چرا با وجود پذیرش بیت‌کوین توسط میلیون‌ها فروشگاه، پرداخت با آن نادر است؟

با اینکه پرداخت با بیت‌کوین از طریق پلتفرم Square برای بیش از یک میلیون فروشنده در ایالات متحده امکان‌پذیر شده، اما گروهی که نرم‌افزارهای پرداخت این شبکه را توسعه می‌دهد، می‌گوید هزینه‌های روزمره با بیت‌کوین همچنان نادر است. گزارش ۲۷ اکتبر شرکت Spiral، که توسط شرکت Block پشتیبانی می‌شود، یک ارزیابی صریح و کم‌سابقه است: هفت سال تلاش برای ساده‌سازی ابزارهای شبکه لایتنینگ، مکان‌هایی را که می‌توان در آن‌ها از بیت‌کوین استفاده کرد گسترش داده، اما به اکثر دارندگان دلیلی برای خرج کردن آن نداده است.

این تضاد در پای صندوق فروشگاه‌ها کاملاً مشهود است. یک فروشنده می‌تواند گزینه پرداخت با بیت‌کوین را نمایش دهد و در تمام روز حتی یک پرداخت با بیت‌کوین نداشته باشد. مشتری که این ارز را به عنوان یک دارایی بلندمدت خریداری کرده، دلیل کمی برای خرج کردن آن برای ناهار می‌بیند، در حالی که می‌تواند به راحتی با کارت بانکی از حساب دلاری خود که برای هزینه‌های روزمره است، پرداخت کند. Square می‌تواند با تبدیل آنی بیت‌کوین به دلار، ریسک نوسان قیمت را برای فروشنده از بین ببرد، اما نمی‌تواند برای مشتری تصمیم بگیرد که کدام پول را خرج کند.

در گزارشی با عنوان «راه طولانی تا پرداخت‌های بیت‌کوین»، Spiral این شکاف را عمدتاً یک «مشکل تقاضا» می‌نامد. این نتیجه‌گیری از آن جهت حائز اهمیت است که اغلب، آمار «فروشندگان فعال‌شده» و «تراکنش‌های انجام‌شده» طوری کنار هم قرار می‌گیرند که گویی یکی پیامد مستقیم دیگری است. هیچ آمار عمومی قابل مقایسه‌ای از حجم پرداخت‌ها یا خریدهای مکرر مشتریان برای این یک میلیون فروشنده وجود ندارد. تا زمانی که چنین داده‌هایی منتشر نشود، این عدد تنها مقیاسی از توزیع است، نه پذیرش واقعی در هنگام پرداخت.

تعداد فروشندگان به معنای فروش واقعی نیست

فعال‌سازی Square، پذیرش بیت‌کوین را برای حدود یک میلیون فروشنده آمریکایی فراهم کرده است. فروشندگان واجد شرایط می‌توانند پرداخت‌های لایتنینگ را بپذیرند و به طور پیش‌فرض دلار دریافت کنند. این فرآیند تبدیل در جریان پرداخت انجام می‌شود. این سازوکار، زحمت یک رستوران یا فروشگاه را برای تهیه نرم‌افزار، نظارت بر نرخ ارز و مدیریت یک دارایی پرنوسان به شدت کاهش می‌دهد.

با این حال، این عدد برای خواننده مبهم است. واجد شرایط بودن و فعال بودن به معنای نمایش برجسته گزینه پرداخت با بیت‌کوین، داشتن صندوق‌دار آموزش‌دیده یا مشتری که با این روش پرداخت کرده باشد، نیست. یک میلیون فروشنده که هر کدام صفر فروش با بیت‌کوین داشته باشند، همچنان یک میلیون فروشنده فعال‌شده محسوب می‌شوند. از سوی دیگر، ممکن است گروه کوچکی از فروشگاه‌های فعال، تقریباً تمام پرداخت‌ها را به خود اختصاص دهند. بدون تعداد و ارزش تراکنش‌های تکمیل‌شده، نمی‌توان هیچ نتیجه‌ای از گستردگی Square گرفت.

این تمایز برای خود Block نیز مهم است. یک گزینه یکپارچه ممکن است فروشنده را از نصب یک پایانه جداگانه بیت‌کوین بی‌نیاز کند. هزینه نهایی فعال کردن این گزینه حتی اگر تقاضای فوری کم باشد، می‌تواند ناچیز باشد. این می‌تواند یک استراتژی توزیع بلندمدت منطقی باشد، بدون اینکه مدرکی دال بر جایگزینی کارت‌های بانکی یا پول نقد توسط بیت‌کوین باشد.

چرا دارندگان بیت‌کوین دلار را ترجیح می‌دهند؟

روایت سرمایه‌گذاری بلندمدت بیت‌کوین، بر خلاف روایت خرج کردن کوتاه‌مدت آن عمل می‌کند. کسی که انتظار دارد ارزش بیت‌کوین افزایش یابد، ممکن است ترجیح دهد با ارزی که برای صورت‌حساب‌های روزمره خود نگهداری می‌کند، پرداخت کند. البته این ترجیح همگانی نیست و یک دارنده می‌تواند پس از خرج کردن، بیت‌کوین‌های خود را دوباره خریداری کند. با این حال، خرید مجدد مستلزم یک تراکنش دیگر است و ممکن است با کارمزد صرافی، مراحل انتقال و نیاز به ثبت سوابق همراه باشد. در مقابل، کشیدن کارت بانکی به ندرت خریدار را وادار می‌کند تا به ارزش آتی پولی که برای خرید مواد غذایی استفاده می‌کند، فکر کند.

قوانین مالیاتی در آمریکا مانع دیگری است. اداره مالیات آمریکا (IRS) خرید کالا با یک دارایی دیجیتال را به عنوان یک «واگذاری» تلقی می‌کند که می‌تواند منجر به سود یا زیان مشمول مالیات شود. شخصی که بیت‌کوین را با قیمتی کمتر از ارزش آن در لحظه خرج کردن خریده، ممکن است نیاز به محاسبه این تفاوت، حتی برای یک خرید کوچک، داشته باشد. این الزام به ثبت سوابق می‌تواند تجربه پرداخت را پیچیده‌تر از خرج کردن دلار کند.

لایتنینگ و استیبل‌کوین‌ها در جریان پرداخت

شبکه لایتنینگ به کاربران اجازه می‌دهد تا بیت‌کوین را از طریق کانال‌های پرداخت جابجا کنند، بدون اینکه هر پرداخت کوچک را مستقیماً در یک بلاک بیت‌کوین ثبت کنند. این شبکه از زمان استقرار اولیه خود بالغ‌تر شده و کیف پول‌ها به طور فزاینده‌ای مدیریت کانال و نقدینگی را از دید کاربران پنهان می‌کنند. با این حال، یک تجربه کاربری بهتر تنها دلایلی را که یک مشتری باانگیزه ممکن است از پرداخت منصرف شود، از بین می‌برد، اما به خودی خود تقاضا ایجاد نمی‌کند.

Spiral بین بیت‌کوین به عنوان «ریل» پرداخت و بیت‌کوین به عنوان «پول» تمایز قائل می‌شود. اگر یک کیف پول موجودی دلاری مشتری را تبدیل کرده و یک فاکتور لایتنینگ را تسویه کند، زیرساخت بیت‌کوین ارزش را منتقل کرده، اما مشتری لزوماً تصمیم به کاهش پس‌انداز بیت‌کوین خود نگرفته است.

در این میان، استیبل‌کوین‌ها در حال ورود به جریان پرداخت هستند. توکن‌های با پشتوانه دلار مشکل «واحد محاسبه» را برای فروشنده‌ای که کالاهای خود را به دلار قیمت‌گذاری می‌کند، حل می‌کنند. ارائه‌دهندگانی مانند Stripe و Shopify گزینه‌های پرداخت با استیبل‌کوین را ایجاد کرده‌اند. تفاوت عملی این است که یک کالای ۱۰ دلاری نیازی به قیمت‌گذاری مجدد در برابر نوسانات بیت‌کوین بین سفارش و تسویه ندارد. این موضوع، استیبل‌کوین‌ها را به رقیبی جدی برای بیت‌کوین در حوزه پرداخت تبدیل می‌کند.