ارز بیت کوین دایموند چیست؟ بررسی تفاوت‌های BCD با بیت کوین

در این مقاله از کیف پول من، معماری شبکه بیت کوین دایموند و تفاوت‌های بنیادین آن با بیت کوین اصلی را بررسی می‌کنیم. در ادامه با بررسی دقیق مکانیزم استخراج، ساختار حریم خصوصی در تراکنش‌ها و ارزیابی مزیت‌های رقابتی توکن BCD، درک روشنی از ارزش واقعی این پروژه به دست خواهید آورد تا مسیر تصمیم‌گیری برای ورود این ارز دیجیتال به سبد سرمایه‌گذاری‌تان شفاف و مبتنی بر داده‌های واقعی پیش برود.

ارز دیجیتال بیت کوین دایموند (BCD) چیست؟

بیت کوین دایموند یا همان BCD، یکی از ارزهای دیجیتال شناخته شده در دنیای کریپتوکارنسی است. اگر بخواهیم خیلی ساده بگوییم، این ارز نسخه‌ی تغییر یافته و ارتقا یافته‌ی بیت کوین است. زمانی که شبکه‌ی بیت کوین با مشکلاتی مانند کندی تراکنش‌ها و هزینه‌ی بالای انتقال روبرو شد، گروهی از توسعه دهندگان تصمیم گرفتند مسیر جدیدی را بسازند. آن‌ها مانند مهندسانی که یک گاوصندوق دیجیتال و قدیمی را باز طراحی می‌کنند، سیستم چرخ دنده‌های شبکه‌ی بیت کوین را تغییر دادند تا تراکنش‌ها سریع تر و ارزان تر انجام شوند. این مسیر جدید، به تولد ارز دیجیتال بیت کوین دایموند منجر شد.

آشنایی با مفهوم هارد فورک به زبان ساده

برای درک بهتر پیدایش بیت کوین دایموند، ابتدا باید بدانیم هارد فورک (به روزرسانی اساسی و تغییر قوانین شبکه که باعث ایجاد یک مسیر و ارز جدید می‌شود) دقیقا چیست.

تصور کنید یک قطار در یک مسیر دیجیتالی در حال حرکت است. این مسیر همان بلاکچین (دفتر کل توزیع شده و دیجیتالی که تمام تراکنش‌ها در آن ثبت می‌شود) است. حالا فرض کنید مسافران و مهندسان این قطار بر سر سرعت حرکت و قوانین مسیر با هم اختلاف نظر پیدا می‌کنند. گروهی تصمیم می‌گیرند ریل جدیدی بسازند که از مسیر اصلی جدا می‌شود، اما تاریخچه‌ی حرکت آن از همان مبدا قطار اول شروع شده است. از نقطه ای که ریل‌ها از هم جدا می‌شوند، دو قطار در دو مسیر متفاوت و با قوانین متفاوت حرکت می‌کنند.

در دنیای رمز ارزها، به این جدا شدن مسیر و تغییر قوانین اصلی، هارد فورک می‌گویند. بیت کوین دایموند در واقع همان قطار جدیدی است که در اواخر سال 2017، مسیر خود را از شبکه‌ی اصلی بیت کوین جدا کرد تا قوانین بهتری را برای مسافرانش پیاده کند.

هدف اصلی از پیدایش و توسعه شبکه بیت کوین دایموند

توسعه دهندگان پروژه‌ی بیت کوین دایموند، با هدف حل کردن مشکلات بنیادین شبکه قدیمی دست به کار شدند. آن‌ها متوجه شدند که ساختار قبلی دیگر برای استفاده‌ی روزمره و خریدهای کوچک کارآمد نیست. به همین دلیل، اهداف و تغییرات مشخصی را برای شبکه‌ی جدید خود تعریف کردند:

• افزایش سرعت تراکنش‌ها: شبکه‌ی بیت کوین دایموند ظرفیت بلوک‌ها (بسته‌های دیجیتالی که اطلاعات تراکنش‌ها را در خود جای می‌دهند) را از 1 مگابایت به 8 مگابایت افزایش داد. این یعنی گنجایش هر واگن از قطار بیشتر شد تا اطلاعات بیشتری در زمان کمتری جابجا شوند.
• کاهش کارمزدها: با افزایش سرعت و ظرفیت شبکه، هزینه‌ی تایید تراکنش‌ها به شکل چشمگیری کاهش یافت تا انتقال این ارز برای کاربران عادی بسیار اقتصادی تر باشد.
• عادلانه کردن فرآیند استخراج: یکی از اهداف مهم این شبکه، تغییر الگوریتم استخراج (فرآیند حل مسائل ریاضی برای تایید تراکنش‌ها و تولید سکه‌ی جدید) بود. آن‌ها سیستمی طراحی کردند تا استخراج بیت کوین دایموند با کارت‌های گرافیک معمولی نیز امکان پذیر باشد و انحصار آن از دست دستگاه‌های گران قیمت خارج شود.
• حفظ حریم خصوصی: توسعه دهندگان تلاش کردند تا با رمزنگاری بهتر، موجودی حساب‌ها و جزئیات تراکنش‌های کاربران را تا حد امکان مخفی نگه دارند تا امنیت اطلاعات مالی کاربران در دنیای دیجیتال بهتر حفظ شود.

نگاهی به تاریخچه‌ی پروژه و بنیان‌گذاران آن

تولد هر ارز دیجیتال، داستان جذاب خودش را دارد. شبکه‌ی بیت کوین دایموند در اواخر سال 2017 میلادی به دنیا آمد؛ یعنی دقیقا در دورانی که بازار رمزارزها روزهای بسیار شلوغ و پرهیجانی را سپری می‌کرد. در آن زمان، تب و تاب ایجاد نسخه‌های جدید از بیت کوین بسیار داغ بود و تیم‌های مختلفی تلاش می‌کردند تا با تغییر کدهای اصلی شبکه، نسخه‌ی بهتر، سریع‌تر و ارزان‌تری ارائه دهند. پروژه‌ی BCD نیز در همین فضا و با هدف برطرف کردن ضعف‌های بیت کوین وارد میدان شد.

چه کسانی پشت پرده‌ی شبکه‌ی BCD هستند؟

یکی از ویژگی‌های جالب و البته پرتکرار در دنیای رمزارزها، ناشناس بودن سازندگان آن‌ها است. درست مانند خالق اصلی بیت کوین که هنوز هیچ‌کس هویت واقعی او را نمی‌داند، بنیان‌گذاران پروژه‌ی بیت کوین دایموند نیز ترجیح دادند در سایه‌ی گمنامی باقی بمانند و هویت خود را فاش نکنند.

بر اساس اطلاعات منتشر شده، دو گروه از توسعه‌دهندگان (برنامه‌نویسان و مهندسان نرم‌افزاری که کدهای یک شبکه را می‌نویسند) با نام‌های مستعار تیم اِوی و تیم 007 این شبکه را پایه‌گذاری کردند. برای درک بهتر این موضوع، گروهی از معماران بسیار ماهر را تصور کنید که یک ساختمان پیشرفته و زیبا را طراحی می‌کنند و می‌سازند، اما در روز افتتاحیه، هیچ تابلویی از نام واقعی خود روی دیوار ساختمان نصب نمی‌کنند.

در دنیای بلاک چین، این پنهان کردن هویت معمولا برای حفظ امنیت فردی، جلوگیری از فشارهای قانونی، و همچنین تمرکز دادن توجهات کاربران به خود شبکه به جای اشخاص انجام می‌شود. با این حال، باید به یاد داشته باشیم که ناشناس بودن تیم سازنده‌ی یک ارز دیجیتال، همیشه باعث می‌شود تا سرمایه‌گذاران با احتیاط بیشتری رفتار کنند؛ زیرا در صورت بروز مشکل، شخص مشخصی برای پاسخگویی وجود نخواهد داشت.

بررسی اجمالی سرگذشت و روند قیمتی توکن BCD از ابتدا تاکنون

روند قیمتی پروژه‌ی بیت کوین دایموند، شبیه به یک سفر پر فراز و نشیب در یک ترن هوایی است. این توکن در طول عمر خود روزهای بسیار متفاوتی را تجربه کرده است که می‌توانیم سرگذشت آن را در چند مرحله‌ی کلیدی خلاصه کنیم:

• ورود طوفانی به بازار و توزیع رایگان: در اواخر سال 2017، زمانی که این شبکه راه‌اندازی شد، توسعه‌دهندگان تصمیم گرفتند به تمام کسانی که بیت کوین داشتند، به نسبت 1 به 10 توکن BCD پاداش دهند. یعنی اگر شما 1 بیت کوین در کیف پول خود داشتید، 10 توکن BCD به صورت ایردراپ (توزیع رایگان و هدیه‌ی یک ارز دیجیتال در کیف پول کاربران) دریافت می‌کردید. این شروع جذاب، توجه افراد زیادی را به سمت این شبکه جلب کرد.
• ثبت اوج قیمتی در روزهای طلایی: عرضه‌ی اولیه‌ این ارز مصادف با یک بازار صعودی (شرایطی که در آن قیمت تمام دارایی‌ها به طور مداوم در حال رشد است) بود. به دلیل هیجانات شدید کاربران و جذابیت سرعت بالای تراکنش‌ها، قیمت توکن BCD در همان ماه‌های اول به شدت رشد کرد. در برخی از صرافی‌ها، قیمت این ارز حتی به حوالی 90 تا 100 دلار رسید که اوج قیمتی (بالاترین قیمت ثبت شده در تاریخچه‌ی یک ارز) برای آن محسوب می‌شود.
• زمستان ارزهای دیجیتال و سقوط قیمت: پس از فروکش کردن هیجانات اولیه و ورود بازار به فاز نزولی (دوران رکود و افت مداوم و طولانی‌مدت قیمت‌ها)، توکن BCD نیز مانند بسیاری از پروژه‌های مشابه، ارزش خود را به شدت از دست داد. کاربران متوجه شدند که صرفا داشتن سرعت بالاتر، به تنهایی نمی‌تواند موفقیت یک پروژه را تضمین کند.
• وضعیت فعلی در بازار: امروزه، پس از گذشت چندین سال از زمان عرضه، قیمت بیت کوین دایموند افت بسیار شدیدی را نسبت به روزهای اوج خود تجربه کرده و با قیمتی در حد چند سنت معامله می‌شود. این سرگذشت به ما به عنوان یک دانش‌آموز بازار مالی نشان می‌دهد که در دنیای پرنوسان رمزارزها، هیجانات اولیه‌ی یک پروژه همواره موقتی است و ارزش واقعی در گذر زمان مشخص می‌شود.

شبکه Bitcoin Diamond چگونه کار می‌کند؟

برای اینکه بدانیم شبکه‌ی بیت کوین دایموند دقیقا چطور کار می‌کند، بیایید آن را به یک اداره‌ی پست بزرگ تشبیه کنیم. در این اداره، کارمندان (ماینرها) باید نامه‌ها و بسته‌ها (تراکنش‌ها) را دسته‌بندی کنند و به مقصد برسانند. توسعه‌دهندگان این شبکه، قوانین این اداره‌ی پست را از پایه تغییر دادند تا هم سرعت ارسال نامه‌ها بالا برود و هم حریم خصوصی فرستنده و گیرنده بیشتر رعایت شود. در ادامه، بخش‌های مختلف این سیستم را با زبانی ساده بررسی می‌کنیم.

مکانیزم استخراج (Mining) و نقش الگوریتم X13 در شبکه

همان‌طور که احتمالا می‌دانید، استخراج یا ماینینگ فرآیندی است که در آن کامپیوترها با حل معماهای پیچیده‌ی ریاضی، تراکنش‌ها را تایید کرده و به عنوان دستمزد، سکه‌ی دیجیتال جدید دریافت می‌کنند. در شبکه‌ی اصلی بیت کوین، این معماها به مرور زمان به قدری سخت شده‌اند که امروزه فقط با دستگاه‌های ایسیک (ASIC: کامپیوترهای بسیار قدرتمند، گران‌قیمت و مخصوص استخراج ارز دیجیتال) قابل حل هستند. این موضوع باعث شد تا استخراج بیت کوین به دست شرکت‌های ثروتمند بیفتد و افراد عادی دیگر نتوانند در خانه‌ی خود این کار را انجام دهند.

بیت کوین دایموند برای حل این مشکل، از یک الگوریتم (مجموعه‌ای از قوانین و دستورالعمل‌های ریاضی برای حل مسئله) به نام X13 استفاده کرد. این الگوریتم به گونه‌ای طراحی شده است که در برابر دستگاه‌های غول‌پیکر ای‌سیک مقاومت می‌کند. اما این تغییر چه فایده‌ای دارد؟

• بازگشت قدرت به مردم عادی: با وجود الگوریتم X13، کاربران می‌توانند با استفاده از کارت‌های گرافیک (GPU) معمولی که در بسیاری از کامپیوترهای خانگی پیدا می‌شود، به استخراج شبکه‌ی BCD بپردازند.
• تمرکززدایی واقعی: وقتی افراد بیشتری از سراسر جهان بتوانند به سادگی در فرآیند تایید تراکنش‌ها شرکت کنند، امنیت و کنترل شبکه به یک شخص یا شرکت خاص وابسته نمی‌شود و در دست عموم مردم باقی می‌ماند.

ساختار تراکنش‌ها: حریم خصوصی و امنیت در BCD چگونه تامین می‌شود؟

یکی از ویژگی‌های مهم بلاک چین بیت کوین، شفافیت کامل آن است. یعنی هر کسی می‌تواند ببیند که از یک آدرس مشخص، چه مقدار پول به آدرس دیگری منتقل شده است. این شفافیت مانند یک حساب بانکی شیشه‌ای است که همه می‌توانند موجودی و نقل و انتقالات شما را تماشا کنند!

تیم سازنده‌ی بیت کوین دایموند به این نتیجه رسیدند که بسیاری از کاربران دوست ندارند جزئیات مالی آن‌ها برای تمام دنیا قابل مشاهده باشد. به همین دلیل، ویژگی‌های جدیدی را به ساختار تراکنش‌ها اضافه کردند. آن‌ها با استفاده از تکنیک‌های پیشرفته‌ی رمزنگاری (دانش تبدیل اطلاعات خوانا به کدهای مخفی برای جلوگیری از دسترسی افراد غیرمجاز)، قابلیتی را فراهم کردند تا مقدار مبلغ ارسال شده در هر تراکنش، از دید عموم پنهان بماند. به این ترتیب، با اینکه انجام شدن تراکنش به صورت امن در سیستم ثبت می‌شود، اما مقدار پولی که جابجا شده است، فقط در پاکت نامه‌ای در بسته، برای فرستنده و گیرنده قابل مشاهده خواهد بود.

کاربردهای واقعی توکن BCD در اکوسیستم ارزهای دیجیتال

با وجود تمام این تغییرات فنی جذاب، سوال مهم این است که توکن BCD در دنیای واقعی به چه دردی می‌خورد؟ اکوسیستم (فضای کلی بازار و شبکه‌ی مرتبط کاربران، پروژه‌ها و شرکت‌ها) ارزهای دیجیتال به سرعت در حال رشد است و بیت کوین دایموند تلاش می‌کند نقش یک پول نقد دیجیتال، سریع و کاربردی را بازی کند. استفاده‌های اصلی این ارز شامل موارد زیر است:

• پرداخت‌های خرد و روزمره: به دلیل افزایش ظرفیت بلاک‌ها در این شبکه، شبکه‌ی BCD می‌تواند تراکنش‌های بسیار بیشتری را در زمان کمتری تایید کند. این سرعت بالا در کنار کارمزد بسیار پایین، این ارز را برای خریدهای کوچک و روزمره (مانند پرداخت هزینه‌ی یک فنجان قهوه یا خرید اینترنتی لباس) بسیار مناسب‌تر از بیت کوین می‌کند.
• انتقال پول بین‌المللی با کمترین هزینه: اگر بخواهید پولی را برای خانواده‌ی خود در کشور دیگری بفرستید، سیستم‌های سنتی بانکی هم زمان‌بر هستند و هم کارمزد بالایی از شما کسر می‌کنند. شبکه‌ی بیت کوین دایموند به شما اجازه می‌دهد سرمایه‌ی خود را در عرض چند دقیقه و با هزینه‌ای ناچیز به هر نقطه‌ای از کره‌ی زمین منتقل کنید.
• هدایای دیجیتال و خیریه: به دلیل هزینه‌ی پایین نقل و انتقال، بسیاری از طرفداران این پروژه می‌توانند از آن برای ارسال کمک‌های مالی کوچک به خیریه‌ها یا پاداش دادن به تولیدکنندگان محتوا در فضای مجازی استفاده کنند.

مقایسه جامع بیت کوین (BTC) با بیت کوین دایموند (BCD)

برای درک بهتر جایگاه بیت کوین دایموند، بهترین کار این است که آن را با برادر بزرگ‌تر و معروف‌تر خود یعنی بیت کوین مقایسه کنیم. تصور کنید بیت کوین یک ماشین کلاسیک، بسیار ارزشمند و مستحکم است، اما سرعت پایینی دارد و مصرف سوخت آن بالاست. در مقابل، بیت کوین دایموند مانند نسخه‌ی ارتقا یافته و اسپرت همان ماشین است که موتور آن برای سرعت بیشتر و مصرف کمتر تغییر کرده است، اما هنوز اعتبار و شهرت مدل کلاسیک را ندارد. بیایید این دو شبکه‌ی بلاک چینی را در کنار هم قرار دهیم.

تراکنش‌های این دو شبکه چه شباهت‌هایی با یکدیگر دارند؟

از آنجایی که بیت کوین دایموند یک انشعاب از کدهای اصلی بیت کوین است، این دو شبکه دارای دی ان ای (DNA) مشترک هستند. مهم‌ترین شباهت‌های آن‌ها عبارتند از:

• ساختار غیرمتمرکز: هر دو شبکه کاملا غیرمتمرکز (سیستمی که توسط هیچ شخص، شرکت یا دولت مرکزی کنترل نمی‌شود) هستند. این یعنی هیچ نهاد یا بانکی نمی‌تواند حساب شما را در این دو شبکه مسدود کند و خود کاربران کنترل دارایی‌هایشان را در دست دارند.
• نیاز به استخراج‌کنندگان: هر دو سیستم برای تایید تراکنش‌ها و تامین امنیت شبکه‌ی خود به ماینرها وابسته هستند و بدون حضور آن‌ها، شبکه‌ها از کار می‌افتند.
• تاریخچه‌ی مشترک: اگر شما تا پیش از جدا شدن این دو مسیر در اواخر سال 2017، در شبکه‌ی بیت کوین تراکنشی انجام داده باشید، دقیقا همان سابقه در دفتر کل شبکه‌ی بیت کوین دایموند نیز ثبت شده است. این دو مسیر تا یک نقطه‌ی مشخص، تاریخچه‌ی کاملا یکسانی دارند.

بررسی تفاوت‌های کلیدی

با وجود شباهت‌های پایه‌ای، توسعه‌دهندگان بیت کوین دایموند تغییرات بنیادینی ایجاد کردند تا شبکه‌ی آن‌ها برای استفاده‌ی روزمره مناسب‌تر باشد. تفاوت‌های اصلی این دو ارز در موارد زیر خلاصه می‌شود:

• حجم بلاک (ظرفیت ذخیره‌ی اطلاعات): اندازه‌ی هر بلاک در بیت کوین فقط 1 مگابایت است، در حالی که این مقدار در بیت کوین دایموند به 8 مگابایت افزایش یافته است. مانند این است که یک وانت باربری کوچک را با یک کامیون بزرگ جایگزین کرده باشید؛ کامیون می‌تواند بسته‌های (تراکنش‌های) بسیار بیشتری را در یک بار حرکت جابجا کند.
• سرعت پردازش و کارمزد: به دلیل بزرگتر بودن حجم بلاک‌ها در شبکه‌ی BCD، ترافیک کمتری ایجاد می‌شود. در نتیجه، تراکنش‌ها بسیار سریع‌تر تایید می‌شوند و کارمزد (هزینه‌ای که بابت انتقال وجه به شبکه‌ی ماینرها پرداخت می‌کنید) به شدت پایین‌تر از بیت کوین است.
• سقف عرضه (حداکثر تعداد سکه‌های قابل تولید): خالق بیت کوین، سقف عرضه‌ی این ارز را روی 21 میلیون واحد تنظیم کرد تا کمیاب باقی بماند. اما تیم پروژه‌ی BCD این عدد را دقیقا ده برابر کرد. سقف عرضه‌ی بیت کوین دایموند 210 میلیون سکه است. هدف از این کار، کاهش قیمت هر واحد سکه بود تا خریدهای کوچک با آن راحت‌تر انجام شود (استفاده از اعداد صحیح به جای اعشارهای طولانی و گیج‌کننده).
• حریم خصوصی: تراکنش‌های خرید و فروش بیت کوین کاملا شفاف هستند، اما بیت کوین دایموند از ابزارهای رمزنگاری پیشرفته‌ای استفاده می‌کند تا مبلغ ارسالی در تراکنش‌ها را از دید عموم مخفی نگه دارد و حریم خصوصی مالی کاربران را بهتر حفظ کند.

جدول مقایسه سریع تفاوت‌های فنی BTC و BCD

برای مرور سریع‌تر مفاهیمی که با هم یاد گرفتیم، می‌توانید نگاهی به جدول زیر بیندازید. این جدول تفاوت‌های فنی این دو شبکه‌ی ارز دیجیتال را به صورت خلاصه نشان می‌دهد:

ویژگی فنی	بیت کوین اصلی (BTC)	بیت کوین دایموند (BCD)
سقف عرضه (تعداد کل سکه‌ها)	21 میلیون واحد	210 میلیون واحد
حجم هر بلاک اطلاعاتی	1 مگابایت	8 مگابایت
دستگاه مورد نیاز برای استخراج	دستگاه‌های تخصصی و گران‌قیمت (ASIC)	کارت‌های گرافیک کامپیوتر (GPU)
سرعت تایید تراکنش‌ها	پایین (محدود به چند تراکنش در ثانیه)	بالا (پردازش حجم زیادی از تراکنش‌ها)
هزینه‌ی کارمزد شبکه	بالا (به‌ویژه در زمان شلوغی بازار)	بسیار پایین و اقتصادی
وضعیت حریم خصوصی	کاملا شفاف و قابل پیگیری برای همه	رمزنگاری شده برای حفظ حریم شخصی

راهنمای نگهداری و معامله توکن BCD

حالا که با زیر و بم شبکه‌ی بیت کوین دایموند آشنا شدیم، نوبت به بخش عملی ماجرا می‌رسد. ورود به دنیای رمزارزها درست مانند ورود به یک کشور جدید است؛ شما برای نگهداری پول‌های خود به یک گاوصندوق امن و برای تبدیل پول‌هایتان به یک صرافی معتبر نیاز دارید. در این بخش، بهترین ابزارها برای خرید و نگهداری توکن BCD را به سادگی بررسی می‌کنیم.

معرفی معتبرترین و امن‌ترین کیف پول‌ها برای نگهداری بیت کوین دایموند

اولین قدم برای خرید هر ارز دیجیتالی، داشتن یک کیف پول دیجیتال (Digital Wallet: یک نرم افزار یا دستگاه فیزیکی برای ذخیره، دریافت و ارسال رمزارزها به صورت امن) است. کیف پول‌ها به طور کلی به دو دسته‌ی اصلی تقسیم می‌شوند:

• کیف پول‌های سخت افزاری (امن‌ترین گزینه): این نوع کیف پول‌ها شبیه به یک فلش مموری هستند که کلیدهای امنیتی دارایی شما را به صورت آفلاین و دور از دسترس هکرها نگه می‌دارند. اگر قصد دارید مبلغ زیادی روی بیت کوین دایموند سرمایه‌گذاری کنید، کیف پول‌های معروفی مانند لجر (Ledger) و ترزور (Trezor) بهترین و امن‌ترین خانه‌ی دیجیتال برای دارایی‌های شما محسوب می‌شوند.
• کیف پول‌های نرم افزاری (رایگان و در دسترس): این کیف پول‌ها به صورت اپلیکیشن روی گوشی موبایل یا کامپیوتر شما نصب می‌شوند. استفاده از آن‌ها بسیار آسان است و برای نگهداری مبالغ کمتر یا انجام معاملات روزمره گزینه‌ی عالی و محبوبی هستند. کیف پول تراست ولت (Trust Wallet) و همچنین کیف پول اتمیک (Atomic Wallet) از شناخته شده ترین گزینه‌هایی هستند که از شبکه‌ی BCD پشتیبانی می‌کنند.

از کدام صرافی‌های ارز دیجیتال می‌توان BCD خرید؟

صرافی ارز دیجیتال (Cryptocurrency Exchange: یک بازار آنلاین که در آن افراد می‌توانند پول رایج خود را به رمزارز تبدیل کنند یا رمزارزهای خود را با یکدیگر معامله کنند) مکانی است که باید برای خرید توکن‌های خود به آن مراجعه کنید. توکن BCD به دلیل سابقه‌ی طولانی در بازار، در بسیاری از صرافی‌های شناخته شده‌ی بین المللی مانند بایننس (Binance)، گیت آی او (Gate.io) و کوکوین (KuCoin) برای خرید و فروش در دسترس است.

اما یک نکته‌ی بسیار مهم برای ما کاربران ایرانی وجود دارد. استفاده از صرافی‌های خارجی به دلیل تحریم‌های بین المللی، همیشه با خطر مسدود شدن حساب و از دست رفتن سرمایه‌ی شما همراه است. برای یک کاربر ایرانی که می‌خواهد بدون استرس قطعی اینترنت یا تغییر آی پی (IP: آدرسی که موقعیت جغرافیایی و دستگاه شما را در شبکه‌ی اینترنت مشخص می‌کند) معامله کند، استفاده از پلتفرم‌های ایرانی گزینه‌ی منطقی‌تری است.

همان‌طور که هر سکه دو رو دارد، پروژه‌ی بیت کوین دایموند نیز از نگاه فعالان بازار رمزارز، دارای نقاط قوت و ضعف مختص به خود است. اکنون که با جنبه‌های فنی و کاربردهای این شبکه‌ی دیجیتال آشنا شدیم، زمان آن رسیده است که عینک خوش‌بینی را کنار بگذاریم و با نگاهی واقع‌بینانه، آینده‌ی این ارز را بررسی کنیم. در این بخش، نظرات موافقان و مخالفان را در کفه‌ی ترازو قرار می‌دهیم تا دیدگاه جامع‌تری برای تصمیم‌گیری داشته باشید.

نقطه نظرات منتقدان در مقابل دلایل طرفداران پروژه

در دنیای رمزارزها، بحث و تبادل نظر میان کارشناسان همیشه داغ است. بیت کوین دایموند نیز از این قاعده مستثنی نیست و گروه‌های مختلفی درباره‌ی ارزش واقعی آن اظهار نظر کرده‌اند:

• دلایل طرفداران و حامیان: موافقان این پروژه بر این باورند که بیت کوین دایموند دقیقا همان چیزی است که بیت کوین در ابتدا قرار بود باشد؛ یعنی یک پول الکترونیکی سریع، ارزان و در دسترس برای همه. آن‌ها به کارمزدهای نزدیک به صفر، سرعت بالای پردازش اطلاعات و همچنین امکان استخراج با کارت‌های گرافیک معمولی اشاره می‌کنند و معتقدند این ویژگی‌ها، کاربرد این توکن را در زندگی روزمره‌ی افراد به شدت افزایش می‌دهد.
• نقطه نظرات منتقدان سخت‌گیر: در سمت مقابل، کارشناسان بدبین و منتقدان جدی حضور دارند. بزرگترین نقد آن‌ها این است که پروژه‌های هارد فورک، نوآوری بنیادین و جدیدی ندارند و صرفا از اعتبار و نام بزرگ شبکه‌ی اصلی برای جذب سرمایه و دیده شدن در بازار استفاده کرده‌اند. درست مانند یک شرکت ناشناخته که برای فروش بهتر محصولاتش، نام خود را بسیار شبیه به یک برند مشهور و جهانی انتخاب می‌کند. علاوه بر این، منتقدان به ناشناس بودن تیم توسعه‌دهنده اشاره می‌کنند و باور دارند که به دلیل حضور تعداد بسیار کمتری از ماینرها در شبکه‌ی BCD، امنیت آن هرگز به پای امنیت بی‌نظیر شبکه‌ی اصلی بیت کوین نخواهد رسید.

آیا سرمایه‌گذاری روی توکن‌های هارد فورک منطقی است؟

تصمیم‌گیری برای خرید توکن‌هایی که در نتیجه‌ی انشعاب از یک شبکه‌ی دیگر متولد شده‌اند، نیازمند احتیاط فراوانی است. معمولا زمانی که یک هارد فورک جدید به بازار معرفی می‌شود، فضای معاملات دچار یک هایپ (Hype: هیجان کاذب و افزایش موقتی قیمت به دلیل اخبار و شایعات داغ) می‌شود. در این دوران، بسیاری از کاربران تازه‌کار به دلیل فومو (FOMO: ترس از دست دادن فرصت سودآوری که باعث خریدهای عجولانه و احساسی می‌شود) وارد بازار شده و این توکن‌ها را در قیمت‌های بسیار بالا می‌خرند.

اما تاریخچه‌ی بازار دارایی‌های دیجیتال نشان داده است که پس از فروکش کردن این هیجانات اولیه، ارزش بسیاری از این پروژه‌ها افت شدیدی را تجربه می‌کند. بنابراین، اگر قصد دارید بخشی از پول خود را روی پروژه‌های هارد فورک مانند بیت کوین دایموند سرمایه‌گذاری کنید، به‌عنوان یک استراتژیست محتوا به شما پیشنهاد می‌کنم به نکات آموزشی زیر توجه داشته باشید:

• مدیریت ریسک هوشمندانه: توکن‌های فورک شده دارایی‌های پرریسکی محسوب می‌شوند. هرگز نباید تمام یا بخش بزرگی از سرمایه‌ی خود را به خرید چنین پروژه‌هایی اختصاص دهید.
• تنوع‌بخشی به سبد سرمایه-Diversification: تنوع بخشی یعنی پخش کردن سرمایه در بازارهای مختلف یا پروژه‌های متنوع برای کاهش خطر از دست رفتن کل پول. همیشه این دسته از ارزها را به عنوان بخش بسیار کوچکی از سبد دارایی خود در نظر بگیرید و هسته‌ی اصلی سرمایه‌گذاری خود را روی پروژه‌های قدرتمندتر و با اصالتِ بیشتر بنا کنید.

در نهایت، این توکن‌ها را نباید به عنوان یک ذخیره‌ی ارزش امن و طولانی‌مدت (مانند طلای دیجیتال) در نظر گرفت؛ بلکه استفاده از آن‌ها بیشتر برای نوسان‌گیری و معامله‌گری‌های کوتاه‌مدت در زمان‌های خاص بازار منطقی به نظر می‌رسد.

منابع:

Coins.ph

Jimmysong.Medium.com

Bitget