مکانیزم Proposer Boost در اجماع اتریوم چیست؟ سپر دفاعی ETH در الگوریتم اثبات سهام

تصور کنید تراکنشی را روی شبکه انجام داده‌اید و بلاک حاوی تراکنش شما تایید شده است. در همین حین، یک اعتبارسنج مخرب با سوءاستفاده از تاخیر در انتشار بلاک‌ها، شبکه را فریب می‌دهد و بلاک دیگری را جایگزین می‌کند تا تاریخچه تراکنش‌ها را تغییر دهد. این کابوس که به عنوان حمله بازآرایی (Reorg) شناخته می‌شود، صرفا یک نظریه روی کاغذ نیست و در سال ۲۰۲۲ بیکن‌چین اتریوم را با اختلال مواجه کرد. در این مقاله، به سراغ مکانیزم Proposer Boost می‌رویم؛ سپر دفاعی هوشمندانه‌ای که اتریوم برای خنثی کردن این حملات طراحی کرده است. در ادامه بررسی می‌کنیم که این مکانیزم چگونه به ساده‌ترین شکل ممکن، دستکاری زمان را غیرممکن می‌کند و امنیت فرایند اجماع را برای کاربران عادی و هولدرها تضمین می‌سازد.

مروری بر فرایند اجماع اثبات سهام اتریوم

شبکه‌ی اتریوم برای ادامه‌ی فعالیت و تایید تراکنش‌ها، به یک توافق دسته‌جمعی و بدون نقص نیاز دارد. در گذشته این کار با کمک دستگاه‌های ماینر انجام می‌شد، اما امروز اتریوم از ساختار اثبات سهام (Proof of Stake یا مکانیزمی که در آن افراد با قفل کردن سرمایه‌ی دیجیتال خود، امنیت شبکه را تامین می‌کنند) استفاده می‌کند. در این سیستم جدید، به جای کامپیوترهای پرمصرف، این سرمایه‌ی افراد است که حرف اول را می‌زند.

برای اینکه هزاران نفر در سراسر جهان بتوانند روی یک تاریخچه‌ی واحد از تراکنش‌ها به توافق برسند، به یک سری قوانین سخت‌گیرانه نیاز داریم که به آن مکانیزم اجماع (Consensus Mechanism یا فرایند رسیدن به توافق عمومی در شبکه) می‌گویند. مکانیزم اجماع مثل یک اتاق فکر بزرگ است که همه‌ی اعضای آن باید روی یک دفترچه‌ی حسابرسی مشترک با هم هم‌نظر شوند و اجازه ندهند اطلاعات اشتباهی وارد سیستم شود.

نقش اعتبارسنج‌ها و پیشنهاد دهنده بلاک در تایید تراکنش‌ها

در شبکه‌ی اتریوم، ما با دو نقش بسیار مهم سروکار داریم که ضربان قلب شبکه به عملکرد آن‌ها وابسته است:

• اعتبارسنج‌ها (Validators): اعتبارسنج‌ها در واقع همان کاربرانی هستند که ارزهای اتریوم خود را در شبکه قفل کرده‌اند تا حق بررسی و تایید تراکنش‌ها را به دست آورند. آن‌ها مثل بازرس‌های دقیق یک بانک هستند که تک‌تک تراکنش‌ها را زیر ذره‌بین می‌برند تا کسی نتواند تقلب کند یا پولی را که ندارد، خرج کند.
• پیشنهاددهنده‌ی بلاک (Block Proposer): زمان در شبکه‌ی اتریوم به بخش‌های دوازده ثانیه‌ای تقسیم می‌شود که به هر بخش یک اسلات (Slot یا جایگاه زمانی مشخص برای ایجاد یک بلاک جدید) می‌گویند. در هر اسلات، شبکه به صورت کاملا تصادفی یکی از اعتبارسنج‌ها را انتخاب می‌کند. این فرد خوش‌شانس، پیشنهاددهنده‌ی بلاک نام دارد و وظیفه‌ی او، جمع‌آوری تراکنش‌های جدید و بسته‌بندی آن‌ها در قالب یک بلاک تازه است.

وقتی پیشنهاددهنده‌ی بلاک، کار بسته‌بندی را تمام کرد، بلاک جدید را به سراسر شبکه می‌فرستد. حالا بقیه‌ی اعتبارسنج‌ها باید این بلاک را با دقت بررسی کنند. اگر همه‌چیز درست بود، آن‌ها به این بلاک رای مثبت می‌دهند که در اصطلاح فنی به این رای مثبت، تاییدیه (Attestation) می‌گویند.

الگوریتم انتخاب زنجیره یا Fork Choice چیست و LMD-GHOST چه وظیفه‌ای دارد؟

گاهی اوقات در دنیای بلاک‌چین همه‌چیز طبق برنامه‌ی قبلی پیش نمی‌رود. به دلیل تاخیر در اینترنت یا مشکلات فنی، ممکن است در یک لحظه دو بلاک مختلف به صورت همزمان توسط دو پیشنهاددهنده‌ی متفاوت ایجاد شوند. در این حالت، ادامه‌ی مسیر شبکه‌ی اتریوم دو شاخه می‌شود. به این دوراهی‌ها و دو شاخه شدن‌ها، فورک (Fork یا انشعاب در مسیر زنجیره‌ی بلاک‌ها) می‌گویند.

در این شرایط بحرانی، اعتبارسنج‌ها از کجا باید بفهمند که مسیر اصلی و درست کدام است؟ اینجاست که ابزاری به نام الگوریتم انتخاب زنجیره (Fork Choice Algorithm) وارد میدان می‌شود. این الگوریتم مجموعه‌ای از قوانین هوشمندانه است که به شبکه کمک می‌کند تا از بین چند مسیر مختلف، زنجیره‌ی معتبر و اصلی را شناسایی کند.

شبکه‌ی اتریوم برای حل این مشکل از یک الگوریتم قدرتمند با نام LMD-GHOST استفاده می‌کند. وظیفه‌ی این الگوریتم را می‌توانیم در سه گام ساده خلاصه کنیم:

• بررسی رای اعتبارسنج‌ها: الگوریتم به سرعت بررسی می‌کند که کدام شاخه از دوراهی، بیشترین رای مثبت (تاییدیه) را از سوی اعتبارسنج‌های فعال دریافت کرده است.
• انتخاب مسیر سنگین‌تر: در شبکه‌ی اتریوم، مسیری که رای بیشتری داشته باشد، یعنی سرمایه‌ی قفل‌شده‌ی بیشتری پشت آن است. الگوریتم همیشه این مسیر سنگین‌تر را به عنوان زنجیره‌ی اصلی انتخاب می‌کند.
• توجه به جدیدترین اطلاعات: بخش LMD در نام این الگوریتم به این معناست که سیستم فقط آخرین و جدیدترین پیام هر اعتبارسنج را معیار قرار می‌دهد، تا تصمیم‌گیری بر اساس به‌روزترین وضعیت شبکه باشد و پیام‌های قدیمی باعث سردرگمی نشوند.

مثل این است که شما در یک جاده‌ی برفی به یک دوراهی برسید. برای پیدا کردن مسیر درست و امن، به ردپای مسافران قبلی نگاه می‌کنید. هر مسیری که ردپای بیشتری در آن وجود داشته باشد و مسافران جدیدتری از آن عبور کرده باشند، همان مسیر اصلی شما خواهد بود. الگوریتم LMD-GHOST دقیقا همین کار را برای حفظ نظم و یکپارچگی تراکنش‌های شبکه‌ی اتریوم انجام می‌دهد.

شناخت یک تهدید امنیتی مهم؛ حمله بازآرایی یا Reorg چیست؟

همان‌طور که در بخش قبلی دیدیم، شبکه‌ی اتریوم با کمک اعتبارسنج‌ها تلاش می‌کند تا یک تاریخچه‌ی دقیق و منظم از تراکنش‌ها بسازد. اما همیشه همه‌چیز به این آرامی پیش نمی‌رود. یکی از خطرات مهمی که یک شبکه‌ی بلاک‌چینی را تهدید می‌کند، پدیده‌ای به نام حمله بازآرایی (Reorg یا تغییر و جایگزینی بلاک‌های تایید شده در تاریخچه شبکه) است.

برای درک بهتر این موضوع، تصور کنید در حال نوشتن یک دفترچه‌ی حسابداری هستید. شما یک صفحه‌ی جدید را پر می‌کنید و مطمئن هستید که اطلاعات ثبت شده است. اما ناگهان یک نفر از راه می‌رسد، آن صفحه را پاره می‌کند و یک صفحه‌ی جدید با اطلاعات متفاوت را جایگزین آن می‌کند! حمله‌ی بازآرایی در دنیای رمزارزها دقیقا همین کار را با بلاک‌ها انجام می‌دهد.

در حالت عادی، وقتی یک بلاک به زنجیره اضافه می‌شود، باید برای همیشه آنجا بماند. اما در جریان یک حمله‌ی بازآرایی، بخشی از زنجیره‌ی اصلی شبکه حذف شده و با یک مسیر جدید جایگزین می‌شود. این اتفاق می‌تواند باعث شود تراکنش‌هایی که کاربران فکر می‌کردند تایید شده است، ناگهان لغو شوند یا به حالت تایید نشده برگردند که این موضوع، امنیت و اعتماد به شبکه را به شدت کاهش می‌دهد.

مهاجمان چگونه با تاخیر در انتشار بلاک، شبکه را فریب می‌دهند؟

شاید بپرسید یک مهاجم چگونه می‌تواند بلاک‌های ثبت شده را تغییر دهد؟ پاسخ در بازی با زمان نهفته است. در الگوریتم‌های انتخاب زنجیره، زمان‌بندی انتشار اطلاعات بسیار حیاتی است. مهاجمان حرفه‌ای با استفاده از ترفندی به نام تاخیر عمدی، نودها (Node یا همان کامپیوترهای متصل به شبکه که در حال پردازش اطلاعات هستند) را دچار سردرگمی می‌کنند.

روند این فریب‌کاری معمولا به شکل زیر است:

• مخفی کردن بلاک: مهاجمی که به صورت تصادفی به عنوان پیشنهاددهنده‌ی بلاک انتخاب شده است، بلاک خود را می‌سازد اما آن را به سرعت در شبکه پخش نمی‌کند و پیش خود نگه می‌دارد.
• ایجاد سردرگمی: مهاجم صبر می‌کند تا نوبت به پیشنهاددهنده‌ی بعدی برسد. دقیقا در لحظه‌ای که نفر بعدی می‌خواهد بلاک قانونی خود را معرفی کند، مهاجم بلاک مخفی شده‌ی خود را در شبکه منتشر می‌کند.
• دو شاخه شدن شبکه: این تاخیر محاسبه‌شده باعث می‌شود بخشی از اعتبارسنج‌ها بلاک مهاجم را ببینند و بخش دیگری بلاک فرد صادق را تایید کنند. در نتیجه، رای‌ها تقسیم می‌شود و شبکه به دو شاخه‌ی مجزا انشعاب پیدا می‌کند.
• پیروزی مهاجم: در نهایت، مهاجم با استفاده از قدرت رای خود و هم‌دستانش، مسیر دلخواه خود را سنگین‌تر می‌کند تا الگوریتم انتخاب زنجیره فریب بخورد و مسیر مهاجم را به عنوان زنجیره‌ی اصلی بپذیرد.

بازخوانی یک اتفاق واقعی؛ ماجرای بازآرایی بیکن چین در سال ۲۰۲۲

برای اینکه بدانیم این تهدیدات فقط در حد تئوری و روی کاغذ نیستند، بیایید به یک اتفاق مهم در تاریخچه‌ی اتریوم نگاهی بیندازیم. در ماه می سال ۲۰۲۲ میلادی، هسته‌ی مرکزی اتریوم که با نام بیکن چین (Beacon Chain یا زنجیره‌ی هماهنگ‌کننده‌ی سیستم اثبات سهام) شناخته می‌شود، دچار یک بازآرایی بی‌سابقه شد.

در این رویداد عجیب، هفت بلاک متوالی از شبکه‌ی اصلی حذف و با بلاک‌های دیگری جایگزین شدند. دلیل اصلی این اتفاق، یک حمله‌ی هکری مخرب نبود، بلکه یک ناهماهنگی در به‌روزرسانی نرم‌افزارهای شبکه بود که باعث شد اعتبارسنج‌ها نتوانند به موقع با هم هماهنگ شوند. این ناهماهنگی دقیقا همان شرایطی را در شبکه ایجاد کرد که یک مهاجم با تاخیر در انتشار بلاک به دنبال آن است.

ماجرای سال ۲۰۲۲ یک زنگ خطر بزرگ برای توسعه‌دهندگان اتریوم بود. این اتفاق به وضوح نشان داد که اگر زمان‌بندی انتشار بلاک‌ها در شبکه به هم بریزد، حتی الگوریتم‌های هوشمندی مثل انتخاب زنجیره هم ممکن است دچار اشتباه شوند. درک همین نقطه‌ی ضعف حیاتی بود که متخصصان اتریوم را به سمت طراحی یک سپر دفاعی جدید هدایت کرد؛ راهکاری هوشمندانه که به زودی جلوی این بی‌نظمی‌ها را گرفت.

مکانیزم Proposer Boost چیست و چرا معرفی شد؟

بعد از اتفاقات سال ۲۰۲۲ و خطراتی که در بخش قبلی بررسی کردیم، توسعه‌دهندگان شبکه‌ی اتریوم به یک راهکار هوشمندانه نیاز داشتند. آن‌ها باید روشی پیدا می‌کردند که به الگوریتم انتخاب زنجیره کمک کند تا در برابر فریب‌کاری و تاخیرهای عمدی مقاوم شود. اینجا بود که یک ارتقای بسیار مهم به نام Proposer Boost (یا همان امتیاز ویژه برای پیشنهاددهنده) معرفی شد تا به عنوان یک لایه‌ی محافظتی جدید در هسته‌ی شبکه عمل کند.

تعریف ساده Proposer Boost در معماری اتریوم

در دنیای اتریوم، وقتی نوبت یک پیشنهاددهنده می‌رسد تا بلاک جدید خود را بسازد، اگر او کارش را سر وقت و بدون هیچ تاخیری انجام دهد، سیستم یک امتیاز یا وزن اضافه‌ی موقتی به بلاک او می‌دهد.

برای درک بهتر، تصور کنید در یک کلاس درس، معلم از دانش‌آموزان می‌خواهد برگه‌ی امتحان را دقیقا سر ساعت تحویل دهند. برای اینکه کسی تقلب نکند و برگه‌اش را دیرتر نیاورد، معلم یک قانون جدید می‌گذارد: هر کسی که دقیقا سر ثانیه‌ی مقرر برگه‌اش را روی میز بگذارد، به طور موقت ۵ نمره‌ی ارفاقی می‌گیرد تا برنده شدن و قبولی او تضمین شود. اگر کسی حتی یک لحظه تاخیر کند، این نمره‌ی ویژه را از دست می‌دهد و برگه‌اش با همان شرایط عادی بررسی می‌شود.

مکانیزم Proposer Boost دقیقا همین کار را در شبکه‌ی اتریوم انجام می‌دهد. این ویژگی به الگوریتم تصمیم‌گیرنده‌ی شبکه می‌گوید که در لحظه‌ی انتخاب، به بلاکی که دقیقا در زمان درست خودش منتشر شده است، وزن بیشتری بدهد. این کار باعث می‌شود بلاک‌های تاخیری که توسط مهاجمان مخفی شده بودند، دیگر نتوانند با بلاک اصلی رقابت کنند، چون بلاک اصلی حالا یک وزنه و امتیاز سنگین‌تر دارد و سایر اعتبارسنج‌ها با اطمینان کامل به همان بلاک به موقع رای می‌دهند.

رفع یک سوتفاهم رایج؛ تفاوت این مکانیزم با افزایش پاداش مالی اعتبارسنج‌ها

وقتی کلمه‌هایی مثل تقویت‌کننده یا پاداش در دنیای رمزارزها شنیده می‌شود، ذهن بسیاری از کاربران فورا به سمت سود مالی و کسب درآمد می‌رود. یکی از سوتفاهم‌های بزرگ درباره‌ی این مکانیزم دقیقا همین موضوع است. برای شفاف شدن این مسئله، بیایید به چند نکته‌ی کلیدی توجه کنیم:

• خبری از پول بیشتر نیست: این ارتقا هیچ ربطی به افزایش درآمد یا ییلد (Yield یا میزان سود دوره‌ای که از سرمایه‌گذاری به دست می‌آید) ندارد و پولی به جیب پیشنهاددهنده‌ی بلاک اضافه نمی‌کند.
• یک ماهیت کاملا امنیتی: این ویژگی در واقع یک وصله‌ی امنیتی (Security Patch یا یک به‌روزرسانی نرم‌افزاری برای رفع یک نقطه‌ی ضعف) است که فقط و فقط برای حفظ پایداری شبکه و جلوگیری از دستکاری زمان طراحی شده است.
• امتیازی که زود از بین می‌رود: کلمه‌ی Boost در اینجا منحصرا به معنای افزایش موقت وزن رای در فرایند اجماع است. وقتی بلاک با موفقیت تایید شد و آن لحظه‌ی حساس گذشت، این امتیاز ویژه هم به طور کامل پاک می‌شود و همه‌چیز به حالت عادی برمی‌گردد.

بنابراین، اگر جایی خواندید یا شنیدید که با فعال شدن این مکانیزم، قرار است سود قفل کردن سرمایه در اتریوم بیشتر شود، بدانید که این یک تصور کاملا اشتباه است. هدف اصلی این مکانیزم، ساختن یک شبکه‌ی امن‌تر و پایدارتر برای همه‌ی کاربران است، نه پولدارتر کردن نودهای شبکه.

سازوکار Proposer Boost چگونه کار می‌کند؟

حالا که متوجه شدیم چرا به یک لایه‌ی دفاعی جدید نیاز داشتیم، بیایید مانند یک مهندس به زیر کاپوت شبکه‌ی اتریوم نگاهی بیندازیم و ببینیم این سپر محافظتی در عمل چگونه کار می‌کند. نگران نباشید، قرار نیست وارد فرمول‌های پیچیده‌ی ریاضی بشویم؛ همه‌چیز را با منطقی ساده و روشن بررسی می‌کنیم.

ایجاد وزن و امتیاز موقت برای بلاک‌های جدید

در هسته‌ی مرکزی اتریوم، هر رایی که اعتبارسنج‌ها برای تایید بلاک‌ها می‌دهند دارای یک وزن (Weight یا میزان اعتبار و قدرتی که به یک تصمیم یا مسیر خاص در شبکه‌های بلاک‌چینی داده می‌شود) است. الگوریتم انتخاب زنجیره همیشه مسیری را به‌عنوان مسیر اصلی انتخاب می‌کند که وزن بیشتری داشته باشد.

کاری که این ارتقای جدید انجام می‌دهد بسیار ظریف اما قدرتمند است. وقتی زمان ساخت یک بلاک فرا می‌رسد، اگر پیشنهاددهنده‌ی بلاک کار خود را دقیقا در ثانیه‌ی اول و بدون هیچ تاخیری انجام دهد، شبکه یک جایزه‌ی اعتباری بزرگ اما کاملا موقت به بلاک او اختصاص می‌دهد. این جایزه در واقع اضافه کردن یک وزن مصنوعی و سنگین به بلاک جدید است.

این امتیاز سنگین فقط برای همان لحظه‌ی کوتاه (همان اسلات زمانی دوازده ثانیه‌ای) اعتبار دارد. مثل این است که در یک مسابقه‌ی طناب‌کشی، داور برای چند ثانیه به تیمی که کارش را درست و به موقع شروع کرده است، یک وزنه‌ی کمکی بزرگ بدهد تا فورا برنده‌ی آن راند شود. پس از پایان آن راند و قطعی شدن پیروزی، وزنه‌ی کمکی برداشته می‌شود.

هماهنگی سریع‌تر شبکه برای انتخاب زنجیره معتبر

این وزنه‌ی سنگین و موقتی چه فایده‌ای دارد؟ تصور کنید یک مهاجم می‌خواهد با مخفی کردن بلاک خود و انتشار ناگهانی آن، شبکه را فریب دهد. قبل از این ارتقا، اعتبارسنج‌های شبکه با دیدن دو بلاک مختلف در یک زمان، دچار شک می‌شدند که کدام مسیر را انتخاب کنند و آرا پخش می‌شد.

اما با وجود این مکانیزم جدید، وقتی بلاک قانونی و به موقع پیشنهاددهنده در شبکه منتشر می‌شود، بلافاصله آن امتیاز سنگین را دریافت می‌کند. حالا بقیه‌ی اعتبارسنج‌ها وقتی به گزینه‌های موجود نگاه می‌کنند، می‌بینند که بلاک قانونی به دلیل داشتن آن امتیاز، به شدت سنگین‌تر و معتبرتر از هر بلاک دیگری است. بنابراین، بدون هیچ شک و تردیدی، همه‌ی آن‌ها روی مسیر درست توافق می‌کنند و یک اجماع سریع (Fast Consensus یا توافق فوری و هماهنگ تمام اعضای شبکه روی یک تصمیم واحد) شکل می‌گیرد.

در این حالت، حتی اگر مهاجم بلاک مخفی شده‌ی خود را منتشر کند، چون تاخیر داشته است، هیچ امتیاز ویژه‌ای نمی‌گیرد. بلاک او در مقایسه با بلاک قانونی بسیار سبک به نظر می‌رسد و شبکه به راحتی آن را نادیده می‌گیرد و دور می‌اندازد.

جدول مقایسه فرایند انتخاب زنجیره قبل و بعد از فعال‌سازی Proposer Boost

برای اینکه تاثیر این مکانیزم را به طور خلاصه و در یک نگاه مرور کنیم، جدول زیر تفاوت‌های شبکه‌ی اتریوم را قبل و بعد از این ارتقا نشان می‌دهد:

تاثیر Proposer Boost بر پایداری و امنیت شبکه‌ی اتریوم

اکنون که با شیوه‌ی کار این سپر دفاعی آشنا شدیم، زمان آن رسیده است که به تصویر بزرگ‌تر نگاه کنیم. هر تغییری در کدهای برنامه‌نویسی اتریوم، مستقیما روی امنیت کل اکوسیستم تاثیر می‌گذارد. مکانیزم اختصاص امتیاز به پیشنهاددهنده‌ی بلاک، نه تنها یک راهکار فنی است، بلکه تضمین‌کننده‌ی آرامش و ثبات در یکی از بزرگ‌ترین شبکه‌های مالی دنیاست.

خنثی‌سازی حملات دستکاری در انتخاب زنجیره و بازی با زمان

همان‌طور که پیش‌تر گفتیم، مهاجمان برای ضربه زدن به شبکه، روی سردرگمی اعتبارسنج‌ها حساب باز می‌کنند. آن‌ها با پدیده‌ای به نام دستکاری در انتخاب زنجیره (Fork Choice Manipulation یا تلاش عمدی یک هکر برای فریب دادن شبکه در انتخاب مسیر اصلی تراکنش‌ها) سعی می‌کنند بلاک‌های مخرب خود را به سیستم تحمیل کنند.

اما با فعال شدن این ارتقای هوشمندانه، پرونده‌ی بازی با زمان برای همیشه بسته شد. وقتی یک مهاجم بلاک خود را عمدا با تاخیر منتشر می‌کند، دیگر نمی‌تواند شبکه را به دو شاخه تقسیم کند. اعتبارسنج‌ها به محض دیدن امتیاز ویژه‌ی پیشنهاددهنده‌ی صادق و به موقع، با قاطعیت کامل به بلاک او رای می‌دهند. این اتحاد سریع باعث می‌شود که حملات بازآرایی در همان ثانیه‌های اول خنثی شوند. در نتیجه، مهاجمان متوجه می‌شوند که هرگونه تلاش برای تاخیر، تنها به ضرر خودشان تمام می‌شود و شبکه‌ی اتریوم بلاک آن‌ها را به راحتی پس می‌زند.

چرا پایداری فرایند اجماع برای کاربران عادی اتریوم و هولدرها اهمیت دارد؟

شاید با خواندن این مفاهیم تخصصی از خود بپرسید که من فقط یک کاربر ساده یا یک هولدر (Holder یا سرمایه‌گذاری که ارزهای دیجیتال خود را با دید بلندمدت در کیف پول نگهداری می‌کند) هستم؛ آیا این جزئیات فنی اصلا ربطی به من پیدا می‌کند؟ پاسخ قطعا بله است.

پایداری فرایند اجماع، دقیقا همان دیواری است که از سرمایه‌ی شما محافظت می‌کند. بیایید بررسی کنیم که این ثبات در پشت پرده، چه مزایای ملموسی برای فعالیت‌های روزمره‌ی شما به همراه دارد:

• تضمین امنیت و قطعیت تراکنش‌ها: وقتی شبکه‌ی اتریوم پایدار باشد، تراکنش‌های شما بدون مشکل به مرحله‌ی نهایی‌سازی (Finality یا وضعیتی که در آن یک تراکنش برای همیشه در بلاک‌چین ثبت شده و به هیچ وجه قابل لغو یا تغییر نیست) می‌رسند. یعنی وقتی اتریوم یا توکنی را برای شخصی ارسال می‌کنید، خیالتان کاملا راحت است که این انتقال در میانه راه ناپدید نمی‌شود.
• حفظ ارزش دارایی‌ها: ارزش هر ارز دیجیتالی، بر پایه‌ی اعتماد کاربران و سرمایه‌گذاران به امنیت آن شبکه بنا شده است. اگر شبکه‌ی اتریوم مدام دچار دوگانگی یا حملات هکری شود، اعتماد بازار از بین می‌رود و قیمت دارایی‌ها سقوط می‌کند. بنابراین، هر ارتقای امنیتی به صورت غیرمستقیم از ارزش سرمایه‌ی شما دفاع می‌کند.
• عملکرد امن برنامه‌های غیرمتمرکز: امروزه بسیاری از کاربران از صرافی‌های غیرمتمرکز یا پلتفرم‌های وام‌دهی استفاده می‌کنند. این برنامه‌ها برای اجرای درست و ایمن خدمات خود، به یک تاریخچه‌ی یکپارچه نیاز دارند. جلوگیری از حملات بازآرایی باعث می‌شود این پلتفرم‌ها بدون خطا کار کنند و سرمایه‌ی در گردش شما هرگز دچار باگ‌های ناشی از سردرگمی شبکه نشود.

در نهایت، درک مفاهیمی مانند این ارتقای امنیتی به ما نشان می‌دهد که توسعه‌دهندگان دنیای رمزارز به صورت شبانه‌روزی در حال کار هستند تا بستر امن‌تر و قابل اعتمادتری برای فعالیت‌های مالی ما بسازند.