تصور کنید برای کسب درآمد از یک شبکه بلاکچینی زمان و سرمایه زیادی صرف کردهاید و انتظار یک واریزی ثابت و مشخص را دارید، اما ناگهان متوجه میشوید دریافتی شما مدام در حال نوسان است. این نوسان از آنجا نشات میگیرد که افراد تازهکار معمولا تفاوت میان پاداش پایه و کارمزدهای متغیر پرداختی را درک نمیکنند و این موضوع تمام محاسبات و پیشبینیهای مالی آنها را به هم میریزد. در این مقاله، ساختار دقیق پاداش بلاک را بررسی میکنیم و با تفکیک اجزای سازنده آن، نشان میدهیم که این پاداشها چگونه محاسبه میشوند تا دید کاملا روشنی نسبت به نحوه درآمدزایی در این شبکهها پیدا کنید.
مفهوم پاداش بلاک یا Block Reward چیست؟
تصور کنید در یک شهر بزرگ، هیچ بانک یا نهاد مرکزی برای چاپ پول و تایید اسناد مالی وجود ندارد. در این شهر، گروهی از داوطلبان تصمیم میگیرند دفتر کل حسابها را بررسی کنند تا کسی نتواند پول تقلبی بسازد یا دوبار خرج کند. قطعا این افراد برای صرف زمان و انرژی خود نیاز به یک انگیزهی مالی دارند. در دنیای رمزارز، به این افراد ماینر میگویند و دستمزدی که دریافت میکنند، پاداش بلاک نامیده میشود.
پاداش بلاک در واقع یک سیستم هوشمندانه است که شبکهی بلاک چین برای جبران هزینهها و زحمات ماینرها طراحی کرده است. زمانی که این دستگاهها موفق میشوند یک دسته از تراکنشهای جدید را تایید کنند و آنها را در قالب یک بلوک اطلاعاتی به زنجیرهی اصلی اضافه کنند، شبکه به صورت خودکار مقداری ارز دیجیتال به آنها هدیه میدهد. این پاداش نه تنها انگیزهای برای تامین امنیت شبکهی غیرمتمرکز است، بلکه تنها راهی است که سکههای جدید تولید شده و وارد چرخهی اقتصاد دیجیتال میشوند.
پاداش استخراج چگونه محاسبه و به کاربران پرداخت میشود؟
پرداخت پاداش در شبکههایی مانند بیت کوین توسط هیچ انسان یا شرکتی انجام نمیشود؛ بلکه همه چیز توسط پروتکل (قوانین پایهای و کدهای برنامهنویسی شدهی شبکه) به صورت خودکار پیش میرود. اما این مبلغ دقیقا چگونه محاسبه میشود؟
برای درک بهتر، این فرآیند را در چند گام ساده مرور میکنیم:
- رقابت ریاضی: ماینرها با استفاده از قدرت سختافزاری خود، بر سر حل یک معادلهی ریاضی بسیار پیچیده به نام هش (یک تابع رمزنگاری که اطلاعات را به کدهای نامفهوم تبدیل میکند) رقابت میکنند.
- کشف بلاک جدید: اولین ماینری که بتواند جواب این معادله را پیدا کند، برندهی رقابت میشود و حق دارد بلاک جدید را بسازد و تراکنشها را درون آن قرار دهد.
- واریز خودکار پاداش: به محض تایید بلاک جدید توسط سایر اعضای شبکه، پروتکل به صورت خودکار مبلغ پاداش را تولید کرده و مستقیم به آدرس کیف پول فرد برنده واریز میکند.
بنابراین، محاسبه و واریز این دستمزد نیازی به هیچ واسطهای ندارد و کاملا بر اساس قوانین از پیش تعیین شدهی نرمافزار انجام میشود.
بررسی تفاوت پاداش استخراج و کارمزد تراکنش
بسیاری از افراد تازهکار تصور میکنند پاداش بلاک فقط همان سکههای جدیدی است که شبکه خلق میکند. اما این یک اشتباه رایج است. پاداش کلی که یک استخراجکننده دریافت میکند، در واقع از ترکیب دو بخش کاملا مجزا تشکیل میشود. برای اینکه بتوانید میزان درآمد شبکهی استخراج را بهتر درک کنید، باید با این دو بخش آشنا شوید:
بخش اول: پاداش پایه یا یارانه بلاک (Block Subsidy)
این بخش دقیقا همان سکههای تازه تولید شدهای است که پیشتر به آن اشاره کردیم. یارانهی بلاک، پولی است که تا قبل از کشف بلاک اصلا وجود خارجی نداشته است و توسط خود شبکه خلق میشود. به عنوان مثال، در روزهای ابتدایی پیدایش شبکهی بیت کوین، پاداش پایهی کشف هر بلاک 50 واحد بیت کوین بود. اما پروتکل بیت کوین قانونی به نام هاوینگ (رویدادی که هر چهار سال یک بار پاداش شبکه را نصف میکند) دارد. به همین دلیل، این یارانهی پایه به مرور زمان کاهش مییابد تا از ایجاد تورم در شبکه جلوگیری شود.
بخش دوم: کارمزد تراکنش شبکه (Transaction Fee)
زمانی که شما میخواهید برای دوست خود مقداری ارز دیجیتال بفرستید، باید مبلغ بسیار کمی را به عنوان کارمزد یا هزینهی انتقال پرداخت کنید. این کارمزدها کجا میروند؟ تمام کارمزدهایی که کاربران برای انجام تراکنشهای درون یک بلاک پرداخت کردهاند، جمعآوری شده و به عنوان یک دستمزد اضافهتر، به ماینر برندهی آن بلاک داده میشود.
بنابراین، در یک نگاه کلی، پاداش بلاک مساوی است با مجموع سکههای جدید به علاوهی کارمزد تمام تراکنشهای تایید شده در آن بلاک. هرچه شبکه شلوغتر باشد، بخش کارمزدها پررنگتر شده و سود ماینرها افزایش مییابد.

اهمیت و ضرورت وجود پاداش بلاک در ارزهای دیجیتال
هیچ سیستم بزرگی در دنیا نمیتواند بدون یک موتور محرک به حیات خود ادامه دهد. در سیستمهای مالی سنتی، بانکها هزینهی کارمندان، تجهیزات و امنیت سرورهای خود را از طریق کارمزدها و بودجههای دولتی تامین میکنند. اما در دنیای رمزارزها، هیچ سازمان مرکزی یا مدیری وجود ندارد که حقوق افراد را پرداخت کند. به همین دلیل، شبکههای ارز دیجیتال به یک راهکار هوشمندانه نیاز دارند تا افراد سراسر جهان را تشویق کنند که تجهیزات و سرمایهی خود را در اختیار شبکه قرار دهند. این راهکار هوشمندانه، همان پاداش بلاک است. پاداش استخراج تنها یک جایزهی ساده نیست، بلکه ستون فقرات و دلیل اصلی ادامهی کار این شبکهها به شمار میرود.
ایجاد انگیزه مالی برای تامین امنیت شبکههای غیرمتمرکز
تصور کنید یک موزهی بزرگ پر از جواهرات ارزشمند دارید. برای محافظت از این موزه در برابر سارقان، به نگهبانانی نیاز دارید که شبانهروز بیدار بمانند و نگهبانی دهند. قطعا هیچ نگهبانی بدون دریافت حقوق حاضر به انجام این کار سخت نیست.
در شبکهی بلاکچین، ماینرها نقش همین نگهبانان را بازی میکنند. آنها برای بررسی تراکنشها و جلوگیری از تقلب، باید متحمل هزینههای سنگینی شوند. این هزینهها شامل موارد زیر است:
- خرید دستگاههای پردازشی گرانقیمت
- پرداخت هزینهی بالای برق مصرفی
- نگهداری و خنک نگه داشتن مداوم تجهیزات
پاداش بلاک، در واقع دستمزد این نگهبانان دیجیتال است. اگر این پاداش وجود نداشته باشد، ماینرها دستگاههای خود را خاموش میکنند. با خروج ماینرها، قدرت پردازشی شبکه کاهش مییابد و راه برای هکرها باز میشود تا کنترل شبکه را در دست بگیرند و دارایی کاربران را سرقت کنند. این نوع نفوذ مخرب معمولا با نام حمله ۵۱ درصدی شناخته میشود. بنابراین، پرداخت پاداش تضمین میکند که تامین امنیت شبکهی غیرمتمرکز (سیستمی که تحت کنترل هیچ فرد، شرکت یا دولت خاصی نیست) همیشه از نظر مالی سودآور باشد و سدی محکم در برابر هکرها ایجاد شود.
مکانیزم اصلی برای تولید و توزیع عادلانه سکههای جدید
یکی دیگر از دلایل اهمیت پاداش بلاک، روش هوشمندانهی آن برای وارد کردن پول جدید به چرخهی اقتصاد دیجیتال است. در سیستمهای پولی رایج، بانک مرکزی میتواند هر زمان که بخواهد پول جدید چاپ کند. این موضوع اغلب باعث کاهش ارزش پول و ایجاد تورم میشود و مردم عادی هیچ کنترلی روی پروسهی آن ندارند.
اما در شبکههایی مانند بیت کوین، هیچ کس نمیتواند دکمهای را فشار دهد و یک شبه هزاران سکه برای خود تولید کند. تولید سکهی جدید تنها یک مسیر مشخص دارد و آن هم استخراج است. پاداش بلاک مکانیزمی است که اطمینان حاصل میکند توزیع پول کاملا عادلانه، شفاف و تدریجی انجام میشود. این فرآیند مزایای بسیار مهمی دارد:
- جلوگیری از خلق پول بیرویه: سکهها دقیقا طبق یک برنامهی زمانی از پیش تعیین شده و کدهای ریاضی تولید میشوند.
- توزیع بر اساس تلاش: هر کسی که برای شبکه کار مفیدی انجام دهد و قدرت پردازشی بیشتری اختصاص دهد، سهم بیشتری از سکهها دریافت میکند.
- شفافیت کامل: تمام کاربران در سراسر دنیا میتوانند به راحتی بررسی کنند که در چه ساعتی، چه مقدار سکهی جدید تولید شده و به چه حسابی واریز شده است.
به این ترتیب، دریافت پاداش استخراج ارز دیجیتال بسیار شبیه به معدنکاوی طلا در دنیای واقعی است. طلا در دل زمین وجود دارد، اما برای به دست آوردن آن باید زحمت کشید و ابزار مناسب داشت. پاداش بلاک نیز تضمین میکند که ارزهای دیجیتال به شکلی سالم، ایمن و با ارزش واقعی وارد چرخهی بازار شوند.
نحوه دریافت پاداش بلاک در الگوریتم اثبات کار (PoW)
همانطور که پیشتر اشاره کردیم، ارزهای دیجیتال روشهای مختلفی برای بررسی تراکنشها دارند. یکی از معروفترین و قدیمیترین این روشها، الگوریتم اثبات کار (Proof of Work) است. شبکهی بیت کوین و بسیاری از پروژههای قدیمیتر از این روش استفاده میکنند. در این الگوریتم، دریافت پاداش اصلا کار سادهای نیست و به تلاش فیزیکی دستگاهها، مصرف برق و قدرت پردازشی بالا نیاز دارد. بیایید ببینیم این پروسهی جذاب دقیقا چطور کار میکند.
رقابت ماینرها برای حل معادلات و کشف بلاکهای جدید
فرآیند استخراج در شبکهی اثبات کار را میتوانید شبیه به یک مسابقهی بزرگ حدس اعداد در نظر بگیرید. در این مسابقه، تمام ماینرهای سراسر دنیا در تلاش هستند تا قفل یک گاوصندوق دیجیتال را باز کنند. شبکهی بلاکچین یک معادلهی بسیار پیچیده را مطرح میکند و دستگاههای ماینر باید با سرعت بالا، میلیونها عدد مختلف را حدس بزنند تا به جواب نهایی برسند.
سرعت حدس زدن این اعداد با مفهومی به نام هشریت (Hash Rate: میزان قدرت محاسباتی یک دستگاه استخراج در هر ثانیه) اندازهگیری میشود. این رقابت به شکل زیر پیش میرود:
- تلاش محاسباتی مداوم: دستگاهها با تمام توان کار میکنند تا عدد درست را پیش از بقیه پیدا کنند.
- کشف جواب مسابقه: هر ماینری که زودتر از بقیه به جواب صحیح برسد، برندهی رقابت میشود.
- بستهبندی تراکنشها: فرد برنده، اجازهی شبکهی بلاکچین را برای ساخت بلاک جدید پیدا میکند و تراکنشهای در صف انتظار را داخل آن قرار میدهد.
- دریافت پاداش: پس از تایید نهایی بلاک جدید توسط سایر ماینرها، پاداش شبکهی بلاکچین مستقیما به کیف پول این برندهی خوششانس واریز میشود و مسابقه برای ساخت بلاک بعدی از نو آغاز میگردد.

نقش استخرهای استخراج (Mining Pools) در کسب پاداش مستمر و پایدار
با گسترش شبکهی ارزهای دیجیتال، تعداد ماینرها به شدت افزایش یافته است. امروزه رقابت به قدری سخت شده است که اگر شما با یک یا چند دستگاه خانگی بخواهید به تنهایی در این مسابقه شرکت کنید، احتمال برندهشدن شما تقریبا نزدیک به صفر خواهد بود. این کار درست شبیه به این است که در یک قرعهکشی با میلیونها شرکتکننده، فقط یک بلیت خریده باشید.
برای حل این مشکل، مفهومی به نام استخر استخراج (Mining Pool: یک فضای مجازی که در آن هزاران ماینر قدرت دستگاههای خود را با هم ترکیب میکنند تا شانس موفقیتشان بیشتر شود) شکل گرفت. پیوستن به این استخرها مزایای بسیار مهمی برای کاربران دارد:
- شانس برندهشدن بالاتر: وقتی قدرت هزاران دستگاه با هم ترکیب شود، این گروه بزرگ میتواند بسیار سریعتر از ماینرهای تنها، معادلات را حل کند.
- درآمد مستمر: وقتی استخر برندهی مسابقه میشود، پاداش بلاک را دریافت کرده و آن را بر اساس میزان قدرت پردازشی هر فرد، بین تمام اعضا تقسیم میکند.
- کاهش ریسک و هزینهی اضافی: به جای اینکه ماهها دستگاه خود را روشن بگذارید و هیچ پاداشی نگیرید، با عضویت در یک استخر، هر روز سهم کوچکی از برندهشدنهای پیدرپی گروه دریافت میکنید که این کار، درآمد شما را بسیار پایدارتر و قابل پیشبینیتر میکند.
در واقع، استخرهای استخراج باعث میشوند تا افراد عادی هم بتوانند با سرمایهی کمتر وارد این حوزه شوند و سهمی عادلانه از پاداشهای شبکهی بلاکچین داشته باشند.
بررسی دقیق Block Reward در شبکهی بیت کوین
بیت کوین به عنوان اولین و شناختهشدهترین ارز دیجیتال دنیا، بهترین نمونه برای درک سازوکار پاداشدهی به استخراجکنندگان است. ساتوشی ناکاموتو، خالق ناشناس این شبکه، یک سیستم اقتصادی بسیار دقیق و هوشمندانه برای آن طراحی کرده است. در این سیستم، توزیع پولهای جدید کاملا بر اساس ریاضیات و کدهای برنامهنویسی پیش میرود و هیچ فرد یا نهادی نمیتواند در آن دست ببرد. در روزهای ابتدایی پیدایش شبکهی بیت کوین در سال ۲۰۰۹، ماینرها بابت تایید هر بلاک، ۵۰ سکهی کامل پاداش میگرفتند؛ اما این رقم قرار نبود برای همیشه ثابت بماند.
آشنایی با رویداد هاوینگ و تاثیر آن بر کاهش تدریجی پاداشها
برای اینکه ارزش یک دارایی در طول زمان حفظ شود، باید کمیاب باشد. طلا را در نظر بگیرید؛ هرچه طلای بیشتری از معادن استخراج شود، یافتن طلای جدید سختتر و پرهزینهتر میشود. شبکهی بیت کوین نیز دقیقا از همین منطق پیروی میکند. برای ایجاد این کمیابی دیجیتال، مکانیزمی به نام هاوینگ (Halving) در کدهای بیت کوین قرار داده شده است.
هدف اصلی رویداد هاوینگ، کنترل تورم و جلوگیری از عرضهی بیش از حد پول به بازار است. با نصف شدن مداوم پاداشها، سرعت ورود سکههای جدید به چرخهی اقتصاد به مرور زمان کندتر میشود. برای اینکه بهتر متوجه تاثیر این رویداد شوید، به روند کاهش پاداش پایهی شبکهی بیت کوین در طول سالها نگاهی بیندازید:
- سال ۲۰۰۹ (آغاز به کار شبکه): پاداش هر بلاک ۵۰ بیت کوین بود.
- سال ۲۰۱۲ (اولین هاوینگ): پاداش به ۲۵ بیت کوین کاهش یافت.
- سال ۲۰۱۶ (دومین هاوینگ): پاداش به ۱۲.۵ بیت کوین رسید.
- سال ۲۰۲۰ (سومین هاوینگ): این رقم به ۶.۲۵ بیت کوین تنزل پیدا کرد.
- سال ۲۰۲۴ (چهارمین هاوینگ): پاداش به ۳.۱۲۵ بیت کوین در هر بلاک رسید.
این روند کاهشی آنقدر ادامه پیدا میکند تا زمانی که تمام سکههای برنامهریزیشده، استخراج شوند و پاداش پایهی شبکه به عدد صفر برسد.

وقتی پاداش استخراج بیت کوین به صفر برسد، آیندهی ماینرها چه میشود؟
یکی از مهمترین قوانینی که در کدهای بیت کوین نوشته شده، وجود سقف عرضه (Max Supply: حداکثر تعداد سکههایی که در پروتکل یک ارز دیجیتال برای همیشه تولید خواهد شد و پس از آن سکهی جدیدی خلق نمیشود) است. سقف عرضهی بیت کوین روی عدد ۲۱ میلیون تنظیم شده است. با توجه به رویدادهای هاوینگ، پیشبینی میشود که آخرین بیت کوین حوالی سال ۲۱۴۰ میلادی استخراج شود.
سوال بسیار مهمی که برای بسیاری از کاربران تازهکار پیش میآید این است: وقتی دیگر بیت کوین جدیدی برای پاداش دادن وجود نداشته باشد، آیا ماینرها دستگاههای خود را خاموش میکنند؟ و اگر ماینرها بروند، امنیت شبکه چگونه تامین میشود؟
جای نگرانی نیست؛ سازندهی این شبکه فکر این روزها را هم کرده است. همانطور که در بخشهای قبلی خواندید، درآمد ماینرها از دو بخش تشکیل میشود: پاداش پایهی شبکه و کارمزد تراکنشها. سناریوی آیندهی شبکهی بیت کوین به شکل زیر خواهد بود:
- تغییر منبع درآمد: با نزدیک شدن پاداش پایه به عدد صفر، کارمزد تراکنشهایی که کاربران برای جابهجایی پول پرداخت میکنند، به تنها منبع درآمد استخراجکنندگان تبدیل میشود.
- افزایش ارزش شبکه: هرچه استفاده از شبکهی بیت کوین در سراسر جهان گستردهتر شود، تعداد تراکنشها در روز افزایش مییابد. در نتیجه، مجموع کارمزدهای پرداختی در یک بلاک آنقدر زیاد خواهد شد که هزینهی ماینرها را به طور کامل پوشش دهد.
این وضعیت را میتوانید شبیه به یک اتوبان تازهتاسیس تصور کنید. در سالهای اول، دولت (شبکه) برای تشویق نگهبانان عوارضی، به آنها حقوق ثابت (پاداش پایه) میدهد. اما پس از سالها، وقتی این اتوبان به شلوغترین مسیر کشور تبدیل شد، دیگر نیازی به حقوق دولت نیست؛ زیرا تعداد ماشینهای عبوری و عوارض پرداختی آنها (کارمزد تراکنشها) آنقدر زیاد است که درآمد بسیار خوبی برای نگهبانان ایجاد میکند تا با انگیزه و قدرت به کار خود ادامه دهند. بنابراین، چرخهی استخراج و تامین امنیت شبکه هرگز متوقف نخواهد شد.
سازوکار پاداش بلاک در الگوریتم اثبات سهام (PoS)
همانطور که دیدیم، استخراج بیت کوین به مصرف برق بسیار بالا و دستگاههای گرانقیمت نیاز دارد. به همین دلیل، توسعهدهندگان به دنبال روشی سبزتر و کمهزینهتر رفتند و الگوریتم اثبات سهام (Proof of Stake) را معرفی کردند. شبکههای بزرگی مانند اتریوم امروزه از این روش استفاده میکنند. در این سیستم، قوانین بازی به طور کامل تغییر کرده است و دیگر خبری از مسابقهی حل معادلات ریاضی نیست.
جایگزینی ماینرها با اعتبارسنجها (Validators) در فرآیند استیکینگ
در شبکههای مبتنی بر اثبات سهام، ما با کلمات جدیدی روبهرو هستیم. در اینجا دیگر کسی به نام ماینر وجود ندارد و دستگاه پرمصرفی هم روشن نمیشود. به جای آن، ما با اعتبارسنجها (Validators: افرادی که کامپیوترهای خود را به شبکه متصل میکنند تا صحت تراکنشها را بررسی و تایید کنند) سروکار داریم.
اما یک اعتبارسنج چگونه به شبکه ثابت میکند که قصد خرابکاری ندارد؟ پاسخ در مفهومی به نام استیکینگ (Staking) نهفته است.
برای درک بهتر، تصور کنید میخواهید در یک صندوق مالی به عنوان حسابدار کار کنید. مدیر صندوق از شما میخواهد برای تضمین اینکه پولی را سرقت نمیکنید، مبلغی از سرمایهی شخصی خود را به عنوان وثیقه در صندوق به امانت بگذارید. در شبکهی بلاکچین نیز داستان به همین شکل است؛ شما باید مقداری از ارز دیجیتال همان شبکه را خریداری کرده و در یک قرارداد هوشمند قفل کنید. تا زمانی که این پول قفل است، شما اجازهی بررسی تراکنشها را دارید.
تفاوت روش دریافت پاداش در شبکههای مبتنی بر سهامگذاری
حالا که خبری از مسابقه و سرعت بالای دستگاهها نیست، شبکهی بلاکچین چگونه تصمیم میگیرد که پاداش بلاک را به چه کسی بدهد؟ در این روش، انتخاب فرد برنده و پرداخت پاداش بیشتر شبیه به یک سیستم قرعهکشی هوشمندانه است.
تفاوتهای اصلی دریافت پاداش در این روش نسبت به روش استخراج سختافزاری، شامل موارد زیر است:
- شانس بر اساس سرمایه: شبکهی بلاکچین به صورت خودکار یک اعتبارسنج را برای ساخت بلاک جدید انتخاب میکند. هرچه سکههای بیشتری را استیک کرده (قفل کرده) باشید، شانس شما برای انتخاب شدن و دریافت پاداش بیشتر است. این موضوع درست مانند کسی است که برای بالا بردن شانس برندهشدن خود، بلیتهای بیشتری در یک قرعهکشی خریده است.
- منبع تامین پاداش: در بیشتر شبکههای اثبات سهام، پاداش دریافتی به طور عمده از کارمزد تراکنشهایی که کاربران پرداخت کردهاند تامین میشود. با این حال، برخی شبکهها نیز همچنان درصدی سکهی جدید تولید کرده و به عنوان دستمزد به اعتبارسنجها میدهند.
- خطر از دست دادن سرمایه: در شبکهی بیت کوین، اگر یک ماینر بخواهد تقلب کند، نهایتا هزینهی برق خود را هدر داده است. اما در روش اثبات سهام، قانونی بازدارنده به نام اسلشینگ (Slashing: جریمهی مالی و کسر دارایی اعتبارسنجهای متخلف توسط شبکهی بلاکچین) وجود دارد. اگر یک اعتبارسنج بخواهد تراکنش تقلبی ثبت کند یا وظیفهی خود را به درستی انجام ندهد، شبکه بلافاصله بخشی از سرمایهی قفل شدهی او را مصادره میکند. این ترس از جریمه، بهترین انگیزه برای رفتار صادقانه است.
این سازوکار باعث میشود تا افراد بتوانند تنها با داشتن یک کامپیوتر معمولی متصل به اینترنت و مقداری سرمایهی اولیه، به تامین امنیت شبکهی بلاکچین کمک کنند و در ازای آن، سود بانکی دیجیتال و پاداش مستمر بگیرند.

جدول مقایسه: تفاوت پاداش شبکه در اثبات کار و اثبات سهام
حالا که با دو روش اصلی تایید تراکنشها و دریافت پاداش در دنیای رمزارز آشنا شدیم، بهترین کار این است که یک مرور کلی داشته باشیم. گاهی اوقات کنار هم قرار دادن اطلاعات کمک میکند تا تصویر روشنتری از موضوع در ذهن ما شکل بگیرد. به همین دلیل، در ادامهی این بخش، تفاوتهای اساسی این دو سیستم را در قالب یک جدول ساده و کاربردی برای شما آماده کردهایم.
این جدول به شما نشان میدهد که برای ورود به هر شبکه، به چه ابزاری نیاز دارید و مسیر رسیدن به پاداش در هر کدام چگونه است.
|
ویژگی مورد بررسی
|
الگوریتم اثبات کار (PoW)
|
الگوریتم اثبات سهام (PoS)
|
|
نام مشارکتکنندگان
|
ماینر (استخراجکننده)
|
اعتبارسنج
|
|
نیاز به سختافزار
|
بله، به دستگاههای پردازشی بسیار قدرتمند و گرانقیمت نیاز است.
|
خیر، یک کامپیوتر معمولی متصل به اینترنت هم کافی است.
|
|
نحوهی مشارکت
|
استخراج
|
استیکینگ
|
|
نوع پاداش دریافتی
|
دریافت سکههای جدید تولید شده به اضافهی کارمزد تراکنشها.
|
بیشتر شامل دریافت کارمزد تراکنشها (در برخی شبکهها درصدی سکهی جدید هم داده میشود).
|
|
ریسک اصلی مشارکت
|
خرابی دستگاهها، هزینهی بالای برق و قدیمی شدن تجهیزات فیزیکی.
|
جریمه شدن توسط شبکه و از دست دادن بخشی از سرمایهی قفل شده در صورت اشتباه یا تخلف.
|
همانطور که در این جدول مشاهده میکنید، هیچکدام از این دو روش برتری مطلقی نسبت به دیگری ندارند. انتخاب بین این دو کاملا به بودجهی اولیهی شما، میزان تحمل ریسک و هدفی که از سرمایهگذاری دارید، بستگی دارد. شبکهی بیت کوین با اثبات کار، امنیت بسیار بالایی را از طریق مصرف انرژی فیزیکی تامین میکند، در حالی که شبکههایی مانند اتریوم با استفاده از اثبات سهام، مسیر سبزتر و در دسترستری را برای مشارکت و کسب درآمد افراد عادی فراهم کردهاند.
سخن پایانی
در نهایت، پاداش بلاک را میتوان همان موتور محرک و قلب تپندهی شبکههای غیرمتمرکز دانست که بدون آن، هیچ انگیزهای برای تامین امنیت و ادامهی حیات دنیای رمزارز وجود نخواهد داشت. همانطور که در این مقاله بررسی کردیم، این پاداش ترکیبی هوشمندانه از تولید سکههای جدید و کارمزد تراکنشها است که چه در شبکههای مبتنی بر استخراج سختافزاری و چه در سیستمهای مبتنی بر سهامگذاری، با مکانیزمهای عادلانه و شفاف بین مشارکتکنندگان تقسیم میشود. درک درست از تفاوتهای میان این دو روش و همچنین آگاهی از رویدادهای مهمی که باعث کاهش تدریجی پاداشها میشوند، به شما کمک میکند تا با دیدی بازتر و منطقیتر مسیر مشارکت خود را انتخاب کنید. فراموش نکنید که ورود به اقتصاد دیجیتال، پیش از خرید هر تجهیزاتی یا قفل کردن هر سرمایهای، نیازمند شناخت دقیق همین مفاهیم پایهای است تا بتوانید به دور از هیجانات زودگذر بازار، تصمیمهای مالی کاملا سنجیده و هوشمندانهای بگیرید.
منابع:
Investopedia
Finst