استخراج اتریوم چگونه است؟ بررسی جایگزین‌های ماینینگ پس از مرج

بسیاری از علاقه‌مندان به بازار ارزهای دیجیتال هنوز با همان تصورات قدیمی وارد میدان می‌شوند. کاربری را تصور کنید که سرمایه قابل‌توجهی را صرف خرید کارت‌های گرافیک گران‌قیمت، منبع تغذیه و سیستم‌های خنک‌کننده کرده است و درست پس از تنظیم دقیق تجهیزات، متوجه می‌شود که شبکه اتریوم دیگر هیچ پاداشی به دستگاه‌های او نمی‌دهد و این سخت‌افزارها عملا در حال اتلاف برق هستند. در این مقاله، نقشه راه روشنی از دلایل توقف استخراج سنتی اتریوم ترسیم می‌کنیم و سپس مسیرهای نوین و عملی را برای کسب درآمد مستمر از این شبکه و نجات سرمایه‌های سخت‌افزاری به شما نشان می‌دهیم.

آیا استخراج اتریوم در حال حاضر امکان‌پذیر است؟

اگر بخواهیم کوتاه و مستقیم به این سوال پاسخ دهیم، جواب یک خیر قاطع است. با وجود اینکه هنوز افراد زیادی در موتورهای جستجو به دنبال یادگیری روش‌های ماینینگ (استخراج یا تولید ارز دیجیتال با استفاده از قدرت سخت‌افزاری) برای اتریوم هستند، اما واقعیت این است که این فرآیند برای همیشه به پایان رسیده است. شبکه‌ی اتریوم دستخوش یک تحول ساختاری و تاریخی شده و روش تولید سکه‌های جدید در آن کاملا تغییر کرده است. بنابراین، دستگاه‌های پرمصرف دیگر هیچ جایگاهی در اقتصاد فعلی این شبکه ندارند.

پایان دوران استخراج اتریوم با رویداد مرج The Merge

در سپتامبر ۲۰۲۲، شبکه‌ی اتریوم یکی از بزرگ‌ترین و پیچیده‌ترین به‌روزرسانی‌های تاریخ ارزهای دیجیتال را با موفقیت اجرا کرد که به آن مرج (The Merge - به معنای ادغام و پیوستن دو بخش از شبکه به یکدیگر) می‌گویند.

برای درک بهتر بزرگی این رویداد، تصور کنید یک هواپیمای مسافربری غول‌پیکر در حال پرواز است و مهندسان تصمیم می‌گیرند موتورهای سوختی و قدیمی آن را در همان حال پرواز، با موتورهای برقی و مدرن تعویض کنند؛ آن هم بدون اینکه مسافران متوجه شوند یا هواپیما سقوط کند! رویداد مرج دقیقا همین کار را با اتریوم کرد؛ هسته‌ی اصلی شبکه تغییر کرد و پروسه‌ی استخراج سنتی برای همیشه خاموش شد تا شبکه‌ای سریع‌تر، امن‌تر و سبزتر متولد شود.

تغییر ساختار شبکه: از اثبات کار PoW به اثبات سهام PoS

برای اینکه بدانیم چرا دستگاه‌های استخراج از کار افتادند، باید با دو مفهوم کلیدی دنیای رمزارز آشنا شویم. پیش از رویداد مرج، شبکه‌ی اتریوم بر اساس مکانیزمی به نام اثبات کار (Proof of Work یا PoW - سیستمی که در آن کامپیوترها با مصرف برق بالا رقابت می‌کنند تا معماهای پیچیده‌ی ریاضی را حل کرده و پاداش بگیرند) فعالیت می‌کرد. در این سیستم، هر کسی که تجهیزات قوی‌تری داشت، برنده‌ی رقابت بود.

اما پس از مرج، شبکه به سیستم جدیدی به نام اثبات سهام (Proof of Stake یا PoS - روشی که در آن افراد به جای خرید سخت‌افزار، دارایی دیجیتال خود را در شبکه قفل می‌کنند تا امنیت تامین شود) کوچ کرد. برای درک بهتر تفاوت این دو روش، استعاره‌ی زیر را در نظر بگیرید:

• در روش اثبات کار (گذشته‌ی اتریوم): شما برای محافظت از خزانه‌ی یک بانک، ده‌ها نگهبان مسلح استخدام می‌کنید. این نگهبان‌ها هزینه‌ی نگهداری بالایی دارند و انرژی زیادی مصرف می‌کنند.
• در روش اثبات سهام (اتریوم امروزی): سهام‌داران اصلی بانک که پول‌های خود را در صندوق گذاشته‌اند، خودشان ضامن امنیت می‌شوند. آن‌ها چون سرمایه‌ی خودشان درگیر است، هرگز اجازه نمی‌دهند تقلبی صورت بگیرد. در این روش دیگر نیازی به نگهبان‌های فیزیکی یا پرداخت هزینه‌ی سنگین برای برق نیست.

چه اتفاقی برای ماینرهای قدیمی اتریوم افتاد؟

تغییر فاز شبکه، شوک بزرگی به جامعه‌ی استخراج‌کنندگان وارد کرد. تجهیزاتی که تا دیروز ماشین چاپ پول بودند، ناگهان برای اتریوم بی‌مصرف شدند. ماینرها (صاحبان دستگاه‌های استخراج) برای فرار از ضرر و جبران این وضعیت، یکی از سه مسیر زیر را انتخاب کردند:

• کوچ به شبکه‌های جایگزین: بسیاری از افراد، قدرت پردازشی ریگ‌های (Rig - مجموعه‌ای از چند کارت گرافیک که روی یک شاسی برای استخراج به هم متصل شده‌اند) خود را به سمت استخراج ارزهای مشابهی مانند اتریوم کلاسیک یا ریون‌کوین هدایت کردند که هنوز از سیستم قدیمی اثبات کار پشتیبانی می‌کنند.
• فروش تجهیزات و خروج از بازار: گروه بزرگی از کاربران ترجیح دادند کارت‌های گرافیک خود را در بازارهای قطعات دست‌دوم به فروش برسانند. این اتفاق باعث شد تا در آن زمان، قیمت کارت‌های گرافیک در بازار جهانی و همچنین ایران با افت شدیدی مواجه شود.
• تبدیل شدن به ولیدیتور در شبکه‌ی جدید: دسته‌ی سوم، سخت‌افزارها را کنار گذاشتند و اتریوم‌هایی را که از قبل استخراج کرده بودند، در سیستم جدید سپرده‌گذاری کردند تا به عنوان ولیدیتور (Validator یا تاییدکننده‌ی تراکنش - شخص یا سیستمی که با قفل کردن دارایی خود، تراکنش‌های شبکه را تایید کرده و سود مستمر دریافت می‌کند) به کسب درآمد بدون دردسر در شبکه‌ی نوین اتریوم ادامه دهند.

نگاهی به گذشته: استخراج اتریوم چگونه انجام می‌شد؟

برای درک بهتر وضعیت فعلی دنیای رمزارز، همیشه خوب است که نگاهی به گذشته‌ی آن داشته باشیم. اگرچه امروز دیگر صدای فن‌های خنک‌کننده برای استخراج اتریوم به گوش نمی‌رسد، اما آشنایی با شیوه‌ی کار این سیستم در گذشته، به شما کمک می‌کند تا مفاهیم پایه‌ای شبکه‌های بلاک‌چینی را به شکلی عمیق‌تر و اصولی‌تر یاد بگیرید. بیایید با هم به روزهایی سفر کنیم که کامپیوترها در حال رقابت برای استخراج این ارز ارزشمند بودند.

مفهوم استخراج اتریوم و آشنایی با الگوریتم Ethash

در گذشته، شبکه‌ی اتریوم برای بررسی و تایید تراکنش‌های مالی کاربران، به شبکه‌ای از کامپیوترهای داوطلب در سراسر جهان متکی بود. استخراج یا ماینینگ، در واقع پاداشی بود که این کامپیوترها در ازای تامین امنیت شبکه دریافت می‌کردند.

برای اینکه هیچ‌کس نتواند در این سیستم تقلب کند، اتریوم از یک الگوریتم ریاضی بسیار پیچیده به نام Ethash (ات‌هش - یک فرمول و قفل نرم‌افزاری اختصاصی در شبکه‌ی اتریوم که حل کردن آن نیازمند حافظه‌ی رم بالایی بود) استفاده می‌کرد.

روند کار را مانند یک مسابقه‌ی بزرگ و مداوم حدس زدن رمز گاوصندوق تصور کنید:

• شبکه‌ی اتریوم هر چند ثانیه یک بار، یک معمای ریاضی بسیار سخت را مطرح می‌کرد.
• کامپیوترهای سراسر جهان (ماینرها) شروع به حدس زدن جواب می‌کردند.
• اولین کامپیوتری که به جواب درست می‌رسید، حق داشت تراکنش‌های جدید را در یک بلوک (Block - بسته‌های دیجیتالی که اطلاعات تراکنش‌ها در آن ذخیره می‌شود) ثبت کند.
• در نهایت، شبکه به عنوان دستمزد، مقداری اتریوم تازه تولید شده را به آن کامپیوتر برنده جایزه می‌داد.

تجهیزات سخت‌افزاری: ریگ‌های کارت گرافیک GPU و دستگاه‌های اسیک ASIC

برای شرکت در این مسابقه‌ی نفس‌گیر ریاضی، شما به ابزارهای قدرتمندی نیاز داشتید. پردازنده‌ی کامپیوترهای معمولی برای این کار بیش از حد کند بود، بنابراین ماینرها به سراغ دو نوع سخت‌افزار تخصصی رفتند:

• کارت‌های گرافیک GPU: (واحد پردازش گرافیکی - قطعه‌ای در کامپیوتر که وظیفه‌ی اصلی آن پردازش تصاویر سنگین در بازی‌ها و نرم‌افزارهای طراحی است) استخراج اتریوم در ابتدا کاملا بر دوش کارت‌های گرافیک بود. ماینرها چندین کارت گرافیک قدرتمند را روی یک شاسی فلزی به نام ریگ نصب می‌کردند. کارت گرافیک مانند یک آچار فرانسه‌ی همه‌کاره است؛ یعنی علاوه بر بازی کردن، می‌توانست محاسبات ریاضی الگوریتم اتریوم را نیز به خوبی انجام دهد.
• دستگاه‌های اسیک ASIC: (مدار مجتمع با کاربرد خاص - کامپیوترهای صنعتی و پرسرعتی که فقط برای یک وظیفه‌ی خاص، مثلا فقط برای استخراج یک نوع ارز، ساخته شده‌اند)، بعد از مدتی، شرکت‌های تولیدکننده‌ی سخت‌افزار دستگاه‌هایی ساختند که فقط مخصوص استخراج اتریوم بودند. دستگاه اسیک مانند یک دستگاه برش لیزری صنعتی است؛ فقط یک کار انجام می‌دهد اما قدرت و سرعت آن ده‌ها برابر کارت گرافیک است. البته شبکه‌ی اتریوم تا مدت‌ها تلاش می‌کرد با به‌روزرسانی‌های مختلف، جلوی فعالیت اسیک‌ها را بگیرد تا افراد معمولی هم بتوانند با کارت گرافیک خانگی خود در این فرآیند مشارکت کنند.

نقش استخرهای استخراج و کیف پول‌ها در فرآیند ماینینگ

با گذشت زمان و افزایش تعداد ماینرها، رقابت آن‌قدر سخت شد که یک کاربر خانگی ایرانی با یک ریگ کوچک، شاید ماه‌ها زمان نیاز داشت تا بتواند حتی یک بار برنده‌ی مسابقه‌ی حل معما شود. در اینجا بود که دو ابزار حیاتی وارد میدان شدند:

• استخرهای استخراج: (Mining Pool - یک پلتفرم مجازی که در آن هزاران ماینر قدرت پردازشی دستگاه‌های خود را با هم ترکیب می‌کنند)، به جای اینکه یک نفر به تنهایی تلاش کند، ماینرها به یک استخر می‌پیوستند. این کار دقیقا مانند خرید گروهی بلیت بخت‌آزمایی است. وقتی صدها نفر با هم بلیت می‌خرند، شانس برنده شدن بسیار بالاتر می‌رود و در صورت برد، جایزه بین همه‌ی اعضا (به نسبت قدرت دستگاهشان) تقسیم می‌شود. با این روش، ماینرها می‌توانستند درآمد روزانه و مستمری داشته باشند.
• کیف پول دیجیتال: (Wallet - نرم‌افزار یا دستگاهی فیزیکی برای ذخیره و مدیریت امن ارزهای دیجیتال)، برای دریافت دستمزد از استخرها، ماینرها به یک گاوصندوق امن نیاز داشتند. آن‌ها آدرس کیف پول خود را به استخر می‌دادند تا پاداش‌ها به آن واریز شود. برای امنیت بیشتر، به خصوص برای مبالغ بالا، بسیاری از کاربران حرفه‌ای از کیف پول‌های سخت‌افزاری (مانند لجر) استفاده می‌کردند تا دارایی‌های استخراج‌شده‌ی خود را از خطر هک شدن یا تحریم‌ها در امان نگه دارند و هر زمان که نیاز بود، آن را از طریق صرافی‌های امن داخلی به ریال تبدیل کنند.

مسیرهای نوین و جایگزین برای کسب درآمد از اتریوم

با خاموش شدن دستگاه‌های استخراج در شبکه‌ی اتریوم، شاید اینطور به نظر برسد که درهای درآمدزایی از این ارز محبوب بسته شده است. اما واقعیت این است که اکوسیستم اتریوم فقط تکامل یافته و روش‌های جدیدی را پیش روی ما گذاشته است. چه سرمایه‌گذاری باشید که می‌خواهد دارایی خود را افزایش دهد و چه ماینری باشید که تجهیزات سخت‌افزاری در خانه دارد، همچنان دو مسیر بسیار جذاب برای کسب درآمد مستمر از این بازار وجود دارد که در ادامه به زبان ساده آن‌ها را بررسی می‌کنیم.

مسیر اول: استیکینگ یا سپرده‌گذاری اتریوم (جایگزین مدرن ماینینگ)

این روزها کلمه‌ی استیکینگ بیش از هر زمان دیگری در دنیای رمزارز شنیده می‌شود. این روش دقیقا همان راهکاری است که جایگزین استخراج پرهزینه‌ی قدیمی شده است و به شما اجازه می‌دهد بدون نیاز به خرید حتی یک فن خنک‌کننده، درآمد کسب کنید.

استیکینگ اتریوم چیست و چگونه کار می‌کند؟

استیکینگ (Staking - قفل کردن دارایی‌های دیجیتال در شبکه برای تامین امنیت و دریافت سود) شباهت زیادی به سپرده‌گذاری در حساب‌های بانکی دارد. تصور کنید پول خود را در یک حساب بلندمدت بانکی قرار می‌دهید و بانک در ازای استفاده از پول شما برای چرخش اقتصاد، به شما سود ماهانه پرداخت می‌کند.

در استیکینگ اتریوم امروزی نیز سیستم به همین شکل کار می‌کند. شما اتریوم‌های خود را در یک قرارداد هوشمند (Smart Contract - کدهای برنامه‌نویسی که به صورت خودکار و بدون نیاز به واسطه، شرایط یک توافق را اجرا می‌کنند) قفل می‌کنید. با این کار، دارایی شما به عنوان تضمینی برای امنیت شبکه استفاده می‌شود و شبکه در ازای این کمک، به صورت منظم به شما پاداش‌هایی از جنس اتریوم جدید پرداخت می‌کند. در اینجا شما به جای یک ماینر، نقش یک تاییدکننده‌ی تراکنش را بازی می‌کنید.

روش‌های مختلف استیکینگ برای کاربران ایرانی

کاربران ایرانی برای ورود به دنیای استیکینگ، با توجه به تحریم‌ها و شرایط خاص، انتخاب‌های متنوعی دارند:

• راه‌اندازی نود مستقل (Solo Staking): در این روش شما به 32 واحد اتریوم و یک کامپیوتر همیشه متصل به اینترنت نیاز دارید. این روش بیشترین سود و امنیت را دارد زیرا به هیچ واسطه‌ای وابسته نیستید، اما تامین 32 اتریوم برای بسیاری از افراد سرمایه‌ی بسیار سنگینی محسوب می‌شود.
• استخرهای غیرمتمرکز: پلتفرم‌هایی مانند لیدو (Lido) یا راکت‌پول این امکان را به شما می‌دهند که حتی با مقدار بسیار کمی اتریوم در استیکینگ شرکت کنید. این پلتفرم‌ها به دلیل ماهیت غیرمتمرکز شان، نیاز به احراز هویت ندارند و برای کاربران ایرانی گزینه‌ی بسیار محبوبی هستند. در این روش شما معادل دارایی خود، توکن جایگزین دریافت می‌کنید که به آن استیکینگ شناور (Liquid Staking - دریافت یک توکن معادل دارایی قفل شده که قابلیت خرید و فروش در بازار را دارد) می‌گویند.
• استفاده از صرافی‌های معتبر داخلی: اگر درگیری با پلتفرم‌های خارجی و کیف پول‌ها برای شما پیچیده است، برخی از صرافی‌های معتبر داخلی مانند صرافی ارز دیجیتال کیف پول من امکان استیکینگ ارز دیجیتال را فراهم کرده‌اند تا دارایی خود را در یک محیط بومی و امن استیک کرده و سود آن را به سادگی دریافت کنید.

بررسی مزایا و ریسک‌های استیکینگ اتریوم

مانند هر سرمایه‌گذاری دیگری، سپرده‌گذاری اتریوم نیز دو روی سکه دارد:

مزایای استیکینگ:

• نیازی به خرید تجهیزات گران‌قیمت، پرداخت قبض‌های نجومی برق و تحمل سر و صدای دستگاه‌ها ندارید.
• سود دریافتی شما مستمر و نسبتا قابل پیش‌بینی است.
• این روش کاملا دوست‌دار محیط زیست است.

ریسک‌های استیکینگ:

• خطر جریمه‌ی شبکه: اگر سیستمی که اتریوم شما روی آن قفل شده است آفلاین شود یا رفتار مخربی نشان دهد، شبکه مقداری از دارایی شما را به عنوان جریمه کسر می‌کند که به این حالت اسلشینگ (Slashing - جریمه شدن توسط شبکه به دلیل عملکرد نادرست سیستم تاییدکننده) می‌گویند.
• قفل شدن سرمایه: در برخی روش‌ها، اتریوم شما برای مدت مشخصی قفل می‌شود و امکان فروش فوری آن در زمان ریزش بازار را ندارید.
• ریسک پلتفرم واسطه: اگر از استخرها یا صرافی‌ها استفاده کنید، همیشه خطر هک شدن آن پلتفرم خاص وجود دارد.

مسیر دوم: استخراج ارزهای جایگزین و تبدیل آن‌ها به اتریوم

اما اگر از قبل تجهیزات استخراج و ریگ‌های کارت گرافیک را خریداری کرده‌اید، جای نگرانی نیست. هنوز هم می‌توانید دستگاه‌های خود را روشن نگه دارید و در نهایت اتریوم به دست بیاورید، فقط مسیر رسیدن به آن کمی متفاوت شده است.

بهترین ارزهای دیجیتال برای استخراج با کارت گرافیک در حال حاضر

با پایان کار اتریوم، دستگاه‌های استخراج کارت گرافیک به سمت شبکه‌های دیگری سرازیر شدند که هنوز از سیستم قدیمی و متکی بر سخت‌افزار استفاده می‌کنند. امروزه ارزهای دیجیتالی مانند ریون‌کوین (Ravencoin)، ارگو (Ergo) و کانفلاکس (Conflux) از بهترین و محبوب‌ترین گزینه‌ها برای ماینرها هستند. الگوریتم این شبکه‌ها به گونه‌ای طراحی شده که با کارت‌های گرافیک خانگی سازگاری بسیار خوبی دارند و می‌توانند درآمد روزانه‌ی مناسبی برای شما ایجاد کنند.

استخراج اتریوم کلاسیک ETC و تفاوت آن با اتریوم شبکه اصلی

یکی از آشناترین نام‌ها برای ماینرها، اتریوم کلاسیک (Ethereum Classic - نسخه‌ی قدیمی و منشعب شده از اتریوم که همچنان به استخراج با دستگاه وفادار مانده است) با نماد ETC است.

برای درک تفاوت این دو، تصور کنید یک مسیر قطار به دو شاخه تقسیم شده است. اتریوم اصلی مسیر جدید و مدرن (استیکینگ) را انتخاب کرد، اما اتریوم کلاسیک ترجیح داد در همان مسیر قدیمی (ماینینگ سخت‌افزاری) باقی بماند. بنابراین، شما همچنان می‌توانید با تجهیزات قبلی خود اتریوم کلاسیک استخراج کنید، اما باید بدانید که این ارز، یک سکه‌ی کاملا مجزا با قیمت اتریوم اصلی و ارزش آن متفاوت است.

آموزش استفاده از استخرهای استخراج با قابلیت پرداخت مستقیم اتریوم (Auto-exchange)

شاید بپرسید: من فقط اتریوم اصلی را می‌خواهم، چرا باید ارزهای دیگر را استخراج کنم؟ راه حل این مشکل در دست استخرهای با قابلیت تبدیل خودکار است.

این استخرها (مانند پلتفرم Unmineable) مانند یک صرافی خودکار عمل می‌کنند. روند کار بسیار جذاب و ساده است:

• شما کارت گرافیک خود را به این استخر متصل می‌کنید تا ارزی مانند ریون‌کوین را استخراج کند.
• به جای وارد کردن آدرس کیف پول ریون‌کوین، شما آدرس کیف پول اتریوم خود را به نرم‌افزار می‌دهید.
• استخر به صورت خودکار و در لحظه (Auto-exchange - سیستمی که ارز استخراج شده را فورا به ارز دلخواه شما تبدیل می‌کند)، ریون‌کوین‌های استخراج‌شده‌ی شما را در بازار می‌فروشد.
• در نهایت، معادل آن را به صورت اتریوم به کیف پول شما واریز می‌کند.

با این ترفند هوشمندانه، شما دقیقا مانند گذشته در حال کسب اتریوم هستید، با این تفاوت که در پس‌زمینه، دستگاه شما در حال تامین امنیت یک شبکه‌ی دیگر است. این روش برای ماینرهای ایرانی که می‌خواهند از ریگ‌های فعلی خود بالاترین بهره‌وری را داشته باشند و همزمان موجودی اتریوم خود را افزایش دهند، یک استراتژی فوق‌العاده کاربردی محسوب می‌شود.

مقایسه استیکینگ اتریوم در برابر استخراج ارزهای جایگزین

حالا که با هر دو مسیر نوین برای کسب درآمد آشنا شدیم، احتمالا این سوال برای شما پیش آمده است که کدام روش برای شرایط شما مناسب‌تر است. انتخاب بین قفل کردن دارایی در شبکه یا روشن نگه داشتن سخت‌افزارهای پرمصرف، نیازمند یک سنجش دقیق است. برای اینکه بتوانید با دیدی باز و بر اساس واقعیت‌های اقتصادی تصمیم‌گیری کنید، باید این دو روش را در چندین شاخص کلیدی در کنار یکدیگر قرار دهیم.

در جدول زیر، مهم‌ترین معیارهای انتخاب میان این دو استراتژی را به طور خلاصه و کاربردی با هم مقایسه کرده‌ایم تا در یک نگاه تفاوت‌های اصلی آن‌ها را درک کنید:

معیار مقایسه	استیکینگ اتریوم	استخراج ارزهای جایگزین
سرمایه اولیه	متغیر (از مبالغ کم در استخرها تا ۳۲ اتریوم)	بالا (هزینه‌ی خرید کارت‌های گرافیک و قطعات ریگ)
تجهیزات سخت‌افزاری	نیاز ندارد (فقط یک دستگاه متصل به اینترنت)	کاملا وابسته به سخت‌افزار، فن و اتصالات الکترونیکی
میزان سودآوری	متوسط و پایدار (معمولا بین ۳ تا ۵ درصد سالانه)	متغیر و وابسته به سختی شبکه و قیمت ارز استخراج‌شده
میزان ریسک	فنی و نرم‌افزاری (مانند جریمه‌ی شبکه یا هک پلتفرم)	اقتصادی و فیزیکی (مانند خرابی قطعات یا افزایش قیمت برق)
پیچیدگی فنی	کم (راه‌اندازی با چند کلیک در کیف پول یا استخر)	بالا (نیازمند اسمبل، پایداری سیستم و تنظیمات نرم‌افزاری)

در این جدول، منظور از سختی شبکه (Network Difficulty - معیاری در بلاک‌چین که نشان می‌دهد حل کردن معماهای ریاضی یک شبکه چقدر سخت شده و چقدر انرژی لازم دارد) است که به طور مستقیم روی حجم سکه‌های تولیدشده‌ی شما اثر می‌گذارد. همچنین اسمبل (Assemble - سوار کردن و متصل کردن قطعات سخت‌افزاری به یکدیگر) به فرآیند فیزیکی راه‌اندازی تجهیزات اشاره دارد.

انتخاب استراتژی مناسب بر اساس شرایط سرمایه‌گذار ایرانی (هزینه برق، تحریم‌ها و بودجه)

برای یک کاربر ایرانی، انتخاب نهایی صرفا یک فرمول ریاضی جهانی نیست، بلکه کاملا به شرایط بومی، قوانین داخلی و محدودیت‌ها گره خورده است. برای پیدا کردن بهترین مسیر، باید سه عامل حیاتی زیر را بررسی کنید:

• هزینه‌ی برق و زیرساخت‌ها: اگر در محیطی زندگی می‌کنید که به برق ارزان‌قیمت یا صنعتی دسترسی دارید و فضا و سیستم تهویه‌ی مناسبی برای کنترل دمای قطعات در تابستان‌های داغ ایران فراهم است، استخراج ارزهای جایگزین می‌تواند انتخاب معقولی باشد. در غیر این صورت، با توجه به تعرفه‌های تصاعدی برق خانگی، استیکینگ روشی بی‌صدا، بدون نیاز به خنک‌کننده و کاملا بی‌دردسر است.
• مدیریت ریسک تحریم‌ها: کاربران ایرانی همیشه با سایه‌ی تحریم‌های بین‌المللی روبه‌رو هستند. در مسیر استیکینگ، اگر از استخرهای متمرکز خارجی استفاده کنید، خطر بلوکه شدن دارایی وجود دارد. بنابراین، استفاده از استخرهای غیرمتمرکز یا صرافی‌های امن داخلی گزینه‌ی عاقلانه‌تری است. در ماینینگ ارزهای دیگر نیز باید استخرهایی را انتخاب کنید که با آی‌پی (IP - شماره شناسایی منحصربه‌فرد هر دستگاه در شبکه اینترنت) ایران مشکلی نداشته باشند.
• میزان بودجه و نقدشوندگی: اگر سرمایه‌ی شما محدود است، خرید سخت‌افزار دست‌دوم یا ناقص ریسک بالایی دارد. استیکینگ غیرمتمرکز به شما اجازه می‌دهد حتی با سرمایه‌ای ناچیز وارد بازار شوید. همچنین از نظر نقدشوندگی (Liquidity - سرعت و آسانی تبدیل یک دارایی به پول نقد بدون تغییر قیمت شدید آن)، سرمایه‌ی قفل‌شده در استیکینگ شناور بسیار سریع‌تر از فروش کارت‌های گرافیک کارکرده در بازار تهران به ریال تبدیل می‌شود.

با در نظر گرفتن این موارد، اگر سرمایه‌ی نقدی و حوصله‌ی چالش‌های فنی را دارید، راه‌اندازی ریگ گزینه‌ی جذابی است؛ اما اگر به دنبال یک درآمد منفعل (Passive Income - درآمدی که بدون نیاز به فعالیت مستمر و روزانه به دست می‌آید) و کاملا بی‌صدا هستید، سپرده‌گذاری اتریوم گزینه‌ی برتر برای شما خواهد بود.

راهنمای راه‌اندازی ریگ برای استخراج ارزهای جایگزین

اگر تصمیم گرفته‌اید که دستگاه‌های خود را روشن نگه دارید و وارد مسیر استخراج ارزهای دیگر (مانند ریون‌کوین یا اتریوم کلاسیک) شوید، اکنون زمان دست به کار شدن است. راه‌اندازی یک دستگاه استخراج، شباهت زیادی به تنظیم کردن موتور یک ماشین مسابقه‌ای برای یک پیست جدید دارد. شما به قطعات سخت‌افزاری، نرم‌افزار مناسب و یک استراتژی دقیق نیاز دارید تا بدون آسیب رساندن به قطعات، بیشترین بازدهی را به دست آورید. در این بخش، تمام مراحل را قدم به قدم و با زبانی ساده مرور می‌کنیم.

ساخت و آماده‌سازی کیف پول ارز دیجیتال

پیش از آنکه حتی دکمه‌ی روشن شدن ریگ خود را فشار دهید، باید تعیین کنید که درآمد شما قرار است به کجا واریز شود. کیف پول ارز دیجیتال همان گاوصندوق امن شما در دنیای اینترنت است.

در این مرحله، شما باید کیف پولی بسازید که از ارز جایگزین شما (مثلا ریون‌کوین) یا اتریوم دریافتی (اگر از استخرهای تبدیل خودکار استفاده می‌کنید) پشتیبانی کند. پس از نصب کیف پول، شما یک پابلیک کی (Public Key - آدرس عمومی کیف پول شما که مانند شماره کارت بانکی برای دریافت وجه عمل می‌کند) دریافت می‌کنید.

• کیف پول‌های سخت‌افزاری: اگر سرمایه‌ی قابل توجهی استخراج می‌کنید، دستگاه‌های فیزیکی مانند لجر (Ledger) بالاترین امنیت را برای شما فراهم می‌کنند.
• کیف پول‌های نرم‌افزاری و پلتفرم‌های داخلی: برای کاربران ایرانی که می‌خواهند دغدغه‌ی تحریم‌ها را نداشته باشند و درآمد خود را به سرعت نقد کنند، ساخت یک حساب در پلتفرم‌های معتبر داخلی مانند صرافی کیف پول من، یک گزینه‌ی بسیار هوشمندانه و بدون دردسر برای نگهداری و تبدیل سریع ارزها به ریال است.

دانلود و پیکربندی نرم‌افزارهای استخراج مناسب

کارت گرافیک شما به تنهایی نمی‌داند چگونه باید معماهای ریاضی بلاک‌چین را حل کند. برای این کار به یک مترجم نیاز دارید و این مترجم، همان نرم‌افزار استخراج است.

در دنیای رمزارز، به این نرم‌افزارها اصطلاحا ماینر (Miner - در اینجا به نرم‌افزاری گفته می‌شود که سیستم شما را به شبکه‌ی ارز دیجیتال متصل کرده و فرآیند محاسبات را مدیریت می‌کند) می‌گویند. برنامه‌هایی مانند تی‌رکس (T-Rex)، ان‌بی‌ماینر (NBminer) و جی‌ماینر (Gminer) از محبوب‌ترین نرم‌افزارهای فعلی هستند.

روند کار به این صورت است که شما برنامه‌ی مناسب با مدل کارت گرافیک خود (انویدیا یا ای‌ام‌دی) را دانلود می‌کنید. دقت کنید که این نرم‌افزارها را فقط از منابع اصلی و معتبر (مانند گیت‌هاب) دانلود کنید تا سیستم شما به بدافزارها و ویروس‌های مخرب آلوده نشود.

نحوه اتصال ایمن به استخر استخراج و دریافت پاداش‌ها

همان‌طور که در بخش‌های قبلی گفتیم، برای رسیدن به درآمد مستمر، باید به یک استخر استخراج بپیوندید. اتصال ریگ به استخر از طریق تنظیمات درون نرم‌افزار ماینر انجام می‌شود.

شما باید فایلی با پسوند bat را در پوشه‌ی نرم‌افزار پیدا کرده و آن را ویرایش کنید. در این فایل، باید دو اطلاعات کلیدی را وارد کنید:

• آدرس استراتوم: (Stratum - پروتکل و آدرس اینترنتی خاصی که به عنوان پل ارتباطی، دستگاه شما را به سرورهای استخر استخراج متصل می‌کند)، این آدرس را وب‌سایت استخر در اختیار شما قرار می‌دهد.
• آدرس کیف پول شما: تا استخر بداند سهم شما از پاداش‌ها را به چه حسابی واریز کند.

پس از ذخیره‌ی این فایل و اجرای آن، صفحه‌ای سیاه رنگ (شبیه به محیط داس در ویندوزهای قدیمی) باز می‌شود و خطوط کد به سرعت شروع به حرکت می‌کنند. این خطوط نشان می‌دهند که دستگاه شما با موفقیت به استخر متصل شده و در حال حل معادلات است.

بهینه‌سازی مصرف برق و تنظیمات کارت گرافیک برای حداکثر سودآوری

اگر کارت گرافیک خود را با تنظیمات کارخانه رها کنید، نه تنها برق بسیار زیادی مصرف می‌کند، بلکه به دلیل گرمای بیش از حد، عمر آن به شدت کاهش می‌یابد. هنر یک ماینر حرفه‌ای در ایجاد تعادل بین مصرف برق و قدرت پردازش است.

برای این کار از نرم‌افزارهایی مانند ام‌اس‌آی افتربرنر (MSI Afterburner) استفاده می‌شود. در این برنامه، شما دو کار مهم انجام می‌دهید:

• اورکلاک: (Overclock - افزایش سرعت حافظه و پردازنده‌ی کارت گرافیک بیش از حد استاندارد کارخانه برای بالا بردن قدرت حل معما)، با این کار، دستگاه شما سریع‌تر کار می‌کند و درآمد بیشتری می‌سازد.
• آندرولت: (Undervolt - کاهش دادن ولتاژ برق ورودی به قطعه برای کم کردن مصرف انرژی و کاهش دمای دستگاه)، این کار باعث می‌شود قبض برق شما به شکل چشمگیری ارزان‌تر شود و فن‌های دستگاه فشار کمتری را تحمل کنند.

درست مانند رانندگی در یک جاده‌ی طولانی؛ شما با تنظیم دقیق این دو مورد، ماشین خود را در بهینه‌ترین سرعت ممکن نگه می‌دارید تا با کمترین مصرف بنزین، سریع‌ترین زمان رسیدن به مقصد را تجربه کنید.

منابع:

Coinmarketcap

Delubac

Coinledger