عرضه اولیه بازی (IGO) چیست و چه کاربردی در ارز دیجیتال دارد؟

در این مقاله از کیف پول من، قرار است این مسیر مبهم را برای همیشه روشن کنیم. ما از تعریف دقیق IGO و تفاوت بنیادین آن با سایر روش‌های جذب سرمایه شروع می‌کنیم و سپس به سراغ بخش جذاب و عملیاتی ماجرا، یعنی آموزش گام‌به‌گام مشارکت در پلتفرم‌های معتبری مانند سیدیفای و بایننس NFT می‌رویم. هدف این است که با شناخت کامل فرصت‌ها و البته خطرات موجود، بتوانید با دیدی باز و استراتژی مشخص، شانس خود را برای ورود زودهنگام به بازی‌های آینده‌دار بلاکچینی امتحان کنید.

عرضه اولیه بازی یا IGO چیست؟

دنیای بازی‌های ویدیویی در سال‌های اخیر تغییرات بسیار زیادی کرده است. اگر در گذشته تنها هدف از بازی کردن سرگرمی بود، امروز با مفهوم جدیدی به نام IGO روبرو هستیم که مرز بین بازی و سرمایه‌گذاری را کمرنگ کرده است. برای درک عمیق این موضوع، بیایید قدم‌به‌قدم با مفاهیم پایه‌ی آن آشنا شویم.

تعریف ساده IGO و جایگاه آن در دنیای بلاکچین

عبارت IGO مخفف Initial Game Offering به معنای عرضه اولیه بازی است. بیایید برای درک بهتر، آن را با یک مثال ساده در دنیای واقعی مقایسه کنیم. تصور کنید یک تیم بازی‌سازی ایده‌ی جذابی برای ساخت یک بازی جدید دارد، اما سرمایه‌ی کافی برای تولید آن را در اختیار ندارد. در مدل سنتی، آن‌ها باید به دنبال یک سرمایه‌گذار بزرگ می‌گشتند، اما در دنیای بلاکچین (سیستمی برای ثبت اطلاعات به صورت زنجیره‌ای و غیرقابل تغییر)، این تیم می‌تواند مستقیماً از خود بازیکنان و مردم سرمایه جذب کند.

در واقع IGO روشی است که در آن سازندگان بازی‌های مبتنی بر بلاکچین یا همان بازی‌های ان‌اف‌تی (NFT)، قبل از اینکه بازی به صورت کامل منتشر شود، بخشی از دارایی‌های داخل بازی را به فروش می‌گذارند. این دارایی‌ها می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

• توکن‌های بازی: ارز مخصوصی که در داخل بازی خرج می‌شود.
• ان‌اف‌تی‌ها (NFT): آیتم‌های منحصر‌به‌فرد دیجیتالی مانند شمشیرها، شخصیت‌ها، زمین‌ها یا لباس‌ها که مالکیت آن‌ها کاملاً متعلق به خریدار است.

بنابراین، IGO جایگاهی شبیه به پیش‌خرید کردن دارد؛ با این تفاوت که شما صرفاً یک دیسک بازی نمی‌خرید، بلکه بخشی از اقتصاد و دارایی‌های آن بازی را قبل از دیگران به دست می‌آورید.

هدف اصلی از برگزاری IGO چیست؟

شاید بپرسید چرا اصلاً باید چنین رویدادی برگزار شود؟ هدف از برگزاری یک عرضه اولیه بازی، ایجاد یک رابطه برد-برد میان سازندگان و کاربران است. این اهداف را می‌توان در چند مورد اصلی خلاصه کرد:

• تامین سرمایه‌ی مورد نیاز توسعه‌دهندگان: ساخت یک بازی باکیفیت در فضای متاورس (دنیای مجازی سه‌بعدی و آنلاین) هزینه‌بر است. تیم سازنده با فروش توکن‌ها در مرحله IGO، بودجه‌ی لازم برای تکمیل گرافیک، سرورها و بازاریابی را تامین می‌کند.
• پاداش به حامیان اولیه: کسانی که در IGO شرکت می‌کنند، معمولاً توکن‌ها یا آیتم‌ها را با قیمتی بسیار پایین‌تر از قیمت نهایی بازار می‌خرند. این تخفیف ویژه، پاداشی برای اعتماد زودهنگام آن‌هاست.
• ایجاد جامعه‌ی وفادار: وقتی کاربران روی یک بازی سرمایه‌گذاری می‌کنند، خودبه‌خود به موفقیت آن علاقه‌مند می‌شوند و سعی می‌کنند آن را به دیگران معرفی کنند. این کار باعث می‌شود بازی قبل از انتشار رسمی، طرفداران زیادی پیدا کند.

چه کسانی مخاطب اصلی IGO هستند؟

این یکی از سوالات پرتکرار است: آیا IGO فقط برای خریداران حرفه‌ای ارز دیجیتال است یا گیمرها هم می‌توانند در آن شرکت کنند؟ پاسخ این است که هر دو گروه مخاطب این فضا هستند، اما با انگیزه‌هایی کاملاً متفاوت!

• گیمرهای واقعی (Players): این دسته از افراد عاشق بازی کردن هستند. آن‌ها در IGO شرکت می‌کنند تا آیتم‌های قدرتمند، اسلحه‌های کمیاب یا شخصیت‌های خاص را زودتر از بقیه به دست بیاورند. برای یک گیمر، داشتن یک کاراکتر قوی در روز اول انتشار بازی، یک برتری بزرگ محسوب می‌شود و تجربه‌ی بازی را برای او لذت‌بخش‌تر می‌کند.
• سرمایه‌گذاران (Investors): برای این گروه، جذابیت بازی در گیم‌پلی (روند و نحوه انجام بازی) نیست، بلکه در پتانسیل رشد قیمت آن است. سرمایه‌گذاران توکن‌ها یا ان‌اف‌تی‌ها را در مرحله IGO با قیمت ارزان می‌خرند و امیدوارند پس از محبوب شدن بازی، این دارایی‌ها را با قیمتی بالاتر در بازارهای ثانویه بفروشند.

بنابراین، چه به دنبال لذت بردن از یک بازی جدید باشید و چه به دنبال کسب سود از رشد پروژه‌های دیجیتال، IGO نقطه‌ی شروعی است که این دو مسیر را به هم پیوند می‌دهد.

تفاوت IGO با سایر عرضه‌های اولیه (ICO، IDO و IEO)

زمانی که وارد دنیای ارزهای دیجیتال می‌شوید، احتمالاً با کلمات اختصاری زیادی روبرو خواهید شد که همگی شبیه به هم به نظر می‌رسند. شاید از خودتان بپرسید فرق این‌همه روش مختلف برای جمع‌آوری سرمایه چیست؟ نگران نباشید؛ تفاوت اصلی این روش‌ها در محل برگزاری و نوع دارایی است که ارائه می‌دهند. بیایید این تفاوت‌ها را به زبان ساده بررسی کنیم.

بررسی تفاوت‌های کلیدی در ساختار و پلتفرم میزبان

برای اینکه جایگاه IGO را بهتر درک کنیم، باید نگاهی کوتاه به تاریخچه‌ی روش‌های جذب سرمایه بیندازیم. هر کدام از این روش‌ها پلتفرم میزبان متفاوتی دارند:

• ICO (عرضه اولیه سکه): این روش قدیمی‌ترین مدل است. در ICO، تیم سازنده مستقیماً از طریق وب‌سایت شخصی خودشان اقدام به فروش توکن می‌کند. اینجا هیچ واسطه‌ای وجود ندارد و ریسک کلاهبرداری بالاست؛ چون هر کسی می‌تواند یک سایت بسازد و ادعا کند پروژه‌ی بزرگی در راه است.
• IEO (عرضه اولیه صرافی): برای حل مشکل اعتماد، صرافی‌های متمرکز (Centralized Exchange یا پلتفرم‌های واسطه‌ی خرید و فروش ارز دیجیتال مثل بایننس) وارد عمل شدند. در IEO، صرافی ابتدا پروژه را بررسی می‌کند و اگر معتبر بود، آن را به کاربرانش معرفی می‌کند. اینجا پلتفرم میزبان، یک صرافی معتبر است.
• IDO (عرضه اولیه در صرافی غیرمتمرکز): با رشد دیفای (DeFi یا امور مالی غیرمتمرکز)، پروژه‌ها تصمیم گرفتند توکن‌هایشان را در صرافی‌های غیرمتمرکز (DEX) عرضه کنند. این صرافی‌ها توسط شخص یا شرکت خاصی اداره نمی‌شوند و همه چیز با کدنویسی انجام می‌شود.
• IGO (عرضه اولیه بازی): تفاوت اصلی اینجاست که IGO‌ها معمولاً در پلتفرم‌های تخصصی به نام لانچ‌پد برگزار می‌شوند که مختص بازی‌های ویدیویی و متاورس هستند. در اینجا تمرکز فقط روی توکن نیست، بلکه آیتم‌های بازی و ان‌اف‌تی‌ها نیز بخش مهمی از ماجرا هستند.

نگاهی سریع به تفاوت‌های IGO با ICO و IDO

برای اینکه در یک نگاه بتوانید این تفاوت‌ها را مرور کنید، جدول زیر را برای شما آماده کرده‌ایم. این جدول به شما کمک می‌کند تا ویژگی‌های اصلی هر روش را با IGO مقایسه کنید.

ویژگی	ICO (عرضه اولیه سکه)	IEO (عرضه اولیه صرافی)	IDO (عرضه اولیه غیرمتمرکز)	IGO (عرضه اولیه بازی)
پلتفرم میزبان	وب‌سایت شخصی پروژه	صرافی‌های متمرکز (مانند بایننس)	صرافی‌های غیرمتمرکز (مانند پنکیک‌سواپ)	لانچ‌پدهای تخصصی بازی (مانند سیدیفای)
تمرکز اصلی	جذب سرمایه عمومی	اعتبار و امنیت	سرعت و غیرمتمرکز بودن	بازی، متاورس و NFT
نوع دارایی	فقط توکن (ارز)	فقط توکن	فقط توکن	توکن + آیتم‌های بازی (NFT)
سطح ریسک	بسیار بالا (نظارت کم)	متوسط تا پایین (نظارت صرافی)	متوسط	متوسط (بسته به اعتبار لانچ‌پد)
نیاز به احراز هویت	معمولاً خیر	بله، اجباری است	معمولاً خیر	بله، اکثر لانچ‌پدها نیاز دارند

چرا پروژه‌های بازی بلاکچینی IGO را ترجیح می‌دهند؟

شاید بپرسید چرا سازندگان بازی، همان راه IEO یا IDO را نمی‌روند؟ چرا اصرار دارند از IGO استفاده کنند؟ دلیل این انتخاب هوشمندانه، سه عامل کلیدی است که فقط در این روش وجود دارد:

• دسترسی مستقیم به جامعه‌ی گیمرها: وقتی یک پروژه در صرافی لیست می‌شود، مخاطبان آن تریدرها (Trader یا معامله‌گران) هستند که فقط به بالا و پایین شدن قیمت فکر می‌کنند. اما در پلتفرم‌های IGO، مخاطبان اصلی گیمرها هستند. پروژه‌های بازی به کسانی نیاز دارند که واقعاً بازی کنند، نه اینکه فقط توکن را بخرند و بفروشند.
• زیرساخت فنی برای فروش NFT: بسیاری از روش‌های قدیمی مثل ICO یا IDO، فقط برای فروش توکن طراحی شده‌اند و امکان نمایش و فروش تصاویر و آیتم‌های بازی را ندارند. پلتفرم‌های IGO به گونه‌ای طراحی شده‌اند که می‌توانند جعبه‌های شانسی، کارت‌های بازی و کاراکترهای سه‌بعدی را به صورت جذاب به خریداران نمایش دهند و بفروشند.
• حمایت بلندمدت و بازاریابی تخصصی: لانچ‌پدهای IGO فقط یک فروشگاه نیستند؛ آن‌ها مثل یک شتاب‌دهنده عمل می‌کنند. یعنی به تیم بازی‌ساز کمک می‌کنند تا با اینفلوئنسرهای حوزه‌ی بازی ارتباط بگیرند، مسابقات برگزار کنند و یک اکوسیستم پویا برای بازی خود بسازند. این حمایت‌های تخصصی در روش‌های دیگر کمتر دیده می‌شود.

معرفی بهترین پلتفرم‌های عرضه اولیه بازی (لانچ‌پدها)

اکنون که با مفهوم عرضه اولیه بازی آشنا شدید، سوال مهم بعدی این است: این بازی‌ها دقیقاً در کجا معرفی و فروخته می‌شوند؟ به پلتفرم‌هایی که میزبان این رویدادها هستند، در اصطلاح لانچ‌پد (Launchpad) یا سکوی پرتاب گفته می‌شود. لانچ‌پدها مانند ویترینی عمل می‌کنند که پروژه‌های جدید و بررسی‌شده را به کاربران نمایش می‌دهند. در ادامه، ۵ مورد از معتبرترین پلتفرم‌هایی را که در این حوزه فعالیت می‌کنند، به شما معرفی می‌کنیم.

بایننس ان‌اف‌تی (Binance NFT)؛ غول دنیای کریپتو

اگر حتی مدت کوتاهی در بازار ارزهای دیجیتال فعالیت کرده باشید، نام صرافی بایننس را شنیده‌اید. بایننس به عنوان بزرگ‌ترین صرافی جهان، بخشی اختصاصی به نام بایننس ان‌اف‌تی دارد که یکی از محبوب‌ترین مکان‌ها برای برگزاری IGO است.

ویژگی اصلی این پلتفرم، حجم بالای کاربران و نقدشوندگی (Liquidity یا سرعت تبدیل کالا به پول نقد) بسیار عالی آن است. یعنی اگر شما آیتمی را در عرضه اولیه بخرید، به دلیل حضور میلیون‌ها کاربر در بایننس، شانس فروش مجدد آن بسیار بالاست. با این حال، توجه داشته باشید که فعالیت در بایننس نیازمند احراز هویت کامل است که برای کاربران ایرانی با محدودیت‌هایی همراه است.

سیدیفای (Seedify.fund)؛ پیشرو در بازی‌های بلاکچینی

سیدیفای یکی از تخصصی‌ترین و مشهورترین لانچ‌پدها در دنیای بازی‌های کریپتویی است. برخلاف بایننس که همه چیز دارد، سیدیفای تمام تمرکز خود را فقط روی بازی‌ها و پروژه‌های متاورس گذاشته است.

روش کار در سیدیفای کمی متفاوت است؛ برای اینکه اجازه شرکت در عرضه‌های اولیه این پلتفرم را داشته باشید، باید توکن مخصوص خود پلتفرم یعنی SFUND را خریداری کرده و در سایت قفل یا استیک (Stake یا سپرده‌گذاری برای مدت مشخص) کنید. هرچقدر تعداد توکن‌های بیشتری داشته باشید، در سیستم سطح‌بندی (Tier System) این سایت رتبه بالاتری می‌گیرید و سهم بیشتری از عرضه اولیه به شما می‌رسد.

گیم‌فای (GameFi)؛ اکوسیستم جامع بازی

گیم‌فای فقط یک لانچ‌پد نیست، بلکه یک اکوسیستم (مجموعه‌ای از سرویس‌های متصل به هم) کامل برای گیمرهاست. این پلتفرم علاوه بر برگزاری IGO، بازاری برای خرید و فروش آیتم‌های بازی و حتی سیستمی برای درآمدزایی از بازی‌ها دارد.

هدف گیم‌فای این است که تمام نیازهای یک گیمر بلاکچینی را در یک مکان برطرف کند. اگر به دنبال پلتفرمی هستید که تنوع بالایی از بازی‌ها را پوشش دهد و رابط کاربری جذابی داشته باشد، گیم‌فای گزینه مناسبی است.

تراست پد (TrustPad)

همان‌طور که از نامش پیداست، تراست پد روی امنیت و اعتماد تمرکز دارد. یکی از نگرانی‌های کاربران در زمان شرکت در عرضه‌های اولیه، خطر کلاهبرداری بودن پروژه است. تراست پد ادعا می‌کند که پروژه‌ها را با دقت بسیار زیادی بررسی می‌کند تا ریسک سرمایه‌گذاران کاهش یابد.

این پلتفرم از چندین شبکه بلاکچین مختلف (مانند بایننس اسمارت چین، اتریوم و سولانا) پشتیبانی می‌کند، بنابراین دست شما برای انتخاب بازی‌های متنوع روی شبکه‌های مختلف بازتر است.

کدام پلتفرم برای کاربران تازه‌کار مناسب‌تر است؟

انتخاب پلتفرم مناسب، به شرایط شما (میزان سرمایه، مهارت فنی و امکان احراز هویت) بستگی دارد. برای اینکه راحت‌تر تصمیم بگیرید، جدول زیر را مطالعه کنید:

نام پلتفرم	سطح دشواری کار	نیاز به احراز هویت (KYC)	ویژگی برتر برای کاربر	نکته مهم برای ایرانیان
بایننس ان‌اف‌تی	آسان	بله (بسیار سخت‌گیرانه)	اعتبار بالا و نقدشوندگی عالی	به دلیل تحریم‌ها و نیاز به احراز هویت، استفاده از آن ریسک بالایی دارد.
سیدیفای	متوسط	بله (در اکثر پروژه‌ها)	تخصصی‌ترین پلتفرم بازی	نیاز به خرید توکن SFUND به عنوان سرمایه اولیه دارد.
گیم‌فای	متوسط	بله	تنوع بالای بازی‌ها	محیط کاربری جذابی دارد اما نیازمند بررسی قوانین هر پروژه است.
تراست پد	متوسط	خیر (در برخی پروژه‌ها)	امنیت بالا و تنوع شبکه‌ها	اگر به دنبال پلتفرمی با سخت‌گیری کمتر هستید، گزینه‌ی خوبی است.

توصیه‌ی دوستانه ما این است که اگر تازه کار هستید و امکان احراز هویت با مدارک خارجی را ندارید، به سراغ پلتفرم‌هایی بروید که روی صرافی‌های غیرمتمرکز کار می‌کنند (مانند تراست پد یا بخش‌های بدون احراز هویت در لانچ‌پدها) تا دارایی شما به خطر نیفتد.

آموزش گام‌به‌گام شرکت در یک IGO

رسیدن به مرحله‌ی عملی همیشه جذاب‌ترین و البته حساس‌ترین بخش یادگیری است. تا اینجا متوجه شدیم که IGO چیست و چه پلتفرم‌هایی آن را ارائه می‌دهند. حالا زمان آن رسیده که آستین‌ها را بالا بزنیم و یاد بگیریم دقیقاً چطور می‌توانیم در این رویدادها شرکت کنیم. این پروسه شاید در نگاه اول کمی پیچیده به نظر برسد، اما اگر طبق مراحل زیر پیش بروید، مسیر برایتان روشن و هموار خواهد شد.

پیش‌نیازهای فنی: کیف پول و ارز مورد نیاز

قبل از هر کاری، شما به ابزارهایی نیاز دارید تا بتوانید به دنیای بلاکچین متصل شوید. دقیقاً همان‌طور که برای خرید آنلاین به کارت بانکی و رمز دوم نیاز دارید، اینجا هم به یک کیف پول دیجیتال و مقداری ارز نیاز خواهید داشت.

• کیف پول دیجیتال (Wallet): اولین قدم، نصب یک کیف پول معتبر است. کیف پول متامسک (MetaMask) محبوب‌ترین گزینه برای شرکت در IGOهاست که روی مرورگر کامپیوتر یا موبایل نصب می‌شود. این کیف پول نقش پل ارتباطی میان شما و سایت لانچ‌پد را بازی می‌کند.
• ارز برای کارمزد شبکه (Gas Fee): هر تراکنشی در دنیای بلاکچین هزینه‌ی اندکی دارد که به آن گس فی یا هزینه سوخت می‌گویند. اگر IGO روی شبکه بایننس اسمارت چین باشد، باید قبلا خرید ارز BNB انجام داده و مقداری از آن در کیف پولتان داشته باشید تا این کارمزد را بپردازید. بدون داشتن این ارز، هیچ تراکنشی انجام نمی‌شود.
• ارز برای خرید توکن: علاوه بر کارمزد، باید ارزی که با آن خرید اصلی را انجام می‌دهید (معمولاً تتر یا BUSD) را هم در کیف پول خود آماده داشته باشید.

فرآیند احراز هویت (KYC) و چالش‌های آن برای کاربران

یکی از چالش‌های اصلی، به‌ویژه برای کاربران ایرانی، مرحله‌ای به نام KYC یا مشتری‌ات را بشناس است. بیشتر پلتفرم‌های معتبر IGO برای جلوگیری از پولشویی و رعایت قوانین بین‌المللی، از کاربران می‌خواهند که مدارک هویتی خود (مانند پاسپورت) را ارسال کنند تا هویتشان تایید شود. متأسفانه به دلیل تحریم‌ها، بسیاری از این پلتفرم‌ها مدارک کاربران ایرانی را قبول نمی‌کنند. در این مرحله شما دو راه پیش رو دارید:

• استفاده از هویت یک دوست یا آشنای قابل اعتماد که در خارج از کشور زندگی می‌کند.
• انتخاب پلتفرم‌های غیرمتمرکزتر که سخت‌گیری کمتری در احراز هویت دارند (هرچند تعداد این پلتفرم‌ها روزبه‌روز کمتر می‌شود).

نکته‌ی بسیار مهم: هرگز سعی نکنید با مدارک جعلی این سیستم‌ها را دور بزنید؛ زیرا در صورت شناسایی، حساب و دارایی شما برای همیشه مسدود خواهد شد.

مراحل خرید توکن یا NFT در زمان عرضه

وقتی کیف پولتان آماده شد و مراحل ثبت‌نام را پشت سر گذاشتید، نوبت به روز موعود یعنی زمان برگزاری IGO می‌رسد. این مراحل معمولاً به شرح زیر است:

• اتصال کیف پول: وارد سایت لانچ‌پد شوید و دکمه Connect Wallet را بزنید تا کیف پولتان به سایت وصل شود.
• تایید اولیه (Approve): قبل از شروع فروش، معمولاً باید دکمه‌ای به نام Approve را بزنید. این کار به سایت اجازه می‌دهد که بعداً مبلغ مورد نظر را از کیف پول شما برداشت کند. این مرحله کارمزد کمی دارد.
• خرید سریع: به محض اینکه تایمر سایت به صفر رسید و دکمه خرید (Buy یا Swap) فعال شد، باید سریع اقدام کنید. در پروژه‌های پرطرفدار، توکن‌ها در عرض چند ثانیه تمام می‌شوند.
• دریافت توکن: پس از خرید موفق، توکن‌ها یا همان لحظه و یا طبق برنامه زمان‌بندی خاصی (مثلاً 10 درصد در ماه اول و بقیه در ماه‌های بعد) به کیف پول شما واریز می‌شوند.

مفهوم Whitelist و نحوه قرار گرفتن در لیست سفید پروژه‌ها

شاید تصور کنید که هر کسی می‌تواند وارد سایت شود و خرید کند، اما همیشه این‌طور نیست. تقاضا برای خرید در IGOها بسیار زیاد است، بنابراین پلتفرم‌ها از سیستمی به نام وایت‌لیست (Whitelist) یا لیست سفید استفاده می‌کنند. لیست سفید در واقع فهرست افراد خوش‌شانسی است که اجازه خرید پیدا کرده‌اند. برای اینکه نام شما در این لیست قرار بگیرد، معمولاً دو روش وجود دارد:

• روش قطعی (تضمین شده): در این روش شما باید تعداد زیادی از توکن‌های خود پلتفرم لانچ‌پد (مثلاً توکن SFUND در سایت سیدیفای) را خریداری و در سایت قفل (استیک) کنید. هرچه پول بیشتری بگذارید، سهمیه خرید (Allocation) شما بیشتر و قطعی‌تر خواهد بود.
• روش قرعه‌کشی (لاتاری): اگر سرمایه زیادی ندارید، می‌توانید در بخش قرعه‌کشی شرکت کنید. در این روش پلتفرم از شما می‌خواهد کارهای ساده‌ای انجام دهید؛ مثلاً صفحه توییتر آن‌ها را دنبال کنید یا پستشان را بازنشر دهید. با انجام این کارها امتیاز می‌گیرید و در قرعه‌کشی برای ورود به لیست سفید شرکت داده می‌شوید.

مزایا و فرصت‌های سرمایه‌گذاری در عرضه اولیه بازی

تا به اینجا یاد گرفتیم که IGO چیست و چگونه می‌توان در آن شرکت کرد. اما سوال اصلی اینجاست: چرا باید ریسک کنیم و پول خود را وارد پروژه‌ای کنیم که هنوز به طور کامل راه‌اندازی نشده است؟ جذابیت اصلی عرضه‌های اولیه بازی در فرصت‌های کم‌نظیری است که در اختیار کاربران قرار می‌دهد؛ فرصت‌هایی که در بازارهای سنتی به ندرت یافت می‌شوند. در ادامه، سه دلیل اصلی که باعث استقبال شدید کاربران از IGO می‌شود را بررسی می‌کنیم.

دسترسی زودهنگام به دارایی‌های بازی (NFTها و توکن‌ها)

اولین و ملموس‌ترین مزیت شرکت در یک IGO، اصل «اولین بودن» است. تصور کنید قرار است یک شهرک مسکونی بسیار لوکس ساخته شود و شما این شانس را دارید که قبل از کلنگ‌زنی، زمین‌های آن را با قیمت تعاونی و بسیار ارزان بخرید.

در دنیای بازی‌های بلاکچینی دقیقا همین اتفاق می‌افتد. شما با شرکت در IGO، به دارایی‌های باارزش بازی دسترسی پیدا می‌کنید، آن هم قبل از اینکه عموم مردم بتوانند آن‌ها را بخرند. این دارایی‌ها معمولاً شامل موارد زیر هستند:

• جعبه‌های شانسی (Mystery Box): جعبه‌هایی که داخلشان آیتم‌های تصادفی با ارزش‌های متفاوت وجود دارد.
• زمین‌های متاورسی: قطعه‌زمین‌های مجازی که در آینده می‌توانید روی آن‌ها ساختمان بسازید یا آن‌ها را اجاره دهید.
• شخصیت‌های اولیه (Genesis Characters): کاراکترهای نسل اول بازی که معمولاً قدرت‌ها و ویژگی‌های خاصی دارند که در شخصیت‌های بعدی وجود نخواهد داشت.

خرید این آیتم‌ها در مرحله IGO معمولاً با تخفیف‌های قابل‌توجهی همراه است و به محض انتشار رسمی بازی، ارزش آن‌ها به دلیل افزایش تقاضای بازیکنان جدید، رشد می‌کند.

پتانسیل کسب سود از رشد پروژه‌های متاورسی و GameFi

صنعت بازی‌های ویدیویی در حال ادغام شدن با دنیای مالی است که به آن گیم‌فای (GameFi) می‌گویند. گیم‌فای ترکیبی از کلمه‌ی Game (بازی) و Finance (امور مالی) است و به بازی‌هایی اشاره دارد که بازیکنان در آن درآمد واقعی کسب می‌کنند. زمانی که شما در یک IGO شرکت می‌کنید، در واقع روی پتانسیل رشد آن بازی سرمایه‌گذاری کرده‌اید. اگر بازی مورد نظر بتواند پس از انتشار، بازیکنان زیادی را جذب کند و گیم‌پلی جذابی داشته باشد، اتفاقات زیر رخ می‌دهد:

• قیمت توکن اصلی بازی در صرافی‌ها افزایش می‌یابد.
• آیتم‌ها و ان‌اف‌تی‌هایی که در اختیار دارید کمیاب شده و مشتریان حاضرند مبالغ بالایی برای خرید آن‌ها بپردازند.

تاریخچه نشان داده است که پروژه‌های موفق متاورسی (دنیای مجازی که افراد با آواتارهای خود در آن تعامل دارند) توانسته‌اند سودهای چند صد درصدی را نصیب سرمایه‌گذاران اولیه‌ی خود کنند. البته فراموش نکنید که این پتانسیل سود همیشه با ریسک همراه است و به کیفیت بازی بستگی دارد.

مشارکت در حاکمیت و آینده بازی

در بازی‌های سنتی، شما فقط یک مصرف‌کننده هستید و هیچ نقشی در تصمیمات شرکت سازنده ندارید. اما در دنیای بلاکچین، داشتن توکن‌های یک بازی به معنای داشتن حق رأی است. بسیاری از پروژه‌هایی که IGO برگزار می‌کنند، ساختاری دموکراتیک دارند. این یعنی شما به عنوان دارنده توکن، می‌توانید در مورد آینده‌ی بازی نظر بدهید. برای مثال:

• آیا باید مراحل جدیدی به بازی اضافه شود؟
• نحوه تقسیم درآمد خزانه بازی چگونه باشد؟
• چه تغییراتی در قدرت شخصیت‌ها ایجاد شود؟

این ویژگی باعث می‌شود حس تعلق خاطر بیشتری به پروژه داشته باشید و دیگر خود را صرفاً یک بازیکن ساده ندانید، بلکه خود را جزئی از مالکان و تصمیم‌گیرندگان دنیای بازی بدانید.

ریسک‌ها و خطرات مهم در IGO که نباید نادیده بگیرید

تا اینجای مقاله فقط از سودها و جذابیت‌ها صحبت کردیم، اما وظیفه‌ی ما به عنوان راهنمای شما این است که نیمه‌ی تاریک ماجرا را هم روشن کنم. بازار ارزهای دیجیتال و به خصوص پروژه‌های تازه تاسیس، مانند قدم زدن در یک جنگل ناشناخته هستند؛ همان‌قدر که ممکن است گنج پیدا کنید، احتمال دارد در دام هم بیفتید. بنابراین قبل از وارد کردن حتی یک دلار سرمایه، باید با خطرات این مسیر آشنا باشید.

خطر پروژه‌های کلاهبرداری (Scam) و راگ پول (Rug Pull)

بزرگ‌ترین کابوس هر سرمایه‌گذاری در این حوزه، روبرو شدن با پروژه‌های اسکم (Scam یا کلاهبرداری) است. متاسفانه ساختن یک وب‌سایت زیبا و نوشتن وعده‌های رویایی کار سختی نیست و بسیاری از افراد سودجو از همین روش برای فریب کاربران استفاده می‌کنند. در این میان، اصطلاحی وجود دارد که باید حتماً آن را بشناسید: راگ پول (Rug Pull).

این اصطلاح در زبان انگلیسی به معنای "کشیدن فرش از زیر پای کسی" است. در دنیای کریپتو، راگ پول زمانی اتفاق می‌افتد که تیم سازنده‌ی بازی، بعد از اینکه پول زیادی از مردم جمع کردند، ناگهان تمام سرمایه را برمی‌دارند و ناپدید می‌شوند. در این حالت، قیمت توکن در عرض چند ثانیه به صفر می‌رسد و سرمایه‌گذاران با توکن‌های بی‌ارزش تنها می‌مانند. برای جلوگیری از این اتفاق، همیشه باید بررسی کنید که آیا تیم سازنده هویت مشخصی دارد یا خیر و آیا توسط لانچ‌پدهای معتبر تایید شده‌اند یا نه.

نوسانات شدید بازار و نقدشوندگی پایین توکن‌ها

حتی اگر پروژه کلاهبرداری نباشد و تیم سازنده هم نیت خوبی داشته باشد، باز هم خطرات بازار وجود دارد.

• نوسانات قیمت (Volatility): توکن‌های بازی‌های جدید بسیار پرنوسان هستند. ممکن است امروز توکنی را بخرید و فردا قیمت آن 50 درصد کاهش پیدا کند. این ذات پروژه‌های نوپاست و باید تحمل ریسک آن را داشته باشید.
• مشکل نقدشوندگی (Liquidity): نقدشوندگی به زبان ساده یعنی "چقدر راحت می‌توانید کالای خود را به پول نقد تبدیل کنید". توکن‌های IGO در روزهای اول ممکن است خریداران زیادی نداشته باشند. تصور کنید توکن ارزشمندی دارید، اما کسی در بازار نیست که آن را از شما بخرد؛ در این صورت سرمایه‌ی شما عملاً قفل می‌شود تا زمانی که خریداران جدید وارد شوند.

نکات امنیتی برای حفاظت از دارایی‌ها هنگام اتصال کیف پول

زمانی که می‌خواهید در یک IGO شرکت کنید، باید کیف پول خود را به سایت پروژه متصل کنید. اینجا دقیقاً همان نقطه‌ای است که هکرها در کمین هستند. برای اینکه امنیت دارایی‌های خود را حفظ کنید، رعایت موارد زیر حیاتی است:

• بررسی دقیق آدرس سایت: همیشه آدرس سایت (URL) را چک کنید. کلاهبرداران سایت‌هایی دقیقاً شبیه به سایت اصلی می‌سازند که تنها در یک حرف تفاوت دارند (مثلاً binnance به جای binance). اگر کیف پولتان را به این سایت‌های جعلی وصل کنید، موجودی شما تخلیه می‌شود.
• استفاده از کیف پول جداگانه (Burner Wallet): بهتر است برای شرکت در عرضه‌های اولیه و اتصال به سایت‌های ناشناس، از کیف پول اصلی خود که تمام پس‌اندازتان در آن است استفاده نکنید. یک کیف پول جدید بسازید و فقط به اندازه خرید همان پروژه در آن پول بریزید.
• هرگز عبارات بازیابی را ندهید: هیچ سایت، پشتیبان یا ادمینی در تلگرام و توییتر، تحت هیچ شرایطی از شما 12 کلمه‌ی امنیتی کیف پولتان را نمی‌خواهد. اگر کسی این کلمات را خواست، شک نکنید که کلاهبردار است.

به یاد داشته باشید که در این بازار، محافظت از سرمایه مهم‌تر از کسب سود است. با رعایت این نکات ساده، می‌توانید با خیال آسوده‌تری در دنیای هیجان‌انگیز IGOها فعالیت کنید.

منابع:

Cointelegraph

Coinpedia

CMO Intern