شبکه سولانا اکنون میتواند بیش از سه برابر داده بیشتری را در هر تراکنش جای دهد؛ تغییری که فضای بیشتری برای توسعه معاملات پیچیدهتر، تأییدهای کیف پولهای سازمانی و برنامههای مبتنی بر حفظ حریم خصوصی در اختیار توسعهدهندگان قرار میدهد.
بر اساس اعلام بنیاد سولانا (Solana Foundation)، قالب جدید تراکنشهای این شبکه با نام Transaction V1 روز سهشنبه حدود ساعت ۰۱:۰۰ به وقت هماهنگ جهانی (UTC) فعال شد. این بهروزرسانی حداکثر حجم داده قابل حمل در یک تراکنش را از ۱,۲۳۲ بایت به ۴,۰۹۶ بایت افزایش میدهد.
این تغییر میتواند به سولانا کمک کند تا برتری خود را در برابر شبکههای رقیبی مانند اتریوم تقویت کند. سولانا همواره از سرعت بالاتر و هزینههای کمتر نسبت به اتریوم برخوردار بوده است، اما پیش از این در یک بخش مهم عقبتر قرار داشت؛ تراکنشهای این شبکه بهصورت سختگیرانه به سقف ۱,۲۳۲ بایت محدود شده بودند.
این ارتقا با هدف رفع یکی از گلوگاههای ساختاری مهم شبکه انجام شده و تلاش میکند فاصله سولانا با پلتفرمهای رقیب مانند اتریوم را کاهش دهد.
افزایش محدودیت تراکنش، فاصله سولانا و اتریوم را کمتر میکند
سولانا پیش از این نیز سرعت بالاتر و هزینه پایینتری نسبت به اتریوم ارائه میداد، اما تراکنشهای آن به دلیل محدودیت سختگیرانه ۱,۲۳۲ بایتی با مشکل مواجه بودند. این مقدار، حداکثر دادهای است که میتوانست در یک تراکنش سولانا قرار گیرد.
در مقابل، اتریوم چنین محدودیت مستقیمی نداشت و به توسعهدهندگان اجازه میداد برنامههای پرحجم از نظر داده را در یک عملیات اجرا کنند؛ هرچند کاربران باید هزینه گس بیشتری پرداخت میکردند.
با افزایش این محدودیت به ۴,۰۹۶ بایت، سولانا تلاش دارد این فاصله را به میزان قابل توجهی کاهش دهد. با این حال، اتریوم همچنان یک مزیت ساختاری دارد؛ این شبکه بهطور کامل از محدودیتهای ثابت در سطح پروتکل دوری میکند و از یک سقف انعطافپذیر گس بلاک استفاده میکند که امکان اجرای عملیاتهای بزرگتر را تا زمانی که کاربران هزینه تراکنشها را پرداخت کنند، فراهم میسازد.
فضای اضافی ایجادشده در تراکنشهای جدید سولانا برای ذخیره دستورها، امضاها و سایر اطلاعات مورد نیاز برای اجرای یک تراکنش استفاده میشود. این تغییر مربوط به میزان داده قابل حمل در هر تراکنش است، نه تعداد تراکنشهایی که سولانا در هر ثانیه پردازش میکند.
محدودیت قبلی باعث شده بود توسعهدهندگان مجبور شوند عملیاتهای خود را در یک بسته دیجیتالی کوچکتر جای دهند یا آنها را در چند تراکنش جداگانه تقسیم کنند.
این موضوع برای کیف پولهای سازمانی که ممکن است چندین نفر نیاز به تأیید یک پرداخت داشته باشند، به یک محدودیت تبدیل شده بود. همچنین برنامههای مبتنی بر اثباتهای دانش صفر (Zero-Knowledge Proofs) که به اپلیکیشنها اجازه میدهند اطلاعات را بدون افشای داده اصلی تأیید کنند، با این محدودیت مواجه بودند. هر دو مورد از جمله کاربردهایی هستند که در پیشنهاد طراحی این ارتقا به آنها اشاره شده است.
چرا تراکنشهای بزرگتر اهمیت دارند؟
تراکنشهای بزرگتر به توسعهدهندگان اجازه میدهند مراحل بیشتری را در قالب یک عملیات یکپارچه و همه یا هیچ قرار دهند. اگر یکی از مراحل با شکست مواجه شود، کل تراکنش میتواند بازگردانی شود.
پیش از این، توسعهدهندگان برای عبور از محدودیت حجم تراکنش، چندین تراکنش را با یکدیگر ترکیب میکردند؛ اما طبق پیشنهاد ارائهشده، این بستههای ترکیبی همان تضمین سطح شبکه را ندارند که همه مراحل بهصورت همزمان موفق یا ناموفق شوند.
اپلیکیشنها و سرویسهایی که دادههای سولانا را دریافت و پردازش میکنند، اکنون باید از قالب جدید پشتیبانی کنند.
سرویسهایی که اطلاعات بلاکچین را در اختیار کیف پولها، برنامههای معاملاتی و پلتفرمهای تحلیل داده قرار میدهند، باید توانایی شناسایی تراکنشهای V1 را داشته باشند. در غیر این صورت، درخواست دریافت یک تراکنش خاص ممکن است با شکست مواجه شود.
همچنین بنیاد سولانا هشدار داده است که درخواست دریافت یک بلاک کامل نیز ممکن است در صورتی که حتی یک تراکنش V1 در آن وجود داشته باشد، با مشکل مواجه شود.
با این حال، این موارد تنها هشدارهای مربوط به سازگاری نرمافزاری هستند و به معنای وقوع یک اختلال گسترده در شبکه نیستند.
قالبهای قدیمی تراکنش همچنان پشتیبانی میشوند. یک برنامه میتواند همچنان تراکنشها را با فرمتهای قبلی ارسال کند، اما برای خواندن تراکنشهای جدید باید بهروزرسانی شود.
* اطلاعات ارائه شده در این مقاله صرفاً برای اهداف اطلاعاتی و آموزشی است و نباید به عنوان مشاوره مالی، سرمایهگذاری یا حقوقی تلقی شود. ما توصیه میکنیم قبل از انجام هر گونه سرمایهگذاری، تحقیقات مستقل انجام دهید و با یک مشاور مالی یا حقوقی مشورت کنید.
