اتریوم قرار است شبیه بیت‌کوین شود؟ ایده جدید ویتالیک بوترین خبرساز شد!

ویتالیک بوترین از طرحی برای بازطراحی نحوه پردازش پرداخت‌های ساده در اتریوم حمایت کرده است؛ روشی که از سال ۲۰۰۹ در بیت‌کوین مورد استفاده قرار گرفته است. او در شبکه اجتماعی X از توسعه‌دهندگان بیت‌کوین به دلیل این ایده تشکر کرد.

این حمایت به یکی از مشکلات قدیمی اتریوم پاسخ می‌دهد: هر حساب جدید، اجرای شبکه را کمی سنگین‌تر می‌کند.

چرا اتریوم دائماً سنگین‌تر می‌شود؟

هزاران کامپیوتر در سراسر جهان یک نسخه کامل از شبکه اتریوم را نگهداری می‌کنند. این کامپیوترها «نود» نام دارند و هرکدام اطلاعات تمام حساب‌هایی را که تاکنون در اتریوم ایجاد شده‌اند، ذخیره می‌کنند.

این داده‌ها دائماً باقی می‌مانند و حجم آن‌ها کاهش پیدا نمی‌کند. هر حساب اتریوم حدود ۱۰۰ تا ۱۵۰ بایت فضا اشغال می‌کند و این اطلاعات برای همیشه در شبکه باقی می‌ماند؛ حتی اگر دیگر هیچ‌وقت از آن حساب استفاده نشود.

بوترین پیش از این نیز درباره انباشته شدن این داده‌ها هشدار داده بود. او بخش زیادی از سال ۲۰۲۶ را به بررسی عمیق‌ترین گلوگاه‌های اتریوم اختصاص داده و معتقد است مشکل اصلی در نحوه ذخیره‌سازی داده‌هاست، نه شبکه‌های لایه دومی که روی اتریوم ساخته شده‌اند.

طراحی بیت‌کوین چگونه می‌تواند این مشکل را حل کند؟

تونی واهراشتر، پژوهشگر بنیاد اتریوم، در ماه ژوئیه راهکاری را منتشر کرد که از نحوه مدیریت پول در بیت‌کوین الهام گرفته شده بود. در این روش به جای مدیریت موجودی حساب‌ها، شبکه واحدهای جداگانه پول را دنبال می‌کند.

بیت‌کوین این واحدها را خروجی‌های خرج‌نشده تراکنش یا UTXO می‌نامد.

وقتی یک UTXO خرج می‌شود، تقریباً هیچ داده‌ای از آن در شبکه باقی نمی‌ماند؛ چیزی در حدود یک‌سوم بایت. تفاوت این روش در مقیاس بسیار بزرگ‌تر مشخص می‌شود.

برای مثال، ایجاد یک میلیارد حساب در اتریوم می‌تواند به حداکثر ۱۵۰ گیگابایت فضای ذخیره‌سازی نیاز داشته باشد، در حالی که یک میلیارد کوین خرج‌شده در مدل مشابه بیت‌کوین تنها حدود ۳۰۰ مگابایت فضا اشغال می‌کند.

این مدل مزیت دیگری نیز برای دریافت‌کنندگان دارد. در سیستم فعلی، کاربر باید از قبل مقداری ETH در کیف پول خود داشته باشد تا بتواند هزینه تراکنش را پرداخت کند. اما در مدل پیشنهادی، خود پرداخت می‌تواند هزینه کارمزدش را تأمین کند.

بوترین نیز در ماه ژانویه بخش دوم این ایده را مطرح کرده بود. او پیشنهاد کرد کامپیوترها بتوانند تعداد زیادی بررسی تراکنش را در قالب یک بسته فشرده جمع‌آوری کنند، به جای اینکه برای هر پرداخت، یک بررسی سنگین به صورت جداگانه انجام شود.

البته این ایده بدون مخالفت هم نبود. چارلز هاسکینسون، بنیان‌گذار کاردانو، پس از انتشار پیشنهاد ماه ژوئیه، اتریوم را به الگوبرداری از سیستم مدیریت کوین شبکه کاردانو متهم کرد.

بوترین از توسعه‌دهندگان بیت‌کوین تمجید کرد

توسعه‌دهنده‌ای با نام conall.gwei این دو ایده را به یکدیگر مرتبط کرد. بر اساس این دیدگاه، اعتبارسنج یا تولیدکننده بلاک بعدی می‌تواند یک خلاصه ۱۲۸ کیلوبایتی منتشر کند و حجم بسیار بزرگی از پرداخت‌ها را به‌صورت هم‌زمان تسویه کند.

بوترین نیز مستقیماً به این ایده واکنش نشان داد.

پروژه Utreexo در اکوسیستم بیت‌کوین، که بوترین به آن اشاره کرده است، به کامپیوترها اجازه می‌دهد بدون نگهداری فهرست کامل کوین‌ها، اعتبار آن‌ها را بررسی کنند.

هدف بوترین این است که اتریوم بتواند هر دو مدل را هم‌زمان اجرا کند؛ به‌گونه‌ای که فعالیت‌های گسترده شبکه مقیاس‌پذیر شوند و در عین حال، کاربران عادی همچنان بتوانند یک نود اتریوم را اجرا کنند.

این اثبات‌های فشرده که با نام STARK شناخته می‌شوند، پیش‌تر نیز در برنامه‌های بوترین برای نقشه راه Lean Ethereum جایگاه مهمی داشته‌اند؛ برنامه‌ای که در ماه ژوئیه به دلیل زمان‌بندی اجرای آن با انتقادهایی مواجه شد.

بوترین همچنین اوایل سال جاری اعلام کرده بود که از نظر فنی، معضل قدیمی میان سرعت، امنیت و غیرمتمرکز بودن دیگر یک مانع حل‌نشدنی نیست.

بنیاد اتریوم نیز همچنان به توسعه شبکه ادامه می‌دهد. این بنیاد در ماه فوریه اولویت‌های پروتکل برای سال ۲۰۲۶ را مشخص کرد و در همین ماه نیز برای محافظت از شبکه در برابر کامپیوترهای کوانتومی، تغییراتی در رمزنگاری هسته اتریوم ایجاد کرد.

با این حال، بازار تاکنون واکنش چندان مثبتی به این تلاش‌های فنی نشان نداده است. ETH در محدوده ۱٬۹۰۳ دلار معامله می‌شود و در ۲۴ ساعت گذشته حدود ۱.۲۸ درصد رشد کرده است، اما قیمت آن طی هفته‌های اخیر زیر سطح ۲٬۰۰۰ دلار متوقف مانده است.

در حال حاضر، هیچ‌یک از این دو پیشنهاد تاریخ مشخصی برای اجرا ندارند. بنابراین، پرسش اصلی این است که آیا تیم‌های توسعه‌دهنده نرم‌افزار اتریوم در نهایت هر دو ایده را در شبکه اجرا خواهند کرد یا خیر.