استیبل کوین وثیقه محور (Collateralized Stablecoin) چیست؟ راهنمای جامع سازوکار، انواع و کاربردها
در میان انواع استیبلکوینها، استیبلکوینهای وثیقهمحور (Collateralized Stablecoins) با استفاده از داراییهای پشتوانه مانند ارزهای فیات، ارزهای دیجیتال یا کالاهایی مانند طلا، تلاش میکنند ارزش خود را در محدودهای مشخص حفظ کنند. بااینحال، نوع وثیقه، نحوه مدیریت ذخایر و سازوکار حفظ ثبات قیمت در این استیبلکوینها متفاوت است

خلاصه محتوا
- •استیبل کوین وثیقهمحور نوعی ارز دیجیتال باثبات است که با تکیه بر داراییهایی مانند دلار، رمزارزها یا طلا تلاش میکند ارزش خود را در محدودهای مشخص، معمولا برابر با یک دلار، حفظ کند. در این مقاله، با سازوکار ضرب و سوزاندن توکنها، نقش قراردادهای هوشمند و اوراکلها و انواع پشتوانههای فیات، کریپتویی و داراییهای دنیای واقعی آشنا میشوید. همچنین مفاهیم مهمی مانند نسبت وثیقهگذاری، وثیقهگذاری بیش از حد و فرآیند لیکویید شدن را بررسی میکنیم و تفاوت استیبل کوینهای وثیقهدار با مدلهای الگوریتمی را توضیح میدهیم. در ادامه، نمونههایی مانند تتر (USDT)، یو اس دی کوین (USDC)، دای (DAI) و پکس گلد (PAXG) را از نظر نوع پشتوانه و ساختار بررسی خواهیم کرد. در پایان نیز مزایای این داراییها، از جمله حفظ ارزش و نقدینگی، و ریسکهایی مانند مسدود شدن دارایی، آسیبپذیری قراردادهای هوشمند، افت ارزش وثیقه و دیپگ شدن را مرور میکنیم.
بسیاری از معاملهگران زمانی متوجه پیچیدگی استیبل کوین های وثیقه محور میشوند که بازار دچار ریزش شدید شده و ناگهان در میان تیتر اخبار، خبر از دست رفتن برابری قیمت (دیپگ شدن) یا لیکویید شدن وثیقهها به گوش میرسد. در آن لحظات پرالتهاب، توکنی که قرار بود پناهگاه امن سرمایه باشد، خود به بزرگترین دغدغه و عامل استرس تبدیل میشود. در این مقاله، سازوکار دقیق استیبل کوین های وثیقه محور را مورد بررسی قرار داده و به شما نشان میدهیم چطور میتوانید با شناخت ریسکهای پنهان هر مدل، امنترین گزینه را برای حفظ سرمایه خود انتخاب کنید.
استیبل کوین وثیقه محور چیست و چرا در بازار ارزهای دیجیتال اهمیت دارد؟
به دنیای پرنوسان و هیجانانگیز ارزهای دیجیتال خوش آمدید؛ جایی که قیمتها ممکن است در یک چشم به هم زدن به اوج برسند یا سقوط شدیدی را تجربه کنند. در چنین بازار پرتلاطمی، سرمایهگذاران به یک پناهگاه امن نیاز دارند تا ارزش سرمایهی خود را حفظ کنند و از ضررهای احتمالی در امان بمانند. این پناهگاه امن، استیبل کوین (ارز دیجیتال باثبات) نام دارد. اما استیبل کوین وثیقه محور دقیقا چیست و چگونه این امنیت را تامین میکند؟
به زبان ساده، استیبل کوین وثیقهمحور نوعی ارز دیجیتال است که ارزش آن معمولا برابر با یک قیمت ثابت (معمولا یک دلار آمریکا) باقی میماند. دلیل این ثبات قیمت، وجود یک پشتوانه یا وثیقهی واقعی است. تصور کنید به یک شهربازی رفتهاید؛ شما پول نقد خود را به صندوق میدهید و در ازای آن ژتون دریافت میکنید. ارزش هر ژتون دقیقا معادل پولی است که پرداختهاید و هر زمان که بخواهید، میتوانید ژتونهای خود را پس داده و پولتان را به صورت کامل پس بگیرید.
استیبل کوینهای دارای وثیقه نیز دقیقا همینگونه کار میکنند. شرکت یا شبکهی صادرکنندهی این توکنها، به ازای هر یک کوینی که تولید و روانهی بازار میکند، یک دارایی ارزشمند مثل دلار فیزیکی، طلا یا حتی سایر رمزارزها را در یک صندوق امن یا قرارداد هوشمند قفل میکند تا تضمینی برای ارزش آن توکن باشد. این ویژگی بسیار مهم باعث میشود تا معاملهگران بتوانند بدون نیاز به خارج کردن پول خود از صرافیها و تبدیل زمانبر آن به پول بانکی، دارایی خود را به یک ارز باثبات تبدیل کرده و از طوفانهای بازار در امان بمانند.
مفهوم پشتوانه و ثبات در دنیای پرنوسان کریپتوکارنسی
برای درک بهتر اهمیت این موضوع، باید با مفهوم نوسانپذیری (تغییرات سریع و شدید قیمت یک دارایی در زمانی کوتاه) آشنا شویم. ارزهای دیجیتال معمولی مانند بیت کوین روزانه نوسانات بسیار زیادی را تجربه میکنند. اگر شما بخواهید با بیت کوین یک فنجان قهوه بخرید، ممکن است قیمت آن قهوه به بیت کوین، از صبح تا عصر تفاوت چشمگیری داشته باشد! اینجاست که مفهوم پگ (Peg یا میخکوب شدن و گره خوردن قیمت یک ارز به یک دارایی ثابت دیگر) اهمیت پیدا میکند.
استیبل کوینهای وثیقهمحور طراحی شدهاند تا پگ خود را با دلار یا داراییهای باثبات دیگر حفظ کنند. این پشتوانه دقیقا مانند یک لنگر کشتی عمل میکند و اجازه نمیدهد قیمت استیبل کوین در تلاطمهای بازار رمزارزها غرق شود یا بیدلیل بالا و پایین برود. وقتی میگوییم یک استیبل کوین پشتوانه دارد، به این معنی است که اگر روزی تمام دارندگان آن تصمیم بگیرند دارایی خود را نقد کنند، به اندازهی کافی وثیقهی ارزشمند در خزانهی آن پروژه وجود دارد که پول همهی افراد را پس بدهد. این سیستم شفاف، توهم ارزش را از بین میبرد و به کاربران اطمینان میدهد که سرمایهی آنها یک پشتوانهی حقیقی و قابل لمس دارد.

تفاوت اصلی استیبل کوین دارای وثیقه با بیت کوین و سایر رمزارزهای رایج
شاید برای شما این سوال پیش بیاید که اگر استیبل کوینها هم نوعی رمزارز هستند و بر بستر بلاک چین فعالیت میکنند، پس چه فرقی با بیت کوین یا اتریوم دارند؟ برای درک این تفاوتها، بهتر است نگاهی به مقایسهی زیر بیندازیم:
- هدف از خرید و نگهداری: بیت کوین و سایر رمزارزهای رایج، داراییهایی برای سرمایهگذاری هستند. شما بیت کوین میخرید به این امید که قیمت آن در آینده افزایش یابد و سود کنید. اما هدف از خرید استیبل کوین، کسب سود نیست؛ بلکه حفظ ارزش پول است. قیمت یک استیبل کوین دلاری، همیشه یک دلار است و قرار نیست ماه آینده به دو دلار تبدیل شود.
- نحوهی تعیین قیمت: قیمت ارزهایی مثل بیت کوین صرفا بر اساس قانون عرضه و تقاضا (میزان خرید و فروش کاربران) در بازار تعیین میشود و هیچ نهادی پشتوانهی فیزیکی برای آن در نظر نگرفته است. در مقابل، ارزش استیبل کوینهای وثیقهدار مستقیما به ارزش وثیقهای که در خزانهی آنها نگهداری میشود بستگی دارد.
- کاربرد روزمره: به دلیل تغییرات مداوم قیمت، استفاده از رمزارزهای معمولی برای پرداختهای روزانه، حقوق و دستمزد یا حسابداری شرکتی بسیار دشوار است. اما استیبل کوینها به دلیل ثبات قیمتی که دارند، گزینهی بسیار ایدهآلی برای تجارت، انتقال پول به سراسر جهان و خریدهای روزمره در دنیای دیجیتال محسوب میشوند.
- نوع ریسکپذیری: نگهداری رمزارزهای معمولی با ریسک کاهش شدید قیمت همراه است، در حالی که ریسک اصلی در استیبل کوینهای وثیقهمحور، خطر دیپگ شدن (De-peg یا زمانی که قیمت استیبل کوین از دارایی پایهی خود مثل یک دلار فاصله میگیرد و کمتر میشود) به دلیل مشکلات مربوط به ذخایر وثیقه یا حملات سایبری است.
سازوکار استیبل کوین های دارای پشتوانه چگونه کار می کند؟
حالا که متوجه شدیم استیبل کوین چیست و چه هدفی دارد، وقت آن است که به پشت صحنهی این سیستم نگاهی بیندازیم. شاید بپرسید چگونه یک تکه کد دیجیتالی میتواند ارزش خود را در طوفانهای بازار همیشه برابر با یک اسکناس کاغذی یا یک شمش طلا نگه دارد؟ این فرآیند جادویی نیست، بلکه یک سیستم حسابداری و فنی بسیار دقیق است که به صورت شبانهروزی کار میکند.
در قلب این سیستم، یک قانون طلایی وجود دارد: حفظ تعادل. برای اینکه قیمت یک استیبل کوین همیشه ثابت بماند، میزان توکنهای موجود در بازار باید همیشه با میزان داراییهای ذخیره شده به عنوان پشتوانه، هماهنگی کامل داشته باشد. برای درک بهتر این مکانیسم، دو بخش اصلی این سازوکار یعنی چرخهی ورود و خروج توکنها، و همچنین مغز متفکر این سیستم را با زبانی ساده بررسی میکنیم.
بررسی چرخه ضرب کردن و سوزاندن توکن ها برای حفظ قیمت پایه
برای اینکه یک استیبل کوین وارد بازار شود یا از آن خارج گردد، از دو مفهوم اساسی استفاده میشود. در دنیای رمزارزها، به فرآیند ایجاد توکن جدید، ضرب کردن (Mint: فرآیند تولید کوین جدید روی بلاک چین) و به فرآیند از بین بردن آن، سوزاندن (Burn: حذف همیشگی توکن برای کاهش موجودی بازار) میگویند. این چرخه دقیقا مانند سیستم کار یک صندوق امانات دیجیتال است:
- مرحلهی ضرب کردن توکن: فرض کنید شما میخواهید یک میلیون دلار استیبل کوین دریافت کنید. شما یک میلیون دلار پول نقد واقعی را به حساب بانکی شرکت صادرکنندهی استیبل کوین واریز میکنید. به محض تایید دریافت پول شما، سیستم دقیقا یک میلیون توکن جدید ضرب میکند و به کیف پول دیجیتال شما میفرستد. در اینجا تعادل حفظ شده است؛ یک میلیون دلار در صندوق وجود دارد و یک میلیون توکن در دست شماست.
- مرحلهی سوزاندن توکن: حالا فرض کنید بعد از مدتی قصد دارید پول خود را پس بگیرید. شما توکنهای خود را به سیستم برمیگردانید. سیستم برای اینکه تعادل به هم نخورد، این توکنها را میسوزاند و از چرخهی بازار حذف میکند. سپس پول نقد شما را از گاوصندوق به حساب بانکیتان برمیگرداند.
این چرخهی الاکلنگی تضمین میکند که هرگز توکنی بدون پشتوانه در بازار وجود نداشته باشد. اگر تقاضا برای خرید زیاد شود، توکنهای جدیدی با دریافت وثیقه ضرب میشوند و اگر کاربران بخواهند سرمایهی خود را نقد کنند، توکنها سوزانده میشوند تا قیمت پایه همیشه در تعادل باقی بماند.

نقش اوراکل ها و قراردادهای هوشمند در رهگیری لحظه ای قیمت دارایی ها
وقتی پشتوانهی یک استیبل کوین دلار فیزیکی در بانک باشد، کارمندان، حسابرسها و شرکتهای متمرکز این سیستم را مدیریت میکنند. اما وقتی پشتوانهی استیبل کوین ما رمزارزهای دیگری مثل اتریوم باشند، سیستم کاملا خودکار و بدون دخالت انسان مدیریت میشود. در اینجا دو قهرمان دیجیتال وارد میدان میشوند: قراردادهای هوشمند و اوراکلها.
قرارداد هوشمند (Smart Contract: یک برنامهی کامپیوتری خودکار روی بلاک چین که بدون نیاز به انسان، شروط و دستورات را اجرا میکند) نقش همان کارمند بانک را بازی میکند که وثیقهی شما را تحویل میگیرد و برای شما استیبل کوین صادر میکند؛ با این تفاوت که هرگز نمیخوابد و اشتباه انسانی در آن وجود ندارد.
اما قراردادهای هوشمند یک نقطه ضعف بزرگ دارند؛ آنها در دنیای بستهی بلاک چین زندگی میکنند و از قیمت لحظهای داراییها در دنیای واقعی بیخبرند. اینجاست که اوراکل (Oracle: یک پل ارتباطی دیجیتال که اطلاعات دنیای بیرون مثل قیمت لحظهای بازار را به بلاک چین منتقل میکند) به کمک میآید.
برای اینکه بدانیم این دو مفهوم چگونه با هم کار میکنند و ثبات سیستم را حفظ میکنند، این سناریو را در نظر بگیرید:
- شما مقداری اتریوم را به عنوان وثیقه در یک قرارداد هوشمند قفل میکنید تا در ازای آن استیبل کوین دریافت کنید.
- اوراکل در هر ثانیه قیمت جهانی اتریوم را از بازارهای مالی میخواند و به قرارداد هوشمند گزارش میدهد.
- اگر قیمت اتریوم ناگهان سقوط کند، قرارداد هوشمند به کمک اطلاعات دقیق اوراکل متوجه میشود که ارزش وثیقهی شما در حال کاهش است و برای اینکه پشتوانهی توکنها به خطر نیفتد، بلافاصله اقدامات لازم را انجام میدهد. این اقدام معمولا درخواست وثیقهی بیشتر از شما یا فروش خودکار بخشی از وثیقهی فعلی است.
ترکیب قراردادهای هوشمند و اوراکلها، به شبکهی استیبل کوینهای غیرمتمرکز اجازه میدهد تا بدون نیاز به هیچ مدیر یا شرکت واسطهای، به سرعت نسبت به نوسانات بازار واکنش نشان دهند و ثبات سرمایهی کاربران را در امنترین حالت ممکن حفظ کنند.
دسته بندی استیبل کوین ها بر اساس نوع وثیقه
وقتی برای دریافت وام به بانک مراجعه میکنید، بانک از شما میخواهد تا دارایی ارزشمندی مانند سند خانهی خود، جواز کسب یا چک بانکی را به عنوان ضمانت ارائه دهید. در دنیای رمزارزها نیز برای اینکه یک استیبل کوین بتواند ارزش ثابت خود را به کاربران ثابت کند، به ضمانت یا همان وثیقه نیاز دارد.
اما تمام استیبل کوینها از یک نوع ضمانت استفاده نمیکنند. سازندگان این ارزهای دیجیتال، بر اساس اهداف پروژهی خود و نیازی که در بازار احساس کردهاند، داراییهای متفاوتی را به عنوان وثیقهی سیستم خود انتخاب میکنند. برای اینکه بدانیم سرمایهی ما دقیقا به چه چیزی گره خورده است، بیایید سه دستهی اصلی این ارزهای باثبات را با زبانی ساده بررسی کنیم.
استیبل کوین های با پشتوانه ارز فیات
ارز فیات (Fiat: پولهای رایج دولتی مانند دلار، یورو یا ریال که ارزش آنها توسط دولتها تعیین و تضمین میشود) رایجترین و قابلفهمترین نوع پشتوانه در بازار ارزهای دیجیتال است. سازوکار این دسته بسیار ساده است: یک شرکت معتبر به ازای هر یک توکنی که در شبکهی بلاک چین تولید میکند، دقیقا یک دلار آمریکا یا یک یورو را در حساب بانکی خود ذخیره میکند.
این مدل به دلیل سادگی، بیشترین سهم بازار را به خود اختصاص داده است. وقتی شما از این استیبل کوینها استفاده میکنید، خیالتان راحت است که پشتوانهی پول شما نوسان قیمت ندارد و همیشه یک دلار میارزد. با این حال، این مدل کاملا متمرکز (Centralized: سیستمی که توسط یک نهاد، فرد یا شرکت خاص کنترل و مدیریت میشود) است. به عبارت دیگر، شما باید به شرکتی که این توکنها را صادر کرده اعتماد کنید و امیدوار باشید که مدیران آن شرکت، دلارهای موجود در خزانهی بانکی را واقعا نگهداری میکنند و گزارشهای شفافی ارائه میدهند.
استیبل کوین های با پشتوانه ارز دیجیتال
بسیاری از فعالان بازار رمزارزها، علاقهای به شرکتهای متمرکز و حسابهای بانکی سنتی ندارند. آنها معتقدند ارز دیجیتال باید مستقل از بانکها و دولتها کار کند. برای حل این مشکل، استیبل کوینهایی خلق شدند که پشتوانهی آنها به جای دلار فیزیکی، سایر رمزارزهای معتبر مانند بیت کوین یا اتریوم است.
در این مدل، شما رمزارز خود را در یک قرارداد هوشمند قفل میکنید و در ازای آن استیبل کوین دریافت میکنید. از آنجا که هیچ شرکت یا بانکی در این میان وجود ندارد، این سیستم کاملا غیرمتمرکز (Decentralized: شبکهای که مدیر یا رئیس واحدی ندارد و قوانین آن توسط کدهای کامپیوتری و توافق کاربران اجرا میشود) است و همه چیز به صورت شفاف روی بلاک چین قابل مشاهده است.
اما یک چالش بزرگ وجود دارد: قیمت رمزارزهایی مثل اتریوم مدام بالا و پایین میشود. اگر قیمت وثیقهی شما به شدت افت کند چه اتفاقی میافتد؟ شبکهی این استیبل کوینها برای حل این مشکل از مفهومی به نام وثیقهگذاری بیش از حد (Overcollateralization: قرار دادن وثیقهای با ارزش بسیار بیشتر از توکنهای دریافتی برای جبران نوسانات احتمالی قیمت) استفاده میکند. یعنی برای دریافت 100 دلار استیبل کوین، شما باید معادل 150 دلار رمزارز اتریوم را وثیقه بگذارید تا اگر قیمت اتریوم ناگهان کاهش یافت، سیستم همچنان پشتوانهی کافی برای حفظ ارزش 100 دلار شما را داشته باشد.
استیبل کوین های با پشتوانه دارایی های دنیای واقعی
دنیای استیبل کوینها فقط به پولهای کاغذی و کدهای دیجیتال محدود نمیشود. دستهی سومی هم وجود دارد که به دنبال پیوند زدن بلاک چین با داراییهای فیزیکی و ارزشمند دنیای واقعی است. معروفترین مثال در این دسته، استیبل کوینهایی با پشتوانهی فلزات گرانبها به ویژه طلا هستند.
تصور کنید میخواهید طلا بخرید اما نگران امنیت نگهداری فیزیکی آن در خانهی خود هستید. در این سیستم، به ازای هر توکنی که در کیف پول دیجیتال شما قرار میگیرد، مقدار مشخصی طلای فیزیکی (مثلا یک اونس طلای استاندارد) در گاوصندوقهای فوقامنیتی در کشورهایی مثل سوئیس نگهداری میشود. این مدل به کاربران اجازه میدهد تا به راحتی و در عرض چند ثانیه، داراییهای ارزشمندی مانند طلا را به سراسر جهان منتقل کنند، بدون اینکه نگران هزینههای حملونقل یا خطرات سرقت باشند. البته این دسته نیز مانند استیبل کوینهای فیات، متمرکز است و نیازمند شرکتهای واسطه برای نگهداری فیزیکی داراییهاست.
جدول مقایسه انواع وثیقه در استیبل کوین ها
برای اینکه بتوانید با یک نگاه کلی، تفاوتهای اساسی میان این سه دسته را درک کنید و بهترین گزینه را برای نیازهای مالی خود تشخیص دهید، جدول زیر مهمترین ویژگیهای هر کدام را با هم مقایسه میکند:
|
نوع پشتوانه و وثیقه |
میزان تمرکز و کنترل شبکه |
سطح شفافیت مالی سیستم |
ریسک اصلی و نقطه ضعف |
نمونه شناخته شده در بازار |
|
ارز فیات (مثل دلار آمریکا) |
کاملا متمرکز (مدیریت توسط یک شرکت خاص) |
نیازمند حسابرسی شرکتهای حقوقی بیرون از شبکه |
خطر مسدود شدن دارایی توسط شرکت و وابستگی به بانکها |
تتر (USDT) و یواسدیکوین (USDC) |
|
ارز دیجیتال (مثل اتریوم) |
کاملا غیرمتمرکز (مدیریت توسط کدهای قرارداد هوشمند) |
بسیار بالا (تمامی تراکنشها و موجودی روی بلاک چین شفاف است) |
پیچیدگی سیستم و خطر افت شدید قیمت وثیقهها در بازار |
دای (DAI) |
|
دارایی فیزیکی (مثل طلا) |
متمرکز (نیازمند انبارداری فیزیکی و محافظت) |
نیازمند بررسیهای فیزیکی و گزارشهای تایید شده |
هزینههای نگهداری وثیقه و وابستگی به نهادهای تاییدکننده |
پکس گلد (PAXG) |
مفاهیم کلیدی در استیبل کوین های با پشتوانه کریپتو (Crypto-Collateralized)
وقتی صحبت از استیبل کوینهای متمرکز مثل تتر میشود، همهچیز ساده است؛ یک دلار در بانک، یک توکن در کیف پول. اما وقتی وارد دنیای استیبل کوینهای با پشتوانه کریپتو میشویم، ماجرا کمی متفاوت و جذابتر میشود. در این سیستم غیرمتمرکز، هیچ بانکی وجود ندارد که مراقب پولهای شما باشد، بلکه کدهای برنامهنویسی این وظیفه را بر عهده دارند. برای اینکه بدانیم این سیستم چگونه بدون نیاز به انسانها از سرمایهی ما محافظت میکند، باید با سه مفهوم بسیار مهم آشنا شویم.
نسبت وثیقه گذاری و تاثیر مستقیم آن بر پایداری شبکه
تصور کنید میخواهید از یک صندوق وام بگیرید و مدیر صندوق از شما میخواهد به عنوان ضمانت، یک دارایی ارزشمندتر را پیش او بگذارید. در دنیای رمزارزها به این قانون، نسبت وثیقهگذاری (Collateralization Ratio: درصدی که نشان میدهد ارزش دارایی قفل شده چقدر نسبت به توکنهای صادر شده بیشتر است) میگویند.
این نسبت به ما میگوید که پشتوانهی یک استیبل کوین چقدر قدرتمند است. اگر یک شبکهی استیبل کوین نسبت وثیقهگذاری 150 درصدی داشته باشد، به این معنی است که به ازای هر 100 دلاری که در بازار در گردش است، معادل 150 دلار دارایی ارزشمند در خزانهی شبکه قفل شده است. هرچه این نسبت بالاتر باشد، شبکهی استیبل کوین در برابر طوفانهای بازار مقاومتر و پایدارتر است و شما به عنوان یک کاربر میتوانید با خیال راحتتری از آن توکن استفاده کنید.
وثیقه گذاری بیش از حد یا Overcollateralization چیست و چرا یک ضرورت است؟
شاید برای شما این سوال پیش بیاید که چرا اصلا باید ضمانتی بیشتر از پول دریافتی ارائه دهیم؟ پاسخ در ذات پرنوسان بازار ارزهای دیجیتال نهفته است. برعکس اسکناس دلار که ارزش ثابتی دارد، قیمت رمزارزهایی مثل بیت کوین یا اتریوم هر لحظه در حال تغییر است.
به این شرایط فکر کنید: اگر شما معادل 100 دلار اتریوم را وثیقه بگذارید تا 100 دلار استیبل کوین دریافت کنید، همهچیز در ابتدا متعادل است. اما اگر فردا قیمت اتریوم 10 درصد افت کند، ارزش وثیقهی شما به 90 دلار کاهش مییابد. حالا شبکهای داریم که توکنهای 100 دلاری به کاربران داده اما پشتوانهاش فقط 90 دلار میارزد! اینجاست که کل سیستم فرو میپاشد و اعتماد کاربران از بین میرود.
برای جلوگیری از این فاجعه، قانون وثیقهگذاری بیش از حد یک ضرورت مطلق است. این حاشیهی امن، مانند یک ضربهگیر خودرو عمل میکند. با این روش، حتی اگر قیمت اتریوم افت شدیدی را تجربه کند، ارزش وثیقهی شما همچنان آنقدر بالاست که بتواند پشتوانهی 100 دلاری استیبل کوین شما را به طور کامل پوشش دهد.
آشنایی با فرآیند لیکویید شدن (تصفیه حساب) در شرایط ریزش شدید بازار
حالا به بدترین سناریوی ممکن فکر کنید: بازار دچار ریزش بسیار شدیدی میشود و قیمت اتریوم سقوط آزادی را تجربه میکند. حاشیهی امنی که در بخش قبل ساختیم به سرعت در حال آب شدن است و ارزش وثیقهی شما به مبلغ توکنهای دریافتی نزدیک میشود. در این شرایط بحرانی، سیستم برای نجات خود و جلوگیری از ورشکستگی شبکه دست به کار میشود و فرآیند لیکویید شدن (Liquidation: فروش خودکار و اجباری وثیقهی کاربر توسط سیستم برای جبران بدهی و حفظ ثبات شبکه) را آغاز میکند.
فرآیند لیکویید شدن به صورت مرحلهبهمرحله و کاملا خودکار انجام میشود:
- نزدیک شدن به خط خطر: زمانی که ارزش وثیقهی شما به دلیل ریزش بازار، به حداقل نسبت مجاز (مثلا 110 درصد) میرسد، سیستم وضعیت کیف پول شما را پرخطر تشخیص میدهد.
- فرصت جبران: در این مرحله، کاربر باید سریعا وارد عمل شود. شما یا باید استیبل کوینهایی که گرفتهاید را به سیستم پس بدهید، و یا رمزارز بیشتری به وثیقهی خود اضافه کنید تا دوباره حاشیهی امن شما پر شود.
- حراج اجباری: اگر در بازار حضور نداشته باشید یا به موقع اقدام نکنید، قرارداد هوشمند بدون هیچگونه احساسات یا تاخیری، وثیقهی شما را در بازار آزاد به حراج میگذارد تا سریعا آن را به پول نقد تبدیل کند.
- کسر جریمه و پایان کار: سیستم با فروش وثیقهی شما، استیبل کوینهای معادل آن را جمعآوری کرده و میسوزاند تا تعادل شبکه حفظ شود. در نهایت، معمولا یک مبلغ به عنوان جریمهی لیکویید شدن از شما کسر میشود و اگر چیزی از وثیقه باقی مانده باشد، به کیف پول شما برمیگردد.
لیکویید شدن در نگاه اول یک مکانیزم بیرحم به نظر میرسد، اما دقیقا همین قانون سفت و سخت است که باعث میشود استیبل کوینهای غیرمتمرکز، حتی در سیاهترین روزهای بازار کریپتو نیز ارزش خود را حفظ کنند و پناهگاه امنی برای سرمایهی معاملهگران باشند.

تقابل استیبل کوین وثیقه دار و استیبل کوین الگوریتمی
تا به اینجا متوجه شدیم که استیبل کوینهای وثیقهمحور برای حفظ ارزش خود به یک دارایی واقعی یا دیجیتال در گاوصندوقهای خود تکیه میکنند. اما در دنیای نوآورانهی رمزارزها، گروهی از توسعهدهندگان تصمیم گرفتند روشی متفاوت را امتحان کنند. آنها از خود پرسیدند: آیا میتوانیم یک ارز دیجیتال باثبات بسازیم که نیازی به قفل کردن هیچ سرمایهای به عنوان پشتوانه نداشته باشد؟ پاسخ آنها به این سوال، تولد استیبل کوین الگوریتمی بود.
این دو مدل، رویکردهای کاملا متفاوتی برای حل یک مشکل واحد (یعنی حفظ ثبات قیمت) دارند و رقابت آنها یکی از جذابترین بحثهای بازار ارزهای دیجیتال است. برای اینکه بدانیم کدام یک برندهی این تقابل است، بیایید تفاوت آنها را بررسی کنیم.
تفاوت در نحوه حفظ ارزش و وابستگی به دارایی های خارجی
اصلیترین تفاوت این دو مدل، در ریشهی ارزش آنها نهفته است. استیبل کوین وثیقهدار دقیقا مانند یک حوالهی طلا یا چک بانکی است. ارزش این حواله از خودش نیست، بلکه از طلایی نشات میگیرد که در خزانهی بانک نگهداری میشود. این مدل وابستگی صددرصدی به داراییهای خارجی (مثل دلار، طلا یا اتریوم) دارد. اگر شما توکن خود را به سیستم پس بدهید، همیشه یک دارایی ارزشمند وجود دارد که به شما برگردانده شود.
اما استیبل کوین الگوریتمی رویکردی کاملا متفاوت دارد. این مدل هیچ پشتوانه و خزانهای ندارد. در عوض، از یک الگوریتم (Algorithm: مجموعهای از کدهای برنامهنویسی و دستورالعملهای ریاضی که برای انجام یک کار خودکار و حل یک مسئله طراحی شدهاند) برای کنترل قیمت استفاده میکند.
برای درک بهتر، تصور کنید این سیستم مانند بانک مرکزی یک کشور عمل میکند. وقتی قیمت این استیبل کوین به بالای یک دلار میرسد، الگوریتم به طور خودکار توکنهای جدیدی تولید میکند و در بازار میفروشد تا با افزایش عرضه، قیمت دوباره به یک دلار کاهش یابد. برعکس، وقتی قیمت به زیر یک دلار سقوط میکند، سیستم با ارائه پاداشهایی به کاربران، توکنها را از بازار جمعآوری کرده و میسوزاند تا با کمیاب شدن توکن، قیمت دوباره به یک دلار برگردد. بنابراین، در این مدل همه چیز بر پایهی کدهای کامپیوتری و ایجاد تعادل بین عرضه و تقاضا پیش میرود و هیچ دارایی خارجی درگیر نیست.
بررسی ضریب اطمینان و مقاومت هر مدل در برابر بحران های مالی
وقتی بازار آرام است و همهچیز طبق روال پیش میرود، هر دو مدل به خوبی کار میکنند. اما عیار واقعی یک پناهگاه امن، در روزهای طوفانی و بحرانهای مالی مشخص میشود.
استیبل کوینهای وثیقهدار در برابر ترس و وحشت بازار مقاومت بسیار بالایی دارند. حتی اگر تمام کاربران به صورت همزمان تصمیم بگیرند توکنهای خود را بفروشند، سیستم دچار فروپاشی نمیشود، زیرا به ازای هر توکن، یک دارایی واقعی در صندوق وجود دارد که ارزش آن را تضمین میکند. (البته همانطور که قبلا گفتیم، مدلهای دارای وثیقهی کریپتویی در صورت ریزش شدید بازار ممکن است فرآیند تصفیهحساب یا لیکویید شدن را تجربه کنند، اما به دلیل داشتن وثیقهی مازاد، هستهی اصلی سیستم معمولا پابرجا میماند).
در نقطهی مقابل، استیبل کوینهای الگوریتمی ضریب اطمینان بسیار پایینی در زمان بحران دارند. از آنجا که هیچ پول واقعی پشتیبان این توکنها نیست، ارزش آنها صرفا بر پایهی اعتماد کاربران به الگوریتم شبکه بنا شده است. اگر این اعتماد خدشهدار شود، فاجعهای رخ میدهد که به آن مارپیچ مرگ (Death Spiral: یک واکنش زنجیرهای مخرب که در آن افت قیمت باعث ترس کاربران، فروش بیشتر و در نهایت نابودی کامل ارزش یک دارایی میشود) میگویند.
یک مثال تلخ و تاریخی برای این موضوع، سقوط استیبل کوین ترا یو اس دی (UST) در سال 2022 است. این ارز دیجیتال که یکی از بزرگترین استیبل کوینهای الگوریتمی بازار بود، به دلیل یک موج فروش ناگهانی، تعادل خود را از دست داد و قیمت آن به زیر یک دلار رسید. الگوریتم تلاش کرد با تولید بیرویهی توکن خواهر خود یعنی لونا، این مشکل را حل کند، اما ترس کاربران آنقدر زیاد بود که سیستم نتوانست مقاومت کند. در عرض چند روز، ارزش این استیبل کوین تقریبا به صفر رسید و میلیاردها دلار از سرمایهی مردم در یک مارپیچ مرگ نابود شد. این اتفاق به روشنی نشان داد که الگوریتمها بدون داشتن پشتوانهی مالی، چقدر در برابر ترس انسانها شکننده هستند.
جدول خلاصه تفاوت های استیبل کوین های وثیقه ای و الگوریتمی
برای اینکه بتوانید این دو مفهوم مهم را راحتتر در ذهن خود دستهبندی کنید، تفاوتهای کلیدی آنها در جدول زیر خلاصه شده است:
|
ویژگی مورد بررسی |
استیبل کوین دارای وثیقه |
استیبل کوین الگوریتمی |
|
پشتوانه و ارزش پایه |
دارای پشتوانهی واقعی (دلار، طلا، رمزارز) |
فاقد هرگونه پشتوانه (مبتنی بر کدهای ریاضی) |
|
نحوهی حفظ قیمت یک دلاری |
قفل کردن و آزادسازی داراییهای فیزیکی یا دیجیتال |
دستکاری خودکار میزان عرضه و تقاضا در بازار |
|
میزان وابستگی به دارایی خارجی |
بسیار بالا (حیات شبکه به وثیقهها وابسته است) |
صفر (سیستم کاملا مستقل و خودکفا عمل میکند) |
|
مقاومت در برابر بحران و ترس بازار |
بسیار بالا (به دلیل وجود خزانهی پشتیبان) |
بسیار پایین (خطر فروپاشی کامل و مارپیچ مرگ) |
|
نمونههای شناختهشده |
تتر، یو اس دی کوین، دای |
ترا یو اس دی (پروژهی شکستخورده)، فرکس |
بررسی نمونه های موفق و شناخته شده در بازار
پس از بررسی مبانی نظری و سازوکارهای فنی، بهترین راه برای درک عمیق استیبل کوینهای وثیقهمحور، بررسی پروژههای واقعی و نامآشنای بازار است. این پروژهها صرفا تئوریهای دانشگاهی نیستند؛ بلکه سالهاست در میدان واقعی بازارهای مالی فعالیت میکنند و میلیاردها دلار سرمایهی کاربران را در پلتفرمهای خود مدیریت کردهاند.
هر یک از این پروژهها فلسفهی طراحی و نوع پشتوانهی متفاوتی را انتخاب کردهاند تا به نیازهای مشخصی در بازار پاسخ دهند. در ادامه، مطرحترین نمونههای هر دسته را بررسی میکنیم.
تتر USDT و یو اس دی کوین USDC (غول های متمرکز با پشتوانه دلار آمریکا)
وقتی به جدول حجم معاملات روزانهی بازار کریپتو نگاه میکنید، دو نام بیش از همه خودنمایی میکنند: تتر (USDT) و یو اس دی کوین (USDC). این دو رمزارز بزرگترین نمایندگان مدل وثیقهی فیات هستند و تقریبا در تمام صرافیهای معتبر جهان به عنوان ارز پایهی معاملات شناخته میشوند. سازوکار هر دوی آنها بر مبنای نگهداری پول نقد، اوراق قرضه و داراییهای با نقدینگی بالا در حسابهای بانکی سنتی استوار است.
با وجود شباهت در هدف نهایی، این دو غول بازار تفاوتهای مهمی در رویکرد اجرایی دارند:
- تتر (USDT): پادشاه نقدینگی بازار
تتر قدیمیترین و پرطرفدارترین استیبل کوین بازار است. مزیت رقابتی اصلی تتر، نقدینگی (Liquidity: سهولت و سرعت خرید و فروش یک دارایی در بازار بدون افت محسوس قیمت آن) فوقالعاده بالا و حضور آن در دهها شبکهی بلاک چین مختلف است. تقریبا در هر صرافی یا کیف پولی میتوانید با تتر معامله کنید. با این حال، تتر در گذشته به دلیل شفافیت ناکافی در ارائهی گزارشهای دقیق حسابرسی، با انتقادهایی روبهرو بوده است؛ هرچند در سالهای اخیر گزارشهای فصلی منظمتری از ذخایر خزانهی خود منتشر میکند.
- یو اس دی کوین (USDC): نماد شفافیت و پذیرش سازمانی
یو اس دی کوین توسط شرکت سیرکل (Circle) در ایالات متحده عرضه شده و رویکردی کاملا قانونمدار دارد. تمرکز اصلی این شرکت بر انطباق قانونی (Compliance: هماهنگی کامل سازوکار یک سیستم مالی با قوانین و مقررات نهادهای دولتی و ناظر) استوار است. خزانهی پشتیبان USDC به صورت منظم و ماهانه توسط موسسات حسابرسی معتبر و مستقل بررسی میشود و بخش اعظم پشتوانهی آن را پول نقد بانکی و اسناد خزانهداری کوتاهمدت آمریکا تشکیل میدهد. به همین دلیل، موسسات مالی بزرگ و سرمایهگذاران سنتی اعتماد ویژهای به USDC دارند.
نکتهی حیاتی دربارهی هر دو ارز این است که هر دو کاملا متمرکز اداره میشوند؛ بنابراین شرکتهای صادرکنندهی آنها میتوانند طبق دستور مراجع قضایی یا قوانین تحریمی بینالمللی، آدرس کیف پولهای خاصی را مسدود کنند.

استیبل کوین غیرمتمرکز دای DAI
اگر ترجیح میدهید به جای شرکتهای متمرکز و حسابهای بانکی دولتی، به ریاضیات و کدهای شفاف بلاک چین اعتماد کنید، استیبل کوین دای (DAI) شاخصترین انتخاب شماست. دای توسط اکوسیستم میکر (Maker) ساخته شده و انقلابی در دنیای امور مالی غیرمتمرکز ایجاد کرده است.
دای برای حفظ ارزش یک دلاری خود، به دلار کاغذی در بانک تکیه نمیکند؛ بلکه از پشتوانهی ارزهای دیجیتال دیگر مانند اتریوم استفاده میکند. نحوهی عملکرد دای مانند یک صندوق امانات دیجیتال است:
- کاربر مقداری اتریوم یا رمزارزهای پشتیبانیشدهی دیگر را به عنوان وثیقه در یک خزانهی هوشمند (Vault: صندوقچهی دیجیتال امن که توسط کدهای برنامهنویسی اداره میشود و وثیقههای کاربران را قفل میکند) قرار میدهد.
- به دلیل قانون وثیقهگذاری بیش از حد، سیستم تنها به اندازهی کسری از ارزش دارایی قفلشده، به کاربر اجازه میدهد دای ضرب کند و به عنوان وام بردارد.
- برای پس گرفتن وثیقهی اتریوم، کاربر باید دای دریافتی را به سیستم بازگرداند تا توکنها سوزانده شوند.
مدیریت این سیستم کاملا شفاف و از طریق یک سازمان خودگردان غیرمتمرکز (DAO: ساختاری مدیریتی مبتنی بر بلاک چین که در آن کاربران به جای مدیران عامل، با رای خود دربارهی قوانین سیستم تصمیم میگیرند) انجام میشود. دای توانسته است در جریان شدیدترین ریزشهای قیمتی بازار کریپتو در سالهای گذشته، آزمون خود را با موفقیت پشت سر بگذارد و پایدار باقی بماند.
پکس گلد PAXG
تمام استیبل کوینها قرار نیست پگ خود را با دلار آمریکا حفظ کنند. گاهی سرمایهگذاران به دنبال دارایی باثباتی هستند که نه تنها در برابر نوسانات رمزارزها از آنها محافظت کند، بلکه در بلندمدت دچار افت ارزش ناشی از تورم پولهای کاغذی نیز نشود. پکس گلد (PAXG) پاسخی دقیق به این نیاز است. پکس گلد یک استیبل کوین با پشتوانهی داراییهای دنیای واقعی است که توسط شرکت پکسوس (Paxos) منتشر میشود. ساختار این رمزارز به زبان ساده به این شکل است:
- معادلسازی فیزیکی دقیق: هر یک واحد توکن PAXG دقیقا برابر با یک اونس تروی طلای خالص (معادل حدود 31.1 گرم طلا با درجهی خلوص استاندارد جهانی) است.
- گاوصندوقهای امن: به ازای هر توکنی که در کیف پول کاربران وجود دارد، یک شمش طلای واقعی با شماره سریال مشخص در گاوصندوقهای فوقامنیتی شرکت برینکس در لندن نگهداری میشود.
- انعطاف در سرمایهگذاری: طلا دارایی سنگینی برای حمل و نقل و نگهداری امن در خانه است، اما با استفاده از پکس گلد، شما میتوانید حتی به اندازهی یکصدم گرم طلا خریداری کنید و آن را در عرض چند ثانیه به هر نقطهای از جهان انتقال دهید.
پکس گلد به کاربران این امکان را میدهد که ثبات، اعتبار تاریخی و ارزش ذاتی طلا را در قالبی کاملا مدرن و مبتنی بر بلاک چین تجربه کنند، بدون اینکه درگیر هزینههای گزاف بیمه، انبارداری فیزیکی یا جعل طلای سنتی شوند.
ارزیابی جامع مزایا و ریسک های Collateralized Stablecoin
هر ابزار مالی در دنیای اقتصاد، مانند یک شمشیر دو لبه عمل میکند و استیبل کوینهای دارای وثیقه نیز از این قاعده مستثنی نیستند. برای اینکه بتوانید به عنوان یک سرمایهگذار هوشمند در بازار ارزهای دیجیتال فعالیت کنید، باید نگاهی واقعبینانه به این داراییها داشته باشید. شناخت دقیق نقاط قوت و ضعف این توکنها به شما کمک میکند تا با چشمی باز، بهترین گزینه را برای نگهداری سرمایهی خود انتخاب کنید. در این بخش، کفهی ترازوی مزایا و ریسکهای این سیستم را با زبانی ساده بررسی میکنیم.
مزایای اصلی: حفظ ارزش سرمایه، نقدینگی بالا و کاربرد گسترده در پروژه های دیفای DeFi
دلیل اینکه میلیاردها دلار از سرمایهی معاملهگران در قالب استیبل کوینها نگهداری میشود، مزایای بینظیری است که این توکنها به ارمغان آوردهاند. مهمترین این مزایا عبارتند از:
- حفظ ارزش سرمایهی شما در برابر طوفانها: مهمترین و پایهایترین وظیفهی یک استیبل کوین، ایجاد یک سپر دفاعی است. وقتی بازار رمزارزها قرمزپوش میشود و قیمتها به شدت در حال ریزش هستند، شما نیازی ندارید که سرمایهی خود را با زحمت زیاد به حساب بانکی منتقل کنید. تنها کافی است دارایی خود را به یک استیبل کوین تبدیل کنید تا ارزش پولتان ثابت بماند و از ضررهای سنگین در امان باشید.
- نقدینگی بسیار بالا: استیبل کوینها از نقدینگی بالایی برخوردارند. این یعنی شما هر زمان از شبانهروز که اراده کنید، میتوانید در کسری از ثانیه استیبل کوینهای خود را به بیت کوین، اتریوم یا هر ارز دیگری تبدیل کنید. این سرعت عمل در دنیای سنتی و سیستمهای بانکی تقریبا غیرممکن است.
- سوخت موتور پروژههای دیفای: استیبل کوینها قلب تپندهی پروژههای دیفای (DeFi یا امور مالی غیرمتمرکز: سیستمها و پلتفرمهای مالی روی بلاک چین که خدماتی مثل وامدهی، سپردهگذاری و کسب سود را بدون دخالت هیچ بانک یا واسطهای ارائه میدهند) هستند. شما میتوانید با سپردهگذاری استیبل کوینهای خود در این پلتفرمها، سودهای سالانهی جذابی دریافت کنید، بدون اینکه نگران نوسان قیمت اصل سرمایهی خود باشید.
ریسک های مدل فیات: خطر متمرکز بودن، تحریم و مسدود شدن دارایی کاربران
اگرچه استیبل کوینهایی مانند تتر (USDT) یا یو اس دی کوین (USDC) به دلیل پشتوانهی دلاری خود بسیار باثبات هستند، اما یک نقطهی ضعف بسیار بزرگ دارند و آن خطر متمرکز بودن (Centralization Risk: شرایطی که در آن کنترل تمام پولها، قوانین و تصمیمگیریها در انحصار یک شرکت یا گروه خاص است) میباشد.
وقتی شما از این نوع استیبل کوینها استفاده میکنید، در واقع قوانین شرکت سازندهی آنها را پذیرفتهاید. از آنجا که این شرکتها در دنیای واقعی فعالیت میکنند و تحت نظارت دولتها هستند، موظفاند از قوانین بینالمللی و تحریمها پیروی کنند. این موضوع برای کاربران ایرانی اهمیت بسیار بالایی دارد. شرکت صادرکننده این قدرت را دارد که در صورت مشاهدهی فعالیتهای مشکوک یا درخواست نهادهای قانونی، آدرس کیف پول دیجیتال شما را در یک لیست سیاه قرار دهد. در این حالت، دارایی شما به اصطلاح فریز یا مسدود میشود و دیگر قادر به انتقال یا فروش آن نخواهید بود.
ریسک های مدل کریپتویی: آسیب پذیری قراردادهای هوشمند و خطر لیکویید شدن بر اثر نوسانات شدید
استیبل کوینهای غیرمتمرکز مانند دای (DAI) برای حل مشکل متمرکز بودن ساخته شدند. در این مدل، هیچ شرکت یا مدیرعاملی وجود ندارد که بتواند کیف پول شما را مسدود کند؛ اما حذف انسانها به معنای حذف ریسک نیست، بلکه جنس خطرات تغییر میکند. در اینجا شما با دو ریسک مهم روبهرو هستید:
- آسیبپذیری قراردادهای هوشمند: این سیستمها به طور کامل توسط کدهای کامپیوتری کنترل میشوند. با وجود اینکه این کدها بارها توسط متخصصان بررسی میشوند، اما همیشه خطر آسیبپذیری قرارداد هوشمند (Smart Contract Vulnerability: وجود خطا، باگ یا ضعف پنهان در کدهای برنامهنویسی که میتواند راه را برای نفوذ هکرها باز کند) وجود دارد. اگر یک هکر بتواند به خزانهی سیستم نفوذ کند، میتواند پشتوانهی توکنها را به سرقت ببرد و ارزش استیبل کوین شما را نابود کند. این دقیقا مانند این است که یک ربات بسیار پیشرفته مسئول نگهبانی از گاوصندوق باشد؛ ربات هرگز به شما خیانت نمیکند، اما اگر برنامهریزی آن نقص داشته باشد، ممکن است فریب بخورد.
- خطر لیکویید شدن بر اثر نوسانات: همانطور که در بخشهای قبلی به طور کامل بررسی کردیم، پشتوانهی این استیبل کوینها ارزهای دیجیتال پرنوسانی مانند اتریوم هستند. اگر بازار دچار یک سقوط آزاد و ناگهانی شود و ارزش وثیقهی شما به زیر حد مجاز برسد، سیستم برای محافظت از خود، دارایی شما را با سرعت و بدون هیچگونه اغماضی حراج میکند (لیکویید شدن). بنابراین، کار با این نوع استیبل کوینها نیازمند مدیریت مداوم و توجه دقیق به وضعیت بازار است.
سوالات متداول
بله، این امکان وجود دارد. اگر شرکتی که استیبل کوین را صادر کرده نتواند ثابت کند که به اندازه کافی پشتوانه (مثل دلار) در بانک دارد، یا اگر ارزش وثیقههای کریپتویی (مثل اتریوم) به شدت سقوط کند و سیستم نتواند آن را جبران کند، قیمت استیبل کوین میتواند از یک دلار کمتر شود.
هیچ استیبل کوینی بدون ریسک مطلق نیست، اما به طور کلی یو اس دی کوین (USDC) به دلیل حسابرسیهای شفاف و منظمتر، و دای (DAI) به دلیل غیرمتمرکز بودن و مقاومت در برابر تحریمها، از گزینههای امنتر بازار محسوب میشوند. انتخاب بین این دو به این بستگی دارد که شما به شرکتهای متمرکز اعتماد دارید یا به قراردادهای هوشمند.
سیستم به صورت خودکار دارایی شما (وثیقه) را در بازار میفروشد تا بدهی شما را تسویه کند. پس از کسر مبلغ بدهی و یک درصد مشخص به عنوان جریمهی لیکویید شدن، اگر چیزی از ارزش وثیقهی شما باقی بماند، به کیف پولتان برگردانده میشود.
برای استیبل کوینهای متمرکز (مثل تتر و USDC)، باید گزارشهای رسمی شرکتهای حسابرسی مستقل را که معمولا در سایت رسمی آنها منتشر میشود بررسی کنید. اما در استیبل کوینهای غیرمتمرکز (مثل DAI)، نیازی به گزارش شرکتها نیست؛ شما میتوانید میزان دقیق وثیقهها و تراکنشها را در هر لحظه روی بلاک چین مشاهده کنید.
خیر، وثیقه گذاری مازاد یک ضرورت قطعی است. از آنجا که قیمت رمزارزها نوسان زیادی دارد، سیستم باید مبلغی بیشتر از توکنهای صادر شده را نگه دارد تا اگر بازار سقوط کرد، همچنان سرمایه کافی برای حفظ ارزش استیبل کوینها وجود داشته باشد. بدون این حاشیه امن، سیستم خیلی زود ورشکست میشود.
یادگیری کریپتو از صفر
دانشنامه و مقالات آموزشی کیف پول من، رایگان



