عرضه در گردش (Circulating Supply) چیست؟ بررسی مفاهیم و تاثیر بر قیمت رمزارزها

در این مقاله از کیف پول من، این لایه پنهان از تحلیل فاندامنتال یعنی Circulating Supply را بررسی می‌کنیم تا نشان دهیم چرا تعداد سکه‌های در دسترس و در حال معامله، قطب‌نمای واقعی برای سنجش ارزش یک ارز دیجیتال است. در ادامه، مرزهای مشخص و تفاوت‌های تکنیکال میان عرضه در گردش، عرضه کل و حداکثر عرضه را شفاف می‌کنیم و به بررسی تاثیر مستقیم عواملی نظیر توکن‌سوزی و فرآیند استخراج بر میزان کمیابی یک دارایی می‌پردازیم. با مطالعه این مطلب، یاد می‌گیرید که چگونه داده‌های خام صرافی‌ها و مرورگرهای بلاک‌چین را به درستی تفسیر کرده و تصمیمات سرمایه‌گذاری خود را بر مبنای ارزش ذاتی پروژه‌ها تنظیم کنید، نه قیمت‌های ظاهرا ارزان و گمراه‌کننده.

عرضه در گردش (Circulating Supply) چیست؟

عرضه در گردش یا Circulating Supply به زبان ساده، تعداد سکه یا توکن‌هایی از یک ارز دیجیتال است که در حال حاضر تولید شده، در بازار وجود دارد و مردم به راحتی می‌توانند آن‌ها را خرید و فروش کنند. برای درک بهتر این موضوع، معدن طلایی را تصور کنید. تمام طلایی که درون این معدن وجود دارد، نشان‌دهنده‌ی کل ظرفیت آن است. اما طلایی که استخراج شده، به شکل شمش یا سکه درآمده و الان در بازار دست‌به‌دست می‌شود، همان عرضه‌ی در گردش است.

در دنیای رمزارزها هم دقیقا همین اتفاق می‌افتد؛ پروژه‌ی مورد نظر ممکن است برنامه‌ای برای تولید میلیون‌ها توکن داشته باشد، اما فقط بخشی از آن‌ها هم‌اکنون آزاد شده و در کیف پول‌های مردم یا صرافی‌ها در حال گردش است. بنابراین، سکه‌هایی که در قراردادهای هوشمند قفل شده‌اند، یا توکن‌هایی که تیم سازنده‌ی پروژه برای آینده رزرو کرده است، جزو این آمار حساب نمی‌شوند، زیرا در حال حاضر هیچ‌کس نمی‌تواند آن‌ها را در بازار معامله کند.

چرا توجه به تعداد سکه‌های در حال گردش ضروری است؟

شاید این سوال برای شما پیش بیاید که چرا اصلا قبل از خرید یک ارز دیجیتال باید به این عدد توجه کنیم؟ پاسخ در یک مفهوم بسیار مهم به نام ارزش بازار یا مارکت کپ (Market Cap - کل پولی که در یک ارز دیجیتال سرمایه‌گذاری شده است) نهفته است.

بسیاری از سرمایه‌گذاران مبتدی وقتی می‌بینند قیمت یک توکن بسیار پایین است، با خودشان فکر می‌کنند که اگر این دارایی فقط به یک دلار برسد، سود عظیمی خواهند کرد. اما آن‌ها یک متغیر بسیار مهم یعنی تعداد سکه‌های در حال گردش را فراموش کرده‌اند. تعداد سکه‌های در حال گردش به دلایل زیر اهمیت بالایی دارد:

• تاثیر مستقیم روی قیمت: هرچه تعداد توکن‌های در حال گردش یک پروژه‌ی رمزارزی بیشتر باشد، قیمت هر واحد از آن توکن کمتر به نظر می‌رسد، حتی اگر پول بسیار زیادی وارد آن پروژه شده باشد. بنابراین قیمت ارزان همیشه نشانه‌ی فرصت رشد نیست.
• سنجش واقعی ارزش: با بررسی عرضه‌ی در گردش، متوجه می‌شویم که آیا قیمت فعلی یک دارایی منطقی است یا خیر. این کار به شما کمک می‌کند تا در تله‌ی توکن‌های ارزان اما بی‌ارزش گرفتار نشوید و بتوانید پروژه‌ها را به درستی با یکدیگر مقایسه کنید.
• پیش‌بینی تورم توکنی: اگر یک پروژه‌ی رمزارزی به طور مداوم و با سرعت بالا سکه‌های جدیدی به بازار تزریق کند، عرضه‌ی در گردش افزایش می‌یابد. این کار دقیقا مانند چاپ پول توسط دولت‌ها است که می‌تواند باعث کاهش قیمت توکن‌ها و افت ارزش سرمایه‌ی شما در طول زمان شود.

مقایسه انواع عرضه در بازار رمزارزها

وقتی اطلاعات یک ارز دیجیتال را در سایت‌های تحلیل بازار بررسی می‌کنید، معمولا با سه عدد مختلف در بخش عرضه‌ی سکه‌ها مواجه می‌شوید. درک تفاوت این سه مفهوم برای یک سرمایه‌گذاری هوشمندانه بسیار مهم است. بیایید این سه اصطلاح را مانند تکه‌های یک پازل در کنار هم قرار دهیم تا تصویر کاملی از وضعیت سکه‌های یک پروژه‌ی رمزارزی به دست آوریم.

عرضه در گردش (Circulating Supply)

همان‌طور که در بخش قبل یاد گرفتیم، عرضه‌ی در گردش نشان‌دهنده‌ی تعداد سکه‌هایی است که همین الان در بازار وجود دارند و توسط مردم در حال خرید و فروش هستند. این عدد، واقعی‌ترین معیار برای سنجش وضعیت فعلی بازار یک رمزارز است. این سکه‌ها در کیف پول‌های کاربران، صرافی‌ها و پلتفرم‌های معاملاتی در حال گردش هستند و مستقیما روی قیمت روزانه‌ی آن ارز تاثیر می‌گذارند.

عرضه کل (Total Supply)

عرضه‌ی کل شامل تمام سکه‌هایی است که تا این لحظه تولید و استخراج شده‌اند. اما یک تفاوت بزرگ با عرضه‌ی در گردش دارد؛ عرضه‌ی کل هم شامل سکه‌های در حال معامله (عرضه‌ی در گردش) می‌شود و هم سکه‌هایی که تولید شده‌اند اما هنوز وارد بازار آزاد نشده‌اند.

برای مثال، ممکن است تیم سازنده‌ی یک پروژه، بخشی از توکن‌های جدید را برای پرداخت هزینه‌های آینده یا پاداش دادن به تیم توسعه‌دهنده، در قراردادهای هوشمند (Smart Contracts - برنامه‌های خودکار روی شبکه‌ی بلاک‌چین که بدون نیاز به واسطه و انسان اجرا می‌شوند) قفل کرده باشد. این سکه‌های قفل شده در محاسبه‌ی عرضه‌ی کل حساب می‌شوند، اما چون در حال حاضر کسی نمی‌تواند آن‌ها را در بازار بخرد یا بفروشد، جزو عرضه‌ی در گردش به شمار نمی‌آیند.

همچنین اگر سازندگان پروژه‌ی رمزارزی تصمیم بگیرند بخشی از توکن‌ها را برای همیشه از بین ببرند تا دارایی کاربران کمیاب‌تر و ارزشمندتر شود که به این کار توکن‌ سوزی (Coin Burn - فرآیند ارسال عمدی توکن‌ها به یک آدرس غیرقابل دسترس برای خارج کردن همیشگی آن‌ها از چرخه‌ی بازار) می‌گویند، این توکن‌های سوخته از مقدار عرضه‌ی کل کسر می‌شوند.

حداکثر عرضه (Max Supply)

حداکثر عرضه، نشان‌دهنده‌ی نهایت تعداد سکه‌هایی است که یک ارز دیجیتال می‌تواند در تمام طول عمر خود داشته باشد. این عدد از همان روز اول در کدهای پایه‌ای شبکه‌ی آن ارز تعیین می‌شود و معمولا غیرقابل تغییر است.

معروف‌ترین مثال برای این مورد، بیت‌کوین است. کدهای شبکه‌ی بیت‌کوین طوری برنامه‌ریزی شده‌اند که در نهایت فقط 21 میلیون واحد از آن تولید خواهد شد. این یعنی حداکثر عرضه‌ی بیت‌کوین 21 میلیون است و هرگز حتی یک ساتوشی (Satoshi - کوچک‌ترین واحد سازنده‌ی بیت‌کوین) بیشتر از این مقدار به وجود نخواهد آمد.

البته باید بدانید که همه‌ی ارزهای دیجیتال دارای برنامه‌ای برای توقف تولید نیستند. برخی از پروژه‌ها مانند اتریوم، در کدهای خود سقفی برای تولید توکن تعیین نکرده‌اند و این یعنی حداکثر عرضه‌ی آن‌ها نامحدود است و می‌تواند با گذشت زمان به صورت مداوم تولید شود. برای درک سریع‌تر و بهتر تفاوت این سه مفهوم، می‌توانید جدول مقایسه‌ای زیر را بررسی کنید:

مفهوم	تعریف ساده	مثال در دنیای واقعی
عرضه در گردش	سکه‌هایی که همین الان در بازار هستند و معامله می‌شوند.	پول‌های نقد موجود در جیب مردم و صندوق مغازه‌ها.
عرضه کل	کل سکه‌های تولید شده (چه در بازار، چه قفل شده) منهای سکه‌های سوخته.	کل اسکناس‌های چاپ شده (در دست مردم + قفل شده در خزانه‌ی بانک مرکزی).
حداکثر عرضه	نهایت تعداد سکه‌ای که تا ابد می‌تواند در این شبکه وجود داشته باشد.	سقف قانونی چاپ اسکناس که یک دولت اجازه دارد در کل تاریخ خود چاپ کند.

چه عواملی باعث تغییر در میزان Circulating Supply می‌شوند؟

تعداد سکه‌های در حال گردش یک ارز دیجیتال، یک عدد ثابت و همیشگی نیست. این عدد مانند موجودی یک انبار بزرگ است که دائما کالا به آن وارد یا از آن خارج می‌شود. اتفاقات مختلفی در دنیای رمزارزها رخ می‌دهد که می‌تواند باعث افزایش یا کاهش عرضه‌ی در گردش شود. درک این عوامل به شما کمک می‌کند تا رفتار قیمت ارزهای دیجیتال را بهتر تحلیل کنید. بیایید با سه عامل اصلی این تغییرات آشنا شویم.

استخراج (Mining) و فرآیند تولید توکن‌های جدید

رایج‌ترین راه برای افزایش عرضه‌ی در گردش، تولید سکه‌های جدید و تزریق آن‌ها به بازار است. در پروژه‌هایی مانند بیت‌کوین، این کار از طریق استخراج ارز دیجیتال (Mining - استفاده از توان کامپیوتری برای تایید تراکنش‌ها و حفظ امنیت شبکه) انجام می‌شود. افرادی که این دستگاه‌های پردازشی را روشن نگه می‌دارند، به عنوان پاداش کار خود، سکه‌های جدیدی دریافت می‌کنند. به محض اینکه این استخراج‌کنندگان سکه‌های جدید را برای فروش به صرافی‌ها منتقل کنند، این توکن‌ها به عرضه‌ی در گردش اضافه می‌شوند.

در شبکه‌های جدیدتر، فرآیند مشابهی به نام سهام‌گذاری (Staking - قفل کردن موقت دارایی در شبکه برای کمک به امنیت آن و دریافت پاداش) وجود دارد که در آن نیز به مرور زمان، توکن‌های جدید تولید شده و به عرضه‌ی در گردش اضافه می‌شوند. این فرآیند دقیقا مانند زمانی است که بانک مرکزی یک کشور پول جدیدی چاپ می‌کند و آن را به دست مردم می‌رساند.

توکن‌سوزی (Coin Burn) و تاثیر آن بر کمیابی رمزارز

همان‌طور که تولید سکه‌ی جدید باعث افزایش عرضه‌ی در گردش می‌شود، فرآیند توکن‌سوزی باعث کاهش آن می‌گردد. توکن‌ سوزی به این معنا است که سازندگان یک پروژه‌ی رمزارزی، بخشی از سکه‌های موجود را به یک آدرس کیف پول نامعتبر و غیرقابل دسترس می‌فرستند. از آنجایی که هیچ‌کس کلید ورود به این کیف پول را ندارد، این سکه‌ها برای همیشه از چرخه‌ی بازار خارج می‌شوند.

اما چرا پروژه‌ها باید دارایی خود را نابود کنند؟ هدف اصلی این کار، ایجاد کمیابی است. فرض کنید شرکتی تصمیم می‌گیرد بخشی از سهام خود را از بازار بخرد و آن‌ها را باطل کند. حالا تعداد سهام موجود کمتر شده است و اگر تقاضا برای خرید همچنان بالا باشد، ارزش هر سهم افزایش می‌یابد. توکن‌سوزی نیز با همین منطق انجام می‌شود تا ارزش سکه‌های باقی‌مانده در دست سرمایه‌گذاران حفظ شود یا افزایش یابد.

قفل شدن سرمایه و از دست رفتن دائمی دسترسی به کیف پول‌ها

عامل سوم که باعث کاهش عرضه‌ی در گردش می‌شود، خارج شدن سکه‌ها از چرخه‌ی خرید و فروش است. این اتفاق معمولا به دو شکل رخ می‌دهد:

• خروج برنامه‌ریزی شده و موقت: بسیاری از پروژه‌ها برای جلوگیری از افت شدید قیمت، سکه‌های متعلق به تیم سازنده یا سرمایه‌گذاران اولیه را در یک دوره‌ی آزادسازی (Vesting Period - یک برنامه‌ی زمانی خودکار که اجازه می‌دهد سکه‌ها به صورت قطره‌چکانی و در طول چند ماه یا چند سال آزاد شوند) قفل می‌کنند. تا زمانی که این توکن‌ها قفل هستند، امکان معامله‌ی آن‌ها وجود ندارد و از آمار عرضه‌ی در گردش کسر می‌شوند.
• خروج تصادفی و همیشگی: در دنیای ارزهای دیجیتال، شما بانکدار خودتان هستید. اگر فردی کلید خصوصی (Private Key - مجموعه‌ای از حروف و اعداد که مانند رمز گاوصندوق، تنها راه دسترسی به کیف پول است) خود را گم کند، سکه‌های درون آن کیف پول برای همیشه غیرقابل دسترس می‌شوند.

نکته‌ی بسیار مهم این است که سایت‌های تحلیلی نمی‌توانند تشخیص دهند کدام کیف پول‌ها به صورت تصادفی رمزشان گم شده است. بنابراین، با وجود اینکه این سکه‌های گمشده عملا دیگر در گردش نیستند، اما معمولا در آمار عرضه‌ی در گردش سایت‌ها همچنان محاسبه می‌شوند. به همین دلیل، عرضه‌ی در گردش واقعی بیت‌کوین و بسیاری از ارزهای دیگر، در واقعیت کمتر از عددی است که در سایت‌ها مشاهده می‌کنید.

تاثیر عرضه در گردش بر قیمت و ارزش بازار (Market Cap)

اکنون که با مفهوم عرضه‌ی در گردش آشنا شدیم، زمان آن رسیده است که ببینیم این عدد چگونه در دنیای واقعی روی پول شما تاثیر می‌گذارد. ارتباط عمیق و ناگسستنی میان عرضه‌ی در گردش، قیمت روزانه و ارزش بازار وجود دارد. قیمت یک ارز دیجیتال به تنهایی هیچ اطلاعات مفیدی درباره‌ی وضعیت واقعی آن پروژه به ما نمی‌دهد. برای اینکه بدانیم یک رمزارز چقدر بزرگ، معتبر یا ارزشمند است، باید قیمت را در کنار تعداد سکه‌های موجود بررسی کنیم. این ترکیب، قدرت واقعی یک پروژه را به ما نشان می‌دهد.

چرا نباید فریب قیمت بسیار پایین یک توکن را خورد؟

در بازار ارزهای دیجیتال، یک تله‌ی روان‌شناختی بزرگ برای سرمایه‌گذاران تازه‌کار وجود دارد؛ تله‌ی توکن‌های بسیار ارزان. حتما تا به حال رمزارزهایی را دیده‌اید که قیمت آن‌ها کمتر از یک پنی (Penny - کوچک‌ترین واحد پول آمریکا، معادل یک صدم دلار) یا حتی دارای چند صفر بعد از اعشار است. بسیاری از افراد با دیدن این قیمت‌های پایین وسوسه می‌شوند و با خود می‌گویند: اگر من میلیون‌ها واحد از این توکن را با پول کمی بخرم و قیمت آن فقط به یک دلار برسد، من یک میلیونر خواهم شد!

اما در بیشتر مواقع، این یک رویای کاملا دست‌نیافتنی است. دلیل این موضوع، تعداد بی‌نهایت زیاد سکه‌های در حال گردش این نوع پروژه‌ها است. فرض کنید عرضه‌ی در گردش یک توکن هزار میلیارد واحد باشد. اگر قرار باشد قیمت هر واحد از این توکن به یک دلار برسد، به این معنی است که ارزش کل آن پروژه باید به هزار میلیارد دلار برسد! برای درک بزرگی این عدد، باید بدانید که این مبلغ از ارزش بسیاری از بزرگ‌ترین شرکت‌های بین‌المللی نیز بیشتر است و تزریق چنین پولی به یک پروژه‌ی کوچک منطقی نیست.

بنابراین، قیمت بسیار پایین یک رمزارز لزوما به معنای ارزان بودن آن یا داشتن پتانسیل رشد بالا نیست، بلکه معمولا فقط نشان‌دهنده‌ی این است که تعداد سکه‌های آن پروژه به شدت زیاد است. شما برای بررسی پتانسیل رشد، نباید صرفا به قیمت نگاه کنید، بلکه باید ارزش کل پروژه را در بازار بسنجید.

فرمول محاسبه ارزش بازار بر اساس سکه‌های در گردش

برای اینکه ارزش واقعی پروژه‌ها را به درستی ارزیابی کنید، باید از یک فرمول ریاضی بسیار ساده اما کلیدی استفاده کنید. این فرمول به شما ارزش بازار پروژه‌ی مورد نظر را می‌دهد و به شما می‌گوید که در حال حاضر، ارزش تمام سکه‌هایی که در دست مردم قرار دارد دقیقا چقدر است. محاسبه‌ی ارزش بازار به این شکل انجام می‌شود:

ارزش بازار = قیمت فعلی هر توکن × عرضه‌ی در گردش

برای درک بهتر این فرمول، بیایید دو ارز دیجیتال فرضی را با هم مقایسه کنیم:

• پروژه‌ی الف: قیمت هر توکن 100 دلار است و عرضه‌ی در گردش آن فقط 1 میلیون سکه است. با ضرب این دو عدد، متوجه می‌شویم ارزش بازار این پروژه 100 میلیون دلار است.
• پروژه‌ی ب: قیمت هر توکن تنها 1 دلار است و عرضه‌ی در گردش آن 100 میلیون سکه است. با استفاده از فرمول، می‌بینیم ارزش بازار این پروژه نیز دقیقا 100 میلیون دلار است.

همان‌طور که مشاهده می‌کنید، با وجود اینکه قیمت پروژه‌ی الف صد برابر گران‌تر از پروژه‌ی ب است، اما ارزش کل هر دو پروژه در بازار دقیقا با هم برابر است. این فرمول به ما یادآوری می‌کند که برای مقایسه‌ی دو ارز دیجیتال، هرگز نباید فقط قیمت آن‌ها را روی تابلوی صرافی‌ها مقایسه کنیم. همیشه پیش از سرمایه‌گذاری از خود بپرسید: قیمت این توکن ضرب در تعداد سکه‌های موجود آن، چه عددی را نشان می‌دهد؟ این عدد، همان ارزش واقعی دارایی شماست.

بررسی مزایا و معایب رمزارزهایی با عرضه در گردش بالا

وقتی با پروژه‌ای روبرو می‌شویم که تعداد سکه‌های در حال گردش آن بسیار زیاد است (مثلا چند میلیارد یا چند تریلیون توکن)، اولین سوالی که در ذهن شکل می‌گیرد این است که آیا این یک ویژگی خوب است یا بد؟ پاسخ به این سوال کاملا سیاه یا سفید نیست. تعداد بالای سکه‌ها ویژگی‌های خاصی به یک پروژه‌ی رمزارزی می‌دهد که هم می‌تواند به نفع سرمایه‌گذاران باشد و هم می‌تواند جلوی رشدهای عجیب و غریب را بگیرد. بیایید این دو روی سکه را با هم بررسی کنیم.

جنبه‌های مثبت: نقدینگی بیشتر و کاهش خطرات دستکاری بازار

عرضه‌ی در گردش بالا، مانند یک بازار بزرگ و پر رفت‌ و‌ آمد است. در چنین بازاری، همیشه خریدار و فروشنده وجود دارد. این ویژگی دو مزیت بسیار مهم برای سرمایه‌گذاران ایجاد می‌کند:

• افزایش نقدینگی: یکی از مهم‌ترین مفاهیم بازارهای مالی، نقدینگی (Liquidity - سرعت و راحتی تبدیل یک دارایی به پول نقد بدون اینکه قیمت آن افت شدیدی کند) است. وقتی تعداد توکن‌های در گردش زیاد باشد، خرید و فروش آن‌ها بسیار راحت‌تر است. شما می‌توانید هر زمان که اراده کردید، توکن‌های خود را بفروشید، زیرا همیشه افراد زیادی در حال معامله‌ی آن هستند.
• مقاومت در برابر دستکاری: وقتی یک ارز دیجیتال عرضه‌ی در گردش پایینی داشته باشد، افراد ثروتمند که اصطلاحا به آن‌ها نهنگ (Whale - سرمایه‌دارانی که حجم عظیمی از یک ارز دیجیتال را در اختیار دارند) می‌گویند، می‌توانند با خرید یا فروش ناگهانی، قیمت را به شدت جابجا کنند. این کار دستکاری بازار نامیده می‌شود. اما وقتی توکن‌های یک پروژه به تعداد بسیار زیاد و در دست میلیون‌ها نفر پخش شده باشد، حتی ثروتمندترین افراد هم به سختی می‌توانند با پول خود قیمت کل بازار آن ارز را به تنهایی تغییر دهند. در نتیجه، بازار ثبات بیشتری خواهد داشت.

جنبه‌های منفی: پتانسیل محدودتر برای رشدهای انفجاری قیمت

در کنار مزایای گفته شده، رمزارزهایی که تعداد سکه‌های در گردش آن‌ها بسیار بالا است، با یک مشکل بزرگ روبرو هستند؛ حرکت دادن آن‌ها بسیار سخت است.

برای درک این موضوع، یک قایق تفریحی کوچک را در مقابل یک کشتی باربری غول‌پیکر تصور کنید. موتور قایق تفریحی با کمی انرژی می‌تواند سرعت قایق را در زمان کوتاهی چند برابر کند. اما کشتی باربری به دلیل وزن و حجم عظیم خود، برای کمی افزایش سرعت به انرژی و سوخت بسیار زیادی نیاز دارد. در دنیای ارزهای دیجیتال نیز وضعیت کاملا مشابه است:

• پروژه‌هایی با عرضه‌ی در گردش پایین (مانند قایق کوچک) با ورود پول نسبتا کمی می‌توانند رشدهای چند صد درصدی را تجربه کنند.
• پروژه‌هایی با عرضه‌ی در گردش بسیار بالا (مانند کشتی باربری) برای اینکه حتی کمی رشد قیمت داشته باشند، نیازمند ورود میلیاردها دلار سرمایه‌ی جدید هستند.

به همین دلیل است که انتظار رشدهای انفجاری و چند ده برابری در مدت کوتاه، برای توکن‌هایی که ده‌ها میلیارد عرضه‌ی در گردش دارند، انتظاری غیرمنطقی است. این پروژه‌ها معمولا رشدها و افت‌های آرام‌تری را تجربه می‌کنند و برای سرمایه‌گذارانی که به دنبال سودهای ناگهانی هستند، مسیر سخت‌تری پیش رو دارند.

نقش کلیدی Circulating Supply در اقتصاد توکنی پروژه‌ها

برای اینکه مانند یک سرمایه‌گذار حرفه‌ای به بازار نگاه کنید، باید بدانید که عرضه‌ی در گردش فقط یک عدد ساده در سایت‌های تحلیل قیمت نیست، بلکه قلب تپنده‌ی مفهومی به نام اقتصاد توکنی یا توکنیزه کردن (Tokenomics - علم بررسی مکانیزم‌های اقتصادی، نحوه‌ی توزیع و کاربرد یک ارز دیجیتال) است.

اگر یک پروژه‌ی رمزارزی را مانند یک کشور مستقل در نظر بگیریم، اقتصاد توکنی در واقع همان بانک مرکزی آن کشور است که قوانین چاپ پول، توزیع ثروت و کنترل تورم را تعیین می‌کند. در این کشور فرضی، عرضه‌ی در گردش همان پولی است که در دست مردم می‌چرخد و چرخ اقتصاد را به حرکت درمی‌آورد. بررسی دقیق عرضه‌ی در گردش به شما کمک می‌کند تا سلامت اقتصاد توکنی یک پروژه را از سه زاویه‌ی بسیار مهم ارزیابی کنید:

• پیش‌بینی تورم: اگر متوجه شوید که برنامه‌ی تیم سازنده این است که تعداد توکن‌های در گردش را با سرعت زیادی افزایش دهد، با مفهومی به نام نرخ انتشار (Emission Rate - سرعتی که توکن‌های جدید تولید و وارد بازار می‌شوند) روبرو هستید. اگر این نرخ بالا باشد باید زنگ خطر را بشنوید. تزریق مداوم و سریع توکن‌های جدید به بازار، دقیقا مانند چاپ بی‌رویه‌ی پول توسط دولت‌ها است که باعث کاهش ارزش دارایی شما در گذر زمان می‌شود.
• بررسی خطر دستکاری توسط تیم سازنده: گاهی اوقات با پروژه‌هایی روبرو می‌شوید که عرضه‌ی در گردش آن‌ها در مقایسه با عرضه‌ی کل، بسیار ناچیز است؛ برای مثال متوجه می‌شوید که فقط ده درصد توکن‌ها در بازار حضور دارند. این یعنی نود درصد بقیه‌ی توکن‌ها هنوز قفل هستند و در اختیار تیم سازنده یا سرمایه‌گذاران اولیه قرار دارند. اگر این توکن‌های قفل شده بدون یک دوره‌ی آزادسازی منطقی و به صورت ناگهانی وارد بازار شوند، عرضه‌ی در گردش به شدت بالا می‌رود و قیمت سقوط سنگینی را تجربه می‌کند.
• ارزیابی مکانیزم‌های کنترل عرضه: یک اقتصاد توکنی سالم معمولا راه‌حلی برای مدیریت تعداد سکه‌ها دارد. پروژه‌های ارزشمند با استفاده از روش‌هایی مانند توکن‌سوزی که پیش‌تر با آن آشنا شدیم، تلاش می‌کنند عرضه‌ی در گردش را در طول زمان کاهش دهند یا حداقل از افزایش بی‌رویه‌ی آن جلوگیری کنند تا ارزش توکن‌های کاربران حفظ شود.

در نهایت، موفقیت بلندمدت یک ارز دیجیتال به این بستگی دارد که طراحان پروژه چقدر هوشمندانه توانسته باشند تعادل بین عرضه‌ی در گردش و تقاضای کاربران را در کدهای شبکه‌ی خود مدیریت کنند. پروژه‌ای که برنامه‌ی شفاف و منطقی برای کنترل سکه‌های در حال گردش نداشته باشد، نمی‌تواند میزبان امنی برای سرمایه‌ی شما باشد.

راهنمای گام‌به‌گام بررسی عرضه در گردش پیش از سرمایه‌گذاری

تا به این جا با اهمیت فوق‌العاده‌ی عرضه‌ی در گردش آشنا شدیم، اما چگونه می‌توانیم این اطلاعات را به صورت عملی و واقعی پیدا کنیم؟ خوشبختانه نیازی به محاسبات پیچیده و دستی نیست. ابزارهای رایگان و پلتفرم‌های آنالیز بلاک‌چین به راحتی این اعداد را در هر ثانیه به‌روزرسانی می‌کنند. پیش از اینکه سرمایه‌ی خود را وارد یک ارز دیجیتال کنید، باید مراحل زیر را برای بررسی اصولی تعداد سکه‌های در گردش طی کنید.

استفاده از مراجع تحلیلی جهانی و مرورگرهای بلاک‌چین

بزرگ‌ترین و معتبرترین منابع برای دستیابی به اطلاعات فاندامنتال رمزارزها، پلتفرم‌های ردیابی قیمت جهانی و سایت‌های تحلیل داده هستند. برای بررسی دقیق این اطلاعات، می‌توانید گام‌های زیر را دنبال کنید:

• مراجعه به سایت‌های مرجع: وارد وب‌سایت‌های شناخته شده مانند کوین‌ مارکت‌ کپ (CoinMarketCap) یا کوین‌ گکو (CoinGecko) شوید. این پلتفرم‌ها اطلاعات پایه‌ای پروژه‌ها را به صورت کاملا دسته‌بندی شده نمایش می‌دهند.
  • جستجوی نام رمزارز: نام یا نماد اختصاری رمزارز مورد نظر خود (مثلا BTC برای بیت‌کوین) را در کادر جستجوی بالای سایت وارد کنید.
  • بررسی بخش داده‌های عرضه: در صفحه‌ی باز شده، به دنبال عباراتی بگردید که اطلاعات عرضه را به نمایش می‌گذارند. در این بخش، عدد دقیق عرضه‌ی در گردش را مشاهده خواهید کرد. همچنین در کنار آن، می‌توانید نسبت این عدد را با عرضه‌ی کل و حداکثر عرضه مقایسه کنید.
• استفاده از مرورگرهای بلاک‌چین: برای بررسی‌های دقیق‌تر و عمیق‌تر، می‌توانید به سراغ مرورگر بلاک‌چین (Blockchain Explorer - وب‌سایتی که مانند یک موتور جستجو، تمام تراکنش‌ها، آدرس کیف پول‌ها و داده‌های فنی یک شبکه‌ی بلاک‌چینی را به طور شفاف نشان می‌دهد) بروید. برای نمونه، با استفاده از سایت‌هایی مانند اتر اسکن (Etherscan) برای شبکه‌ی اتریوم، می‌توانید توزیع توکن‌ها را به طور مستقیم روی بلاک‌چین رهگیری کنید و مطمئن شوید که آمارهای اعلام شده با واقعیت روی شبکه همخوانی دارند.

اشتباهات رایج تازه‌کارها در تحلیل میزان عرضه رمزارزها

ورود به بازار ارزهای دیجیتال بدون شناخت رفتارهای حاکم بر اقتصاد توکنی، مانند حرکت در یک مسیر مه آلود بدون چراغ است. بسیاری از افرادی که به تازگی قدم به این فضا می‌گذارند، به دلیل شباهت ظاهری برخی مفاهیم، دچار خطاهای تحلیلی بزرگی می‌شوند که در نهایت منجر به از دست رفتن سرمایه‌ی آن‌ها می‌گردد. در این بخش، چند مورد از رایج‌ترین اشتباهاتی که معامله‌گران مبتدی در مواجهه با موضوع عرضه مرتکب می‌شوند را با هم مرور می‌کنیم تا شما در این تله‌ها گرفتار نشوید.

• یکی دانستن مفهوم قیمت و ارزش واقعی پروژه: همان‌طور که پیش‌تر آموختیم، بزرگ‌ترین اشتباه این است که گمان کنید هر توکنی که قیمت عددی آن پایین‌تر است، پتانسیل رشد بیشتری دارد. قیمت پایین معمولا ناشی از تعداد بسیار زیاد سکه‌های در حال گردش است، نه ارزان بودن ذاتی آن دارایی.
• اشتباه گرفتن عرضه کل با حداکثر عرضه: بسیاری از تازه‌کارها به اشتباه فکر می‌کنند که عدد عرضه‌ی کل، نهایت سقف تولید یک رمزارز است. این دسته از معامله‌گران فراموش می‌کنند که پروژه‌ها ممکن است در آینده سکه‌های بسیار بیشتری تولید کنند و با افزایش ناگهانی عرضه‌ی در گردش، ارزش دارایی‌های فعلی را کاهش دهند. همیشه باید به تفاوت میان توکن‌های تولید شده و سقف نهایی شبکه توجه داشت.
• نادیده گرفتن برنامه‌ی آزادسازی توکن‌ها: خرید ارز دیجیتال بدون بررسی زمان‌بندی آزاد شدن توکن‌های قفل شده، یکی دیگر از خطاهای مهلک است. اگر یک پروژه در ماه‌های آینده حجم عظیمی از توکن‌های قفل شده‌ی خود را وارد بازار کند، تعادل میان عرضه و تقاضا به هم می‌خورد. افزایش ناگهانی عرضه‌ی در گردش بدون افزایش تقاضا، نتیجه‌ای جز افت شدید قیمت به همراه نخواهد داشت.
• اتکای کامل به آمارهای سایت‌های مرجع بدون در نظر گرفتن سکه‌های گمشده: برخی از معامله‌گران تصور می‌کنند تمام تعداد سکه‌های اعلام شده در بخش عرضه‌ی در گردش، به صورت فعال در بازار خرید و فروش می‌شوند. آن‌ها پدیده‌ای به نام کیف پول‌های مرده را فراموش می‌کنند. برای مثال، میلیون‌ها واحد بیت‌کوین به دلیل گم شدن کلید خصوصی یا فوت صاحبان آن‌ها برای همیشه از دست رفته‌اند، اما در آمارهای رسمی صرافی‌ها هنوز جزو سکه‌های در حال گردش نمایش داده می‌شوند. در نتیجه، عرضه‌ی واقعی و فعال بازار در برخی رمزارزها بسیار کمتر از عددی است که در اینترنت مشاهده می‌کنید.

منابع:

Coinmarketcap

Cointracker

Binance