاری از افراد این ارز دیجیتال را با بازارهای غیرقانونی و دارک وب (بخش پنهان و اغلب غیرقانونی اینترنت که با موتورهای جستجوی معمولی قابل دسترسی نیست) مرتبط بدانند. این تصویر منفی، مانع بزرگی برای رشد و جلب اعتماد عمومی به این شبکه بود.

مرحله سوم: ری‌برندینگ به دش Dash و رویکرد پرداخت‌های روزمره

در سال 2015، تیم توسعه‌دهنده متوجه شد که اگر می‌خواهد ارز دیجیتالشان توسط مردم عادی برای خریدهای روزانه استفاده شود، باید از آن تصویر مبهم و مخفیانه فاصله بگیرد. بنابراین، یک ری‌برندینگ (تغییر نام، لوگو و هویت تجاری برای بهبود تصویر عمومی در ذهن مخاطب) کامل انجام دادند.

آن‌ها نام دش Dash را انتخاب کردند که از ترکیب کلمات Digital Cash ساخته شده است. با این تغییر نام، مسیر حرکت شبکه نیز به طور کامل تغییر کرد:

• تمرکز بر سرعت و راحتی: هدف اصلی به جای مخفی‌کاری صرف، به ایجاد سیستمی برای پرداخت‌های سریع، ارزان و آسان در فروشگاه‌ها و کسب‌وکارها تبدیل شد.
• حفظ حریم خصوصی به عنوان یک گزینه: ویژگی مخفی کردن تراکنش‌ها از بین نرفت، بلکه به عنوان یک قابلیت اختیاری در دسترس کاربرانی قرار گرفت که به امنیت اطلاعات مالی خود اهمیت می‌دهند.
• بهبود تصویر عمومی: با نام جدید و شفاف، دش توانست اعتماد سرمایه‌گذاران قانونی و کاربران عادی را جلب کند و جایگاه خود را در بازار ارتقا دهد.

به این ترتیب، شبکه‌ای که روزگاری تنها برای ناشناس ماندن در فضای تاریک اینترنت طراحی شده بود، مسیر تکامل خود را پیدا کرد و به یک ابزار پرداخت روان و امن برای استفاده‌ی روزمره‌ی مردم تبدیل شد.

معماری و نحوه‌ی کار شبکه‌ی دش چگونه است؟

بیشتر رمزارزهای قدیمی مانند بیت کوین، تمام کارهای شبکه‌ی خود را تنها به یک گروه می‌سپارند. اما شبکه‌ی دش برای اینکه بتواند همزمان سریع، امن و حامی حریم خصوصی باشد، از یک معماری دو لایه (یک سیستم دو مرحله‌ای و تقسیم کار شده) استفاده می‌کند. برای درک بهتر این معماری، یک رستوران بزرگ و حرفه‌ای را تصور کنید. در این رستوران، آشپزها در آشپزخانه مشغول کارهای سنگین و پایه‌ای هستند و مدیران سالن، به درخواست‌های ویژه و فوری مشتریان رسیدگی می‌کنند. شبکه‌ی دش نیز دقیقا با همین تقسیم کار هوشمندانه فعالیت می‌کند.

لایه‌ی اول: استخراج با الگوریتم X11 و نقش ماینرها

لایه‌ی اول یا همان آشپزخانه‌ی رستوران ما، متعلق به ماینرها (دستگاه‌ها و کامپیوترهای قدرتمندی که تراکنش‌ها را پردازش می‌کنند) است. در شبکه‌ی دش، ماینرها از یک روش خاص به نام الگوریتم X11 استفاده می‌کنند. این الگوریتم ترکیبی از 11 فرمول پیچیده‌ی ریاضی است که امنیت بسیار بالایی برای شبکه ایجاد می‌کند.

وظیفه‌ی اصلی ماینرها این است که تراکنش‌های عادی را تایید کنند و آن‌ها را درون بلاک‌ها (صفحات یک دفتر کل دیجیتال که اطلاعات مالی در آن‌ها ثبت و برای همیشه قفل می‌شود) قرار دهند. آن‌ها با قدرت پردازشی خود، امنیت پایه‌ی شبکه‌ی دش را تامین می‌کنند و در ازای این کار سخت، سکه‌های جدید دش را به عنوان پاداش دریافت می‌کنند.

لایه‌ی دوم: مسترنودها Masternodes چه هستند و چه وظیفه‌ای دارند؟

لایه‌ی دوم، بخش مدیریتی و ویژه در شبکه‌ی دش است که توسط مسترنودها اداره می‌شود. مسترنود در واقع یک سرور (کامپیوتر قدرتمند و همیشه روشنی که به اینترنت متصل است و به شبکه خدمات می‌دهد) است که وظایف پیشرفته‌تری نسبت به ماینرهای عادی دارد. اما هر کسی نمی‌تواند یک مسترنود باشد؛ برای رسیدن به این جایگاه، کاربر باید 1000 واحد از ارز دیجیتال دش را به عنوان وثیقه در شبکه قفل کند.

این وثیقه‌ی سنگین، دقیقا مانند سهام یک مدیر ارشد در یک شرکت است و باعث می‌شود مسترنودها هیچ‌گاه به شبکه‌ی خود آسیب نزنند، زیرا در این صورت سرمایه‌ی خودشان نابود می‌شود. مسترنودها سه وظیفه‌ی طلایی در شبکه دارند:

• پردازش تراکنش‌های فوری: آن‌ها می‌توانند یک انتقال پول را در کمتر از دو ثانیه تایید کنند تا افراد برای خریدهای روزمره‌ی خود معطل نشوند.
• حفظ حریم خصوصی: آن‌ها با تکه‌تکه کردن و ترکیب تراکنش‌های کاربران با یکدیگر، امکان رهگیری پول‌ها را از بین می‌برند و به کاربر هویت ناشناس می‌دهند.
• رای‌گیری و مدیریت: مسترنودها حق رای دارند و در مورد آینده‌ی پروژه و نحوه‌ی خرج کردن بودجه‌ی شبکه تصمیم‌گیری می‌کنند.

نحوه‌ی همکاری دو لایه برای تایید تراکنش‌ها و تامین امنیت

حالا سوال اینجاست که این دو لایه چگونه بدون تداخل با یکدیگر کار می‌کنند؟ همکاری ماینرها و مسترنودها یک ترکیب بی‌نظیر از قدرت و سرعت است. روند این همکاری را می‌توان در سه قدم ساده خلاصه کرد:

• قدم اول (ماینرها): ماینرها تراکنش‌های عادی را جمع‌آوری کرده و در بلاک‌ها می‌نویسند تا ستون‌های اصلی شبکه‌ی دش پابرجا بماند.
• قدم دوم (مسترنودها): اگر کاربری درخواست سرعت بالا یا تراکنش مخفی داشته باشد، مسترنودها وارد عمل می‌شوند و بدون نیاز به انتظار برای کار زمان‌بر ماینرها، تراکنش را سریعا تایید می‌کنند.
• قدم سوم (امنیت دوگانه): مسترنودها با استفاده از یک فناوری خاص، بلاک‌هایی که توسط ماینرها ساخته شده‌اند را بررسی و برای همیشه قفل می‌کنند. این کار باعث می‌شود شبکه‌ی دش در برابر حمله‌ی 51 درصدی (زمانی که یک هکر یا گروه خرابکار، کنترل بیش از نیمی از قدرت شبکه را در دست می‌گیرد تا پول‌ها را سرقت کند) کاملا مقاوم و نفوذناپذیر شود.

به زبان ساده، ماینرها عضلات قدرتمند شبکه‌ی دش هستند و مسترنودها مغز متفکر و سریع آن؛ و این دو لایه در کنار هم، یکی از کارآمدترین شبکه‌های مالی دنیای رمزارزها را ساخته‌اند.

ویژگی‌های کلیدی و نوآوری‌های شبکه‌ی دش

ارز دیجیتال دش تنها یک کپی ساده از بیت کوین نیست. تیم توسعه‌دهنده‌ی دش برای تبدیل کردن این شبکه به یک پول نقد دیجیتال واقعی، نوآوری‌های جذابی را خلق کرده است که مستقیما مشکلات روزمره‌ی کاربران را حل می‌کنند. بیایید چهار ویژگی جادویی این شبکه را با زبانی ساده بررسی کنیم.

ارسال آنی و بدون تاخیر با اینستنت سند InstantSend

یکی از بزرگترین مشکلات رمزارزهای قدیمی این است که تایید یک تراکنش ممکن است بین ده دقیقه تا چند ساعت زمان ببرد. حالا تصور کنید می‌خواهید با رمزارز خود هزینه‌ی یک فنجان قهوه را در کافه پرداخت کنید؛ قطعا نمی‌توانید نیم ساعت در کافه منتظر بمانید تا تراکنش تایید شود!

شبکه‌ی دش برای حل این مشکل، قابلیتی به نام اینستنت سند (فناوری تایید فوری تراکنش‌ها) را معرفی کرده است. با استفاده از این ویژگی که توسط مسترنودها مدیریت می‌شود، تراکنش شما در کمتر از دو ثانیه تایید و نهایی می‌شود. اینستنت سند دقیقا مانند یک لاین وی‌آی‌پی در عوارضی جاده است که به شما اجازه می‌دهد بدون توقف و معطلی، مسیر خود را طی کنید.

حفظ حریم خصوصی و مخفی‌سازی تراکنش‌ها با پرایوت سند PrivateSend

در بلاک‌چین‌های شفاف، هر کسی می‌تواند ببیند که چه مقدار پول از چه کیفی به کیف دیگر منتقل شده است. اما دش با قابلیتی به نام پرایوت سند (فناوری ترکیب و مخفی‌سازی مبدا و مقصد پول) به شما اجازه می‌دهد در صورت تمایل، کاملا ناشناس بمانید.

برای درک این سیستم، یک صندوق بزرگ را در نظر بگیرید. شما و چند نفر دیگر، اسکناس‌های صد هزار تومانی خود را درون این صندوق می‌اندازید. سیستم بلافاصله این پول‌ها را به خوبی هم می‌زند و سپس به هر نفر یک اسکناس صد هزار تومانی دیگر تحویل می‌دهد. در نهایت، همه همان مقدار پول را دارند، اما هیچ‌کس نمی‌داند کدام اسکناس متعلق به چه کسی بوده است. این فرآیند باعث می‌شود تاریخچه‌ی پول‌های شما غیرقابل ردیابی شود و کسی نتواند موجودی شما را بررسی کند.

جلوگیری از حملات شبکه با فناوری چین لاکس ChainLocks

امنیت در دنیای رمزارزها حرف اول را می‌زند. یکی از خطراتی که شبکه‌های کوچک‌تر را تهدید می‌کند، حمله‌ی هکرها برای دستکاری تاریخچه‌ی تراکنش‌ها است تا یک پول را دو بار خرج کنند. شبکه‌ی دش برای مقابله با این خطر، از یک سپر دفاعی بی‌نظیر به نام چین لاکس (قفل‌های زنجیره‌ای برای جلوگیری از تغییر تاریخچه‌ی تراکنش‌ها) استفاده می‌کند.

عملکرد چین لاکس مانند زدن مهروموم فیزیکی بر روی یک قرارداد حقوقی بسیار مهم است. وقتی ماینرها یک صفحه‌ی جدید از تراکنش‌ها را تایید می‌کنند، مسترنودها بلافاصله آن را بررسی کرده و بر روی آن قفل می‌زنند. وقتی این قفل زده شد، دیگر هیچ هکری، حتی با داشتن ابرکامپیوترهای فوق‌پیشرفته، نمی‌تواند به عقب برگردد و تراکنش‌ها را پاک کند یا تغییری در آن‌ها ایجاد کند.

سیستم حاکمیت غیرمتمرکز و نحوه‌ی تامین بودجه پروژه‌ها DGBB

بسیاری از پروژه‌های رمزارز برای تامین هزینه‌های توسعه‌ی خود، مجبورند از شرکت‌های بزرگ یا سرمایه‌گذاران خارجی پول دریافت کنند که این کار استقلال آن‌ها را به خطر می‌اندازد. اما دش دارای یک سیستم حاکمیت غیرمتمرکز (سیستم مدیریت خودکار و بدون نیاز به مدیرعامل مرکزی) است که به اختصار DGBB نامیده می‌شود.

این سیستم یک خزانه‌ی داخلی دارد و شبکه‌ی دش را شبیه به یک شرکت خودکفا و مستقل می‌کند. نحوه‌ی کار این سیستم بسیار عادلانه و شفاف است:

• پاداشی که در شبکه تولید می‌شود، به سه بخش مختلف تقسیم می‌گردد.
• 45 درصد از این سود به عنوان دستمزد به ماینرها می‌رسد.
• 45 درصد دیگر به مسترنودها پرداخت می‌شود تا انگیزه‌ی تامین امنیت شبکه را داشته باشند.
• 10 درصد باقیمانده مستقیما وارد خزانه‌ی شبکه می‌شود.

حالا هر کسی در سراسر دنیا می‌تواند یک ایده‌ی خوب برای بهبود شبکه‌ی دش (مثلا یک کمپین تبلیغاتی، ترجمه‌ی مقالات یا ساخت یک نرم‌افزار جدید) پیشنهاد دهد. مسترنودها به این ایده‌ها رای می‌دهند و اگر طرحی تایید شود، بودجه‌ی آن مستقیما از همان 10 درصد ذخیره شده در خزانه پرداخت می‌شود. این چرخه‌ی هوشمندانه باعث می‌شود شبکه‌ی دش همیشه بودجه‌ی کافی برای رشد و پیشرفت داشته باشد و به هیچ نهاد خارجی وابسته نباشد.

مقایسه جامع دش و بیت کوین (همراه با جدول مقایسه‌ای)

همان‌طور که می‌دانید، دش در ابتدا با الگوبرداری از کدهای پایه‌ای بیت کوین ساخته شد، اما مسیر این دو پروژه‌ی بزرگ خیلی زود از یکدیگر جدا شد. برای اینکه تفاوت‌های این دو غول دنیای رمزارزها را بهتر درک کنید، در جدول زیر ویژگی‌های اصلی آن‌ها را در کنار هم قرار داده‌ایم:

ویژگی مورد بررسی	شبکه‌ی بیت کوین (Bitcoin)	شبکه‌ی دش (Dash)
هدف اصلی پروژه	ذخیره‌ی ارزش و طلای دیجیتال	پول نقد دیجیتال برای پرداخت‌های روزانه
میانگین زمان تایید تراکنش	حدود 10 دقیقه (گاهی تا چند ساعت)	کمتر از 2 ثانیه (با سیستم اینستنت سند)
میزان کارمزد تراکنش	متغیر و در زمان‌های شلوغی بسیار گران	بسیار ناچیز (معمولا کسری از یک سنت)
وضعیت حریم خصوصی	کاملا شفاف و قابل ردیابی برای عموم	دارای گزینه‌ی اختیاری برای مخفی‌سازی کامل
ساختار شبکه‌ی پردازشی	تک لایه (فقط ماینرها)	دو لایه (ماینرها + مسترنودها)

تفاوت در سرعت تایید تراکنش‌ها و میزان کارمزدها

بزرگترین چالش شبکه‌ی بیت کوین، مسئله‌ی مقیاس‌پذیری (توانایی شبکه برای پاسخگویی به تعداد زیادی از کاربران به صورت همزمان) است. بیت کوین برای تایید هر دسته‌ی جدید از تراکنش‌ها، به طور میانگین به 10 دقیقه زمان نیاز دارد. وقتی تعداد استفاده‌کنندگان زیاد شود، شبکه اصطلاحا دچار ترافیک می‌شود و کارمزدها (هزینه‌ای که برای انجام کار به شبکه‌ی کامپیوتری پرداخت می‌کنید) به شدت افزایش می‌یابد.

اما در شبکه‌ی دش، به لطف حضور لایه‌ی مسترنودها، تراکنش‌ها در کمتر از چند ثانیه تایید و نهایی می‌شوند. از طرفی، کارمزد انتقال در این شبکه به قدری پایین است که شما می‌توانید حتی هزینه‌ی یک خرید بسیار کوچک را هم با دش پرداخت کنید، بدون اینکه نگران از دست رفتن سرمایه‌ی خود بابت کارمزدها باشید.

تفاوت در ساختار مدیریت شبکه و الگوریتم‌های اجماع

برای درک این بخش، ابتدا بیایید کلمه‌ی الگوریتم اجماع (روشی که کامپیوترهای سراسر جهان در یک شبکه‌ی غیرمتمرکز برای رسیدن به یک توافق مشترک و تایید اطلاعات درست از آن استفاده می‌کنند) را تعریف کنیم.

شبکه‌ی بیت کوین کاملا به دستگاه‌های استخراج‌کننده یا همان ماینرها وابسته است. در این ساختار تک‌بعدی، تمام تصمیم‌گیری‌ها و بار امنیتی شبکه تنها بر دوش همین یک گروه است. تغییر دادن قوانین در شبکه‌ی بیت کوین بسیار کند و سخت انجام می‌شود.

در سوی دیگر، دش یک ساختار دو لایه دارد. لایه‌ی اول (ماینرها) امنیت پایه‌ی شبکه را تامین می‌کنند و لایه‌ی دوم (مسترنودها) خدمات سریع و ویژه را ارائه می‌دهند. مسترنودها همچنین حق رای دارند؛ یعنی اگر نیاز به ارتقای شبکه باشد، آن‌ها به سرعت رای‌گیری کرده و بودجه‌ی لازم را تصویب می‌کنند. این سیستم دوگانه باعث می‌شود شبکه‌ی دش بسیار چابک‌تر و سازگارتر از بیت کوین باشد.

حریم خصوصی: چرا دش از بیت کوین ناشناس‌تر است؟

یک اشتباه بسیار رایج در میان سرمایه‌گذاران مبتدی این است که فکر می‌کنند تراکنش‌های بیت کوین کاملا ناشناس هستند. واقعیت این است که دفتر کل بیت کوین مانند یک اتاق شیشه‌ای و کاملا شفاف است. هر کسی در هر کجای دنیا می‌تواند ببیند که چه مقدار بیت کوین از آدرس کیف پول الف به آدرس کیف پول ب منتقل شده است. اگر روزی هویت واقعی شما با آدرس کیف پولتان مرتبط شود، تمام تاریخچه‌ی مالی و خریدهای گذشته‌ی شما به راحتی قابل ردیابی خواهد بود.

اما دش برای حل این مشکل، راهکار هوشمندانه‌ای دارد. اگر شما بخواهید تراکنشی ناشناس داشته باشید، دش با استفاده از تکنیک ترکیب و هم‌زدن پول‌ها، دارایی شما را با دارایی چند نفر دیگر مخلوط می‌کند. نتیجه‌ی این کار این است که پیوند بین فرستنده و گیرنده کاملا قطع می‌شود. با این روش، هیچ نهاد یا شخص سومی نمی‌تواند مسیر حرکت پول را در شبکه‌ی دش ردیابی کند و حریم خصوصی مالی شما دقیقا مانند زمانی که از اسکناس فیزیکی استفاده می‌کنید، کاملا حفظ می‌شود.

استخراج ارز دیجیتال دش

استخراج یا ماینینگ (فرایندی که در آن کامپیوترها معادلات پیچیده‌ی ریاضی را حل می‌کنند تا تراکنش‌ها تایید شوند) راهی است که از طریق آن، سکه‌های جدید دش تولید و وارد شبکه‌ی مالی می‌شوند. شبکه‌ی دش نیز مانند سایر رمزارزهای پیشگام، به استخراج‌کنندگان نیاز دارد تا امنیت دفتر کل خود را تامین کند. اما با توجه به ویژگی‌های خاص این پروژه، فرایند ماینینگ در آن تفاوت‌های جالبی دارد که در ادامه به زبان ساده آن‌ها را بررسی می‌کنیم.

دستگاه‌ها و سخت‌افزارهای مناسب برای ماینینگ دش

در سال‌های اولیه‌ی پیدایش رمزارزها، افراد می‌توانستند با کامپیوترهای خانگی خود به استخراج بپردازند. اما امروزه این کار تقریبا غیرممکن است. همان‌طور که در بخش‌های قبلی اشاره کردیم، شبکه‌ی دش از یک الگوریتم اختصاصی به نام X11 استفاده می‌کند.

برای استخراج دش در شرایط فعلی، شما به دستگاه‌های ای‌سیک (ASIC: سخت‌افزارهای بسیار قدرتمند و تخصصی که فقط برای استخراج یک رمزارز خاص ساخته شده‌اند) نیاز دارید. این دستگاه‌ها قدرت پردازشی فوق‌العاده بالایی دارند و البته برق زیادی هم مصرف می‌کنند. بنابراین، اگر قصد دارید به یک استخراج‌کننده در شبکه‌ی دش تبدیل شوید، کارت گرافیک یا پردازنده‌ی لپ‌تاپ شما هیچ کمکی نخواهد کرد و باید به فکر تهیه‌ی دستگاه‌های تخصصی استخراج باشید.

فرایند پاداش‌دهی و تقسیم سود بین ماینرها و مسترنودها

در شبکه‌ی بیت کوین، تمام پاداش استخراج مستقیما به جیب ماینرها می‌رود. اما شبکه‌ی دش برای اینکه سیستم دو لایه‌ی خود را زنده و باانگیزه نگه دارد، از یک سیستم تقسیم سود بسیار هوشمندانه و عادلانه استفاده می‌کند.

هر بار که یک بلاک جدید از تراکنش‌ها تایید می‌شود و سکه‌های جدید دش به عنوان پاداش خلق می‌گردند، این مبلغ به شکل زیر تقسیم می‌شود:

• سهم ماینرها (45 درصد): این مبلغ به ماینرهایی داده می‌شود که با دستگاه‌های پرمصرف خود، پردازش‌های سنگین را انجام داده و امنیت پایه‌ی شبکه را تامین کرده‌اند.
• سهم مسترنودها (45 درصد): این بخش به صاحبان مسترنودها تعلق می‌گیرد تا پاداشی برای ارائه‌ی خدمات ویژه‌ای مانند تایید فوری تراکنش‌ها و حفظ حریم خصوصی کاربران باشد.
• سهم خزانه‌ی شبکه (10 درصد): این مقدار به صورت خودکار در صندوق ذخیره‌ی شبکه پس‌انداز می‌شود تا در آینده برای توسعه‌ی پروژه، انجام تبلیغات یا ارتقای کدهای برنامه‌نویسی خرج شود.

این سیستم توزیع ثروت باعث می‌شود تا همه‌ی اجزای شبکه از امنیت گرفته تا توسعه، همیشه تامین مالی شوند.

آیا استخراج دش در حال حاضر توجیه اقتصادی دارد؟

این یکی از مهم‌ترین سوالاتی است که هر سرمایه‌گذار تازه‌کاری از خود می‌پرسد. برای پاسخ به این سوال، باید هزینه‌ها و درآمدها را در یک کفه‌ی ترازو قرار دهید. سودآوری استخراج به قیمت خرید دستگاه‌های ای‌سیک، هزینه‌ی برق در محل زندگی شما و البته سختی شبکه (شاخصی که نشان می‌دهد چقدر رقابت بین استخراج‌کنندگان در سراسر دنیا بالا است) بستگی دارد.

واقعیت این است که استخراج رمزارزها امروزه به یک صنعت بسیار بزرگ تبدیل شده است و رقابت با مزرعه‌های ماینینگ (سوله‌های عظیمی که هزاران دستگاه پرقدرت در آن‌ها به صورت شبانه‌روزی کار می‌کنند) برای کاربران عادی بسیار دشوار است. علاوه بر این، نوسانات روزمره‌ی قیمت ارز دیجیتال دش نیز می‌تواند پیش‌بینی سودآوری را سخت‌تر کند.

برای بیشتر کاربران مبتدی، خرید ارز دش از صرافی‌های معتبر و نگهداری آن در یک کیف پول امن، بسیار منطقی‌تر، کم‌دردسرتر و ارزان‌تر از راه‌اندازی تجهیزات پرسر و صدای استخراج، تامین سیستم‌های خنک‌کننده و پرداخت قبض‌های سنگین برق است. ورود به حوزه‌ی استخراج تنها در صورتی منطقی است که به برق ارزان‌قیمت صنعتی و سرمایه‌ی کافی برای راه‌اندازی یک مجموعه‌ی حرفه‌ای دسترسی داشته باشید.

بررسی مزایا و معایب ارز دیجیتال دش

هیچ پروژه‌ای در دنیای رمزارزها بی‌نقص نیست و برای یک سرمایه‌گذاری هوشمندانه، باید هر دو روی سکه را ببینید. دش نیز با وجود تمام نوآوری‌هایش، مانند هر دارایی دیجیتال دیگری نقاط قوت و ضعف خاص خود را دارد. در این بخش، کفه‌ی ترازوی مزایا و معایب دش را با هم بررسی می‌کنیم.

نقاط قوت پروژه: سرعت، امنیت و کارمزد پایین

اگر بخواهیم برگ‌های برنده‌ی دش را بشماریم، بدون شک مثلث سرعت، امنیت و کارمزد ارزان در صدر لیست قرار می‌گیرند:

• سرعت بی‌نظیر: به لطف فناوری اینستنت سند (تایید فوری تراکنش‌ها در شبکه)، دش می‌تواند در فروشگاه‌های فیزیکی و خریدهای آنلاین دقیقا مانند کارت‌های بانکی عمل کند و معطلی‌های رایج در دنیای کریپتو را حذف کند.
• امنیت چندلایه: ترکیب قدرت پردازشی ماینرها با قفل‌های امنیتی مسترنودها، شبکه‌ی دش را در برابر دستکاری تاریخچه و حملات سایبری به شدت مقاوم کرده است.
• هزینه‌ی انتقال ناچیز: کارمزد ارسال پول در این شبکه معمولا در حد چند دهم یک سنت است. این ویژگی باعث می‌شود تا دش برای خریدهای خرد و انتقال‌های روزمره بسیار منطقی‌تر و به‌صرفه‌تر از رقبای قدیمی‌تر خود باشد.
• حریم خصوصی انتخابی: برخلاف بسیاری از شبکه‌های شفاف، شما در دش حق انتخاب دارید که تراکنش‌هایتان برای همه قابل مشاهده باشد یا با استفاده از قابلیت پرایوت سند، کاملا مخفی بماند و هویت مالی شما حفظ شود.

نقاط ضعف و ریسک‌ها: نوسانات بازار و چالش پذیرش عمومی

با وجود تمام این ویژگی‌های جذاب، مسیر پیش روی شبکه‌ی دش کاملا هموار نیست و چالش‌های مهمی وجود دارد:

• نوسانات شدید قیمتی: برخلاف بازار سنتی طلا که افراد برای حفظ ارزش پول خود در پلتفرم‌ها سرمایه‌گذاری می‌کنند تا از ثبات نسبی برخوردار باشند، بازار رمزارزها و به خصوص پروژه‌هایی مانند دش، نوسانات قیمتی شدیدی را تجربه می‌کنند. این بالا و پایین شدن‌های ناگهانی، استفاده از دش را به عنوان یک پول نقد ثابت برای روزمره کمی پرریسک می‌کند؛ زیرا ممکن است ارزش پولی که امروز در کیف پول خود دارید، فردا ده درصد کاهش یابد.
• چالش پذیرش عمومی: دش برای تبدیل شدن به پول نقد دیجیتال جهانی، باید توسط فروشگاه‌ها و کسب‌وکارهای بسیار زیادی پذیرفته شود. با اینکه تیم توسعه‌دهنده‌ی دش تلاش‌های زیادی در این زمینه انجام داده است، اما هنوز راه درازی در پیش دارد. در این مسیر، نظر چهره‌های سرشناس و اینفلوئنسرهای بازار (افراد تاثیرگذاری که تحلیل‌ها و صحبت‌هایشان می‌تواند رفتار سرمایه‌گذاران را تغییر دهد) در پذیرش یا رد این ارز بسیار پررنگ است و یک توییت منفی می‌تواند اعتماد عمومی را کاهش دهد.

حواشی استفاده‌های غیرقانونی و چالش‌های قانون‌گذاری در جهان

یکی از بزرگترین سایه‌هایی که همواره بالای سر شبکه‌ی دش سنگینی می‌کند، تاریخچه‌ی آن و قابلیت حفظ حریم خصوصی است.

دولت‌ها و نهادهای قانون‌گذار (سازمان‌های رسمی که بر بازارهای مالی نظارت می‌کنند تا جلوی جرایم اقتصادی را بگیرند) به شدت نگران فرار مالیاتی و پولشویی از طریق رمزارزهای ناشناس هستند. از آنجایی که دش در گذشته با نام جنجالی دارک کوین شناخته می‌شد و هنوز هم امکان مخفی کردن مبدا و مقصد پول را به کاربران می‌دهد، در برخی از کشورها با موانع و محدودیت‌های قانونی سختی مواجه شده است.

این فشارهای قانونی باعث شده تا برخی از صرافی‌های بزرگ بین‌المللی، برای جلوگیری از درگیری‌های حقوقی با دولت‌ها، دش را از لیست ارزهای قابل معامله‌ی خود خارج کنند (اصطلاحا آن را دی‌لیست Delist کنند). خروج یک ارز از صرافی‌های معتبر می‌تواند به نقد شوندگی (سرعت و راحتی تبدیل رمزارز به پول نقد واقعی) و محبوبیت آن پروژه در بلندمدت آسیب جدی برساند. بنابراین، ریسک قانون‌گذاری یکی از مهم‌ترین مواردی است که پیش از خرید و نگهداری این ارز دیجیتال باید به دقت در نظر بگیرید.

آیا ارز دیجیتال دش ارزش سرمایه‌گذاری دارد؟

تصمیم‌گیری برای ورود به یک پروژه‌ی رمزارزی، نیازمند بررسی دقیق است. بازار رمزارزها پر از نوسانات هیجانی است و دارایی‌هایی که بر پایه‌ی تکنولوژی و کاربردهای روزمره بنا شده‌اند، رفتار متفاوتی از خود نشان می‌دهند. برای اینکه بدانیم آیا دش ارزش ورود و اختصاص دادن بخشی از سرمایه را دارد یا خیر، باید تاریخچه و عوامل موثر بر قیمت آن را زیر ذره‌بین ببریم.

تحلیل تاریخچه‌ی قیمت دش از ابتدا تاکنون

بررسی گذشته‌ی یک ارز دیجیتال، دیدگاه بسیار خوبی برای پیش‌بینی آینده‌ی آن به ما می‌دهد. دش از زمان پیدایش خود در سال 2014، روزهای بسیار پرهیجانی را پشت سر گذاشته است.

در اواخر سال 2017 و اوایل 2018، زمانی که کل بازار رمزارزها در حال رشد شدید بود، قیمت دش نیز با یک پرش خیره‌کننده به بالاترین سقف قیمتی (ATH: بالاترین قیمتی که یک دارایی در تمام تاریخچه‌ی خود ثبت کرده است) یعنی رقمی بیش از 1500 دلار رسید. در آن زمان، بسیاری از افراد گمان می‌کردند شبکه‌هایی مانند دش به زودی جایگزین پول‌های کاغذی در سراسر جهان خواهند شد.

اما پس از آن، با شروع بازار خرسی (Bear Market: دوره‌ای که در آن ترس و ناامیدی بر بازار حاکم می‌شود و قیمت‌ها برای مدت طولانی افت می‌کنند)، قیمت دش نیز مانند سایر ارزها با ریزش شدیدی مواجه شد. در سال‌های اخیر، قیمت این ارز نوسانات زیادی داشته و فاصله‌ی بسیار زیادی با روزهای اوج خود گرفته است. این تاریخچه نشان می‌دهد که دش پتانسیل رشدهای مقطعی را دارد، اما همزمان در برابر تغییر روند بازار نیز بسیار حساس و آسیب‌پذیر است.

تاثیر پذیرش عمومی، جامعه‌ی کاربری و اینفلوئنسرهای بازار بر آینده‌ی قیمت دش

ارزش واقعی یک شبکه‌ی پولی، مستقیما به تعداد افرادی بستگی دارد که از آن استفاده می‌کنند. این مفهوم که به آن پذیرش عمومی (Adoption: میزان استفاده‌ی واقعی مردم، فروشگاه‌ها و شرکت‌ها از یک تکنولوژی در خریدهای روزانه) می‌گویند، شاهرگ حیاتی پروژه‌ی دش است. اگر کسب‌وکارهای بیشتری در سراسر دنیا گزینه‌ی پرداخت با دش را به درگاه‌های خود اضافه کنند، تقاضا برای خرید این ارز بالا رفته و به دنبال آن قیمت رشد می‌کند.

در این مسیر، جامعه‌ی کاربری و به خصوص اینفلوئنسرهای بازار (افراد شناخته‌شده و تاثیرگذاری که با تحلیل‌ها و نظرات خود در شبکه‌های اجتماعی، جهت حرکت سرمایه‌ها را تغییر می‌دهند) نقشی کلیدی بازی می‌کنند. امروزه مخاطبان و معامله‌گران در صرافی‌های مدرن، به شدت پیگیر تاثیر کلیدی اینفلوئنسرهای بازار بر روند قیمت‌ها هستند. زمانی که چهره‌های سرشناس حوزه‌ی مالی در مورد سرعت بالا و کارمزد پایین دش صحبت کنند یا آن را به عنوان یک روش پرداخت کارآمد معرفی نمایند، موجی از توجه و سرمایه‌گذاران جدید به سمت این پروژه روانه می‌شود. در مقابل، فراموش شدن نام این ارز توسط افراد تاثیرگذار، می‌تواند باعث به حاشیه رانده شدن دش در میان هزاران رمزارز جدیدتر شود.

چشم‌انداز آینده: آیا دش برای هولد بلندمدت مناسب است؟

هولد (Hold: استراتژی خرید و نگهداری یک دارایی برای ماه‌ها یا سال‌ها بدون توجه به افت و خیزهای قیمت در کوتاه‌مدت) یک تصمیم مهم است که نیاز به بررسی دقیق رقبا دارد. دش برای اینکه بتواند در بلندمدت زنده بماند و سودآور باشد، راه پرچالشی در پیش دارد.

اگر قصد دارید بخشی از سبد سرمایه‌گذاری خود را به دش اختصاص دهید، حتما به این موارد توجه کنید:

• رقابت بسیار سخت: امروزه پروژه‌های بسیار زیادی وجود دارند که سرعت بالا و کارمزد پایینی ارائه می‌دهند. دش باید بتواند تکنولوژی و برنامه‌های بازاریابی خود را به طور مداوم به‌روزرسانی کند تا از رقبای تازه‌نفس عقب نماند.
• حساسیت‌های قانونی: همان‌طور که پیش‌تر اشاره کردیم، ویژگی مخفی‌سازی تراکنش‌ها باعث ایجاد نگرانی در میان دولت‌ها شده است. فشارهای قانونی می‌تواند نقدشوندگی این ارز را در صرافی‌های بزرگ تهدید کند و بر قیمت آن در بلندمدت سایه بیندازد.
• مدیریت ریسک و تنوع‌بخشی: دش به عنوان یک پول نقد دیجیتال، پتانسیل‌های تکنیکال خوبی دارد، اما اختصاص دادن حجم زیادی از سرمایه به آن یک اشتباه استراتژیک است. این ارز تنها در صورتی برای هولد مناسب است که بخش کوچکی از یک سبد دارایی متنوع را تشکیل دهد.

در نهایت، دش پروژه‌ای با یک ساختار منظم، بودجه‌ی مستقل و تیمی فعال است، اما به دلیل شرایط رقابتی بازار رمزارزها، برای نگهداری طولانی‌مدت جزو دارایی‌های پرریسک دسته‌بندی می‌شود.

معرفی بهترین کیف پول‌ها برای نگهداری دش

پس از اینکه تصمیم گرفتید روی ارز دیجیتال دش سرمایه‌گذاری کنید، مهم‌ترین قدم بعدی، انتخاب یک مکان امن برای نگهداری از دارایی‌هایتان است. کیف پول رمزارز (نرم‌افزار یا سخت‌افزاری که به شما اجازه می‌دهد به دارایی‌های خود در شبکه‌ی بلاک‌چین دسترسی داشته باشید و آن‌ها را مدیریت کنید) دقیقا مانند حساب بانکی شما عمل می‌کند؛ با این تفاوت که در دنیای رمزارزها، خودتان مدیر و نگهبان بانک شخصی خودتان هستید. برای نگهداری دش، گزینه‌های متنوعی وجود دارد که بر اساس هدف شما از خرید، به دو دسته‌ی اصلی تقسیم می‌شوند.

کیف پول‌های سخت‌افزاری برای سرمایه‌گذاری با امنیت بالا (مانند لجر نانو اس)

اگر قصد دارید مقدار زیادی ارز دیجیتال دش بخرید و آن را برای ماه‌ها یا سال‌ها به عنوان یک سرمایه‌گذاری بلندمدت نگهداری کنید، حتما باید به سراغ کیف پول‌های سخت‌افزاری (دستگاه‌های فیزیکی کوچکی شبیه به فلش مموری که اطلاعات امنیتی شما را بدون اتصال به اینترنت و کاملا آفلاین ذخیره می‌کنند) بروید.

این دستگاه‌ها را می‌توانید شبیه به گاوصندوق‌های فوق‌امنیتی برای نگهداری شمش‌های طلا در نظر بگیرید. از آنجایی که این کیف پول‌ها به اینترنت متصل نیستند، هیچ هکر یا ویروس کامپیوتری نمی‌تواند از راه دور به دارایی شما دسترسی پیدا کند و آن‌ها را به سرقت ببرد. یکی از محبوب‌ترین و معتبرترین نمونه‌ها در این دسته، دستگاه لجر نانو اس (Ledger Nano S) است. این کیف پول به شما اجازه می‌دهد دش و هزاران ارز دیگر را در امن‌ترین حالت ممکن در خانه‌ی خود نگهداری کنید. برای استفاده از آن، کافی است دستگاه را با کابل به کامپیوتر یا موبایل متصل کنید، رمز عبور فیزیکی را روی دکمه‌های خود دستگاه وارد کنید و تراکنش خود را با خیال راحت انجام دهید.

کیف پول‌های نرم‌افزاری و اختصاصی (مانند دش کور Dash Core)

اگر هدف شما از خرید دش، انجام پرداخت‌های روزمره، انتقال سریع پول به دوستان یا نوسان‌گیری در مبالغ پایین است، کیف پول‌های نرم‌افزاری یا همان کیف پول‌های گرم (برنامه‌های رایگانی که روی موبایل یا کامپیوتر نصب می‌شوند و برای کار کردن معمولا به اینترنت متصل هستند) بهترین و راحت‌ترین انتخاب برای شما خواهند بود. این برنامه‌ها دقیقا شبیه به کیف پول چرمی داخل جیب شما هستند؛ دسترسی به آن‌ها بسیار سریع است، اما قطعا برای نگهداری تمام سرمایه‌ی زندگی‌تان گزینه‌ی منطقی و کاملا امنی محسوب نمی‌شوند.

در این دسته، کیف پول رسمی شبکه‌ی دش با نام دش کور (Dash Core) یکی از قدرتمندترین و بهترین گزینه‌ها است. این کیف پول که توسط خود تیم توسعه‌دهنده‌ی دش طراحی شده، بالاترین میزان هماهنگی را با شبکه‌ی اصلی دارد.

ویژگی‌های جذاب کیف پول دش کور شامل موارد زیر است:

• پشتیبانی از ویژگی‌های اختصاصی: این کیف پول به شما اجازه می‌دهد با چند کلیک ساده، از قابلیت‌های مهمی مانند اینستنت سند (فناوری ارسال فوری و بدون تاخیر پول) و پرایوت سند (سیستم مخفی‌سازی مبدا و مقصد پول) که پیش‌تر با آن‌ها آشنا شدیم، استفاده کنید.
• تبدیل شدن به فول نود (فول نود یا گره کامل: کامپیوتری که تمام تاریخچه‌ی تراکنش‌های یک شبکه را از روز اول دانلود و ذخیره می‌کند): با نصب نسخه‌ی کامپیوتری دش کور، شما می‌توانید کل دفتر کل شبکه‌ی دش را روی سیستم خود داشته باشید و به تامین امنیت شبکه‌ی جهانی دش کمک کنید.

علاوه بر برنامه‌ی اختصاصی دش کور، کیف پول‌های موبایلی معتبری مانند تراست ولت (Trust Wallet) نیز وجود دارند که رابط کاربری بسیار ساده‌ای دارند و برای افراد مبتدی که می‌خواهند دش را در کنار سایر ارزهای دیجیتال خود روی صفحه‌ی موبایلشان مدیریت کنند، گزینه‌ای عالی و در دسترس محسوب می‌شوند.

منابع:

Binance

Kriptomat

Coinmerce