ایاس چیست؟ بررسی پلتفرم و ارز EOS برای سرمایه‌گذاری

یک معامله‌گر تازه‌وارد وارد بازار می‌شود، مقالاتی درباره سرعت پردازش خارق‌العاده ایاس می‌خواند و تصمیم به خرید می‌گیرد. او ساعت‌ها درگیر پیدا کردن صرافی مناسب و ساخت اکانت در کیف پول مخصوص ایاس می‌شود که سازوکار کاملاً متفاوتی با سایر ارزها دارد و در نهایت، در میان انبوهی از مفاهیم ناآشنا سردرگم می‌ماند که دارایی‌اش دقیقا کجا و چگونه نگهداری می‌شود. این مقاله از کیف پول من دقیقاً برای روشن کردن همین مسیر طراحی شده است. ما از صفر تا صد ماهیت ایاس و تفاوت‌هایش با اتریوم را می‌شکافیم و مسیر خرید و نگهداری امن آن را برای شما شفاف می‌کنیم.

ایاس EOS چیست به زبان ساده

تصور کنید می‌خواهید یک نرم‌افزار جدید برای گوشی هوشمند خود بسازید؛ برای این کار به یک سیستم‌عامل مانند اندروید یا آی‌اواس نیاز دارید تا نرم‌افزار شما بتواند روی آن اجرا شود. در دنیای رمزارزها نیز دقیقا چنین نیازی وجود دارد. ایاس یا EOS در واقع یک بستر و شبکه‌ی بزرگ است که به برنامه‌نویسان اجازه می‌دهد تا برنامه‌های غیرمتمرکز (dApps - نرم‌افزارهایی که روی بلاک‌چین اجرا می‌شوند و هیچ نهاد، شخص یا شرکتی آن‌ها را کنترل نمی‌کند) را طراحی کرده و بسازند.

هدف اصلی شبکه‌ی ایاس این است که استفاده از فناوری بلاک‌چین را برای همه، از توسعه‌دهندگان حرفه‌ای گرفته تا کاربران عادی، ساده، سریع و کم‌هزینه کند. این پروژه از همان ابتدا به شکلی طراحی شده است که بتواند پردازش هزاران تراکنش در ثانیه را پشتیبانی کند، بدون اینکه شبکه دچار کندی شود یا هزینه‌های سرسام‌آوری برای کاربران تراشیده شود. ایاس می‌خواهد همانند یک کامپیوتر جهانی عمل کند که هر کسی می‌تواند برنامه‌ی خود را روی آن سوار کند.

آشنایی با پلتفرم EOS.IO سیستم عامل بلاک چین

برای اینکه ساختار شبکه‌ی ایاس را به طور دقیق‌تر و بهتر بشناسیم، باید آن را به دو بخش اصلی تقسیم کنیم: توکن ایاس و نرم‌افزار EOS.IO.

نرم‌افزار EOS.IO دقیقا شبیه به ویندوز در کامپیوتر یا سیستم‌عامل گوشی‌های موبایل عمل می‌کند. این سیستم‌عامل، تمام منابع سخت‌افزاری شبکه‌ی بلاک‌چین را مدیریت می‌کند و آن‌ها را در اختیار برنامه‌نویسان قرار می‌دهد. وقتی یک توسعه‌دهنده می‌خواهد برنامه یا قرارداد هوشمند (Smart Contract - کدهای کامپیوتری که بدون نیاز به واسطه انسانی، یک توافق یا معامله را به صورت خودکار در شبکه اجرا می‌کنند) خود را روی این شبکه پیاده‌سازی کند، EOS.IO بستری آماده، سریع و امن را برای او فراهم می‌کند.

این سیستم‌عامل ویژگی‌های بسیار کارآمدی دارد که مسیر را برای سازندگان هموار می‌کند؛ برای مثال، ابزارهایی برای مدیریت حساب‌های کاربری، پایگاه‌های داده و سیستم‌های بازیابی رمز عبور به صورت پیش‌فرض در آن تعبیه شده است. این یعنی برنامه‌نویسان نیازی ندارند چرخ را از نو اختراع کنند و همه چیز را از صفر بنویسند، بلکه می‌توانند تمرکز خود را روی کیفیت برنامه‌ی خود بگذارند.

توکن بومی ایاس چه کاربردی دارد؟

حالا که با بخش نرم‌افزاری و سیستم‌عامل این شبکه آشنا شدیم، این سوال مهم پیش می‌آید که خود سکه یا ارز دیجیتال ایاس دقیقا چه نقشی در این اکوسیستم دارد؟ در شبکه‌ی ایاس، توکن بومی به عنوان کلید ورود، سوخت شبکه و ابزار مدیریت عمل می‌کند. کاربردهای اصلی و حیاتی این توکن را می‌توانیم در موارد زیر دسته‌بندی کنیم:

• تامین منابع شبکه: برخلاف شبکه‌ای مانند اتریوم که در آن برای هر تراکنش باید گس فی (Gas Fee - کارمزد یا هزینه‌ای که برای پردازش، تایید و ثبت تراکنش‌ها در شبکه پرداخت می‌شود) بدهید، در ایاس ساختار متفاوتی وجود دارد. توسعه‌دهندگان به جای پرداخت کارمزد مداوم، توکن‌های ایاس خود را در شبکه قفل می‌کنند. آن‌ها با این کار، قدرت پردازش کامپیوتری (CPU)، حافظه (RAM) و پهنای باند لازم برای اجرای برنامه‌ی خود را اجاره می‌کنند.
• حق رای و مشارکت در حاکمیت شبکه: شبکه‌ی ایاس متعلق به جامعه‌ی کاربری آن است. هر کسی که توکن ایاس را در کیف پول خود داشته باشد، دارای حق رای است. کاربران می‌توانند با استفاده از توکن‌های خود به نودهای شبکه (Nodes - کامپیوترهای قدرتمندی که به شبکه متصل هستند و وظیفه‌ی تایید تراکنش‌ها و تامین امنیت را بر عهده دارند) رای بدهند و در مورد به‌روزرسانی‌ها و مسیر آینده‌ی پروژه تصمیم‌گیری کنند. هرچه توکن بیشتری داشته باشید، وزن و اعتبار رای شما بیشتر است.
• انتقال ارزش و معامله: در نهایت، درست مانند بیت‌کوین یا هر ارز دیجیتال دیگری، شما می‌توانید از توکن ایاس برای انتقال پول، خرید و فروش در صرافی‌ها و سرمایه‌گذاری استفاده کنید. سرعت پردازش بسیار بالا در کنار حذف هزینه‌های اضافی، ایاس را به ابزاری عالی برای جابجایی ارزش در سراسر جهان تبدیل کرده است.

تاریخچه و بنیان‌گذاران شبکه‌ی ایاس

داستان شبکه‌ی ایاس یکی از جذاب‌ترین اتفاقات در دنیای ارزهای دیجیتال است. این پروژه در سال ۲۰۱۷ میلادی با یک عرضه‌ی اولیه‌ی سکه (ICO - روشی برای جذب سرمایه که در آن پروژه‌های جدید قبل از راه‌اندازی، توکن‌های خود را به سرمایه‌گذاران می‌فروشند) کار خود را آغاز کرد. این عرضه‌ی اولیه نزدیک به یک سال طول کشید و توانست سرمایه‌ای بیش از ۴ میلیارد دلار جمع‌آوری کند که در تاریخ کریپتوکارنسی (Cryptocurrency - همان ارزهای دیجیتال که بر پایه‌ی رمزنگاری و ریاضیات ساخته شده‌اند) یک رکورد بی‌نظیر و شگفت‌انگیز محسوب می‌شود.

دن لاریمر و شرکت بلاک وان Block.one چه کسانی هستند؟

پشت پرده‌ی هر پروژه‌ی موفق، یک تیم قدرتمند و باهوش قرار دارد. توسعه‌دهنده‌ی اصلی شبکه‌ی ایاس، شرکتی نرم‌افزاری به نام بلاک وان است که توسط دو چهره‌ی شناخته‌شده در دنیای فناوری به نام‌های برندن بلومر و دن لاریمر تاسیس شد.

در این میان، دن لاریمر در واقع مغز متفکر و معمار فنی این شبکه است. او قبل از خلق ایاس، پروژه‌های موفق و نوآورانه‌ی دیگری مانند بیت‌شیرز (BitShares - یک صرافی غیرمتمرکز برای معامله‌ی ارزها) و استیمیت (Steemit - یک شبکه‌ی اجتماعی مبتنی بر بلاک‌چین که به تولیدکنندگان محتوا پاداش می‌دهد) را نیز راه‌اندازی کرده بود.

لاریمر همچنین خالق الگوریتم اثبات سهام نیابتی (DPoS - روشی برای تایید تراکنش‌ها که در آن کاربران با رای دادن به چند نماینده، تامین امنیت شبکه را به آن‌ها می‌سپارند) است. این الگوریتم، هسته‌ی اصلی کارکرد شبکه‌ی ایاس را تشکیل می‌دهد. تجربه‌ی بالای لاریمر در ساخت پلتفرم‌هایی با سرعت بالا و کارمزد پایین، باعث شد تا سرمایه‌گذاران با اطمینان بسیار زیادی به آینده‌ی پروژه‌ی ایاس نگاه کنند.

هدف اصلی از ساخت پروژه‌ی ایاس چیست؟

هر پروژه‌ی جدیدی برای حل یک مشکل خاص به وجود می‌آید. در زمان پیدایش ایاس، شبکه‌ی اتریوم با وجود محبوبیت بسیار زیاد، با دو مشکل اساسی و آزاردهنده دست‌و‌پنجه نرم می‌کرد: سرعت پایین در تایید تراکنش‌ها و کارمزدهای بسیار بالا در زمان شلوغی شبکه.

ایاس با هدف تبدیل شدن به جایگزینی قدرتمند برای اتریوم وارد میدان شد تا این محدودیت‌ها را از بین ببرد. هدف اصلی از ساخت پروژه‌ی ایاس، ایجاد بستری بود که بتواند هزاران و حتی میلیون‌ها کاربر را به صورت همزمان پشتیبانی کند، بدون اینکه هزینه‌ها بالا برود یا سیستم دچار کندی و اختلال شود. به طور خلاصه، اهداف اصلی ایاس را می‌توانیم در موارد زیر دسته‌بندی کنیم:

• مقیاس‌پذیری بالا (Scalability): توانایی شبکه برای پردازش تعداد بسیار زیادی از تراکنش‌ها در یک ثانیه. ایاس قصد داشت تا ظرفیت پردازش خود را به سطح سیستم‌های مالی سنتی و بزرگ دنیا مانند شبکه‌ی ویزا کارت برساند.
• حذف کارمزد تراکنش‌ها: در شبکه‌ی ایاس، کاربران برای ارسال دارایی یا استفاده از برنامه‌ها نیازی به پرداخت هزینه‌ی مستقیم به عنوان کارمزد ندارند. این موضوع برای جذب کاربران عادی و روزمره بسیار حیاتی است.
• استفاده‌ی آسان برای برنامه‌نویسان: ارائه‌ی ابزارها و سیستم‌عاملی آشنا که نوشتن و پیاده‌سازی برنامه‌های غیرمتمرکز را برای توسعه‌دهندگان به تجربه‌ای راحت و بی‌دردسر تبدیل کند تا آن‌ها بتوانند ایده‌های خود را سریع‌تر عملی کنند.

در یک مثال ساده، ایاس می‌خواست همانند یک شاه‌راه‌ عریض و بدون عوارضی باشد که هر کاربری بتواند با بالاترین سرعت، بدون گیر کردن در ترافیک و بدون پرداخت هیچ هزینه‌ای در آن حرکت کند.

شبکه‌ی EOS چگونه کار می‌کند؟

برای درک نحوه‌ی کارکرد شبکه‌ی ایاس، بیایید آن را به یک شهر بزرگ و مدرن تشبیه کنیم. در شهرهای سنتی، هر تصمیمی باید از فیلتر هزاران نفر بگذرد که این کار روند توسعه را بسیار کند می‌کند. اما ایاس مانند شهری است که شهروندان آن تصمیم گرفته‌اند مدیریت امور را به گروهی کوچک، چابک و متخصص بسپارند تا کارها با بالاترین سرعت ممکن انجام شود. معماری و طراحی هسته‌ی این شبکه بر اساس سه مفهوم اصلی و حیاتی بنا شده است که در ادامه آن‌ها را با زبانی ساده و به دور از پیچیدگی‌های فنی بررسی می‌کنیم.

اثبات سهام نیابتی DPoS در ایاس به چه معناست؟

در شبکه‌ی بیت‌کوین، کامپیوترهای قدرتمندی با مصرف برق بسیار زیاد با هم رقابت می‌کنند تا معادلات ریاضی را حل کرده و تراکنش‌ها را تایید کنند؛ روشی که ایمن اما بسیار کند و پرهزینه است. ایاس برای حل این مشکل از روشی هوشمندانه به نام اثبات سهام نیابتی (DPoS - یک الگوریتم اجماع که در آن کاربران برای تایید تراکنش‌ها به جای استفاده از دستگاه‌های پرمصرف، با دارایی خود به نمایندگان منتخب رای می‌دهند) استفاده می‌کند.

برای درک بهتر این مفهوم، سیستم انتخابات مجلس را تصور کنید. ما به جای اینکه برای تصویب هر قانون کوچک و بزرگی، کل مردم کشور را پای صندوق‌های رای بیاوریم، نمایندگانی را انتخاب می‌کنیم تا به نیابت از ما تصمیم‌گیری کنند. در شبکه‌ی ایاس نیز دقیقا همین روند دموکراتیک جریان دارد:

• رای‌گیری با توکن: کاربرانی که ارز دیجیتال ایاس را در اختیار دارند، می‌توانند با دارایی خود رای بدهند.
• انتخاب نمایندگان: رای‌دهندگان 21 تولیدکننده‌ی بلاک (Block Producer - سرورهای بسیار قدرتمندی که وظیفه‌ی بررسی، تایید و ثبت نهایی تراکنش‌ها را در شبکه بر عهده دارند) را انتخاب می‌کنند.
• نظارت مداوم: این 21 نماینده به صورت شبانه‌روزی شبکه را سرپا نگه می‌دارند. بخش جالب ماجرا این است که اگر یکی از آن‌ها کار خود را به درستی انجام ندهد یا سرعت شبکه را پایین بیاورد، کاربران می‌توانند بلافاصله رای خود را پس گرفته و نماینده‌ی کارآمدتری را جایگزین او کنند.

تراکنش‌های بدون کارمزد؛ رویای به حقیقت پیوسته برای کاربران

یکی از بزرگ‌ترین دغدغه‌های کاربران در دنیای رمزارزها، پرداخت هزینه‌ی انتقال است. در شبکه‌ای مانند اتریوم، شما برای هر انتقال یا اجرای هر برنامه باید مبلغی را به عنوان کارمزد بپردازید. اما ایاس مدل کاملا متفاوتی را ارائه کرده است که شبیه به خرید یک واحد آپارتمان به جای پرداخت هزینه‌ی اجاره‌ی شبانه‌ی هتل است.

در شبکه‌ی ایاس، شما نیازی به پرداخت کارمزد برای هر تراکنش ندارید. به جای آن، باید اقدام به استیک کردن (Staking - قفل کردن موقت ارزهای دیجیتال در شبکه برای استفاده از امکانات آن یا کمک به تامین امنیت) توکن‌های خود کنید. با قفل کردن توکن‌های ایاس در کیف پولتان، شما در واقع بخشی از منابع کامپیوتری شبکه مانند قدرت پردازش و حافظه را اجاره می‌کنید.

به زبان ساده، هرچه توکن بیشتری در حساب خود داشته باشید، سهم بیشتری از پهنای باند شبکه به شما اختصاص می‌یابد و می‌توانید تراکنش‌های خود را کاملا رایگان انجام دهید. این ویژگی، ایاس را به بهشتی برای برنامه‌نویسانی تبدیل کرده است که می‌خواهند نرم‌افزارها و بازی‌های رایگان و بدون دغدغه‌ی پرداخت هزینه‌ی تراکنش، به مشتریان خود ارائه دهند.

مقیاس‌پذیری بالا و سرعت پردازش تراکنش‌ها

وقتی تعداد کاربران یک نرم‌افزار یا شبکه به شدت افزایش می‌یابد، معمولا سرعت افت می‌کند و ترافیک سنگینی ایجاد می‌شود. توانایی یک شبکه برای مدیریت این ترافیک رو به رشد بدون افت کیفیت را مقیاس‌پذیری (Scalability - ظرفیت سیستم برای بزرگ شدن و پاسخگویی به تعداد بسیار زیادی از درخواست‌های همزمان) می‌نامند.

شبکه‌ی ایاس به دلیل اینکه تنها از 21 تاییدکننده‌ی اصلی استفاده می‌کند، نیازی ندارد تا برای تایید یک تراکنش منتظر توافق هزاران کامپیوتر در سراسر جهان بماند. این نمایندگان منتخب، مانند اعضای یک تیم دوی امدادی به شدت هماهنگ عمل می‌کنند. در این شبکه، دسته‌های تراکنش هر نیم ثانیه یک‌بار تایید و ثبت می‌شوند!

این سرعت خیره‌کننده به شبکه‌ی ایاس اجازه می‌دهد تا به راحتی هزاران تراکنش را در کسری از ثانیه پردازش کند. بنابراین، حتی اگر میلیون‌ها نفر به صورت همزمان در حال انجام بازی‌های دیجیتال، اجرای قراردادهای هوشمند یا جابجایی سرمایه‌ی خود در این بستر باشند، شبکه با کندی، تاخیر یا توقف مواجه نخواهد شد.

مقایسه ایاس و اتریوم؛ رقابت بر سر قراردادهای هوشمند

وقتی صحبت از اجرای قراردادهای هوشمند و ساخت برنامه‌های غیرمتمرکز می‌شود، نام اتریوم به عنوان پادشاه بلامنازع این حوزه به ذهن می‌رسد. اما همان‌طور که قبلا اشاره کردیم، ایاس دقیقا برای رفع نقاط ضعف اتریوم پا به میدان گذاشته است. برای درک بهتر تفاوت این دو، اتریوم را مانند یک جاده‌ی قدیمی، معتبر اما بسیار شلوغ و پر از عوارضی تصور کنید. در مقابل، ایاس شبیه به یک اتوبان تازه‌ساز، چند بانده و کاملا رایگان است که برای فرار از ترافیک طراحی شده است.

رقابت اصلی این دو شبکه‌ی بزرگ بر سر جذب توسعه‌دهندگان و کاربران است. بیایید مهم‌ترین تفاوت‌های آن‌ها را با هم بررسی کنیم:

• مدل پرداخت هزینه‌ها: در شبکه‌ی اتریوم، شما برای انجام هر کاری باید مبلغی را به عنوان گس فی (Gas Fee - هزینه‌ی سوخت شبکه که در ازای پردازش تراکنش‌ها به تاییدکنندگان پرداخت می‌شود) بپردازید. در زمان شلوغی شبکه، این هزینه می‌تواند به شدت گران و غیرمنطقی شود. اما در شبکه‌ی ایاس، همان‌طور که یاد گرفتیم، تراکنش‌ها کاملا رایگان هستند و کاربران تنها با قفل کردن توکن‌های خود، منابع شبکه را برای انجام کارهایشان به نوعی اجاره می‌کنند.
• سرعت و ظرفیت پردازش: اتریوم در حالت عادی می‌تواند حدود ۱۵ تا ۳۰ تراکنش را در ثانیه (TPS - مخفف Transactions Per Second یا همان تعداد تراکنش‌هایی که یک شبکه می‌تواند در یک ثانیه پردازش و تایید کند) انجام دهد. این سرعت پایین باعث ایجاد صف‌های طولانی می‌شود. اما ایاس به لطف معماری متفاوت خود، توانایی پردازش هزاران تراکنش در ثانیه را دارد و تجربه‌ای سریع و بدون تاخیر را ارائه می‌دهد.
• زبان برنامه‌نویسی: اتریوم برای نوشتن قراردادهای هوشمند از زبان اختصاصی خود به نام سالیدیتی (Solidity) استفاده می‌کند که یادگیری آن برای برنامه‌نویسان جدید کمی زمان‌بر است. در مقابل، ایاس از زبان برنامه‌نویسی بسیار معروف و قدیمی سی‌پلاس‌پلاس (C++) پشتیبانی می‌کند. این یعنی میلیون‌ها برنامه‌نویس در سراسر جهان می‌توانند بدون نیاز به یادگیری یک زبان جدید، به راحتی وارد دنیای بلاک‌چین شوند و روی شبکه‌ی ایاس برنامه بسازند.
• تامین امنیت و اجماع: اتریوم در حال حاضر برای تایید تراکنش‌ها از روش اثبات سهام (PoS - روشی که در آن تعداد بسیار زیادی از کاربران با قفل کردن دارایی خود، امنیت شبکه را به صورت غیرمتمرکز تامین می‌کنند) استفاده می‌کند که سیستمی با امنیت بالا اما کندتر است. شبکه‌ی ایاس اما از روش اثبات سهام نیابتی استفاده می‌کند و برای اینکه سرعت را به حداکثر برساند، کار تایید را تنها به ۲۱ نماینده‌ی منتخب می‌سپارد.

برای مرور سریع‌تر، در جدول زیر مقایسه‌ی این دو غول دنیای رمزارز را مشاهده می‌کنید:

ویژگی اصلی	شبکه‌ی ایاس (EOS)	شبکه‌ی اتریوم (Ethereum)
کارمزد تراکنش	رایگان (تنها با قفل کردن یا استیک توکن)	متغیر و نیازمند پرداخت هزینه‌ی شبکه (گس فی)
سرعت پردازش (TPS)	هزاران تراکنش در ثانیه	حدود ۱۵ تا ۳۰ تراکنش در ثانیه
مکانیسم اجماع	اثبات سهام نیابتی (DPoS)	اثبات سهام (PoS)
زبان برنامه‌نویسی	سی‌پلاس‌پلاس (C++)	سالیدیتی (Solidity)

در نهایت، انتخاب بین این دو شبکه به هدف نهایی توسعه‌دهندگان و نیاز کاربران بستگی دارد. اتریوم به دلیل قدمت و گستردگی بسیار زیاد، امنیت و تمرکززدایی بالاتری دارد، در حالی که شبکه‌ی ایاس برای پروژه‌هایی که به سرعت بالا و تراکنش‌های خرد و رایگان نیاز دارند (مانند بازی‌های کامپیوتری دیجیتال یا شبکه‌های اجتماعی غیرمتمرکز) گزینه‌ی بسیار جذاب‌تری محسوب می‌شود.

مزایا و معایب سرمایه‌گذاری روی EOS

ورود به دنیای سرمایه‌گذاری همیشه با فرصت‌ها و خطراتی همراه است و پروژه‌ی ایاس نیز از این قاعده مستثنی نیست. برای اینکه بتوانید تصمیم درستی بگیرید، باید هر دو روی سکه‌ی این شبکه را با دقت بررسی کنید. در این بخش، کفه‌ی ترازوی ایاس را از نظر نقاط قوت و ضعف می‌سنجیم تا دیدی همه‌جانبه و واقع‌بینانه به دست آورید.

چرا ایاس برای توسعه‌دهندگان و کاربران جذاب است؟

شبکه‌ی ایاس امکاناتی را ارائه می‌دهد که برای بسیاری از پروژه‌های دیجیتال شبیه به یک رویای دست‌یافتنی است. مهم‌ترین دلایلی که باعث محبوبیت این پلتفرم در میان کاربران و برنامه‌نویسان شده‌اند عبارتند از:

• تراکنش‌های کاملا رایگان: همان‌طور که پیش‌تر یاد گرفتیم، در ایاس خبری از پرداخت هزینه‌ی مستقیم برای انتقال دارایی نیست. این ویژگی برای ساخت بازی‌های بلاک‌چینی یا شبکه‌های اجتماعی که در آن‌ها کاربران روزانه صدها تراکنش کوچک انجام می‌دهند، یک مزیت فوق‌العاده است.
• سرعت و مقیاس‌پذیری خیره‌کننده: توانایی پردازش هزاران تراکنش در ثانیه، ایاس را به یکی از سریع‌ترین شبکه‌های موجود در بازار تبدیل کرده است. این یعنی شما برای تایید شدن انتقال پول خود نیازی به انتظارهای طولانی و خسته‌کننده ندارید.
• بهشت برنامه‌نویسان با قابلیت رفع خطا: ایاس از زبان‌های برنامه‌نویسی رایج پشتیبانی می‌کند که ورود متخصصان را به این حوزه آسان‌تر می‌کند. علاوه بر این، در شبکه‌ی ایاس امکان به‌روزرسانی قراردادهای هوشمند وجود دارد. در شبکه‌های قدیمی‌تر اگر کدی با اشتباه نوشته شود، تغییر آن تقریبا غیر ممکن است، اما ایاس این انعطاف‌پذیری را به برنامه‌نویسان می‌دهد تا اشکالات نرم‌افزار خود را بدون دردسر برطرف کنند.

چالش‌ها، انتقادات و ریسک‌های پروژه‌ی ایاس

با وجود تمام مزایای درخشان، ایاس منتقدان سرسختی نیز در دنیای رمزارز دارد. اگر قصد سرمایه‌گذاری دارید، باید حتما به این زنگ‌خطرهای مهم توجه کنید:

• خطر تمرکز گرایی نسبی (Centralization): کلمه‌ی تمرکزگرایی به وضعیتی اشاره دارد که در آن قدرت تصمیم‌گیری و کنترل یک سیستم، در دست شخص یا گروه کوچکی قرار می‌گیرد. ماهیت اصلی و جذاب ارزهای دیجیتال، توزیع قدرت در میان هزاران کاربر در سراسر جهان است؛ اما در ایاس، تایید تمام تراکنش‌ها تنها بر عهده‌ی 21 نود یا نماینده است. منتقدان می‌گویند این تعداد کم باعث می‌شود که شبکه‌ی ایاس شبیه به یک شرکت با یک هیئت مدیره‌ی 21 نفره شود. اگر این چند نفر با هم توافق یا تبانی کنند، از نظر تئوری می‌توانند تراکنش‌ها را مسدود کرده یا تغییراتی در شبکه اعمال کنند. در واقع، ایاس تا حدودی امنیت و غیرمتمرکز بودن را فدای رسیدن به سرعت بالا کرده است.
• رقابت بسیار سنگین و نفس‌گیر: دنیای تکنولوژی با سرعت سرسام‌آوری در حال پیشرفت است. امروزه شبکه‌های جدیدتر و بسیار قدرتمندی وارد بازار شده‌اند که سرعت‌های بالاتری را ارائه می‌دهند. از طرف دیگر، اتریوم نیز با ارائه‌ی راهکارهای جدید، مشکل سرعت و کارمزد خود را بهبود بخشیده است. این رقابت سخت، مسیر رشد ایاس را ناهموارتر از گذشته کرده است.
• حواشی مربوط به تیم سازنده: شرکت بلاک وان به عنوان خالق ایاس، پس از جمع‌آوری سرمایه‌ی چند میلیارد دلاری در ابتدای کار، با انتقاداتی مبنی بر عدم حمایت کافی و کند بودن روند توسعه مواجه شد. اگرچه بعدها جامعه‌ی کاربری و بنیاد ایاس تلاش کردند تا کنترل امور را از دست این شرکت خارج کنند و مسیر توسعه را سرعت ببخشند، اما این حواشی تاریخی باعث شد تا اعتماد بخشی از سرمایه‌گذاران قدیمی نسبت به آینده‌ی پروژه خدشه‌دار شود.

اقتصاد توکنی و امنیت در شبکه‌ی ایاس

هر پروژه‌ی ارز دیجیتال، شبیه به یک کشور کوچک است؛ برای اینکه این کشور بتواند به حیات خود ادامه دهد، هم به یک اقتصاد سالم و پویا برای مدیریت پول‌ها و هم به یک سیستم امنیتی قدرتمند برای محافظت از دارایی‌ها نیاز دارد. در دنیای رمزارزها، به بررسی ساختار مالی و نحوه‌ی توزیع سکه‌ها در یک پروژه، اقتصاد توکنی (Tokenomics - علم بررسی اقتصاد یک توکن از جمله نحوه‌ی تولید، توزیع و کاربردهای آن) گفته می‌شود. در این بخش، می‌خواهیم ببینیم چرخ‌دنده‌های اقتصادی شبکه‌ی ایاس چگونه می‌چرخند و امنیت سرمایه‌ی شما چگونه تضمین می‌شود.

تعداد توکن‌های ایاس و نحوه‌ی توزیع آن‌ها در بازار

برای بررسی وضعیت اقتصادی این ارز، باید به روزهای اولیه‌ی راه‌اندازی آن برگردیم. تیم سازنده‌ی ایاس، برنامه‌ی مالی خود را به شکل زیر پایه‌ریزی کرد:

• توزیع اولیه‌ی سکه‌ها: در زمان پیدایش پروژه، دقیقا یک میلیارد واحد توکن ایاس تولید شد. از این مقدار، 10 درصد به شرکت بلاک وان (سازندگان شبکه) اختصاص یافت تا هزینه‌های توسعه‌ی شبکه را تامین کنند و 90 درصد بقیه در طول یک پروسه‌ی یک ساله، به مرور به سرمایه‌گذاران و مردم عادی فروخته شد.
• تورم و تولید توکن جدید: نکته‌ی بسیار مهمی که باید بدانید این است که تعداد توکن‌های ایاس روی یک میلیارد ثابت نمانده است. برخلاف بیت‌کوین که تعداد آن برای همیشه محدود است، شبکه‌ی ایاس طوری طراحی شده که هر سال مقدار مشخصی توکن جدید تولید می‌کند. این توکن‌های جدید در واقع همان حقوقی هستند که به 21 نماینده‌ی تاییدکننده‌ی تراکنش‌ها پرداخت می‌شود. بنابراین، عرضه‌ی در گردش (Circulating Supply - تعداد توکن‌هایی که در حال حاضر تولید شده، در دست مردم است و در بازار خرید و فروش می‌شود) در شبکه‌ی ایاس به مرور زمان افزایش می‌یابد.

آیا ارز دیجیتال ایاس قابل استخراج است؟

پاسخ کوتاه و روشن به این سوال، خیر است! بسیاری از افراد مبتدی تصور می‌کنند که تمام ارزهای دیجیتال را می‌توان مانند بیت‌کوین استخراج کرد. استخراج (Mining - فرایندی که در آن دستگاه‌ها و کامپیوترهای قدرتمند با مصرف برق بالا، معماهای پیچیده‌ی ریاضی را حل می‌کنند تا امنیت شبکه تامین شود و در ازای آن ارز دیجیتال جدید پاداش می‌گیرند) روشی است که در ایاس هیچ جایگاهی ندارد.

همان‌طور که در بخش‌های قبل یاد گرفتیم، شبکه‌ی ایاس از روش اثبات سهام نیابتی استفاده می‌کند. در این روش، نیازی به دستگاه‌های ماینر پرمصرف نیست. توکن‌های جدید شبکه تنها توسط همان 21 نماینده‌ی منتخب تولید می‌شوند. بنابراین، شما به عنوان یک کاربر عادی نمی‌توانید با کامپیوتر خود ایاس استخراج کنید. برای به دست آوردن این ارز، باید آن را از صرافی‌ها خریداری کنید.

امنیت شبکه و دارایی کاربران چگونه تامین می‌شود؟

شاید این سوال نگران‌کننده برایتان پیش آمده باشد که اگر کنترل کل تراکنش‌ها تنها در دست 21 نماینده است، چه چیزی مانع از تقلب یا کلاه‌برداری آن‌ها می‌شود؟ سازندگان شبکه‌ی ایاس برای رفع این نگرانی، لایه‌های امنیتی هوشمندانه‌ای را طراحی کرده‌اند:

• نظارت همگانی و تهدید به اخراج: این 21 نماینده را مانند 21 نگهبان یک خزانه‌ی بزرگ تصور کنید. این نگهبانان به صورت شبانه‌روزی مراقب یکدیگر هستند و عملکردشان توسط تمام کاربران در سراسر جهان رصد می‌شود. اگر نماینده‌ای بخواهد تراکنش اشتباهی را تایید کند یا به شبکه آسیب بزند، بلافاصله شناسایی می‌شود. مجازات او این است که کاربران فورا رای خود را پس می‌گیرند و او از گروه اخراج می‌شود. با این اخراج، آن نماینده درآمد بسیار بالای خود را از دست می‌دهد؛ در نتیجه، تقلب کردن از نظر مالی به هیچ وجه منطقی و به صرفه نیست.
• سیستم دو کلیدی برای کیف پول‌ها: امنیت شخصی دارایی شما نیز در این شبکه با دقت بالایی طراحی شده است. در شبکه‌ی ایاس، شما می‌توانید حساب کاربری خود را به دو لایه از کلید خصوصی (Private Key - رمز عبور فوق‌محرمانه‌ای که به صورت حروف و اعداد است و اثبات می‌کند شما مالک دارایی‌های خود هستید) مجهز کنید. یک رمز عبور ساده‌تر برای انجام کارهای روزمره و یک رمز عبور اصلی برای تغییرات اساسی در حساب. این معماری پیشرفته، کار هکرها را برای نفوذ به حساب و سرقت سرمایه‌ی شما بسیار دشوار و تا حد زیادی غیرممکن می‌کند.

آیا ارز ایاس برای سرمایه‌گذاری مناسب است؟

حالا که با زیر و بم فنی و ساختار شبکه‌ی ایاس آشنا شدیم، وقت آن است که کلاه سرمایه‌گذاری خود را بر سر بگذاریم و به مهم‌ترین سوال پاسخ دهیم: آیا خرید ایاس از نظر مالی تصمیم درستی است؟ پاسخ به این سوال نیازمند بررسی دقیق گذشته‌ی این ارز و همچنین داشتن انتظارات منطقی از آینده‌ی آن است. بازار رمزارزها پر از شگفتی است، اما برای یک سرمایه‌گذاری امن، باید به جای رویاپردازی، به داده‌ها و اعداد واقعی تکیه کنیم.

مرور کوتاه بر تاریخچه‌ی قیمت ایاس از ابتدا تاکنون

برای درک بهتر رفتار ایاس در بازار، بیایید نگاهی به دفترچه‌ی خاطرات قیمت ارز ایاس بیندازیم. ایاس در اواسط سال ۲۰۱۷ میلادی با قیمتی حدود یک تا دو دلار وارد صرافی‌ها شد. به دلیل هیجانات بسیار زیاد و وعده‌های بزرگ تیم سازنده، این ارز خیلی زود توانست توجه سرمایه‌گذاران را جلب کند و در بهار سال ۲۰۱۸ به نقطه‌ی اوج تاریخی خود (ATH - بالاترین قیمتی که یک دارایی تاکنون در بازار ثبت کرده است) یعنی رقمی حدود ۲۲.۸ دلار رسید.

اما این روزهای رویایی دوام زیادی نداشت. با افت کلی بازار کریپتو و همچنین برخی انتقادات به سرعت توسعه‌ی شبکه‌ی ایاس، قیمت این ارز افت شدیدی را تجربه کرد. در سال‌های بعد و حتی در زمان‌هایی که قیمت بیت کوین و اتریوم رکوردهای جدیدی ثبت می‌کردند، ایاس نتوانست شکوه و اوج قبلی خود را تکرار کند و بیشتر در محدوده‌های قیمتی پایین‌تر نوسان داشت. این تاریخچه به ما نشان می‌دهد که ایاس ارزی با نوسانات بالا است و سرمایه‌گذاری روی آن، به جای خریدهای هیجانی، نیازمند بررسی دقیق برنامه‌های آینده‌ی تیم توسعه‌دهنده است.

تحلیل واقع‌بینانه: آیا قیمت ایاس می‌تواند به 1000 دلار برسد؟

در دنیای پرهیجان رمزارزها، بسیاری از افراد تازه‌کار با دیدن قیمت‌های پایین یک توکن، ماشین حساب به دست می‌گیرند و رویای رسیدن آن به قیمت‌های نجومی مانند ۱۰۰۰ دلار را در سر می‌پرورانند. اما به عنوان یک سرمایه‌گذار هوشمند، شما باید با مفهومی بسیار مهم به نام مارکت کپ (Market Cap - ارزش کل بازار یک ارز دیجیتال که از ضرب قیمت فعلی یک سکه در تعداد کل سکه‌های موجود در بازار به دست می‌آید) آشنا باشید تا در دام این رویاهای کاذب نیفتید.

بیایید این رویا را با زبان ساده‌ی ریاضیات بررسی کنیم:

در حال حاضر، تعداد توکن‌های در گردش شبکه‌ی ایاس بیش از یک میلیارد و صد میلیون واحد است. اگر فرض کنیم قیمت هر واحد ایاس بخواهد به ۱۰۰۰ دلار برسد، باید این رقم (۱۰۰۰) را در تعداد سکه‌ها (۱.۱ میلیارد) ضرب کنیم. نتیجه عدد خیره‌کننده‌ی ۱.۱ تریلیون دلار (هزار و صد میلیارد دلار) خواهد بود!

برای اینکه درک بهتری از عظمت این عدد داشته باشید، به این دو نکته‌ی مهم توجه کنید:

• رسیدن به این عدد یعنی ارزش بازار ایاس باید تقریبا با ارزش کل شبکه‌ی بیت‌کوین در روزهای اوجش برابر شود.
• این عدد از ارزش کل دارایی‌های بسیاری از شرکت‌های بزرگ و چندملیتی جهان نیز بیشتر است.

بنابراین، آیا رسیدن ایاس به ۱۰۰۰ دلار غیرممکن است؟ در دنیای اقتصاد نمی‌توان کلمه‌ی غیرممکن را به کار برد، اما از نظر منطقی، ریاضی و شرایط فعلی بازار، رسیدن به چنین قیمتی در کوتاه‌مدت یا حتی میان‌مدت یک رویای کاملا دور از واقعیت است. پروژه‌ی ایاس برای رسیدن به چنین جایگاهی باید تمام رقبای قدرتمند خود را به طور کامل کنار بزند و به سیستم‌عامل اصلی کل جهان تبدیل شود. هدف از این محاسبات ناامید کردن شما نیست، بلکه یک معلم خوب وظیفه دارد تا به شما کمک کند با دیدی باز اهداف قیمتی منطقی‌تری برای سرمایه‌گذاری خود تعیین کنید و از تصمیمات احساسی دور بمانید.

راهنمای کاربردی خرید و نگهداری ایاس

حالا که با مزایا، معایب و آینده‌ی شبکه‌ی ایاس آشنا شدید، شاید تصمیم گرفته باشید بخشی از سرمایه‌ی خود را به این ارز اختصاص دهید. ورود به بازار رمزارزها شبیه به خرید یک کالای فیزیکی از مغازه نیست؛ شما برای خرید و نگهداری دارایی دیجیتال خود به ابزارهای خاصی نیاز دارید. در این بخش، قدم به قدم به شما آموزش می‌دهیم که چگونه با خیالی آسوده ایاس بخرید و آن را در امن‌ترین جای ممکن ذخیره کنید.

از کدام صرافی‌ها می‌توانیم ایاس بخریم؟

برای خرید ایاس ، اولین قدم ثبت‌نام در یک صرافی ارز دیجیتال (Exchange - یک بازار آنلاین که در آن می‌توانید پول نقد خود را به رمزارز تبدیل کنید یا برعکس) است. برای ورود به این بازار، شما به طور کلی دو مسیر پیش رو دارید:

• صرافی‌های داخلی: بهترین، امن‌ترین و ساده‌ترین راه برای کاربران ایرانی، استفاده از صرافی‌های معتبر داخل کشور مانند صرافی کیف پول من است. در این پلتفرم‌ها، شما می‌توانید به راحتی با کارت بانکی خود و پرداخت ریال، ارز ایاس را خریداری کنید. این صرافی‌ها معمولا نیاز به احراز هویت (KYC - فرایند تایید هویت کاربر با ارسال مدارک شناسایی برای جلوگیری از کلاه‌برداری و پولشویی) دارند. با انجام این کار، خطر مسدود شدن حساب به دلیل تحریم‌های بین‌المللی دیگر شما را تهدید نمی‌کند.
• صرافی‌های خارجی: پلتفرم‌های بین‌المللی مانند بایننس (Binance) یا کوکوین (KuCoin) نیز از ارز ایاس پشتیبانی می‌کنند. این صرافی‌ها امکانات معاملاتی پیشرفته‌تری دارند، اما به دلیل تحریم‌ها، استفاده از آن‌ها برای کاربران ایرانی با ریسک بالای مسدود شدن دارایی همراه است. اگر مبتدی هستید، توصیه‌ی اکید ما شروع کار با صرافی‌های داخلی است تا سرمایه‌ی شما در امنیت کامل باشد.

معرفی بهترین کیف پول‌های ایاس برای کاربران ایرانی

یک قانون طلایی در دنیای کریپتو وجود دارد: بعد از خرید ارز، هرگز دارایی خود را برای مدت طولانی در صرافی رها نکنید. صرافی‌ها مانند صرافی‌های فیزیکی شهر هستند و همیشه در معرض خطر هک شدن قرار دارند. شما باید ارزهای خود را به یک کیف پول دیجیتال (Wallet - نرم‌افزاری یا سخت‌افزاری که به شما اجازه می‌دهد مالکیت کامل رمزارزهای خود را در دست داشته باشید و آن‌ها را امن نگه دارید) منتقل کنید.

برای کاربران ایرانی، استفاده از پلتفرم‌های جامعی مانند صرافی کیف پول من یک گزینه‌ی بسیار جذاب و کارراه‌انداز است. این پلتفرم علاوه بر اینکه امکان خرید و فروش آسان ایاس با ریال را فراهم می‌کند، یک کیف پول داخلی بسیار امن نیز به شما ارائه می‌دهد. به این ترتیب، بدون درگیری با پیچیدگی‌های فنی و در یک محیط یکپارچه و فارسی، می‌توانید دارایی خود را نگهداری کنید. اما اگر تمایل دارید سرمایه‌ی خود را به کیف پول‌های شخصی و کاملا مستقل منتقل کنید، دو دسته‌ی اصلی پیش روی شماست:

• کیف پول‌های سخت‌افزاری یا سرد (Cold Wallet - دستگاه‌های فیزیکی شبیه به فلش مموری که کلیدهای عبور شما را به صورت کاملا آفلاین و بدون اتصال به اینترنت ذخیره می‌کنند) دژ مستحکم دارایی‌های دیجیتال شما محسوب می‌شوند.

چون این دستگاه‌ها به شبکه‌ی اینترنت متصل نیستند، خطر هک شدن آن‌ها از راه دور تقریبا صفر است. اگر قصد دارید مبلغ زیادی روی ارز ایاس سرمایه‌گذاری کنید و می‌خواهید ماه‌ها یا سال‌ها به آن دست نزنید، خرید دستگاه‌های معتبری مانند لجر (Ledger) یا ترزور (Trezor) عاقلانه‌ترین انتخاب است. البته به یاد داشته باشید که تهیه‌ی این دستگاه‌ها نیاز به پرداخت هزینه دارد.

• در طرف مقابل، کیف پول‌های نرم‌افزاری یا گرم (Hot Wallet - برنامه‌هایی که روی موبایل یا کامپیوتر شخصی نصب می‌شوند و برای انجام تراکنش به اینترنت متصل هستند) قرار دارند.

استفاده از این برنامه‌ها کاملا رایگان است و رابط کاربری بسیار ساده و دوستانه‌ای دارند. شما می‌توانید با نصب آن‌ها روی گوشی موبایل خود، در هر لحظه از شبانه‌روز به دارایی‌تان دسترسی داشته باشید و به سرعت تراکنش انجام دهید. کیف پول‌های معتبر و محبوبی مانند تراست ولت (Trust Wallet) یا اتمیک ولت (Atomic Wallet) به خوبی از ارز ایاس پشتیبانی می‌کنند. این گزینه‌ها برای مبالغ کمتر و افرادی که می‌خواهند دسترسی سریعی به سرمایه‌ی خود داشته باشند، انتخابی ایده‌آل و منطقی به شمار می‌روند.

منابع:

Investopedia

Binance

Ledger