نماد نفت در فارکس چیست؟ بررسی نمادها و نحوه معامله نفت در بازار Forex

شما پلتفرم متاتریدر خود را باز می‌کنید تا روی خبر مهمی درباره بازار انرژی پوزیشن بگیرید، اما با لیستی از حروف اختصاری مانند USOIL، UKOIL یا BRENT مواجه می‌شوید. انتخاب تصادفی یک نماد به این معناست که استراتژی خود را بر اساس داده‌های یک منطقه جغرافیایی خاص چیده‌اید، اما در حال معامله روی نفت منطقه دیگری با حجم نوسانات و اسپردهای کاملا متفاوت هستید؛ اتفاقی که یک تحلیل درست را به دلیل ورود به چارت اشتباه، به ضرری غیرمنتظره تبدیل می‌کند. در این مقاله، تمام نمادهای نفتی بازار فارکس را رمزگشایی می‌کنیم، تفاوت‌های ساختاری آن‌ها را زیر ذره‌بین می‌بریم و نشان می‌دهیم چگونه می‌توانید با انتخاب نماد درست، معاملات دقیق‌تری داشته باشید.

آشنایی با نماد نفت در بازار فارکس

وارد شدن به دنیای معامله‌گری گاهی شبیه به یادگیری یک زبان جدید است. در بازار فارکس (بازار غیرمتمرکز جهانی برای تبادل ارزها و دارایی‌ها)، برای اشاره به هر دارایی از ارزهای ملی گرفته تا طلا و انرژی، از یک نام کوتاه استفاده می‌شود. نفت به عنوان مهم‌ترین منبع انرژی جهان، جایگاه بسیار ویژه‌ای در این بازار دارد. در این بخش می‌خواهیم با الفبای پایه‌ی معامله‌ی نفت آشنا شویم و ببینیم اصلا چرا این دارایی تا این حد پرطرفدار است.

منظور از نماد معاملاتی نفت چیست و چرا اهمیت دارد؟

تصور کنید وارد یک انبار یا فروشگاه بزرگ شده‌اید؛ در این فروشگاه برای پیدا کردن و دسته‌بندی هر کالا یک بارکد یا شناسه‌ی مخصوص وجود دارد. در بازارهای مالی نیز دقیقا همین سیستم پیاده شده است. نماد معاملاتی یا تیکر (Ticker) در واقع همان نام مستعار و شناسه‌ی اختصاری دارایی‌ها روی تابلوهای قیمتی است.

به جای این که در پلتفرم معاملاتی بنویسیم نفت خام سبک تگزاس آمریکا، از یک نام کوتاه و استاندارد مانند WTI یا USOIL استفاده می‌کنیم. اهمیت شناخت این نمادها در این است که نفت‌های مختلفی در مناطق گوناگون جهان استخراج می‌شوند و قیمت و کیفیت هر کدام با دیگری فرق دارد. اگر شما فرق نماد نفت آمریکا را با نماد نفت اروپا ندانید، ممکن است به اشتباه روی نمودار منطقه‌ی دیگری معامله کنید و سرمایه‌ی شما به خطر بیفتد. پس قدم اول، شناخت دقیق نام این دارایی‌ها در نرم‌افزارهای معاملاتی است تا بتوانید نمودار درست را تحلیل کنید.

چرا تریدرها به معامله نفت در فارکس علاقه دارند؟

نفت که معامله‌گران به آن لقب طلای سیاه داده‌اند، یکی از جذاب‌ترین دارایی‌ها برای ترید (Trade یا خرید و فروش مکرر در بازارهای مالی به قصد کسب سود) است. اما چه چیزی باعث می‌شود که روزانه میلیاردها دلار روی این نماد معامله شود؟

• نقدشوندگی بسیار بالا: نقدشوندگی (Liquidity به معنی سرعت و راحتی تبدیل دارایی به پول نقد بدون افت قیمت) در بازار نفت بی‌نظیر است. این یعنی هر زمان که اراده کنید، همیشه خریداری برای فروش شما و فروشنده‌ای برای خرید شما وجود دارد و در کسری از ثانیه معامله‌ی شما بسته می‌شود.
• نوسانات جذاب قیمتی: نوسان (Volatility یا بالا و پایین رفتن سریع و مداوم قیمت‌ها) ویژگی اصلی بازار نفت است. یک خبر سیاسی یا تغییرات آب‌وهوایی می‌تواند قیمت نفت را جابه‌جا کند. همین بالا و پایین رفتن‌ها، فرصت‌های طلایی برای کسب سود می‌سازد.
• امکان استفاده از اهرم معاملاتی: در بازار فارکس شما به لوریج یا اهرم (Leverage یعنی اعتباری که از کارگزاری قرض می‌گیرید تا با بودجه‌ی کم، معاملات بسیار بزرگتری انجام دهید) دسترسی دارید. این ابزار به تریدرهای خرد اجازه می‌دهد با سرمایه‌ی اولیه پایین، سودهای قابل توجهی از حرکت قیمت نفت به دست آورند.
• سودآوری در هر دو جهت بازار: در بازارهای سنتی شما فقط وقتی سود می‌کنید که کالایی را ارزان بخرید و گران بفروشید. اما در بازار فارکس، اگر تحلیل کنید که قیمت در حال ریزش است، می‌توانید وارد معامله‌ی فروش (Short Sell) شوید و از افت قیمت‌ها هم درآمد کسب کنید.

تفاوت معامله فیزیکی نفت با معامله نماد آن در بازارهای مالی

بیایید یک مثال ساده بزنیم تا این موضوع کاملا روشن شود. فرض کنید می‌خواهید روی آینده‌ی قیمت نفت سرمایه‌گذاری کنید. در حالت سنتی و فیزیکی، شما باید صدها بشکه‌ی واقعی نفت بخرید، یک انبار بزرگ و ایمن برای نگهداری آن‌ها اجاره کنید و هزینه‌ی حمل و نقل و بیمه را هم بپردازید. این کار برای یک شخص عادی تقریبا غیرممکن است.

اما در بازار فارکس، ما اصلا با بشکه‌های فیزیکی نفت کاری نداریم! در اینجا ما از ابزاری به نام سی اف دی (CFD یا قرارداد مابه‌التفاوت) استفاده می‌کنیم. قرارداد مابه‌التفاوت به زبان ساده یعنی توافقی بین شما و کارگزاری که بر اساس آن، شما فقط روی اختلاف قیمت ورود و خروج معامله سود یا ضرر می‌کنید، بدون اینکه مالک فیزیکی آن کالا باشید.

بنابراین، وقتی شما دکمه‌ی خرید نماد نفت را در نرم‌افزار خود کلیک می‌کنید، هیچ بشکه‌ی نفتی به خانه‌ی شما ارسال نمی‌شود؛ بلکه شما تنها در حال پیش‌بینی روند قیمت هستید. این سیستم باعث شده تا دردسرهای نگهداری و هزینه‌های جانبی کاملا حذف شود و شما بتوانید تنها با یک گوشی موبایل و اینترنت، روی ارزش یکی از مهم‌ترین منابع کره‌ی زمین معامله کنید.

معرفی مهم‌ترین نمادهای نفت در فارکس

وقتی وارد دنیای فارکس می‌شوید، متوجه خواهید شد که ما فقط یک نوع نفت نداریم. درست مانند زمانی که برای خرید برنج به فروشگاه می‌روید و با نام‌ها و کیفیت‌های مختلفی روبرو می‌شوید، در بازارهای مالی هم نفت‌های مناطق مختلف با کیفیت و نام‌های متفاوتی معامله می‌شوند. در این بخش می‌خواهیم با مهم‌ترین اعضای این خانواده آشنا شویم تا در زمان انتخاب نمودار، دچار سردرگمی نشوید.

نفت خام آمریکا (USOIL یا WTI)

نفت خام آمریکا یا همان وست تگزاس اینترمدیت (West Texas Intermediate) یکی از محبوب‌ترین دارایی‌ها در بین معامله‌گران است. این نفت بیشتر در ایالت‌های تگزاس و داکوتای آمریکا از دل زمین استخراج می‌شود. در اصطلاح تخصصی، به این نوع نفت، نفت سبک و شیرین (Light and Sweet یعنی نفتی که گوگرد بسیار کمی دارد و پالایش آن برای تولید بنزین بسیار راحت و کم‌هزینه است) می‌گویند.

کارگزاری‌های مختلف ممکن است این دارایی را با نام‌های متفاوتی در نرم‌افزار خود نمایش دهند، اما رایج‌ترین نام‌هایی که روی تابلو خواهید دید USOIL، WTI یا گاهی نماد CL است. نوسانات قیمت این نماد، بازتاب‌دهنده‌ی مستقیم اقتصاد آمریکا و میزان تولید و مصرف انرژی در این کشور است.

نماد نفت برنت (UKOIL یا BRENT)

نفت برنت، رقیب اصلی و سنتی نفت آمریکا است و از دل دریای شمال در اروپا استخراج می‌شود. اگر نفت آمریکا را نشان‌دهنده‌ی وضعیت بازار داخلی این کشور بدانیم، نفت برنت یک بنچمارک (Benchmark یا معیار و استاندارد جهانی که قیمت سایر کالاها بر اساس آن سنجیده می‌شود) برای کل دنیاست. در واقع قیمت‌گذاری بیش از نیمی از نفت مصرفی جهان بر اساس قیمت نفت برنت انجام می‌گیرد.

در نرم‌افزارهای معاملاتی، این نفت را معمولا با نمادهای UKOIL، BRENT و یا BCO نشان می‌دهند. به دلیل موقعیت جغرافیایی و استخراج در دل دریا، انتقال این نفت با کشتی به سراسر جهان بسیار آسان‌تر است و به همین دلیل تاثیرپذیری بالایی از اتفاقات و تنش‌های جهانی دارد.

آشنایی با سایر نمادها: نفت اوپک و سبد نفتی (Basket)

به جز دو بازیگر اصلی بازار (یعنی WTI و Brent)، نمادهای دیگری هم وجود دارند. یکی از مهم‌ترین آن‌ها نفت اوپک یا سبد نفتی اوپک (OPEC Basket) است.

این مفهوم را دقیقا مانند یک سبد میوه‌ی متنوع تصور کنید؛ سازمان کشورهای صادرکننده‌ی نفت (اوپک)، نفت تولیدی کشورهای عضو خود (مانند عربستان، ایران، کویت و غیره) را در یک سبد فرضی قرار می‌دهد و میانگین قیمت آن‌ها را به عنوان یک عدد واحد محاسبه می‌کند. این نماد برای تحلیل‌گران بسیار مهم است زیرا سیاست‌های کلان انرژی را نشان می‌دهد. البته کارگزاری‌های کمتری این نماد را برای معامله‌ی روزانه ارائه می‌دهند و بیشتر جنبه‌ی تحلیلی دارد تا اینکه بخواهید مستقیما روی آن خرید و فروش کنید.

مقایسه نفت برنت و وست تگزاس اینترمدیت (WTI)

برای درک بهتر تفاوت نمادهای نفتی، بیایید آن‌ها را به دو برند معروف از یک محصول تشبیه کنیم؛ مثلا دو نوع دانه‌ی قهوه که هر دو انرژی‌بخش هستند، اما در دو قاره‌ی متفاوت کشت می‌شوند، طعم متفاوتی دارند و قیمت آن‌ها نیز با هم فرق می‌کند. نفت خام آمریکا (WTI) و نفت برنت (Brent) نیز دقیقا چنین داستانی دارند. هر دو نفت خام هستند، اما ویژگی‌های ذاتی و شرایط بازار آن‌ها با هم متفاوت است. شناخت این تفاوت‌ها به شما کمک می‌کند تا تصمیمات هوشمندانه‌تری در زمان معامله بگیرید.

تفاوت در محل استخراج و ترکیبات شیمیایی

اولین و پایه‌ای‌ترین تفاوت این دو نماد، به زادگاه آن‌ها برمی‌گردد. نفت WTI در خشکی و از چاه‌های نفت واقع در ایالات متحده آمریکا (به ویژه ایالت تگزاس) استخراج می‌شود. در مقابل، زادگاه نفت برنت در دل آب‌های شور دریای شمال در قاره‌ی اروپا است.

از نظر ترکیبات شیمیایی، هر دو نوع نفت در دسته‌ی نفت‌های سبک و شیرین قرار می‌گیرند. در دنیای انرژی، واژه‌ی شیرین به نفتی گفته می‌شود که گوگرد کمی دارد و واژه‌ی سبک به معنای غلظت پایین آن است. این ویژگی‌ها باعث می‌شوند که عملیات پالایش (Refining یعنی فرآیند تبدیل نفت خام سیاه به محصولات قابل استفاده و ارزشمند مانند بنزین یا گازوئیل) روی آن‌ها بسیار راحت‌تر و کم‌هزینه‌تر باشد.

با این حال، اگر بخواهیم خیلی دقیق بررسی کنیم، نفت WTI مقدار کمی شیرین‌تر و سبک‌تر از نفت برنت است. این یعنی نفت آمریکایی برای تولید بنزین گزینه‌ی ایده‌آل‌تری به شمار می‌رود.

تفاوت در قیمت‌گذاری، هزینه‌های حمل‌ونقل و اهمیت جهانی

تفاوت در محل استخراج، به طور مستقیم روی هزینه‌ی جابه‌جایی و قیمت نهایی این دو نوع نفت تاثیر می‌گذارد:

• هزینه‌ی حمل‌ونقل: چون نفت WTI در خشکی استخراج می‌شود، برای رساندن آن به دست خریداران باید از شبکه‌ی گسترده و پرهزینه‌ی خطوط لوله استفاده کرد. اما نفت برنت مستقیما در دریا استخراج می‌شود و بلافاصله درون کشتی‌های نفت‌کش قرار می‌گیرد. به همین دلیل، هزینه‌ی صادرات و حمل‌ونقل نفت برنت به سراسر جهان بسیار ارزان‌تر و راحت‌تر است.
• اهمیت و سلطه‌ی جهانی: همین راحتی در حمل‌ونقل باعث شده تا نفت برنت به یک بنچمارک (Benchmark یا معیار پایه‌ی استاندارد که قیمت سایر کالاها بر اساس آن سنجیده می‌شود) در سطح جهانی تبدیل شود. جالب است بدانید که قیمت‌گذاری بیش از ۶۰ درصد از قراردادهای نفتی در کل دنیا بر اساس قیمت نفت برنت انجام می‌شود. در طرف مقابل، قیمت نفت WTI بیشتر نشان‌دهنده‌ی وضعیت بازار انرژی در داخل مرزهای آمریکا است.
• تفاوت قیمتی یا اسپرد: در گذشته به دلیل کیفیت کمی بالاتر، نفت آمریکا گران‌تر از نفت برنت بود. اما امروزه به دلیل تقاضای بالای جهانی برای نفت برنت و همچنین افزایش شدید تولید نفت در آمریکا، معمولا قیمت نفت برنت کمی بالاتر از نفت WTI است. به این اختلاف قیمت در بازارهای مالی، اسپرد (Spread یا تفاوت و فاصله‌ی قیمتی بین دو دارایی مرتبط) می‌گویند که معامله‌گران حرفه‌ای به دقت آن را زیر نظر دارند.

جدول مقایسه سریع نفت برنت و WTI برای تریدرها

برای این که بتوانید این اطلاعات را همیشه در ذهن داشته باشید و در زمان معامله سریعا به آن‌ها رجوع کنید، تمام تفاوت‌های کلیدی را در قالب یک جدول ساده و کاربردی برای شما خلاصه‌سازی کرده‌ایم:

ویژگی‌ها	نفت خام آمریکا (WTI)	نفت برنت (Brent)
محل استخراج	چاه‌های نفت آمریکا (تگزاس، داکوتا)	دریای شمال (اروپا)
نماد رایج در فارکس	USOIL یا WTI	UKOIL یا BRENT
کیفیت و سبکی	بسیار سبک و شیرین (گوگرد کمتر)	سبک و شیرین (کمی سنگین‌تر از WTI)
هزینه‌ی حمل‌ونقل	بالا (نیاز به انتقال زمینی از طریق خطوط لوله)	پایین (استخراج در دریا و انتقال آسان با کشتی)
تاثیرپذیری از اخبار	حساس به گزارش‌های ذخایر نفت آمریکا (EIA)	حساس به تنش‌های ژئوپلیتیک و تصمیمات اوپک

نحوه معامله نفت در فارکس

حالا که با نام‌ها و نمادهای مختلف نفت آشنا شدیم، زمان آن رسیده است که ببینیم چگونه می‌توانیم این دارایی ارزشمند را خرید و فروش کنیم. معامله‌ی نفت در بازارهای مالی روش‌های مختلفی دارد. خبر خوب این است که برای شروع نیازی نیست یک متخصص پیچیده‌ی مالی باشید؛ کافی است منطق ساده‌ی هر روش را درک کنید تا بتوانید بهترین گزینه را بر اساس سرمایه و هدف خود انتخاب نمایید.

قراردادهای مابه‌التفاوت یا CFD نفت چیست؟

رایج‌ترین و محبوب‌ترین روش برای کاربران خرد و معامله‌گران روزانه، استفاده از قراردادهای سی اف دی (CFD یا قرارداد مابه‌التفاوت یعنی توافقی برای پرداخت اختلاف قیمت ورود و خروج معامله بدون در اختیار داشتن فیزیکی دارایی) است.

برای درک این روش، فرض کنید شما پیش‌بینی می‌کنید قیمت خانه‌ی همسایه‌ی شما در ماه آینده گران می‌شود. شما نمی‌خواهید آن خانه را بخرید، بلکه با یک شخص دیگر شرط می‌بندید که اگر قیمت بالا رفت، او مابه‌التفاوت سود را به شما بدهد و اگر پایین آمد، شما ضرر را بپردازید.

در بازار فارکس هم دقیقا همین اتفاق می‌افتد. شما روی نماد نفت یک معامله‌ی خرید یا فروش باز می‌کنید. در اینجا شما درگیر هزینه‌های انبارداری یا تحویل فیزیکی نفت نمی‌شوید، بلکه فقط از نوسان قیمت روی نمودار سود یا ضرر می‌کنید. این روش بسیار سریع است و به شما اجازه می‌دهد به راحتی معاملات خود را در هر لحظه مدیریت کنید.

معاملات فیوچرز یا آتی نفت

روش بعدی که بیشتر توسط شرکت‌های بزرگ و معامله‌گران حرفه‌ای استفاده می‌شود، معاملات فیوچرز (Futures یا قرارداد آتی یعنی تعهد به خرید یا فروش یک دارایی در یک تاریخ مشخص در آینده با قیمتی که امروز توافق شده است) نام دارد.

تصور کنید شما صاحب یک شرکت هواپیمایی هستید و نگرانید که شش ماه دیگر قیمت سوخت به شدت گران شود. برای جلوگیری از این ریسک، امروز قراردادی می‌بندید تا شش ماه دیگر نفت را با قیمت فعلی بخرید. در بازارهای مالی، معامله‌گران از این قراردادها برای نوسان‌گیری استفاده می‌کنند.

مهم‌ترین نکته در این روش توجه به تاریخ انقضا (Expiration Date یعنی زمان مشخصی که قرارداد معاملاتی به پایان می‌رسد و باید تسویه شود) است. وقتی تاریخ انقضای قرارداد فیوچرز فرا می‌رسد، معامله‌ی شما بسته می‌شود. اگر بخواهید معامله را همچنان باز نگه دارید، باید از فرآیندی به نام رول اور (Rollover یعنی تمدید کردن و انتقال یک قرارداد به ماه بعدی) استفاده کنید.

معاملات اسپات یا نقدی نفت (Spot)

معاملات اسپات یا نقدی، ساده‌ترین و مستقیم‌ترین روش قیمت‌گذاری در بازار است. وقتی شما برای خرید طلا به مغازه‌ی طلافروشی می‌روید و همان لحظه پول را پرداخت کرده و طلا را تحویل می‌گیرید، در واقع یک معامله‌ی اسپات انجام داده‌اید.

در بازار فارکس، قیمت اسپات (Spot Price یعنی ارزش واقعی و دقیق یک دارایی در همین ثانیه و برای تحویل فوری) نشان‌دهنده‌ی ارزش لحظه‌ای نفت است. برخلاف معاملات فیوچرز که تاریخ انقضا دارند، معاملات اسپات نفت تاریخ انقضا ندارند و نمودار آن‌ها به صورت پیوسته حرکت می‌کند. این روش برای کسانی که می‌خواهند بدون نگرانی از تاریخ پایان قرارداد، معاملات خود را برای روزها یا هفته‌ها باز نگه دارند، گزینه‌ی بسیار مناسبی است.

تفاوت گزینه‌های معاملاتی Call و Put در بازار نفت

یکی دیگر از روش‌های پیشرفته اما بسیار جذاب در بازار نفت، استفاده از قراردادهای آپشن (Options یا اختیار معامله یعنی خرید حق انجام یک معامله در آینده بدون اینکه اجباری به انجام آن داشته باشید) است.

این روش دقیقا شبیه به خرید بلیت رزرو یک هتل است؛ شما مبلغی را می‌پردازید تا حق رزرو اتاق را داشته باشید، اما اگر پشیمان شدید، کسی شما را مجبور به اقامت نمی‌کند و فقط همان مبلغ اولیه‌ی رزرو را از دست می‌دهید. این مبلغ اولیه پرمیوم (Premium) نام دارد. در معاملات آپشن نفت، ما دو گزینه‌ی اصلی داریم:

• گزینه‌ی خرید یا کال (Call): زمانی این گزینه را می‌خرید که پیش‌بینی می‌کنید قیمت نفت در آینده افزایش می‌یابد. اگر قیمت بالا رفت، شما نفت را با قیمت ارزان‌تر توافق شده می‌خرید و سود می‌کنید. اگر قیمت افت کرد، معامله را انجام نمی‌دهید و تنها همان هزینه‌ی اولیه‌ی پرمیوم را از دست می‌دهید.
• گزینه‌ی فروش یا پوت (Put): این گزینه دقیقا برعکس حالت قبل است. شما زمانی گزینه‌ی پوت را می‌خرید که انتظار دارید قیمت نفت در بازار سقوط کند. به این ترتیب، حق فروش نفت با قیمت بالاتر را برای خود محفوظ نگه می‌دارید تا از ریزش بازار سود کسب کنید.

استفاده از این دو گزینه به معامله‌گران کمک می‌کند تا ریسک معاملات خود را به شدت کنترل کنند و استراتژی‌های بسیار متنوعی را برای سرمایه‌ی خود طراحی نمایند.

بهترین استراتژی‌های معاملاتی برای ترید نفت

ورود به بازار نفت بدون داشتن یک نقشه‌ی راه مشخص، شبیه به قایقرانی در یک دریای طوفانی بدون قطب‌نما است. از آنجایی که قیمت این منبع انرژی مدام در حال نوسان است، داشتن یک استراتژی معاملاتی به شما کمک می‌کند تا احساسات خود را کنترل کنید و دقیقا بدانید چه زمانی باید وارد بازار شوید و چه زمانی سود خود را برداشت کنید. در این بخش، چند مورد از بهترین و کاربردی‌ترین روش‌ها برای معامله‌ی نفت را با هم بررسی می‌کنیم.

استراتژی معامله روزانه (Day Trading) برای نوسان‌گیری

همان‌طور که از نام این روش پیداست، در معامله روزانه (Day Trading یعنی باز کردن و بستن تمام معاملات در طول یک روز کاری، بدون نگه داشتن آن‌ها برای روز بعد) هدف شما شکار فرصت‌های کوتاه‌مدت است. بازار نفت در طول روز بارها بالا و پایین می‌رود و معامله‌گران روزانه دقیقا روی همین امواج کوچک موج‌سواری می‌کنند.

شما در این استراتژی نیازی ندارید که پیش‌بینی کنید قیمت نفت در ماه آینده چه تغییری می‌کند؛ بلکه فقط به دنبال این هستید که در چند ساعت آینده قیمت چند دلار نوسان خواهد داشت. این روش برای کسانی مناسب است که زمان کافی برای نشستن پای نمودار را دارند. در این سبک، سرعت عمل بسیار مهم است و معامله‌گر باید برای هر معامله یک حد ضرر (Stop Loss یعنی قیمتی که از پیش تعیین می‌کنید تا اگر بازار برخلاف میل شما حرکت کرد، معامله با ضرری کوچک و کنترل‌شده به صورت خودکار بسته شود) قرار دهد تا از سرمایه‌ی خود در برابر نوسانات شدید محافظت کند.

معامله بر اساس اخبار اقتصادی و سیاسی (News Trading)

نفت یکی از خبرپذیرترین دارایی‌های جهان است. استراتژی معامله بر اساس اخبار (News Trading یعنی ورود به بازار دقیقا در زمان انتشار گزارش‌های مهم برای شکار حرکت‌های شدید قیمتی) نیازمند دقت و تجربه‌ی بالایی است. در این روش، شما به جای خیره شدن به اندیکاتورها، به تقویم اقتصادی و اخبار خاورمیانه یا آمریکا چشم می‌دوزید.

برای مثال، معامله‌گر منتظر می‌ماند تا گزارش هفتگی ذخایر نفت آمریکا منتشر شود. اگر گزارش نشان دهد که ذخایر نفتی کاهش یافته است، در همان لحظه وارد معامله‌ی خرید می‌شود تا از رشد سریع قیمت سود ببرد. البته این استراتژی یک چالش بزرگ هم دارد و آن اسلیپیج (Slippage یا لغزش قیمت یعنی تفاوت بین قیمتی که شما برای ورود درخواست داده‌اید و قیمتی که معامله در آن لحظه به دلیل سرعت بالای بازار اجرا شده است) است. به همین دلیل، این روش نیازمند یک کارگزاری سریع و مدیریت سرمایه‌ی دقیق است.

استراتژی معامله بر اساس روند بازار (Trend Trading)

اگر معامله‌ی روزانه شبیه به موج‌سواری روی امواج کوتاه باشد، معامله بر اساس روند (Trend Trading یعنی سوار شدن بر موج اصلی بازار و نگه داشتن معامله برای روزها یا هفته‌ها تا زمانی که مسیر حرکت قیمت تغییر کند) شبیه به سوار شدن بر یک قطار تندرو تا رسیدن به ایستگاه پایانی است.

در این روش، شما تصویر بزرگ‌تر بازار را نگاه می‌کنید. اگر متوجه شوید که به دلیل شروع فصل سرما در جهان، قیمت نفت در یک مسیر صعودی قرار گرفته است، وارد معامله‌ی خرید می‌شوید و تا زمانی که نشانه‌هایی از پایان این روند نبینید، از معامله خارج نمی‌شوید. معامله‌گران روند معمولا از ابزارهایی مانند میانگین متحرک (Moving Average یعنی اندیکاتوری که میانگین قیمت‌های گذشته را به صورت یک خط روی نمودار نشان می‌دهد تا مسیر اصلی بازار مشخص شود) استفاده می‌کنند تا جهت کلی بازار را تایید کنند. این روش استرس کمتری دارد و برای افرادی که نمی‌توانند هر روز پای نمودار باشند، بسیار مناسب است.

بهترین زمان و سشن‌های معاملاتی برای ترید نفت در طول روز

بازار نفت نیز مانند جفت‌ارزها تقریبا در تمام طول هفته به صورت بیست و چهار ساعته باز است، اما این بدان معنا نیست که در هر ساعتی از شبانه‌روز حرکت‌های خوبی برای معامله وجود دارد. بازارها در طول روز به چند بخش یا سشن (Session یعنی ساعات کاری بازارهای مالی در مناطق مختلف جهان مانند سشن لندن یا سشن نیویورک) تقسیم می‌شوند. برای معامله‌ی نفت، زمان‌هایی که بازار بیشترین حجم پول و حرکت را دارد، به شرح زیر است:

• هم‌پوشانی بازار لندن و نیویورک: بهترین و طلایی‌ترین زمان برای معامله‌ی نفت، زمانی است که بازار اروپا هنوز باز است و بازار آمریکا نیز شروع به کار می‌کند (حدود ساعت 16:30 تا 20:30 به وقت ایران). در این بازه‌ی زمانی، نقدینگی (Liquidity یا میزان پولی که در حال گردش و خرید و فروش در بازار است) به بالاترین حد خود می‌رسد.
• زمان انتشار اخبار آمریکا: روزهای چهارشنبه که معمولا آمار ذخایر نفت خام آمریکا منتشر می‌شود، یکی از پرنوسان‌ترین زمان‌ها برای معامله‌گران نفت است.
• ساعات افت بازار: در ساعات پایانی شب به وقت ایران و هم‌زمان با سشن آسیا، بازار نفت معمولا آرام است و حرکت‌های بزرگی ندارد. معامله در این ساعات به دلیل سرعت پایین بازار و افزایش هزینه‌های معاملاتی، معمولا توصیه نمی‌شود.