الگورند (Algorand) چیست؟ بررسی شبکه، آینده و توکن ALGO

شبکه‌ای را تصور کنید که تراکنش‌های شما را در کسری از ثانیه تایید می‌کند، اما به دلیل متمرکز بودن، دارایی‌هایتان هر لحظه در معرض خطر هک یا مسدود شدن قرار دارد. این همان بن‌بست معروفی است که توسعه‌دهندگان به آن «مشکل سه‌گانه بلاکچین» می‌گویند؛ جایی که شما مجبورید بین سرعت، امنیت و تمرکززدایی یکی را انتخاب کنید و همین مسئله باعث کلافگی و بی‌اعتمادی بسیاری از سرمایه‌گذاران به پایداری شبکه‌های نسل قدیم شده است. در این مقاله بررسی می‌کنیم که الگورند چگونه با معماری منحصر‌به‌فرد خود این معادله را به هم زده است. با خواندن این مطلب، سازوکار دقیق این شبکه، ارزش توکن ALGO برای سرمایه‌گذاری و راهنمای کامل استفاده از آن را به صورت شفاف و کاربردی درک خواهید کرد.

الگورند چیست و چه هدفی دارد؟

دنیای رمزارزها گاهی اوقات می‌تواند بسیار پیچیده به نظر برسد، اما در هسته‌ی خود، بیشتر این پروژه‌ها به دنبال حل مشکلات دنیای واقعی هستند. الگورند یک شبکه‌ی بلاکچین (دفتر کل توزیع‌شده و دیجیتالی که اطلاعات در آن به صورت امن و غیرقابل تغییر ثبت می‌شود) است که با هدف ایجاد یک اقتصاد بدون مرز و در دسترس برای همه طراحی شده است. هدف اصلی این شبکه، پردازش سریع، ارزان و امن تراکنش‌های مالی است، به طوری که هر فردی در هر کجای دنیا بتواند به راحتی و بدون واسطه از آن استفاده کند.

آشنایی با شبکه الگورند به زبان ساده

برای درک بهتر شبکه‌ی الگورند، یک اتوبان بسیار پیشرفته را تصور کنید. در اتوبان‌های قدیمی و نسل اول ارزهای دیجیتال، ماشین‌ها با امنیت بالایی حرکت می‌کنند، اما اتوبان تنها دو لاین دارد و در ساعات شلوغی، ترافیک سنگینی ایجاد می‌شود که حرکت را بسیار کند و پرهزینه می‌کند.

الگورند دقیقا مانند یک اتوبان هوشمند و چند بانده است که در آن هزاران ماشین (تراکنش‌های مالی) می‌توانند به صورت همزمان، با بالاترین سرعت و بدون پرداخت عوارض سنگین حرکت کنند. این شبکه به عنوان یک پلتفرم غیرمتمرکز (سیستمی که توسط هیچ فرد، سازمان یا دولت مرکزی کنترل نمی‌شود) عمل می‌کند و بستری عالی برای اجرای قراردادهای هوشمند (کدهای برنامه‌نویسی شده‌ای که شرایط یک توافق را به صورت خودکار و بدون نیاز به واسطه‌ی انسانی اجرا می‌کنند) فراهم کرده است.

مشکل سه‌گانه بلاکچین چیست و الگورند چگونه آن را حل می‌کند؟

برای اینکه بفهمیم شبکه‌ی الگورند چرا تا این حد در دنیای فناوری مهم است، ابتدا باید با یک چالش بزرگ و تاریخی به نام مشکل سه‌گانه‌ی بلاک چین آشنا شویم. این مفهوم اولین بار توسط ویتالیک بوترین، خالق اتریوم، مطرح شد. او بیان کرد که هر شبکه‌ی بلاکچینی برای رسیدن به موفقیت کامل به سه ویژگی اساسی نیاز دارد، اما بیشتر پروژه‌ها تنها می‌توانند به دو مورد از آن‌ها دست پیدا کنند و مجبورند ویژگی‌ سوم را فدا کنند:

• امنیت: شبکه باید در برابر هکرها و دستکاری اطلاعات کاملا مقاوم باشد.
• تمرکززدایی: قدرت و کنترل شبکه نباید در دست یک گروه یا شرکت خاص باشد و همه باید حق مشارکت داشته باشند.
• مقیاس‌پذیری (Scalability): توانایی و ظرفیت شبکه برای پردازش تعداد بسیار زیادی تراکنش در هر ثانیه، بدون اینکه سرعت افت کند یا هزینه‌ی کارمزدها بالا برود.

به عنوان مثال، بیت‌کوین به شدت امن و غیرمتمرکز است، اما مقیاس‌پذیری‌ پایینی دارد و پردازش در آن زمان‌بر است. از طرف دیگر، برخی شبکه‌های جدیدتر بسیار سریع هستند، اما برای رسیدن به این سرعت، تایید تراکنش‌ها را به چند سرور خاص سپرده‌اند و دیگر غیرمتمرکز نیستند.

الگورند چگونه این معمای پیچیده را حل کرده است؟

پاسخ این سوال در فناوری‌ نوآورانه‌ی الگورند نهفته است که به آن اثبات سهام خالص یا PPoS (یک روش توافق جمعی که در آن سیستم به صورت ریاضی، تصادفی و مخفیانه کاربرانی را برای تایید تراکنش‌ها انتخاب می‌کند) می‌گویند.

در شبکه‌ی الگورند، برخلاف سیستم‌های قدیمی که نیاز به دستگاه‌های ماینر پرمصرف داشتند، تمام کاربرانی که حتی یک واحد ارز الگورند (ALGO) در کیف پول خود دارند، شانس این را دارند که برای تایید بلاک بعدی انتخاب شوند. از آنجایی که این انتخاب توسط سیستم به صورت رندوم، پنهانی و در کسری از ثانیه انجام می‌شود، هکرها نمی‌توانند پیش‌بینی کنند که چه کسی قرار است تراکنش بعدی را تایید کند تا به او حمله کنند (تامین امنیت).

همچنین، چون همه شانس برابری برای مشارکت دارند، قدرت در دست هیچ گروه خاصی نمی‌افتد (تامین تمرکززدایی) و به دلیل سبک بودن این فرایند انتخاب، هزاران تراکنش در یک چشم به هم زدن تایید می‌شوند (تامین مقیاس‌پذیری). به این ترتیب، الگورند توانسته است هر سه قطعه‌ی این پازل را با موفقیت در کنار هم قرار دهد و یک شبکه‌ی بی‌نقص بسازد.

تاریخچه و تیم سازنده بلاکچین Algorand

پشت هر پروژه‌ی موفق در دنیای ارزهای دیجیتال، یک تیم قدرتمند و یک ایده‌ی درخشان قرار دارد. داستان شبکه‌ی الگورند در سال ۲۰۱۷ میلادی آغاز شد. در آن زمان، بسیاری از شبکه‌های محبوب مانند بیت‌کوین و اتریوم با مشکل کندی و کارمزدهای بالا دست‌وپنج نرم می‌کردند. در همین نقطه بود که ایده‌ی ساخت یک بلاکچین کاملا جدید شکل گرفت؛ شبکه‌ای که قرار بود از پایه برای حل این مشکلات طراحی شود و سرانجام پس از بررسی‌های دقیق علمی، در سال ۲۰۱۹ به صورت رسمی راه‌اندازی شد.

سیلویو میکالی کیست و چرا حضور او به پروژه اعتبار می‌بخشد؟

اعتبار یک پروژه‌ی رمزارزی تا حد زیادی به سازنده‌ی آن بستگی دارد. وقتی صحبت از الگورند می‌شود، نام سیلویو میکالی (Silvio Micali) به تنهایی وزن و اعتبار بی‌نظیری به این شبکه می‌بخشد. او یک برنامه‌نویس معمولی نیست؛ بلکه یکی از اساتید برجسته‌ی دانشگاه معتبر ام‌آی‌تی (MIT) در آمریکا است که دهه‌ها در زمینه‌ی رمزنگاری (Cryptography) (علم کدگذاری و مخفی‌سازی اطلاعات برای جلوگیری از دسترسی افراد غیرمجاز) فعالیت کرده است.

برای درک بهتر جایگاه او، باید بدانید که آقای میکالی در سال ۲۰۱۲ برنده‌ی جایزه‌ی تورینگ شده است. این جایزه در دنیای علوم کامپیوتر، دقیقا هم‌تراز جایزه‌ی نوبل است. او این جایزه‌ی بزرگ را به خاطر دستاوردهای حیاتی و مهمش در زمینه‌ی حفظ امنیت داده‌ها دریافت کرد؛ دستاوردهایی که امروز پایه‌ی امنیت بسیاری از شبکه‌های مالی دیجیتال را تشکیل می‌دهند.

حضور چنین فردی در راس یک پروژه، به سرمایه‌گذاران و علاقه‌مندان پیام‌های بسیار مهمی می‌دهد:

• امنیت علمی: این شبکه بر اساس حدس و گمان یا کپی‌برداری ساخته نشده، بلکه پشتوانه‌ی آن دهه‌ها تحقیق آکادمیک و ریاضیات محض است.
• چشم‌انداز بلندمدت: تیمی که توسط یک دانشمند برجسته هدایت می‌شود، به دنبال سودهای مقطعی و هیجانی نیست و برای حل مشکلات ریشه‌ای فناوری تلاش می‌کند.
• جذب نخبگان: نام میکالی باعث شده تا بهترین مهندسان و متخصصان بلاکچین برای کار روی توسعه‌ی شبکه‌ی الگورند داوطلب شوند.

آشنایی با بنیاد الگورند و نقش آن در توسعه اکوسیستم

هیچ فناوری و پروژه‌ای، هرچقدر هم که از نظر فنی بی‌نقص باشد، بدون یک ساختار حمایتی و مدیریتی درست نمی‌تواند رشد کند. در اینجا است که نقش بنیاد الگورند (Algorand Foundation) پررنگ می‌شود. این بنیاد، یک سازمان غیرانتفاعی (موسسه‌ای که هدف اصلی آن کسب سود شخصی برای مدیرانش نیست، بلکه برای پیشبرد یک هدف عمومی یا توسعه‌ی یک فناوری فعالیت می‌کند) است که در کشور سنگاپور فعالیت می‌کند.

بنیاد الگورند وظیفه‌ی نظارت بر سلامت، رشد و توسعه‌ی شبکه‌ی الگورند را بر عهده دارد، اما این نظارت به معنای مالکیت مطلق نیست. در واقع، این بنیاد مانند یک باغبان دلسوز عمل می‌کند که وظیفه‌اش رسیدگی به شرایط رشد است، اما میوه‌های این باغ به همه‌ی مشارکت‌کنندگان تعلق دارد.

وظایف اصلی این بنیاد شامل موارد زیر است:

• مدیریت اقتصاد توکن: بنیاد الگورند وظیفه دارد تا نحوه‌ی عرضه‌ی سکه‌های الگورند در بازار را مدیریت کند تا از تورم شدید جلوگیری شود و ارزش سرمایه‌ی کاربران حفظ گردد.
• حمایت مالی از ایده‌های نو: این سازمان بودجه‌ها و کمک‌های مالی (Grant) (پولی که برای حمایت از پروژه‌های جدید به تیم‌ها داده می‌شود و نیازی به بازپرداخت ندارد) را در اختیار توسعه‌دهندگان قرار می‌دهد تا برنامه‌های کاربردی جدیدی روی شبکه‌ی الگورند بسازند.
• گسترش جامعه‌ی کاربران: برگزاری دوره‌های آموزشی، همکاری با دانشگاه‌های معتبر جهان و جذب برنامه‌نویسان جدید از دیگر وظایف حیاتی این بنیاد برای زنده نگه داشتن اکوسیستم (مجموعه‌ای یکپارچه از برنامه‌ها، ابزارها و کاربرانی که در کنار هم روی یک بستر مشترک فعالیت می‌کنند) است.

به بیان خیلی ساده، سیلویو میکالی مغز متفکر و خالق این فناوری است و بنیاد الگورند، بازوی اجرایی و موتور محرکه‌ای است که این فناوری را به دست کاربران و کسب‌وکارهای سراسر جهان می‌رساند.

شبکه‌ی الگورند چگونه کار می‌کند؟ بررسی فناوری‌های هسته

برای درک قدرت واقعی این پروژه، باید نگاهی به زیر کاپوت این ماشین پرسرعت بیندازیم. در شبکه‌های بلاکچینی، هیچ مدیر یا سرور مرکزی برای تایید تراکنش‌ها وجود ندارد؛ بنابراین، کامپیوترهای سراسر جهان باید بتوانند با یک روش امن و سریع با یکدیگر به توافق برسند. الگورند برای این کار از فناوری‌های بسیار پیشرفته‌ای استفاده می‌کند که در ادامه با زبان ساده‌ی خودمان آن‌ها را بررسی می‌کنیم.

مکانیزم اجماع اثبات سهام خالص یا PPoS چیست؟

هر شبکه‌ی بلاکچین برای ادامه‌ی فعالیت به یک مکانیزم اجماع (روشی که در آن تمام کامپیوترهای یک شبکه برای تایید اطلاعات و جلوگیری از تقلب با هم به توافق می‌رسند) نیاز دارد. الگورند از روشی انحصاری و نوآورانه به نام اثبات سهام خالص استفاده می‌کند.

در این روش، نیازی به خرید دستگاه‌های گران‌قیمت ماینر و مصرف بالای برق نیست. هر کاربری که حتی یک عدد ارز ALGO در کیف پول خود داشته باشد، می‌تواند در تایید تراکنش‌ها و تامین امنیت شبکه مشارکت کند. این سیستم دقیقا شبیه به یک قرعه‌کشی بزرگ و عادلانه است. هر چه سکه‌های بیشتری داشته باشید، شانس انتخاب شدن شما برای تایید برنده‌ی تراکنش‌ها بیشتر است، اما حتی با داشتن یک سکه هم بلیت ورود به این قرعه‌کشی را در دست دارید و از چرخه‌ی شبکه حذف نمی‌شوید.

تفاوت PPoS با اثبات سهام سنتی در چیست؟

شاید بپرسید شبکه‌های دیگری هم وجود دارند که بر اساس نگهداری ارز کار می‌کنند، پس فرق الگورند چیست؟ در شبکه‌های سنتی، معمولا قدرت در دست سرمایه‌داران بزرگ است و کاربران عادی سهمی از پاداش‌ها ندارند. اما الگورند این بازی را به نفع کاربران خرد تغییر داده است. برای درک بهتر این موضوع، نگاهی به جدول زیر بیندازید:

ویژگی‌های اصلی	اثبات سهام سنتی (شبکه‌های قدیمی‌تر)	اثبات سهام خالص الگورند (PPoS)
حداقل سرمایه‌ی لازم	معمولا بسیار زیاد است و ورود به آن سخت است	تنها داشتن 1 ارز ALGO کافی است
قفل شدن دارایی	سکه‌های شما برای مدت مشخصی قفل می‌شوند	هیچ پولی قفل نمی‌شود و همیشه در دسترس شماست
خطر جریمه	در صورت اشتباه سرور، بخشی از پول کاربر مصادره می‌شود	هیچ جریمه و مصادره‌ای در معماری الگورند وجود ندارد
میزان تمرکززدایی	قدرت تصمیم‌گیری معمولا در دست چند تاییدکننده‌ی ثروتمند است	کاملا غیرمتمرکز است و همه‌ی افراد شانس مشارکت برابری دارند

نقش تابع تصادفی قابل تایید یا VRF در تامین امنیت شبکه

یکی از شاهکارهای فنی سازندگان الگورند، استفاده از ابزاری به نام تابع تصادفی قابل تایید (یک ابزار ریاضی و رمزنگاری‌شده که برنده‌ی قرعه‌کشی را به صورت کاملا مخفیانه و در کسری از ثانیه مشخص می‌کند) است. در دنیای فناوری، به این ابزار اختصارا VRF می‌گویند.

فرض کنید در یک بازی، شما به عنوان مسئول تایید تراکنش‌های بعدی انتخاب شده‌اید. اگر هکرها از قبل بدانند نوبت شماست، ممکن است به اینترنت شما حمله کنند تا شبکه را از کار بیندازند. اما الگوریتم VRF مانند یک چوب جادویی عمل می‌کند؛ این الگوریتم برنده‌ی قرعه‌کشی را در خفا انتخاب می‌کند و هیچ‌کس (حتی خود شبکه) تا زمانی که شما تراکنش را به بقیه اعلام نکنید، متوجه نمی‌شود که شما انتخاب شده‌اید. به این ترتیب، هکرها اصلا نمی‌دانند باید به چه کسی حمله کنند و امنیت شبکه‌ی الگورند در بالاترین سطح ممکن حفظ می‌شود.

فرایند سه مرحله‌ای ایجاد و تایید بلاک در الگورند

حالا که با ابزارها آشنا شدیم، بیایید ببینیم وقتی شما پولی را در شبکه‌ی الگورند جابجا می‌کنید، در پس‌زمینه چه اتفاقی می‌افتد. این پروسه‌ی جذاب بسیار سریع است و تنها در چند ثانیه و طی سه مرحله‌ی زیر انجام می‌شود:

• در قدم اول، سیستم VRF به صورت کاملا تصادفی و مخفیانه، یک کاربر را از بین تمام کسانی که ارز ALGO در کیف پول خود دارند انتخاب می‌کند. این شخص ماموریت پیدا می‌کند تا تراکنش‌های جدید را جمع‌آوری کرده و آن‌ها را در قالب یک بسته‌ی جدید (یا همان بلاک) به کل شبکه پیشنهاد دهد.
• بعد از اینکه بلاک جدید پیشنهاد شد، شبکه باید مطمئن شود که شخص پیشنهاد دهنده تقلب نکرده است. در این مرحله، دوباره سیستم مخفی VRF وارد عمل می‌شود و یک کمیته‌ی چند هزار نفره از کاربران را به صورت تصادفی از سراسر دنیا انتخاب می‌کند. این کمیته تراکنش‌ها را با دقت بررسی می‌کنند تا مطمئن شوند هیچ پول تقلبی وارد شبکه نشده است. این مرحله دقیقا مانند یک فیلتر اولیه و قدرتمند عمل می‌کند.
• در مرحله‌ی آخر، یک کمیته‌ی کاملا جدید و متفاوت دوباره توسط سیستم انتخاب می‌شود. این گروه وظیفه دارند تا رای مثبت گروه قبلی را دوباره بررسی و تایید کنند. اگر همه‌چیز درست باشد، بلاک به صورت رسمی و برای همیشه به دفتر کل شبکه‌ی الگورند اضافه می‌شود.

مهم‌ترین مزیت این مرحله، دستیابی به قطعیت فوری (وضعیتی که تراکنش نهایی شده و به هیچ وجه قابل برگشت، هک یا تغییر نیست) است. در شبکه‌ی الگورند احتمال ایجاد فورک (دو شاخه شدن شبکه که باعث سردرگمی کاربران می‌شود) از نظر علم ریاضیات تقریبا صفر است؛ بنابراین به محض اینکه تراکنشی تایید شود، کار تمام است و نیازی نیست مانند شبکه‌ی بیت‌کوین دقایق طولانی منتظر تاییدهای بعدی بمانید.

مهم‌ترین ویژگی‌ها و مزایای رقابتی شبکه‌ی Algorand

در بازار شلوغ ارزهای دیجیتال، پروژه‌های زیادی ادعا می‌کنند که بهترین هستند. اما الگورند با ارائه‌ی ویژگی‌هایی که مستقیما مشکلات روزمره‌ی کاربران را حل می‌کنند، توانسته است جایگاه ویژه‌ای برای خود دست‌وپا کند. اگر بخواهیم دلایل موفقیت این پروژه را در دنیای رمزارز خلاصه کنیم، به سه ستون اصلی می‌رسیم:

• انجام تراکنش‌ها در یک چشم به هم زدن و با کمترین هزینه‌ی ممکن.
• تامین بالاترین سطح امنیت بدون ترس از اختلال در شبکه‌ی اصلی.
• احترام به طبیعت و جبران آسیب‌های محیط زیستی.

در ادامه هر کدام از این ویژگی‌ها را به زبان ساده بررسی می‌کنیم تا متوجه شویم چرا الگورند یک قدم از بسیاری از رقبای خود جلوتر است.

سرعت پردازش بالا و کارمزدهای نزدیک به صفر

یکی از بزرگ‌ترین گلایه‌های کاربران در شبکه‌های قدیمی، کندی اعصاب‌خردکن و کارمزدهای سرسام‌آور است. فرض کنید می‌خواهید پول یک فنجان قهوه‌ی ساده را با ارز دیجیتال پرداخت کنید؛ در شبکه‌های نسل اول، ممکن است هزینه‌ی انتقال از قیمت خود قهوه بیشتر شود و تایید آن هم دقایق طولانی زمان ببرد!

الگورند این مشکل را به طور کامل حل کرده است. این شبکه می‌تواند هزاران TPS (تراکنش بر ثانیه - تعداد عملیات‌های مالی که شبکه می‌تواند در یک ثانیه با موفقیت پردازش کند) را مدیریت کند. این یعنی انتقال‌های شما تنها در کمتر از ۵ ثانیه تایید می‌شوند. از طرف دیگر، هزینه‌ی هر تراکنش در شبکه‌ی الگورند تنها کسری از یک سنت (حدود 0.001 توکن ALGO) است. به زبان ساده، شما می‌توانید میلیون‌ها دلار سرمایه‌ی خود را در عرض چند ثانیه و با هزینه‌ای تقریبا صفر به آن سوی کره‌ی زمین بفرستید.

امنیت شبکه و عدم امکان فورک شدن بلاکچین

امنیت، خط قرمز هر سیستم مالی است. الگورند با استفاده از سیستم قرعه‌کشی پنهان خود، راه را بر هکرها می‌بندد. اما یک ویژگی حیاتی دیگر نیز در این شبکه وجود دارد: عدم امکان فورک (انشعاب یا دو شاخه شدن شبکه - وضعیتی که در آن بلاکچین به دلیل اختلاف نظر سیستم‌ها به دو مسیر مجزا و رقیب تقسیم می‌شود و باعث سردرگمی کاربران و به خطر افتادن دارایی‌ها می‌گردد).

در بسیاری از شبکه‌های دیگر، گاهی اوقات دو تایید کننده به صورت همزمان یک بلاک جدید می‌سازند و شبکه برای مدت کوتاهی دو شاخه می‌شود. در این حالت شما تا چند دقیقه نمی‌دانید پولی که دریافت کرده‌اید در مسیر اصلی قرار دارد یا در مسیری که به زودی لغو و حذف می‌شود. اما در معماری الگورند، تراکنش‌ها دارای قطعیت فوری هستند؛ یعنی به محض اینکه در شبکه‌ی اصلی تایید شدند، برای همیشه در دفتر کل ثبت می‌شوند. امکان دو شاخه شدن شبکه‌ی الگورند از نظر علم ریاضیات تقریبا صفر است، بنابراین با خیال راحت می‌دانید پولی که جابجا کرده‌اید هرگز به حالت قبل برنمی‌گردد.

معماری دوستدار محیط زیست و کربن منفی بودن پروژه

احتمالا اخبار زیادی شنیده‌اید که استخراج ارزهای دیجیتال نسل قدیم به اندازه‌ی یک کشور کوچک برق مصرف می‌کند و باعث گرمایش کره‌ی زمین می‌شود. الگورند مسیر کاملا متفاوتی را انتخاب کرده است. این شبکه برای فعالیت خود نیازی به دستگاه‌های پرمصرف ندارد و حتی با یک سیستم کامپیوتری ساده هم به کار خود ادامه می‌دهد.

اما جذابیت ماجرا به همین جا ختم نمی‌شود؛ الگورند فراتر از یک پروژه‌ی سبز عمل می‌کند و خود را به عنوان یک پلتفرم کربن منفی (وضعیتی که در آن یک سیستم نه تنها آلاینده‌ای به طبیعت اضافه نمی‌کند، بلکه با حمایت از طرح‌های محیط زیستی، گازهای گلخانه‌ای موجود در هوا را نیز از بین می‌برد) معرفی کرده است. بنیاد الگورند با همکاری سازمان‌های حامی طبیعت، به صورت مداوم میزان مصرف انرژی اندک خود را محاسبه کرده و با خرید اعتبار کربن و کاشت درخت، اثری مثبت و التیام‌بخش روی کره‌ی زمین می‌گذارد.

مقایسه الگورند با رقبا در بازار قراردادهای هوشمند

برای اینکه جایگاه واقعی الگورند را در دنیای رمزارزها بهتر درک کنیم، باید آن را در کنار رقبای بزرگش قرار دهیم. شبکه‌ی الگورند تنها یک پول دیجیتال برای انتقال ارزش نیست؛ بلکه یک پلتفرم قرارداد هوشمند (بستری دیجیتال که به برنامه‌نویسان اجازه می‌دهد برنامه‌های مالی خودکار و بدون نیاز به واسطه بسازند) است.

در این بازار پر رقابت، دو غول بزرگ به نام‌های اتریوم و سولانا حضور دارند. اتریوم را می‌توانید مانند اولین نسخه‌ی اینترنت در نظر بگیرید؛ شبکه‌ای بسیار معتبر، امن و پرکاربرد که البته کند است و استفاده از آن هزینه‌ی بالایی دارد. از طرف دیگر، شبکه‌ی سولانا مانند یک ماشین مسابقه‌ای است که سرعت فوق‌العاده بالایی دارد، اما گاهی اوقات دچار نقص فنی می‌شود و در مورد امنیت و غیرمتمرکز بودن آن بحث‌های زیادی وجود دارد. در این میان، الگورند تلاش می‌کند تا تعادلی بی‌نقص بین سرعت، امنیت و کارمزد پایین ایجاد کند.

برای درک بهتر تفاوت‌های این سه شبکه، بیایید آن‌ها را از نظر سه فاکتور حیاتی و تعیین‌کننده بررسی کنیم:

• سرعت پردازش یا TPS (تعداد تراکنش‌هایی که شبکه می‌تواند در یک ثانیه با موفقیت تایید کند): این معیار نشان می‌دهد که شبکه چقدر برای استفاده‌ی روزمره و خریدهای انبوه مناسب است.
• کارمزد تراکنش (هزینه‌ای که شبکه برای انجام هر عملیات مالی از شما دریافت می‌کند): کارمزد پایین برای جذب کاربران عادی و اجرای برنامه‌های ارزان بسیار مهم است.
• زبان برنامه‌نویسی (زبانی که توسعه‌دهندگان نرم‌افزار با آن برای شبکه کدنویسی می‌کنند): هرچه این زبان ساده‌تر و در بین برنامه‌نویسان رایج‌تر باشد، افراد بیشتری به سمت ساخت برنامه‌های جدید روی آن شبکه جذب می‌شوند.

در جدول زیر، این سه رقیب قدرتمند را به صورت ساده و رو در رو مقایسه کرده‌ایم:

فاکتورهای مقایسه	شبکه‌ی اتریوم (Ethereum)	شبکه‌ی سولانا (Solana)	شبکه‌ی الگورند (Algorand)
سرعت پردازش (TPS)	حدود 15 تا 30 تراکنش در ثانیه (بسیار کند)	تا 65,000 تراکنش در ثانیه (بسیار سریع)	حدود 6,000 تا 10,000 تراکنش در ثانیه (سریع و در حال ارتقا)
میانگین کارمزد تراکنش	معمولا بین 1 تا 50 دلار و گاهی بیشتر (بسیار گران)	کسر کوچکی از یک سنت (بسیار ارزان)	حدود 0.001 الگورند، معادل کسر کوچکی از یک سنت (بسیار ارزان)
زبان برنامه‌نویسی اصلی	سالیدیتی (Solidity) - زبانی تخصصی و نسبتا سخت	راست و سی (Rust, C) - قدرتمند اما پیچیده	تیل و پایتون (TEAL, Python) - پایتون یکی از ساده‌ترین زبان‌های دنیاست
پایداری و امنیت شبکه	بسیار بالا و اثبات شده در طول زمان	تجربه‌ی قطعی‌های مکرر شبکه در گذشته	بسیار پایدار، بدون تجربه‌ی قطعی یا دو شاخه شدن

همان‌طور که در جدول بالا می‌بینید، شبکه‌ی الگورند شاید روی کاغذ سرعت اسمی و هیجانی سولانا را نداشته باشد، اما با ارائه‌ی پایداری و امنیت بسیار بالاتر و همچنین پشتیبانی از زبان برنامه‌نویسی محبوبی مانند پایتون، به یک گزینه‌ی بسیار جذاب برای توسعه‌دهندگان تبدیل شده است. الگورند به خوبی نشان داده است که برای داشتن سرعت بالا و هزینه‌ی پایین، نیازی نیست امنیت سرمایه‌ی کاربران را به خطر بیندازیم.

ارز دیجیتال ALGO چیست و چه کاربردهایی دارد؟

هر شبکه‌ی بلاکچینی برای ادامه‌ی حیات و انجام عملیات‌های خود به یک سوخت اختصاصی نیاز دارد. در شبکه‌ی الگورند، این سوخت حیاتی همان ارز دیجیتال بومی شبکه است که با نماد ALGO شناخته می‌شود. توکن ALGO فقط یک پول دیجیتال برای خرید و فروش نیست، بلکه ستون فقرات تمام فعالیت‌هایی است که در این اکوسیستم انجام می‌شود و به کاربران اجازه می‌دهد از امکانات شبکه استفاده کنند.

بررسی توکنومیکس و نحوه توزیع سکه‌های الگورند

وقتی می‌خواهیم ارزش یک ارز دیجیتال را بسنجیم، باید به توکنومیکس (اقتصاد توکنی یا برنامه‌ریزی ریاضی برای تعیین تعداد کل سکه‌ها و نحوه‌ی پخش شدن آن‌ها در بازار) آن توجه کنیم.

برنامه‌نویسان الگورند از همان ابتدا تصمیم گرفتند که تعداد کل سکه‌های ALGO محدود باشد. بر اساس این طراحی، در نهایت تنها ۱۰ میلیارد سکه‌ی الگورند وجود خواهد داشت و هرگز سکه‌ی جدیدی فراتر از این تعداد تولید نخواهد شد. این محدودیت در تعداد کل، یک ویژگی بسیار مثبت است؛ زیرا مانند طلا، کمیابی ایجاد می‌کند و در بلندمدت مانع از کاهش ارزش سرمایه‌ی کاربران به دلیل تورم‌های بی‌رویه می‌شود.

این ۱۰ میلیارد سکه به صورت برنامه‌ریزی‌شده در بخش‌های مختلفی توزیع می‌شوند؛ بخشی از آن به عنوان پاداش به کاربرانی که امنیت شبکه را تامین می‌کنند داده می‌شود، بخش دیگری برای حمایت از برنامه‌نویسان و استارتاپ‌های جدید اختصاص می‌یابد و مقداری نیز در اختیار بنیاد الگورند برای مدیریت هزینه‌های توسعه‌ی شبکه قرار دارد.

کاربردهای اصلی توکن ALGO در شبکه

همان‌طور که اشاره کردیم، ALGO فراتر از یک دارایی سرمایه‌ای است. اگر قصد ورود به دنیای الگورند را دارید، باید بدانید که این ارز سه کاربرد بسیار مهم دارد:

• پرداخت کارمزدها: برای انجام هر تراکنش مالی یا اجرای یک قرارداد هوشمند، باید مقدار بسیار ناچیزی ALGO بپردازید. این کار از اسپم شدن شبکه با تراکنش‌های بیهوده جلوگیری می‌کند.
• تامین امنیت شبکه: کاربرانی که توکن ALGO را در کیف پول خود دارند، می‌توانند به عنوان تایید کننده در سیستم حضور داشته باشند و با مشارکت سالم خود، مانع از فعالیت خرابکاران شوند.
• مشارکت در حاکمیت (سیستمی که در آن کاربران می‌توانند با رای دادن، در مورد تغییرات و به‌روزرسانی‌های آینده‌ی شبکه تصمیم‌گیری کنند): با داشتن این توکن، شما فقط یک کاربر ساده نیستید، بلکه حق رای دارید و می‌توانید در مسیر آینده‌ی پروژه‌ی الگورند تاثیرگذار باشید.

آموزش استیکینگ الگورند و نحوه کسب درآمد غیرفعال

یکی از جذاب‌ترین بخش‌های سرمایه‌گذاری روی الگورند، امکان کسب درآمد غیرفعال (پولی که به صورت مستمر و بدون نیاز به معامله‌گری روزانه یا صرف زمان زیاد به دست می‌آید) است. این کار از طریق استیکینگ (فرایند نگهداری و قفل کردن ارزهای دیجیتال در یک سیستم برای کمک به عملکرد شبکه در ازای دریافت سود) انجام می‌شود.

در گذشته، تنها با نگه داشتن ALGO در کیف پول، به صورت خودکار سود دریافت می‌کردید. اما اکنون بنیاد الگورند این سیستم را به سمت برنامه‌های حاکمیتی سوق داده است تا کاربران مشارکت فعال‌تری داشته باشند. برای شروع این فرایند و کسب سود، کافی است مراحل ساده‌ی زیر را طی کنید:

• تهیه یک کیف پول معتبر: ابتدا یک نرم‌افزار استاندارد مانند Pera Wallet را روی گوشی هوشمند خود نصب کنید.
• خرید و انتقال ALGO: ارز الگورند را از یک صرافی معتبر بخرید و به آدرس کیف پول شخصی خود منتقل کنید.
• ثبت‌نام در دوره‌های حاکمیتی: هر سه ماه یک‌بار، بنیاد الگورند دوره‌های رای‌گیری برگزار می‌کند. با مراجعه به سایت رسمی حاکمیت الگورند و متصل کردن کیف پول خود، اعلام می‌کنید که قصد دارید سکه‌هایتان را برای سه ماه در شبکه نگه دارید و در رای‌گیری‌ها شرکت کنید.
• دریافت پاداش: پس از پایان دوره‌ی سه ماهه و ثبت رای‌هایتان، شبکه به صورت خودکار مقداری ارز ALGO را به عنوان پاداش قدردانی به کیف پول شما واریز می‌کند. این یک روش امن و پایدار برای افزایش تدریجی سرمایه‌ی شماست.

نگاهی به همکاری‌های استراتژیک الگورند

یک شبکه‌ی بلاکچینی هر چقدر هم که از نظر فنی قدرتمند باشد، بدون داشتن برنامه‌های کاربردی و شرکای تجاری بزرگ، شبیه به یک شهرک نوساز و پیشرفته اما خالی از سکنه است. اکوسیستم شبکه‌ی الگورند با سرعتی چشمگیر در حال رشد است و توانسته پروژه‌های بسیار متنوعی را به سمت خود جذب کند که به این شهرک دیجیتال، حیات و ارزش می‌بخشند.

جایگاه الگورند در دنیای دیفای و برنامه‌های غیرمتمرکز

یکی از مهم‌ترین بخش‌های هر بلاکچین، پشتیبانی از دیفای یا DeFi (سیستم مالی غیرمتمرکز که در آن خدمات بانکی مانند وام‌دهی، سپرده‌گذاری و تبادل دارایی‌ها بدون دخالت بانک‌ها و موسسات مالی واسطه انجام می‌شود) است. علاوه بر این، الگورند بستر بسیار مناسبی برای ساخت برنامه‌های غیرمتمرکز یا DApps (نرم‌افزارهایی که روی شبکه‌ی بلاکچین اجرا می‌شوند و هیچ سرور مرکزی یا مالک واحدی ندارند که بتواند آن‌ها را خاموش یا دستکاری کند) فراهم کرده است.

برای درک بهتر این فضا، یک فروشگاه آنلاین فروش بازی‌ها و گیفت‌کارت‌های دیجیتال را تصور کنید. در حالت عادی، یک شرکت مرکزی این فروشگاه را مدیریت می‌کند و بابت هر خرید، کارمزدی از شما می‌گیرد. اما در برنامه‌های غیرمتمرکز الگورند، خریدار و فروشنده از طریق قراردادهای هوشمند، مستقیما به یکدیگر متصل می‌شوند. از آنجایی که تراکنش‌ها در الگورند کارمزد بسیار پایینی دارند و در کسری از ثانیه انجام می‌شوند، این شبکه به یک بستر ایده‌آل برای پلتفرم‌های تبادل دارایی، بازی‌های آنلاین مبتنی بر بلاکچین و خریدهای خرد روزانه تبدیل شده است.

7.2. مهم‌ترین سرمایه‌گذاران و شرکای تجاری پروژه

اعتبار یک پروژه‌ی رمزارزی را می‌توان از روی شرکای آن نیز متوجه شد. شبکه‌ی الگورند به دلیل زیرساخت علمی و قدرتمند خود، توانسته است توجه سازمان‌ها و شرکت‌های بسیار معتبری را در سطح جهانی جلب کند. برخی از مهم‌ترین همکاری‌های این پروژه عبارتند از:

• شرکت سیرکل (Circle) و تتر (Tether): صادرکنندگان بزرگ‌ترین استیبل‌کوین‌های بازار (ارزهای دیجیتالی که قیمت آن‌ها همیشه ثابت و معمولا معادل یک دلار آمریکا است) برای انجام تراکنش‌های سریع‌تر و ارزان‌تر، نسخه‌ای از توکن‌های خود یعنی USDC و USDT را روی شبکه‌ی الگورند نیز عرضه کرده‌اند.
• همکاری با فیفا (FIFA): فدراسیون جهانی فوتبال برای راه‌اندازی پلتفرم جمع‌آوری دارایی‌های دیجیتال و نمایش لحظات برتر مسابقات، شبکه‌ی الگورند را به عنوان شریک رسمی و بلاکچین منتخب خود در سال ۲۰۲۲ معرفی کرد.
• موسسات مالی سنتی: شرکت‌های بزرگی مانند SIA در اروپا که زیرساخت‌های بانکی را تامین می‌کنند، برای ادغام فناوری بلاکچین با سیستم‌های مالی سنتی، با الگورند وارد همکاری شده‌اند.

نقش الگورند در توسعه ارزهای دیجیتال بانک مرکزی یا CBDC

آیا می‌دانستید که دولت‌ها نیز در حال ساخت ارزهای دیجیتال اختصاصی خود هستند؟ به این ارزها در دنیای اقتصاد، ارز دیجیتال بانک مرکزی یا CBDC (پول دیجیتال رسمی یک کشور که توسط بانک مرکزی همان کشور منتشر، پشتیبانی و قانون‌گذاری می‌شود) می‌گویند. این ارزها با رمزارزهایی مانند بیت‌کوین تفاوت دارند؛ زیرا دقیقا معادل دیجیتال همان پول ملی و با پشتوانه‌ی دولتی هستند.

بسیاری از کشورها برای راه‌اندازی ارز دیجیتال ملی خود، به دنبال شبکه‌ای امن، بسیار سریع و با قابلیت پردازش میلیون‌ها تراکنش روزانه می‌گردند. الگورند به دلیل معماری بی‌نقص، کارمزد صفر برای تراکنش‌های کلان و امکانات حریم خصوصی پیشرفته، به یکی از اصلی‌ترین گزینه‌های دولت‌ها تبدیل شده است. به عنوان مثال، کشور جزایر مارشال برای ساخت اولین ارز دیجیتال ملی خود به نام SOV، فناوری شبکه‌ی الگورند را انتخاب کرد. این موضوع به روشنی نشان می‌دهد که تکنولوژی الگورند نه تنها برای کاربران و تریدرهای عادی، بلکه در سطح کلان و برای مدیریت اقتصاد یک کشور نیز کاملا قابل اعتماد است.

آیا ارز الگورند برای سرمایه‌گذاری مناسب است؟

ورود به دنیای سرمایه‌گذاری، چه در بازار فلزات گران‌بها و طلا و چه در دنیای پرنوسان رمزارزها، نیازمند دقت، آموزش و آگاهی است. تصمیم‌گیری برای خرید ارز دیجیتال الگورند نیز از این قاعده‌ی کلی مستثنی نیست. برای اینکه متوجه شویم آیا این توکن ارزش اختصاص دادن بخشی از سرمایه‌ی ما را دارد یا خیر، باید کلاه یک تحلیل‌گر را بر سر بگذاریم و به جای توجه به هیجانات و اخبار روزانه‌ی بازار، ساختار پایه‌ایی این پروژه را بررسی کنیم.

بررسی نقاط قوت پروژه برای دیدگاه بلندمدت

اگر با دیدگاه سرمایه‌گذاری‌ بلندمدت به بازار نگاه می‌کنید، الگورند یکی از پروژه‌هایی است که ارزش بررسی‌ دقیق‌تری دارد. در تحلیل فاندامنتال نمودار الگوراند ، این ارز نمره‌ی قبولی‌ بالایی می‌گیرد. دلایل زیر مهم‌ترین نقاط قوت این شبکه هستند:

• تیم توسعه‌دهنده‌ی آکادمیک: حضور سیلویو میکالی و تیمی از برجسته‌ترین دانشمندان دانشگاه ام‌آی‌تی، ریسک کلاهبرداری یا شکست فنی‌ پروژه را به شدت کاهش می‌دهد.
• تکنولوژی‌ اثبات‌شده: معماری‌ الگورند مشکل سه‌گانه‌ی بلاکچین را حل کرده است. این یعنی شبکه‌ی الگورند پتانسیل میزبانی از بزرگ‌ترین پروژه‌های مالی‌ جهان را دارد.
• محدودیت در عرضه‌ی توکن: همان‌طور که قبلا اشاره کردیم، سقف تعداد سکه‌های الگورند روی 10 میلیارد عدد بسته شده است. این محدودیت، درست مانند محدودیت منابع در بازار طلا، می‌تواند در گذر زمان و با افزایش تقاضا، از افت ارزش سرمایه‌ی شما جلوگیری کند. استراتژی‌ خرید پله‌ای و افزایش منظم دارایی در چنین پروژه‌هایی می‌تواند در بلندمدت به رشد چشمگیر سرمایه منجر شود.
• همکاری‌های سازمانی‌ بزرگ: پذیرش الگورند توسط نهادهای معتبری مانند فیفا و همچنین کشورهایی که به دنبال ارز دیجیتال ملی هستند، نشان‌دهنده‌ی اعتماد سازمان‌های بزرگ به این شبکه‌ی امن است.

ریسک‌های احتمالی و چالش‌های پیش روی الگورند

در کنار تمام این ویژگی‌های جذاب، هیچ سرمایه‌گذاری‌ کاملا بدون ریسکی وجود ندارد. یک سرمایه‌گذار هوشمند باید همیشه روی دیگر سکه را نیز ببیند و تمام جوانب را بسنجد. چالش‌های اصلی‌ پیش روی پروژه‌ی الگورند شامل موارد زیر است:

• رقابت بسیار سنگین: الگورند در زمینی بازی می‌کند که غول‌هایی مانند اتریوم و سولانا در آن حضور دارند. جذب برنامه‌نویسان و کاربرانی که سال‌هاست به شبکه‌های دیگر عادت کرده‌اند، کار بسیار سختی است.
• فشارهای قانون‌گذاری: نهادهایی مانند کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا یا SEC (نهاد دولتی‌ ناظر بر بازارهای مالی که قوانین بسیار سخت‌گیرانه‌ای برای کنترل پروژه‌های دیجیتال وضع می‌کند)، گاهی ادعا می‌کنند که برخی رمزارزها از جمله الگورند، اوراق بهادار هستند و باید تحت قوانین سنتی فعالیت کنند. این مسائل حقوقی می‌تواند روی قیمت توکن ALGO تاثیر منفی بگذارد.
• روند آزاد شدن سکه‌ها: در سال‌های اولیه‌ی پیدایش شبکه‌ی الگورند، تعداد زیادی سکه‌ی جدید به عنوان پاداش به بازار عرضه شد که این تورم باعث افت مقطعی‌ قیمت گردید. اگرچه اکنون این روند بسیار کندتر و منطقی‌تر شده است، اما همچنان باید به برنامه‌ی توزیع سکه‌های باقی‌مانده دقت کرد.

بررسی نقشه راه و برنامه‌های آینده شبکه

آینده‌ی یک پروژه‌ی رمزارزی به این بستگی دارد که تیم سازنده‌ی آن چقدر به وعده‌ها و برنامه‌های خود پایبند هستند. نقشه‌ی راه (سندی رسمی که اهداف و برنامه‌های توسعه‌ی یک پروژه را در ماه‌ها و سال‌های آینده به صورت شفاف نشان می‌دهد) الگورند بسیار روشن و نویدبخش است.

بنیاد الگورند در حال حاضر روی چند هدف کلیدی تمرکز کرده است:

• افزایش سرعت و ظرفیت: تیم فنی‌ این شبکه در تلاش است تا با به‌روزرسانی‌های جدید، سرعت پردازش تراکنش‌ها را به بیش از 10,000 تراکنش در ثانیه برساند تا برای استفاده‌های جهانی آماده‌تر شود.
• بهبود تعامل‌پذیری (توانایی‌ یک شبکه‌ی بلاکچین برای ارتباط مستقیم، امن و تبادل دارایی با شبکه‌های مستقلی مانند شبکه اتریوم یا بیت‌کوین): الگورند در حال ساخت پل‌های ارتباطی‌ ایمن است تا کاربران بتوانند دارایی‌های دیجیتال خود را به راحتی بین شبکه‌های مختلف جابجا کنند.
• گسترش دنیای دیفای: حمایت مالی از برنامه‌نویسان برای ساخت پلتفرم‌های جدید وام‌دهی و صرافی‌های غیرمتمرکز، یکی از برنامه‌های اصلی‌ بنیاد الگورند برای جذب سرمایه‌های جدید است.

در نهایت، اگر با بررسی‌ این موارد قصد دارید الگورند را به سبد دارایی‌های خود اضافه کنید، پیشنهاد می‌شود این کار را با مبالغ منطقی و از طریق پلتفرم‌های امن، معتبر و در دسترس، مانند صرافی‌ کیف پول من، انجام دهید تا در کنار حفظ امنیت سرمایه، درگیر تحریم‌ها و پیچیدگی‌های صرافی‌های خارجی نشوید.

راهنمای خرید و نگهداری امن ارز دیجیتال ALGO

پس از آشنایی با ارزش‌ها و فناوری‌های شبکه‌ی الگورند، به مهم‌ترین بخش ماجرا یعنی نحوه‌ی خرید ALGO و نگهداری این دارایی می‌رسیم. ورود به دنیای رمزارزها دقیقا مانند خرید طلای فیزیکی است؛ شما برای یک سرمایه‌گذاری‌ امن، هم به یک بازار معتبر برای خرید نیاز دارید و هم به یک گاوصندوق محکم برای نگهداری از سرمایه‌ی خود. در این بخش، مسیر ایمن و اصولی‌ این کار را قدم به قدم بررسی می‌کنیم.

بهترین صرافی‌ها برای خرید ALGO مناسب کاربران ایرانی

اولین قدم برای ورود به این اکوسیستم، مراجعه به یک صرافی رمزارزی (بازار آنلاینی که در آن می‌توانید پول رایج کشور خود را به ارزهای دیجیتال تبدیل کنید) است. برای کاربران ایرانی، استفاده از صرافی‌های بزرگ بین‌المللی همیشه با یک چالش نگران‌کننده به نام تحریم‌ها همراه است. ثبت‌نام در بیشتر این پلتفرم‌های خارجی نیازمند احراز هویت است و در صورت شناسایی شدن آی‌پی (آدرس اینترنتی موقعیت مکانی) ایران، خطر مسدود شدن حساب و قفل شدن سرمایه‌ی شما وجود دارد.

بنابراین، منطقی‌ترین و بدون‌ریسک‌ترین راهکار برای دور ماندن از این خطرات، استفاده از پلتفرم‌های داخلی است که خدمات خود را با ریال ارائه می‌دهند. یکی از بهترین و معتبرترین گزینه‌ها در این زمینه، پلتفرم کیف پول من است. این صرافی‌ بومی به شما اجازه می‌دهد تا بدون نگرانی از سایه‌ی تحریم‌ها و با رابط کاربری‌ بسیار ساده، با استفاده از کارت بانکی‌ خود و در فضایی کاملا شفاف، ارز الگورند را در کمترین زمان ممکن خریداری کنید. این روش، پروسه‌ی خرید راحتی برای کاربرانی که تا به حال تجربه‌ی فعالیت در حوزه‌ی رمزارزها را نداشته‌اند، بسیار آسان می‌کند.

معرفی امن‌ترین کیف پول‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری سازگار با شبکه

بعد از اینکه توکن‌های ALGO را خریداری کردید، باید به یک قانون طلایی در دنیای رمزارزها عمل کنید: هرگز دارایی‌ خود را برای طولانی‌مدت در صرافی نگه ندارید! شما باید ارزهای دیجیتال خود را به یک کیف پول شخصی (یک نرم‌افزار یا دستگاه فیزیکی که کنترل کامل پول‌ها و کلیدهای رمزنگاری را فقط در اختیار شخص شما قرار می‌دهد) منتقل کنید. برای شبکه‌ی الگورند، دو دسته کیف پول اصلی و معتبر وجود دارد:

• کیف پول‌های نرم‌افزاری (Hot Wallets): این نوع از کیف پول‌ها به صورت برنامه‌ی موبایل یا افزونه‌ مرورگر نصب می‌شوند و همیشه به اینترنت متصل هستند. استفاده از آن‌ها کاملا رایگان است و برای استفاده‌ی روزمره طراحی شده‌اند. بهترین گزینه‌ها در این دسته عبارتند از:
  • کیف پول پرا (Pera Wallet): این برنامه‌ی کاربردی، کیف پول رسمی‌ شبکه‌ی الگورند است. کار کردن با آن بسیار راحت است و محیطی امن برای نگهداری، انتقال سریع و حتی استیکینگ (سپرده‌گذاری برای دریافت سود) به شما ارائه می‌دهد.
  • تراست ولت (Trust Wallet): این برنامه یکی از محبوب‌ترین کیف پول‌های دنیای رمزارز است که علاوه بر توکن الگورند، از هزاران ارز دیجیتال دیگر نیز پشتیبانی می‌کند و برای کسانی که می‌خواهند چندین ارز مختلف را در یک جا مدیریت کنند، انتخابی عالی است.
• کیف پول‌های سخت‌افزاری (Cold Wallets): این ابزارها از نظر ظاهری شبیه به یک فلش مموری هستند و اطلاعات دسترسی‌ شما را به صورت کاملا آفلاین (بدون اتصال به اینترنت) و درون خود قطعه ذخیره می‌کنند. اگر قصد دارید مبلغ قابل توجهی روی پروژه‌ی الگورند سرمایه‌گذاری کنید و دیدگاهی چند ساله دارید، تهیه کردن این دستگاه‌ها ضروری است. این کیف پول‌ها درست مانند یک گاوصندوق فیزیکی و شخصی عمل می‌کنند و در برابر هکرهای اینترنتی کاملا غیرقابل نفوذ هستند. شناخته‌شده‌ترین و بهترین گزینه‌های سازگار با الگورند در این دسته، دستگاه‌های برند لجر (Ledger) و ترزور (Trezor) هستند.

با انتخاب یک صرافی‌ داخلی‌ مطمئن و انتقال دارایی‌ها به یک کیف پول امن، می‌توانید با خیالی آسوده پایه‌های سرمایه‌گذاری‌ دیجیتال خود را بنا کنید.

منابع:

Coinhouse

Kraken

Investopedia