استاندارد ERC-404 چیست؟ راهنمای جامع توکن‌های نیمه‌تعویض‌پذیر اتریوم

در دنیای فعلی کریپتو، فروش یک قطعه هنری دیجیتال یا یک آیتم باارزش درون‌بازی می‌تواند روندی به‌شدت فرسایشی باشد؛ هفته‌ها یا ماه‌ها دارایی شما در پلتفرم‌هایی مانند اوپن‌سی خاک می‌خورد، در حالی که سرمایه‌تان قفل شده و بازار در حال نوسان است. این همان بن‌بست نقدینگی است که بسیاری از سرمایه‌گذاران را در لحظات حساس بازار زمین‌گیر می‌کند. در این مقاله، بررسی دقیقی روی استاندارد ERC-404 خواهیم داشت تا ببینیم این توکن‌های جدید چگونه با مکانیزم‌های خلاقانه خود این مشکل تاریخی را حل می‌کنند و چه فرصت‌ها و چالش‌هایی را پیش روی معامله‌گران قرار می‌دهند.

استاندارد ERC-404 چیست؟

در دنیای پرشتاب رمزارزها، توسعه‌دهندگان همیشه به دنبال راه‌هایی برای بهبود تجربه‌ی کاربران و خلق ارزش‌های جدید هستند. استاندارد ERC-404 یکی از همین نوآوری‌های جذاب و البته آزمایشی در شبکه‌ی اتریوم است. برای درک بهتر این موضوع، ابتدا باید بدانیم که استاندارد (Standard) در بلاک‌چین، شبیه به یک دفترچه‌ی راهنما یا مجموعه‌ای از قوانین است که به برنامه‌نویسان می‌گوید یک توکن (دارایی دیجیتال) چگونه باید ساخته شود تا در شبکه به درستی کار کند.

تا پیش از این، ما دو استاندارد بسیار معروف داشتیم: یکی برای ساخت پول‌ها و توکن‌های معمولی (مثل استاندارد ERC-20) و دیگری برای ساخت آثار هنری یکتا و کلکسیونی (مثل استاندارد ERC-721). اما استاندارد ERC-404 آمده است تا کار بزرگی انجام دهد: ترکیب کردن ویژگی‌های این دو استاندارد با یکدیگر! به زبان ساده، این استاندارد تلاش می‌کند تا مزایای پول‌های دیجیتال عادی و آثار هنری دیجیتال را در یک قالب جدید به کاربران ارائه دهد.

آشنایی اولیه با مفهوم توکن‌های نیمه تعویض‌پذیر

برای اینکه بدانیم توکن نیمه تعویض‌پذیر (Semi-Fungible Token) دقیقا چیست، بهترین راه این است که دارایی‌ها را با یک مثال ملموس به دو دسته‌ی اصلی تقسیم کنیم:

• دارایی‌های تعویض‌پذیر: یک اسکناس پنجاه هزار تومانی را در نظر بگیرید. اگر شما این اسکناس را با یک اسکناس پنجاه هزار تومانی دیگر عوض کنید، هیچ تفاوتی در ارزش دارایی شما ایجاد نمی‌شود. این دارایی‌ها کاملا شبیه به هم هستند و به راحتی خرد می‌شوند. در دنیای کریپتو، توکن‌های عادی مانند تتر نمونه‌هایی از این دارایی‌ها محسوب می‌شوند.
• دارایی‌های غیرقابل‌تعویض (NFT): حالا فرض کنید شما یک تابلوی نقاشی اصل و دست‌ساز را در اختیار دارید (در دنیای دیجیتال به این دارایی‌های یکتا و منحصر‌به‌فرد NFT می‌گویند). این تابلو کاملا خاص است و نمی‌توانید آن را با یک تابلوی دیگر به راحتی تعویض کنید. همچنین نمی‌توانید این تابلو را به صد تکه تقسیم کنید و هر تکه را جداگانه بفروشید.

حالا توکن نیمه تعویض‌پذیر که با استاندارد ERC-404 ساخته می‌شود، مانند جادویی در این میان عمل می‌کند. این نوع توکن به شما اجازه می‌دهد که یک دارایی منحصر‌به‌فرد را به بخش‌های بسیار کوچک‌تر و قابل معامله تقسیم کنید. یعنی شما همزمان هم می‌توانید ارزش یک قطعه‌ی هنری را حفظ کنید و هم بخش‌هایی از آن را درست مانند یک پول نقد معمولی به راحتی خرید و فروش کنید.

هدف پیدایش ERC-404: ایجاد پلی میان دیفای و بازار NFT

شاید از خودتان بپرسید چرا اصولا به چنین ترکیبی در دنیای رمزارزها نیاز داشتیم؟ پاسخ در یک مشکل بزرگ و قدیمی پنهان شده است: مشکل نقدشوندگی (Liquidity - به معنای اینکه چقدر سریع می‌توانید دارایی خود را به پول نقد تبدیل کنید بدون آنکه از ارزش آن کم شود).

در بازار آثار دیجیتال یکتا یا همان NFTها، نقدشوندگی به شدت پایین است. اگر شما صاحب یک اثر گران‌قیمت باشید و فورا به پول آن نیاز پیدا کنید، ممکن است ماه‌ها طول بکشد تا خریداری پیدا شود که حاضر باشد کل مبلغ آن اثر را یکجا پرداخت کند. از طرف دیگر، ما دنیای دیفای (DeFi - سیستم‌های مالی غیرمتمرکز که خدماتی مثل وام‌دهی و صرافی‌ها را بدون واسطه بانک‌ها ارائه می‌دهند) را داریم که در آن خرید و فروش توکن‌های عادی در کسری از ثانیه انجام می‌شود.

هدف اصلی پیدایش استاندارد ERC-404 این است که پلی محکم میان این دو دنیا بسازد. با استفاده از این استاندارد جدید، یک اثر کلکسیونی ارزشمند می‌تواند به هزاران توکن کوچک‌تر تبدیل شود. به این ترتیب، اتفاقات هیجان‌انگیزی رخ می‌دهد:

• فروش بسیار سریع‌تر: دیگر نیازی نیست منتظر یک خریدار ثروتمند بمانید تا کل دارایی شما را بخرد؛ می‌توانید بخش کوچکی از توکن خود را در صرافی‌های غیرمتمرکز (DEX - پلتفرم‌هایی برای تبادل مستقیم رمزارزها بین کاربران) در لحظه بفروشید.
• ورود سرمایه‌های خرد: افراد بیشتری با سرمایه‌ی اندک می‌توانند وارد بازار شوند و بخشی از پروژه‌های بزرگ را خریداری کنند.
• توسعه‌ی ابزارهای مالی: حالا می‌توان از این دارایی‌های ترکیبی به عنوان وثیقه برای گرفتن وام در پلتفرم‌های دیفای به راحتی استفاده کرد.

به طور خلاصه، ایده‌ی ERC-404 به وجود آمده است تا بن‌بست‌های نقدینگی را بشکند و راه را برای ساختارهای مالی پویا و جدید هموار کند.

استاندارد ERC-404 چگونه کار می‌کند؟

برای درک شیوه‌ی کار این استاندارد، باید به قلب کدهای آن نگاهی بیندازیم. در حالت عادی، توکن‌های معمولی و آثار دیجیتال یکتا در دو دنیای کاملا جداگانه زندگی می‌کنند و هیچ ارتباطی با هم ندارند. اما قراردادهای هوشمند در این استاندارد جدید شبیه به یک پل هوشمند عمل می‌کنند که این دو دنیا را به هم گره می‌زنند. در واقع، این فناوری کاری می‌کند که یک دارایی بتواند همزمان دو چهره‌ی متفاوت داشته باشد: هم به شکل یک توکن خرد شده و قابل معامله، و هم به شکل یک اثر دیجیتال یکپارچه و کلکسیونی.

بررسی مکانیزم مینت و توکن‌سوزی خودکار در شبکه

جادوی اصلی این استاندارد در یک قانون ساده اما بسیار هوشمندانه نهفته است. در این سیستم، موجودی کیف پول ارز دیجیتال شما به صورت مداوم توسط شبکه بررسی می‌شود. فرض کنید شما شروع به خریدن تکه‌های کوچک از یک توکن می‌کنید. تا زمانی که مجموع دارایی شما به یک واحد کامل نرسد، شما فقط صاحب همان توکن‌های خرد و معمولی هستید.

اما به محض اینکه موجودی توکن‌های خرد شما به عدد یک کامل می‌رسد، شبکه به طور خودکار دست به کار می‌شود و یک اثر کلکسیونی یا همان توکن غیرقابل‌تعویض را برای شما ایجاد می‌کند (مینت - فرایند ساخت و ثبت رسمی یک دارایی دیجیتال جدید در شبکه‌ی بلاک‌چین) و آن را مستقیم به کیف پول شما می‌فرستد. این یعنی شما حالا صاحب یک دارایی یکتا هستید.

حالا اگر به پول نیاز داشته باشید و تصمیم بگیرید تنها بخش کوچکی از آن توکن کامل (مثلا 0.1 از آن) را بفروشید، چه اتفاقی می‌افتد؟ در اینجا شبکه بلافاصله آن اثر یکپارچه و کلکسیونی را از بین می‌برد (توکن‌سوزی - فرایند حذف همیشگی یک دارایی از گردش شبکه و چرخه‌ی بازار) و شما مجددا فقط صاحب 0.9 از آن توکن خرد خواهید بود. این چرخه‌ی بی‌وقفه از ساختن و سوزاندن، بدون نیاز به دخالت شما یا هیچ واسطه‌ای، به صورت کاملا خودکار انجام می‌شود.

مفهوم مالکیت کسری و نحوه تقسیم یک NFT به بخش‌های کوچک‌تر

یکی از بزرگ‌ترین موانع در بازار آثار هنری دیجیتال، قیمت‌های سرسام‌آور آن‌هاست. تصور کنید یک تابلوی نقاشی دیجیتال بسیار معروف وجود دارد که قیمت آن معادل ده‌ها هزار دلار است. در حالت عادی، شما یا باید پول خرید کل تابلو را داشته باشید یا به طور کامل قید سرمایه‌گذاری روی آن را بزنید. اما به کمک این استاندارد جدید، پای مفهوم مالکیت کسری (Fractional Ownership - شرایطی که در آن یک دارایی بزرگ و باارزش به قطعات بسیار کوچک‌تر تقسیم می‌شود تا چندین نفر بتوانند به طور مشترک مالک بخش‌هایی از آن باشند) به میان می‌آید.

با استفاده از این مکانیزم، کدهای شبکه به آن تابلوی گران‌قیمت اجازه می‌دهند که به هزاران قطعه‌ی کوچک و ارزان تبدیل شود. حالا شما می‌توانید با سرمایه‌ی اندک خود، فقط کسر کوچکی از آن را خریداری کنید. این ویژگی فوق‌العاده، مزایای بسیار جذابی برای کاربران به همراه دارد:

• کاهش ریسک و ورود آسان‌تر: دیگر نیازی به سرمایه‌های کلان نیست؛ افراد عادی هم می‌توانند با بودجه‌ی کم در پروژه‌های بزرگ و ارزشمند شریک شوند.
• تنوع در سرمایه‌گذاری: به جای اینکه تمام دارایی خود را روی خرید یک اثر دیجیتال قفل کنید، می‌توانید بخش‌های کوچکی از چندین پروژه‌ی مختلف را بخرید و سبد سرمایه‌ی خود را متنوع کنید.
• خروج سریع از بازار: اگر روزی به پول نقد نیاز فوری پیدا کنید، دیگر مجبور نیستید ماه‌ها منتظر خریداری بمانید که کل تابلوی گران‌قیمت را از شما بخرد؛ بلکه می‌توانید همان تکه‌ی کوچک از دارایی خود را در صرافی‌ها و در کسری از ثانیه به فروش برسانید.

مقایسه استاندارد ERC-404 با ERC-20 و ERC-721

برای درک بهتر جایگاه و ارزش این نوآوری جدید، بهترین کار این است که آن را در کنار برادرهای بزرگ‌تر و آشناتر خود در شبکه‌ی اتریوم قرار دهیم. شبکه‌ی اتریوم سال‌هاست که با دو استاندارد اصلی کار می‌کند و اکثر کاربران با آن‌ها آشنا هستند. اما حالا عضو جدیدی وارد این خانواده شده است که قوانین بازی را تغییر می‌دهد.

بیایید با یک تشبیه ساده شروع کنیم:

• استاندارد ERC-20 دقیقا مثل پول نقد است. شما می‌توانید یک اسکناس را به پول‌های خردتر تبدیل کنید و هیچ مشکلی هم پیش نمی‌آید.
• استاندارد ERC-721 مثل یک مجسمه‌ی باارزش و تاریخی است. شما نمی‌توانید دست یا پای مجسمه را بشکنید و جداگانه بفروشید؛ این اثر فقط به صورت یکپارچه ارزش دارد.
• حالا استاندارد ERC-404 مثل یک پازل جادویی است. تا زمانی که قطعات پازل از هم جدا هستند، هر قطعه مثل پول نقد خرید و فروش می‌شود؛ اما به محض اینکه تمام قطعات یک پازل را در کنار هم جمع کنید، به صورت خودکار تبدیل به یک تابلوی هنری ارزشمند می‌شود.

تفاوت‌ها در ساختار قرارداد هوشمند و کاربردها

هر کدام از این دارایی‌ها بر پایه‌ی یک قرارداد هوشمند (Smart Contract - کدهای برنامه‌نویسی شده‌ای که روی شبکه‌ی بلاک‌چین قرار می‌گیرند و بدون نیاز به هیچ واسطه‌ای، توافقات را به صورت خودکار اجرا می‌کنند) ساخته شده‌اند.

تفاوت اصلی در ماموریتی است که به این کدها داده شده است:

• کدهای استاندارد ERC-20 فقط برای مدیریت اعداد و ارقام خرد شده طراحی شده‌اند.
• از طرف دیگر در استاندارد ERC-721، کدها به گونه‌ای نوشته شده‌اند که فقط از یک دارایی یکپارچه و غیرقابل‌تقسیم محافظت کنند.
• در استاندارد ERC-404، ساختار کدهای شبکه بسیار پیچیده‌تر و منعطف‌تر است.

این قراردادهای هوشمند باید به طور مداوم کیف پول شما را بررسی کنند تا همزمان قابلیت خرد شدن دارایی را مدیریت کنند و هم در صورت رسیدن قطعات به یک واحد کامل، فورا آن را به یک دارایی یکتا تبدیل کنند. برای اینکه در یک نگاه متوجه تفاوت‌های اصلی این سه استاندارد بشوید، جدول مقایسه‌ای زیر را بررسی کنید:

نام استاندارد	نقدشوندگی (سرعت تبدیل به پول)	نوع مالکیت	کاربرد اصلی در شبکه‌ی بلاک‌چین
ERC-20	بسیار بالا و سریع	تعویض‌پذیر و کاملا قابل خرد شدن	ساخت پول‌های دیجیتال، ارزهای درون بازی و توکن‌های عادی
ERC-721	بسیار پایین و زمان‌بر	غیرقابل‌تعویض و کاملا یکپارچه	ساخت آثار هنری دیجیتال، آیتم‌های کلکسیونی و دارایی‌های خاص
ERC-404	بالا و بسیار پویا	ترکیبی (هم قابل خرد شدن و هم یکپارچه)	پیوند دادن دارایی‌های کلکسیونی و گران‌قیمت به بازارهای مالی پرسرعت

همان‌طور که در جدول بالا می‌بینید، ترکیب ویژگی‌های دو استاندارد قدیمی‌تر، باعث شده است تا استاندارد جدید بتواند هم مشکل نقدشوندگی را حل کند و هم کاربردهای کاملا جدیدی را به دنیای رمزارزها معرفی کند.

ویژگی‌ها و مزایای کلیدی استاندارد ERC-404 اتریوم

هر فناوری جدیدی در دنیای رمزارزها زمانی با استقبال روبرو می‌شود که بتواند یک مشکل واقعی را حل کند یا امکانات هیجان‌انگیزی را به کاربران ارائه دهد. استاندارد جدید اتریوم دقیقا با همین هدف وارد میدان شده است. این نوآوری با ترکیب کردن نقاط قوت استانداردهای قبلی، مزایایی را خلق کرده است که تا پیش از این غیرممکن به نظر می‌رسیدند. در ادامه سه ویژگی برجسته‌ی این استاندارد را با هم بررسی می‌کنیم.

حل مشکل تاریخی نقدشوندگی در بازار NFTها

بزرگ‌ترین دردسر صاحبان آثار دیجیتال یکتا، گیر افتادن در تله‌ی نقدینگی است. فرض کنید شما صاحب یک عمارت بسیار بزرگ و گران‌قیمت هستید. اگر روزی نیاز فوری به پول نقد پیدا کنید، پیدا کردن خریداری که بتواند پول کل عمارت را یکجا پرداخت کند، ممکن است ماه‌ها زمان ببرد. بازار آثار دیجیتال یکتا نیز دقیقا همین حالت را دارد.

استاندارد جدید این مشکل را به زیبایی حل کرده است. به جای اینکه مجبور باشید کل دارایی خود را یکجا بفروشید، این فناوری به شما اجازه می‌دهد تا دارایی خود را به هزاران سهم کوچک تقسیم کنید. حالا شما می‌توانید هر زمان که اراده کردید، تنها بخشی از سهام خود را در صرافی‌ها بفروشید و در کمتر از چند ثانیه به پول نقد برسید. این یعنی سرعت گردش پول در بازار آثار دیجیتال به شدت افزایش پیدا می‌کند و سرمایه‌ی شما دیگر در یک دارایی قفل نمی‌شود.

ایجاد اقتصادهای توکنی جدید و ساختارهای مالی پویا

اقتصاد توکنی (Tokenomics - قوانین و ساختار اقتصادی که مشخص می‌کند یک توکن چگونه تولید، توزیع و استفاده می‌شود) همیشه یکی از بخش‌های مهم هر پروژه‌ی کریپتویی است. با ورود این استاندارد جدید، توسعه‌دهندگان می‌توانند ساختارهای مالی بسیار پویاتری طراحی کنند که پیش از این امکان‌پذیر نبودند.

برای درک بهتر این موضوع، بیایید نگاهی به چند امکان جدید بیندازیم:

• استفاده به عنوان وثیقه: تا پیش از این، استفاده از یک اثر هنری دیجیتال به عنوان وثیقه (Collateral - دارایی باارزشی که برای تضمین بازپرداخت وام نزد یک پلتفرم گرو گذاشته می‌شود) بسیار دشوار بود، زیرا قیمت‌گذاری دقیق آن کار سختی بود و فروش سریع آن برای جبران خسارت امکان‌پذیر نبود. اما حالا که این آثار به قطعات خرد تبدیل می‌شوند، پلتفرم‌های وام‌دهی می‌توانند قیمت لحظه‌ای آن‌ها را محاسبه کنند و به راحتی به شما وام بدهند.
• توزیع عادلانه‌ی سود: پروژه‌ها می‌توانند درآمد حاصل از یک مجموعه‌ی بزرگ را به نسبت مساوی بین تمام کسانی که بخش کوچکی از توکن‌های آن را در اختیار دارند، توزیع کنند.
• مشارکت گروهی: هزاران نفر می‌توانند با سرمایه‌های بسیار کم، در خرید و مالکیت یک دارایی فوق‌العاده ارزشمند شریک شوند و یک اقتصاد مشارکتی واقعی را در شبکه‌ی اتریوم شکل دهند.

ترکیب ویژگی‌های معاملاتی توکن‌های عادی با ارزش کلکسیونی

یکی از جذاب‌ترین ویژگی‌های این استاندارد، ایجاد صلح و پیوند میان دو گروه متفاوت از کاربران است: معامله‌گران روزانه و کلکسیونرها. در حالت عادی، معامله‌گران به دنبال توکن‌هایی هستند که بتوانند آن‌ها را به سرعت بخرند و بفروشند تا از نوسانات قیمت سود ببرند. در مقابل، کلکسیونرها به دنبال خرید و نگهداری آثار کمیاب و ارزشمند در درازمدت هستند.

این استاندارد هر دو نیاز را به صورت همزمان برآورده می‌کند. معامله‌گران می‌توانند بخش‌های خرد شده‌ی توکن را در طول شبانه‌روز با سرعت بالا و در صرافی‌های غیرمتمرکز معامله کنند. از سوی دیگر، کلکسیونرها می‌توانند با خرید قطعات خرد شده و رساندن موجودی کیف پول خود به یک واحد کامل، باعث شوند تا شبکه به طور خودکار آن اثر دیجیتال کمیاب را تولید کرده و به آن‌ها تحویل دهد. به این ترتیب، هم حجم معاملات در بازار بالا می‌رود و هم ارزش کلکسیونی دارایی‌ها حفظ می‌شود.

کاربردهای استاندارد ERC-404 در دنیای واقعی و کریپتو

حالا که با سازوکار این استاندارد جذاب آشنا شدیم، وقت آن است که ببینیم این فناوری در دنیای واقعی و بازار رمزارزها چه کاربردهایی دارد. وقتی یک تکنولوژی بتواند همزمان ویژگی‌های پول نقد و آثار کلکسیونی را به ما بدهد، درهای جدیدی به روی کسب‌وکارها و سرمایه‌گذاران باز می‌شود. بیایید چهار مورد از مهم‌ترین کاربردهای این نوآوری را با هم مرور کنیم.

تحول در بازی‌های بلاک چینی و اقتصاد درون بازی

در بازی‌های بلاک چینی (GameFi - بازی‌هایی که به کاربران اجازه می‌دهند با بازی کردن درآمد واقعی کسب کنند و مالک قطعی دارایی‌های درون بازی باشند)، بازیکنان معمولا آیتم‌های خاصی مثل شمشیر، زره یا زمین‌های مجازی را در قالب یک دارایی یکتا در اختیار دارند. تا پیش از این، اگر شما یک شمشیر بسیار کمیاب و گران‌قیمت در بازی داشتید و می‌خواستید آن را بفروشید، باید منتظر خریداری می‌ماندید که پول کافی برای خرید کل آن شمشیر را به صورت یکجا داشته باشد.

اما با این استاندارد جدید، اقتصاد درون بازی کاملا متحول می‌شود. شما می‌توانید شمشیر گران‌قیمت خود را به صدها توکن کوچک تقسیم کنید. این کار دو کمک بزرگ به دنیای بازی‌ها می‌کند:

• مشارکت بازیکنان خرد: بازیکنان تازه‌وارد می‌توانند با خرید چند توکن کوچک، در سود حاصل از فروش آن شمشیر قدرتمند در آینده شریک شوند.
• سرعت بالای معاملات: خرید و فروش آیتم‌های بازی با سرعت بسیار بالایی انجام می‌شود و سرمایه‌ی شما دیگر در یک دارایی درون بازی قفل نمی‌شود.

ارزش‌گذاری و معامله‌پذیری آثار هنری دیجیتال

بازار هنر همواره بازار خاص و گران‌قیمتی بوده است. یک تابلوی نقاشی دیجیتال ممکن است میلیون‌ها دلار ارزش داشته باشد، اما پیدا کردن خریدار برای آن در زمان کوتاه، کار بسیار سختی است. این استاندارد جدید، هنر دیجیتال را برای همه دست‌یافتنی می‌کند.

تصور کنید یک هنرمند اثر جدید خود را با این استاندارد منتشر می‌کند. حالا به جای یک خریدار ثروتمند، هزاران نفر می‌توانند با پرداخت مبالغ بسیار کم، بخش کوچکی از آن اثر هنری را بخرند. این اتفاق مزایای مهمی به همراه دارد:

• کشف قیمت واقعی: اثر هنری به صورت لحظه‌ای و بر اساس عرضه و تقاضای بازار ارزش‌گذاری می‌شود (Price Discovery - فرایندی که در آن قیمت واقعی یک دارایی بر اساس خرید و فروش مداوم و لحظه‌ای خریداران و فروشندگان مشخص می‌شود).
• افزایش معامله‌پذیری: هر هنردوست می‌تواند به راحتی سهم خود از آن اثر را در صرافی‌ها خرید و فروش کند، بدون اینکه نیاز باشد کل اثر به فروش برسد.

توکنیزه کردن املاک و مستغلات فیزیکی برای سرمایه‌گذاری خرد

یکی از هیجان‌انگیزترین کاربردهای این استاندارد، ورود به دنیای واقعی و بازار مسکن است. به تبدیل کردن دارایی‌های فیزیکی مثل خانه، زمین یا طلا به ژتون‌های دیجیتال قابل معامله، توکنیزه کردن (Tokenization) می‌گویند.

خرید یک خانه‌ی کامل در دنیای امروز به سرمایه‌ی عظیمی نیاز دارد. اما فرض کنید سند یک ساختمان بزرگ تجاری به کمک این استاندارد به یک میلیون توکن خرد تقسیم شود. در این حالت، شما می‌توانید حتی با صد دلار، مالک کسر کوچکی از آن ساختمان شوید. اگر قیمت ساختمان بالا برود، ارزش توکن‌های شما هم بیشتر می‌شود و اگر ساختمان اجاره داده شود، سود اجاره به نسبت توکن‌هایی که دارید به صورت خودکار به کیف پول شما واریز می‌شود. این یعنی باز کردن درهای سرمایه‌گذاری در املاک برای تمام افراد جامعه، بدون نیاز به پول‌های کلان.

آزادسازی سرمایه‌های قفل‌شده در پلتفرم‌های وام‌دهی دیفای

همان‌طور که قبلا اشاره کردیم، پلتفرم‌های وام‌دهی غیرمتمرکز، ستون فقرات دنیای دیفای هستند. در حالت عادی، اگر شما یک اثر دیجیتال یکتا را به عنوان وثیقه برای گرفتن وام گرو بگذارید، پلتفرم وام‌دهی ریسک بزرگی را متحمل می‌شود. چرا؟ چون اگر شما وام خود را پس ندهید، پلتفرم باید آن اثر را در بازار بفروشد تا پول خود را زنده کند، و فروش یک اثر گران‌قیمت و یکپارچه اصلا کار راحتی نیست.

استاندارد جدید این سرمایه‌های قفل‌شده را آزاد می‌کند. وقتی دارایی شما قابلیت خرد شدن داشته باشد، پلتفرم وام‌دهی با خیال راحت‌تری به شما وام می‌دهد. اگر مشکلی در بازپرداخت وام پیش بیاید، پلتفرم می‌تواند به سادگی و در کسری از ثانیه، بخش کوچکی از توکن‌های خرد شده‌ی آن دارایی را در بازار بفروشد و ضرر خود را جبران کند. به این ترتیب، میلیاردها دلار سرمایه‌ای که پیش از این در قالب آثار یکتا بدون استفاده مانده بودند، می‌توانند با خیالی آسوده وارد چرخه‌ی اقتصاد و وام‌دهی شوند.

بهترین پروژه‌های مبتنی بر استاندارد ERC-404

زمانی که یک ایده یا فناوری جدید در شبکه‌ی اتریوم متولد می‌شود، این پروژه‌های اولیه هستند که به آن روح می‌بخشند و کاربرد واقعی آن را به جامعه نشان می‌دهند. برای اینکه متوجه شویم این فناوری چطور دنیای معاملات را دگرگون کرده است، باید به سراغ تیم‌های پیشگامی برویم که برای اولین بار ریسک استفاده از این استاندارد تجربی را به جان خریدند. در این بخش، مهم‌ترین مهره‌های این بازار نوظهور را با هم بررسی می‌کنیم.

پروژه پاندورا و نقش آن به عنوان اولین پیاده‌سازی موفق

وقتی صحبت از این فناوری جدید می‌شود، محال است نامی از پروژه پاندورا (Pandora) برده نشود. پاندورا اولین پروژه‌ای است که این استاندارد جدید را به دنیای رمزارزها معرفی کرد و مانند یک آزمایشگاه بزرگ، موفقیت این ایده را به کل بازار ثابت نمود.

این پروژه مجموعه‌ای شامل 10,000 توکن معمولی و همزمان 10,000 جعبه‌ی دیجیتال رنگارنگ (صاحبان این جعبه‌ها پس از باز کردن آن‌ها صاحب یک اثر هنری یکتا درون بازی‌ها یا مجموعه‌ها می‌شوند) را روانه‌ی بازار کرد. موفقیت پاندورا به چند دلیل بسیار مهم بود:

• نمایش زنده‌ی مکانیزم خرید و فروش: پاندورا به کاربران نشان داد که چطور خرید یک توکن کامل پاندورا در یک صرافی غیرمتمرکز، فورا یک جعبه‌ی دیجیتال را در کیف پول آن‌ها پدیدار می‌کند.
• ایجاد موج جدید در بازار: با رشد سریع قیمت پاندورا، توجه سرمایه‌گذاران بزرگ، صرافی‌ها و توسعه‌دهندگان به سمت این استاندارد جلب شد و حجم معاملات آن در زمان کوتاهی به میلیون‌ها دلار رسید.

بررسی سایر پروژه‌های پیشگام در این حوزه

پس از موفقیت خیره‌کننده‌ی پاندورا، پروژه‌های دیگری نیز به سرعت دست به کار شدند تا شانس خود را در این اقیانوس جدید امتحان کنند. هر کدام از این تیم‌ها تلاش کردند تا ویژگی‌های جدیدی را به این ابزار اضافه کنند:

• پروژه‌های حوزه‌ی آواتار و هنر: پلتفرم‌های متعددی شکل گرفتند که تصاویر پروفایلی (PFP - تصاویر کارتونی یا دیجیتالی که کاربران به عنوان عکس حساب‌های کاربری خود در شبکه‌های اجتماعی استفاده می‌کنند) را با این استاندارد عرضه کردند تا معامله‌گران بتوانند به راحتی سهام این تصاویر محبوب را بخرند و بفروشند.
• پروژه‌های حوزه‌ی بازی و شبیه‌سازی: برخی از توسعه‌دهندگان بازی‌های بلاک‌چینی به سراغ این فناوری رفتند تا آیتم‌ها و سلاح‌های درون بازی‌های خود را به صورت خرد شده به بازیکنان ارائه دهند و کاری کنند که حتی کاربران کم‌سرمایه نیز بتوانند در اقتصاد بازی مشارکت داشته باشند.
• نسخه‌های ارتقا یافته: برخی دیگر از تیم‌های فنی با الهام گرفتن از پاندورا، نسخه‌های اصلاح‌شده‌ای از این استاندارد را تحت نام‌های متفاوت ایجاد کردند تا مشکلاتی نظیر کارمزدهای بالا را برطرف کنند؛ موضوعی که نشان می‌دهد این مسیر تازه شروع شده و در حال تکامل است.

چالش‌ها و ریسک‌های استاندار ERC-404 شبکه اتریوم چیست؟

هر نوآوری جذابی در روزهای اولیه‌ی خود با مشکلات و موانع متعددی روبرو می‌شود. استاندارد جدید شبکه‌ی اتریوم نیز از این قاعده مستثنی نیست. اگرچه ترکیب کردن پول‌های دیجیتال و آثار هنری ایده‌ی بسیار درخشانی است، اما پیاده‌سازی این ایده در دنیای واقعی چالش‌های فنی و امنیتی خاص خود را دارد. پیش از آنکه بخواهید روی این دارایی‌های جدید سرمایه‌گذاری کنید، بسیار مهم است که با روی دیگر سکه و خطرات احتمالی آن آشنا شوید. در ادامه سه چالش اصلی این فناوری را بررسی می‌کنیم.

مشکل کارمزدهای بالای شبکه اتریوم هنگام استفاده از این توکن‌ها

همان‌طور که در بخش‌های قبلی یاد گرفتیم، قراردادهای هوشمند در این استاندارد دائما در حال بررسی کیف پول شما هستند تا در صورت نیاز، یک دارایی را نابود کنند و دارایی جدیدی بسازند. این فرایند مداوم ساختن و سوزاندن، به قدرت پردازش بسیار زیادی در شبکه‌ی بلاک‌چین نیاز دارد.

به بیان ساده، شبکه‌ی اتریوم برای انجام هر کاری از شما هزینه‌ای دریافت می‌کند که به آن کارمزد شبکه (Gas Fee - هزینه‌ای که برای پردازش و تایید تراکنش‌ها به ماینرها یا اعتبارسنج‌های سیستم پرداخت می‌شود) می‌گویند. از آنجایی که تراکنش‌های این استاندارد بسیار پیچیده‌تر و سنگین‌تر از توکن‌های معمولی هستند، کارمزد آن‌ها نیز به شدت بالاتر است. این موضوع باعث می‌شود که:

• خرید و فروش مقادیر بسیار کم از این توکن‌ها اصلا صرفه‌ی اقتصادی نداشته باشد.
• در زمان‌های شلوغی شبکه، هزینه‌ی انجام یک تراکنش ساده به ارقام نجومی برسد و عملا مانع از ورود سرمایه‌گذاران خرد به بازار شود.

خطرات امنیتی به دلیل غیر رسمی بودن این استاندارد

یکی از مهم‌ترین نکاتی که باید به عنوان یک سرمایه‌گذار هوشمند بدانید این است که این فناوری، برخلاف نامش، هنوز یک استاندارد رسمی و تایید شده نیست. استانداردهای معروف اتریوم سال‌ها زمان برده‌اند تا از مسیر رسمی پروپوزال بهبود اتریوم (EIP - فرایند رسمی پیشنهاد، بررسی و تایید کدهای جدید توسط جامعه‌ی توسعه‌دهندگان اتریوم) عبور کنند و به بلوغ برسند.

این قرارداد هوشمند در واقع یک آزمایش بسیار بزرگ و هیجان‌انگیز است که توسط چند برنامه‌نویس مستقل نوشته شده و هنوز به طور کامل توسط بنیاد اتریوم تایید نشده است. این غیررسمی بودن خطرات زیر را به همراه دارد:

• نبود ممیزی‌های کافی: کدهای این استاندارد هنوز به طور گسترده تحت ممیزی امنیتی (Security Audit - بررسی دقیق کدهای برنامه‌نویسی توسط متخصصان و هکرهای کلاه‌سفید برای پیدا کردن باگ‌ها و حفره‌های نفوذ) قرار نگرفته‌اند.
• خطر از دست رفتن سرمایه: وجود حتی یک خطای کوچک نرم‌افزاری در این کدهای پیچیده می‌تواند باعث شود که هکرهای مخرب به سیستم نفوذ کرده و دارایی کاربران را به سرقت ببرند.

چالش‌های فنی برای پشتیبانی صرافی‌ها و کیف پول‌های فعلی

دنیای رمزارزها سال‌هاست که خود را با دو مدل دارایی کاملا جداگانه تطبیق داده است. کیف پول‌های دیجیتال (مانند برنامه‌های متامسک یا تراست ولت) و صرافی‌ها برنامه‌ریزی شده‌اند که توکن‌های عادی را در یک بخش و آثار دیجیتال یکتا را در بخشی دیگر به شما نشان دهند.

حالا وقتی یک دارایی دوگانه وارد این برنامه‌ها می‌شود، سیستم‌ها گیج می‌شوند. این عدم هماهنگی مانند این است که بخواهید یک بازی مخصوص کنسول‌های جدید را در یک دستگاه قدیمی اجرا کنید. این موضوع باعث بروز مشکلات فنی آزاردهنده‌ای برای کاربران می‌شود:

• ممکن است شما توکنی را به درستی بخرید، اما کیف پولتان نتواند تصویر آن اثر هنری را در بخش مربوطه نمایش دهد.
• پلتفرم‌های معاملاتی برای یکپارچه‌سازی (Integration - هماهنگ کردن سیستم‌های نرم‌افزاری مختلف برای اینکه بتوانند بدون خطا با هم تبادل اطلاعات کنند) این دارایی‌های جدید باید ساختار برنامه‌های خود را تغییر دهند که کاری زمان‌بر است.

تا زمانی که برنامه‌ها و صرافی‌های بزرگ خود را با این ساختار جدید تطبیق ندهند، تجربه‌ی کاربری برای افراد مبتدی می‌تواند کمی چالش‌برانگیز و همراه با خطاهای ظاهری باشد.

چشم‌انداز آینده توکن‌های ERC-404 در اکوسیستم اتریوم

هر زمان که یک ایده‌ی ساختارشکن در فضای ارزهای دیجیتال متولد می‌شود، سرمایه‌گذاران و توسعه‌دهندگان نگاه خود را به افق‌های دورتر می‌دوزند تا آینده‌ی آن را پیش‌بینی کنند. استاندارد اتریوم با وجود تمام چالش‌ها و کارمزدهای بالایی که در حال حاضر دارد، مسیر کاملا جدیدی را باز کرده است. آینده‌ی این فناوری به دو فاکتور بسیار حیاتی بستگی دارد: اول اینکه چقدر در میان اعضای اصلی جامعه‌ی اتریوم پذیرفته می‌شود و دوم اینکه بازارهای مالی بزرگ چطور از آن استقبال می‌کنند.

روند استانداردسازی و احتمال تایید رسمی توسط بنیاد اتریوم

برای اینکه یک ابزار آزمایشی بتواند به حیات خود ادامه دهد، باید از یک پروژه‌ی غیر رسمی به یک قانون تایید شده تبدیل شود. در حال حاضر، توسعه‌دهندگان این فناوری در حال گفتگو با اعضای بنیاد اتریوم هستند تا این ایده را به یک استاندارد رسمی تبدیل کنند.

این روند استانداردسازی، مسیر پرپیچ‌وخمی است که موفقیت در آن می‌تواند ارزش این توکن‌ها را چندین برابر کند. اگر این اتفاق رخ دهد، شاهد تغییرات بزرگی خواهیم بود:

• کاهش چشمگیر کارمزدها: با بهینه‌سازی کدهای برنامه نویسی در روند تایید رسمی، مصرف انرژی قراردادهای هوشمند کاهش یافته و کارمزد تراکنش‌ها بسیار ارزان‌تر می‌شود.
• امنیت و اعتماد بیشتر: تایید رسمی باعث می‌شود شرکت‌های بزرگ حسابرسی به سراغ ممیزی این کدها بروند و خیال سرمایه‌گذاران از بابت نبود باگ یا حفره‌های امنیتی راحت شود.

تاثیر پذیرش عمومی این توکن‌ها بر آینده بازارهای مالی متمرکز و غیرمتمرکز

پذیرش عمومی این استاندارد می‌تواند مرزهای سنتی میان بازارهای مالی را به طور کامل از بین ببرد. وقتی یک دارایی بتواند همزمان نقش پول و کالا را بازی کند، پلتفرم‌های معاملاتی چاره‌ای جز تغییر ساختار خود نخواهند داشت.

تاثیر این ابزار جدید بر آینده‌ی بازارها را می‌توان در دو بخش اصلی خلاصه کرد:

• تغییر بازی در صرافی‌های غیرمتمرکز: این پلتفرم‌ها می‌توانند بدون نیاز به راه‌اندازی بخش‌های جداگانه برای آثار هنری، معاملات این دارایی‌های ترکیبی را درست مانند توکن‌های عادی در استخرهای نقدینگی (Liquidity Pool - مخازنی از دارایی‌های دیجیتال که توسط کاربران در یک صرافی غیرمتمرکز تامین می‌شوند تا معامله‌گران بتوانند بدون نیاز به واسطه‌ها، دارایی‌های خود را به سرعت به یکدیگر تبدیل کنند) انجام دهند.
• ورود صرافی‌های متمرکز: صرافی‌های بزرگ و متمرکز نیز می‌توانند این دارایی‌های خرد شده را به راحتی در لیست معاملات خود بگنجانند. این موضوع به کاربران عادی اجازه می‌دهد تا بدون درگیر شدن با پیچیدگی‌های کیف پول‌های وب ۳ (Web3 - نسل جدید و غیرمتمرکز اینترنت که بر پایه‌ی بلاک‌چین بنا شده و مالکیت داده‌ها را کاملا در اختیار کاربران قرار می‌دهد)، بتوانند روی بخش کوچکی از گران‌ترین مجموعه‌های دیجیتال جهان سرمایه‌گذاری کنند.

در نهایت، اگرچه این مسیر هنوز در آغاز راه است، اما این فناوری پتانسیل آن را دارد که نحوه‌ی تعامل ما با دارایی‌های دیجیتال را در آینده برای همیشه تغییر دهد.

منابع:

Bitget

Moonpay

Kucoin