بهترین شبکه های انتقال اتریوم کدامند؟ بررسی و مقایسه جامع برترین شبکه ها

در این مقاله، ساختار شبکه‌های مختلف انتقال اتریوم را بررسی می‌کنیم و با معرفی بهترین راهکارهای لایه دوم (Layer 2) مانند آربیتروم و اوپتیمیسم، به شما نشان می‌دهیم چگونه تراکنش‌های خود را با کمترین هزینه و بالاترین امنیت به مقصد برسانید.

مفهوم شبکه انتقال در ارزهای دیجیتال چیست؟

زمانی که قصد دارید پولی را برای دوست خود کارت‌به‌کارت کنید، از شبکه‌ی بانکی کشور به عنوان مسیر انتقال استفاده می‌کنید. در دنیای رمزارزها، شبکه‌ی انتقال دقیقا همین نقش را ایفا می‌کند؛ با این تفاوت که هیچ بانک یا سازمان مرکزی در کار نیست. شبکه‌ی انتقال در واقع بستر دیجیتالی و غیرمتمرکزی است که وظیفه‌ی بررسی، تایید و ثبت تراکنش‌های شما را بر عهده دارد.

هر ارز دیجیتال می‌تواند شبکه‌ی اختصاصی خود را داشته باشد یا از شبکه‌ی ارزهای دیگر استفاده کند. برای درک بهتر، شبکه‌ی انتقال را مانند یک سیستم بزرگراه‌ در نظر بگیرید که ماشین‌ها (دارایی‌های دیجیتال شما) روی آن حرکت می‌کنند تا در بستری امن از مبدا به مقصد برسند.

شبکه انتقال و استاندارد ERC20 به چه معناست؟

وقتی وارد دنیای اتریوم می‌شوید، خیلی زود با نام ERC20 برخورد خواهید کرد. برای اینکه پروژه‌ها و توکن‌های مختلف بتوانند روی شبکه‌ی اتریوم جابه‌جا شوند و با صرافی‌ها و کیف پول‌ها به درستی ارتباط برقرار کنند، نیاز به یک زبان مشترک دارند. استاندارد ERC20 (یک پروتکل فنی برای ساخت قراردادهای هوشمند روی اتریوم) دقیقا همین زبان مشترک یا مجموعه‌ای از قوانین یکسان است.

به بیان ساده‌تر، اگر شبکه‌ی اتریوم را یک سیستم راه‌آهن در نظر بگیریم، استاندارد ERC20 قوانین ساخت قطارهایی است که می‌توانند روی این ریل خاص حرکت کنند. هر پروژه‌ای که ارز دیجیتال خود را بر اساس این قوانین بسازد، به راحتی می‌تواند از امنیت و زیرساخت قدرتمند شبکه‌ی اتریوم استفاده کند. به همین دلیل است که امروزه هزاران توکن مختلف روی این شبکه قرار دارند و همگی از یک استاندارد واحد پیروی می‌کنند.

چرا برای انتقال اتریوم چندین شبکه مختلف وجود دارد؟

شاید برای شما هم این سوال پیش آمده باشد که اگر اتریوم شبکه‌ی اصلی خود را دارد، چرا در صرافی‌ها هنگام برداشت دارایی با گزینه‌های متعددی برای انتقال مواجه می‌شویم؟ پاسخ به این موضوع در چند چالش اساسی شبکه‌ی اتریوم خلاصه می‌شود:

• ترافیک بالا و کارمزدهای سنگین: شبکه‌ی اصلی اتریوم مانند یک خیابان تک‌بانده اما بسیار پرطرفدار است. وقتی افراد زیادی همزمان می‌خواهند تراکنش انجام دهند، رقابت بالا می‌رود و شبکه برای تایید سریع‌تر، هزینه‌ی کارمزد (Gas Fee یا هزینه‌ای که برای پردازش تراکنش به شبکه‌ پرداخت می‌شود) را به شدت افزایش می‌دهد.
• سرعت پایین پردازش: شبکه‌ی اصلی در هر ثانیه تنها می‌تواند تعداد محدودی تراکنش را تایید کند که این موضوع برای استفاده‌ی روزمره و مبالغ خرد، بسیار زمان‌بر و خسته‌کننده است.
• نیاز به مسیرهای جایگزین: برای اینکه اتریوم بتواند میزبان میلیون‌ها کاربر در سراسر جهان باشد، مهندسان به جای اینکه کل سیستم اصلی را تغییر دهند، اتوبان‌های طبقاتی و مسیرهای فرعی جدیدی در کنار آن ساختند. این شبکه‌های جدید به شما اجازه می‌دهند تا دارایی‌های خود را با سرعتی بیشتر و هزینه‌ای بسیار کمتر جابه‌جا کنید.

تفاوت شبکه اصلی (لایه اول) با شبکه‌های لایه دوم (Layer 2)

برای حل مشکلاتی که در بخش قبل اشاره کردیم، مفهومی به نام شبکه‌های لایه دوم اتریوم به وجود آمد. درک تفاوت این دو لایه به شما کمک می‌کند تا همیشه هوشمندانه‌ترین تصمیم را برای انتقال دارایی خود بگیرید:

• شبکه‌ی اصلی یا لایه اول (Layer 1): این لایه همان زیرساخت پایه‌ای و اصیل اتریوم است. تمام تراکنش‌ها در نهایت باید روی این لایه ثبت شوند تا بالاترین سطح امنیت را داشته باشند. امنیت لایه‌ی اول بی‌نظیر است و احتمال هک شدن آن تقریبا صفر است، اما همان‌طور که گفتیم، سرعت پایین و هزینه‌ی بالایی دارد.
• شبکه‌های لایه دوم (Layer 2): این شبکه‌ها مانند پل‌های هوایی و اتوبان‌های پرسرعتی هستند که دقیقا روی لایه‌ی اول بنا شده‌اند. نحوه کار آن‌ها به این شکل است که هزاران تراکنش را در شبکه‌ی خود به سرعت و با کمترین هزینه پردازش می‌کنند، سپس همه‌ی آن‌ها را در قالب یک بسته‌ی فشرده در می‌آورند و برای ثبت نهایی به شبکه‌ی اصلی اتریوم می‌فرستند.

لایه‌ی اول را مانند شعبه‌ی مرکزی بانک در نظر بگیرید که برای انجام هر کاری در آن باید ساعت‌ها در صف بمانید و کارمزد اداری پرداخت کنید. در مقابل، لایه‌ی دوم مانند دستگاه خودپرداز سر کوچه‌ی شماست؛ کارها را سریع، ارزان و بدون معطلی انجام می‌دهد و در پایان روز، گزارش تمام تراکنش‌های شما را برای ثبت در سیستم اصلی، به شعبه‌ی مرکزی بانک ارسال می‌کند.

معرفی بهترین شبکه‌های انتقال اتریوم

اکنون که با مفهوم شبکه‌ی انتقال و لایه‌های مختلف آن آشنا شدید، وقت آن است که با مهم‌ترین و پرکاربردترین مسیرهای جابه‌جایی اتریوم آشنا شویم. انتخاب شبکه‌ی درست، دقیقا مانند انتخاب وسیله‌ی نقلیه‌ی مناسب برای یک سفر است؛ گاهی به یک هواپیمای سریع نیاز دارید و گاهی یک قطار باری امن و مطمئن بهترین گزینه است. در ادامه، محبوب‌ترین شبکه‌های موجود را با زبانی ساده بررسی می‌کنیم تا بتوانید بهترین تصمیم را برای سرمایه‌ی خود بگیرید.

شبکه اصلی اتریوم (Ethereum Mainnet): بالاترین امنیت، بالاترین کارمزد

شبکه‌ی اصلی اتریوم یا همان مین‌نت (Mainnet: شبکه‌ی پایه‌ای و اصلی بلاک‌چین که تمام تراکنش‌ها در نهایت روی آن ثبت و نهایی می‌شوند)، امن‌ترین مسیر ممکن برای انتقال دارایی شماست. وقتی از این شبکه استفاده می‌کنید، از بالاترین سطح امنیت و تمرکززدایی بهره‌مند می‌شوید و نیازی به واسطه‌ها ندارید.

• مزیت اصلی: امنیت بی‌نظیر برای جابه‌جایی مبالغ سنگین.
• نقطه‌ی ضعف: هزینه‌ی کارمزد در این شبکه می‌تواند از چند دلار تا چند ده دلار متغیر باشد و سرعت پردازش تراکنش نیز نسبتا کند است.
• بهترین کاربرد: زمانی که قصد دارید مبالغ بالایی (مثلا ده‌ها هزار دلار) را انتقال دهید و پرداخت ۲۰ یا ۳۰ دلار کارمزد برای حفظ امنیت دارایی شما، کاملا منطقی و به‌صرفه است.

شبکه آربیتروم (Arbitrum): محبوب‌ترین راهکار لایه دوم با تعادل عالی

آربیتروم در حال حاضر پادشاه بلامنازع شبکه‌های لایه دوم اتریوم است. این شبکه از فناوری رول‌آپ (Rollup: تکنولوژی خاصی که صدها تراکنش را در لایه‌ی دوم جمع‌آوری کرده، فشرده می‌کند و به صورت یک بسته‌ی واحد به شبکه‌ی اصلی می‌فرستد) استفاده می‌کند. آربیتروم توانسته یک تعادل بی‌نظیر بین سرعت بالا، کارمزد بسیار پایین و امنیت شبکه‌ی اصلی اتریوم ایجاد کند.

• مزیت اصلی: کارمزدهای در حد چند سنت و پشتیبانی توسط اکثر صرافی‌های معتبر جهان.
• نقطه‌ی ضعف: در زمان‌های شلوغی شدید، کارمزد آن ممکن است کمی نسبت به سایر رقبا افزایش یابد (اما همچنان بسیار ارزان‌تر از شبکه‌ی اصلی است).
• بهترین کاربرد: انتقال روزمره‌ی اتریوم، کار با صرافی‌های غیرمتمرکز و جابه‌جایی مبالغ متوسط.

شبکه اوپتیمیسم (Optimism): سریع، ارزان و مناسب برای تراکنش‌های روزمره

اوپتیمیسم یکی دیگر از شبکه‌های درخشان لایه‌ی دوم است که عملکردی بسیار شبیه به آربیتروم دارد. نام این شبکه از کلمه‌ی خوش‌بینی گرفته شده است، زیرا تراکنش‌ها را در ابتدا صحیح فرض می‌کند مگر اینکه خلاف آن ثابت شود (یک روش پردازشی سریع). شبکه‌ی اوپتیمیسم به دلیل رابط کاربری آسان و هزینه‌های به شدت پایین، به سرعت جای خود را در دل کاربران باز کرده است.

• مزیت اصلی: کارمزد فوق‌العاده پایین و سرعت بالا.
• بهترین کاربرد: خرید توکن‌های دیجیتال، انتقال‌های خرد روزانه و پرداخت‌های سریع بین کیف پول‌ها.

شبکه پالیگان (Polygon): سایدچین قدرتمند برای تراکنش‌های خرد و سریع

پالیگان بر خلاف آربیتروم و اوپتیمیسم، یک راهکار لایه‌ی دوم خالص نیست، بلکه یک سایدچین است (Sidechain: یک زنجیره‌ی جانبی و موازی که قوانین، نودها و امنیت مستقل خود را دارد اما با شبکه‌ی اصلی در ارتباط است). پالیگان مانند یک اتوبان اختصاصی است که در کنار اتوبان اصلی اتریوم ساخته شده و به دلیل زیرساخت مستقل خود، تراکنش‌ها را در کسری از ثانیه و با کارمزدی نزدیک به صفر پردازش می‌کند.

• مزیت اصلی: سرعت برق‌آسا و کارمزد نزدیک به صفر (کسری از یک سنت).
• نقطه‌ی ضعف: امنیت آن به اندازه‌ی شبکه‌های لایه‌ی دوم (که به شبکه‌ی اصلی متصل هستند) بالا نیست و کمی متمرکزتر عمل می‌کند.
• بهترین کاربرد: بازی‌های بلاک‌چینی، انتقال مبالغ بسیار کم و خرید و فروش مکرر توکن‌ها.

شبکه بیس (Base): راهکار ایمن و جدید صرافی کوین‌بیس

شبکه‌ی بیس یکی از جدیدترین و هیجان‌انگیزترین شبکه‌های انتقال است که توسط صرافی بزرگ و قانونی کوین‌بیس (Coinbase) توسعه یافته است. این شبکه روی فناوری اوپتیمیسم ساخته شده و به دلیل پشتوانه‌ی قدرتمندی که دارد، به سرعت توانست میلیاردها دلار سرمایه را به سمت خود جذب کند. استفاده از شبکه‌ی بیس تجربه‌ای سریع، ارزان و بسیار قابل اعتماد را برای کاربران به همراه دارد.

• مزیت اصلی: اعتبار بسیار بالا به دلیل سازنده‌ی آن و کارمزدهای ارزان.
• بهترین کاربرد: کاربرانی که به دنبال یک شبکه‌ی جدید، ارزان و مطمئن برای تعامل با برنامه‌های غیرمتمرکز هستند.

شبکه زی‌کی سینک (zkSync): پیشگام در حریم خصوصی و سرعت

این شبکه از نسل جدید تکنولوژی لایه‌ی دوم به نام اثبات دانش صفر بهره می‌برد (ZK-Rollup: یک فناوری رمزنگاری بسیار پیچیده که می‌تواند صحت یک تراکنش را بدون افشای جزئیات آن مانند مبلغ یا آدرس فرستنده تایید کند). زی‌کی سینک نه تنها سرعت و ارزانی را به همراه دارد، بلکه یک لایه‌ی قوی از حریم خصوصی را نیز برای کاربران فراهم می‌کند. بسیاری از کارشناسان معتقدند این تکنولوژی، آینده‌ی قطعی شبکه‌ی اتریوم خواهد بود.

• مزیت اصلی: امنیت اثبات‌شده‌ی ریاضی، سرعت بالا و حریم خصوصی بهتر.
• بهترین کاربرد: کاربرانی که به تکنولوژی‌های لبه‌ی تکنولوژی علاقه‌مندند و می‌خواهند سریع‌ترین مسیر ممکن را تجربه کنند.

شبکه‌های جایگزین: بایننس اسمارت چین (BSC) و آوالانچ (Avalanche)

گاهی اوقات برای انتقال اتریوم، لزوما نباید در خود اکوسیستم اتریوم بمانید. شبکه‌هایی مانند بایننس اسمارت چین و آوالانچ، شبکه‌های لایه‌ی اول مستقلی هستند که با اتریوم سازگاری دارند (EVM Compatible: شبکه‌هایی که کدهای شبکه‌ی اتریوم را می‌فهمند و آدرس کیف پول آن‌ها شبیه به اتریوم است). صرافی‌ها به شما اجازه می‌دهند اتریوم خود را روی این شبکه‌های ارزان و سریع نیز جابه‌جا کنید.

• بایننس اسمارت چین (BSC): شبکه‌ی اختصاصی صرافی بایننس که به شدت محبوب، سریع و ارزان است، اما نسبت به اتریوم متمرکزتر است و توسط افراد کمتری مدیریت می‌شود.
• آوالانچ (Avalanche): یک شبکه‌ی قدرتمند و فوق‌سریع که برای رقابت با اتریوم ساخته شده و اکوسیستم مالی بسیار پویایی دارد.

وقتی اتریوم را روی شبکه‌ی بایننس انتقال می‌دهید، در واقع در حال انتقال یک نسخه‌ی شبیه‌سازی شده از اتریوم هستید. این مسیر برای کاهش هزینه‌ها بسیار عالی است، اما همیشه به یاد داشته باشید که کیف پول یا صرافی مقصد نیز حتما باید از دریافت اتریوم روی این شبکه‌های جایگزین پشتیبانی کند.

مقایسه جامع شبکه‌های انتقال اتریوم

تا به اینجا با نام و ویژگی‌های شبکه‌های مختلف آشنا شدیم. اما برای اینکه بتوانید در لحظه‌ی انتقال، بهترین تصمیم را بگیرید، باید این شبکه‌ها را در کنار یکدیگر قرار دهیم و آن‌ها را از سه زاویه‌ی بسیار مهم بررسی کنیم: هزینه‌ی کارمزد، سرعت رسیدن پول به مقصد و میزان امنیت.

این کار دقیقا شبیه به انتخاب یک روش ارسال کالا در شرکت پست است؛ گاهی یک بسته‌ی ارزان‌قیمت را با پست معمولی می‌فرستید تا هزینه‌ی کمتری بدهید، اما گاهی برای ارسال یک سند بسیار مهم، از پست ویژه و بیمه‌دار استفاده می‌کنید تا خیالتان از بابت امنیت آن کاملا راحت باشد.

جدول مقایسه کارمزد، سرعت و امنیت در شبکه‌های مختلف

در جدول زیر، یک نمای کلی و سریع از وضعیت شبکه‌های پرکاربرد برای شما آماده کرده‌ایم. با یک نگاه ساده به این جدول می‌توانید متوجه شوید که کدام مسیر برای شرایط فعلی شما مناسب‌تر است:

نام شبکه	نوع شبکه	میانگین کارمزد	سرعت تراکنش	سطح امنیت
Ethereum Mainnet	لایه اول	بالا	کند	بسیار بالا
Arbitrum	لایه دوم	پایین	بسیار سریع	بالا (متکی به اتریوم)
Optimism	لایه دوم	بسیار پایین	بسیار سریع	بالا (متکی به اتریوم)
Polygon	سایدچین	بسیار پایین	سریع	متوسط رو به بالا
BSC	لایه اول مستقل	پایین	سریع	متوسط (متمرکزتر)
Base	لایه دوم	بسیار پایین	سریع	متکی به اتریوم
zkSync	لایه دوم	پایین	سریع	متوسط
Avalanche	لایه اول مستقل	پایین	بسیار سریع	بالا

نکته‌ی مهم درباره‌ی این جدول این است که وقتی می‌گوییم شبکه‌های لایه دوم متکی به اتریوم هستند، یعنی امنیت پایه‌ی خود را از خود شبکه‌ی اصلی اتریوم وام می‌گیرند و به همین دلیل از درجه‌ی اطمینان بسیار بالایی برخوردارند.

ارزان‌ترین شبکه‌های انتقال اتریوم کدامند؟

اگر قصد دارید مبلغ کمی را انتقال دهید یا می‌خواهید از برنامه‌های غیرمتمرکز (DApps: برنامه‌ها و نرم‌افزارهایی که مستقیما روی بلاک‌چین اجرا می‌شوند و متعلق به شخص یا شرکت خاصی نیستند) استفاده کنید، پرداخت کارمزدهای چند دلاری اصلا منطقی نیست. در این شرایط، شبکه‌های زیر ارزان‌ترین و اقتصادی‌ترین گزینه‌های پیش روی شما هستند:

• شبکه‌ی اوپتیمیسم (Optimism) و شبکه‌ی پالیگان (Polygon): این دو شبکه معمولا رکورددار کمترین هزینه‌ی انتقال در دنیای اتریوم هستند. در بیشتر مواقع، شما می‌توانید با پرداخت کمتر از چند سنت، دارایی خود را جابه‌جا کنید. پالیگان به دلیل ساختار سایدچین خود (Sidechain: یک زنجیره‌ی جانبی و مستقل که به موازات شبکه‌ی اصلی کار می‌کند) کارمزدهایی نزدیک به صفر دارد.
• شبکه‌ی آربیتروم (Arbitrum): آربیتروم نیز یک گزینه‌ی فوق‌العاده اقتصادی برای کاربران ایرانی است. این شبکه با استفاده از تکنولوژی رول‌آپ (Rollup: جمع‌آوری صدها تراکنش و ارسال یک‌باره‌ی آن‌ها در یک بسته به شبکه‌ی اصلی برای سرشکن شدن هزینه‌ها) کارمزدها را به شدت کاهش داده است. استفاده از رول‌آپ دقیقا شبیه به این است که به جای گرفتن یک تاکسی دربست گران‌قیمت، سوار یک اتوبوس سریع‌السیر شوید و هزینه‌ی سفر را با ده‌ها مسافر دیگر تقسیم کنید.

امن‌ترین شبکه‌ها برای انتقال مبالغ سنگین

ارزان بودن همیشه بهترین انتخاب نیست! وقتی صحبت از انتقال پس‌انداز یک سال یا سرمایه‌ی بزرگی در میان باشد، اولویت اول و آخر شما باید حفظ امنیت دارایی باشد.

بدون شک، شبکه‌ی اصلی اتریوم (Ethereum Mainnet) امن‌ترین بستر ممکن برای جابه‌جایی مبالغ سنگین است. اما چرا این شبکه تا این حد امن است؟ دلیل اصلی این موضوع قدرت بی‌نظیر اتریوم در تمرکززدایی (Decentralization: پخش شدن قدرت تصمیم‌گیری و اطلاعات بین هزاران سیستم در سراسر جهان به جای یک سرور مرکزی) است.

شبکه‌ی اصلی اتریوم توسط صدها هزار گره یا نود (Node: کامپیوترهای قدرتمندی که به شبکه‌ی بلاک‌چین متصل هستند و وظیفه‌ی بررسی و تایید تراکنش‌ها را دارند) در سراسر دنیا محافظت می‌شود. برای هک کردن یا دستکاری یک تراکنش در شبکه‌ی اصلی اتریوم، یک فرد خرابکار باید کنترل همزمان بیش از نیمی از این کامپیوترها را در سراسر کره‌ی زمین به دست بگیرد که از نظر فنی و مالی تقریبا غیرممکن است.

بنابراین، اگر قصد انتقال یک سرمایه‌ی قابل توجه را دارید، پرداخت چند دلار کارمزد بیشتر برای استفاده از شبکه‌ی اصلی، دقیقا مانند استخدام یک ماشین حمل پول زرهی با محافظان مسلح است؛ شاید این روش کمی گران‌تر و کندتر باشد، اما مطمئن هستید که سرمایه‌ی شما تحت هر شرایطی سالم به مقصد می‌رسد.

راهنمای انتخاب بهترین شبکه انتقال Ethereum

حالا که با انواع شبکه‌های اتریوم آشنا شدیم، زمان آن رسیده که در عمل ببینیم چگونه باید بهترین گزینه را انتخاب کنیم. انتخاب شبکه‌ی درست، مانند برنامه‌ریزی برای یک سفر است؛ باید نقشه‌ی راه داشته باشید تا هم هزینه‌هایتان کم شود و هم سالم به مقصد برسید. در این بخش، یک راهنمای عملی و قدم‌به‌قدم برای شما آماده کرده‌ایم تا با خیالی آسوده تراکنش‌های خود را انجام دهید.

بررسی پشتیبانی صرافی و کیف پول مقصد (مهم‌ترین گام)

این مرحله، حیاتی‌ترین قدم در انتقال ارزهای دیجیتال است. تصور کنید قصد دارید یک بسته‌ی پستی را با شرکت پست پیشتاز ارسال کنید، اما گیرنده‌ی شما در منطقه‌ای است که اصلا دفتر پستی ندارد! در دنیای رمزارزها هم دقیقا همین قانون حاکم است.

قبل از اینکه شبکه‌ای را برای انتقال انتخاب کنید، باید مطمئن شوید که صرافی یا کیف پول مقصد (Destination Wallet: آدرس الکترونیکی دریافت‌کننده‌ی ارز دیجیتال) از آن شبکه پشتیبانی می‌کند. برای مثال، اگر شما اتریوم خود را روی شبکه‌ی آربیتروم بفرستید، اما صرافی مقصد فقط شبکه‌ی اصلی اتریوم را قبول کند، دارایی شما در فضای بلاک‌چین گم می‌شود و دسترسی به آن بسیار سخت یا حتی غیر ممکن خواهد شد. بنابراین همیشه به عنوان اولین قدم، به بخش واریز در صرافی مقصد بروید و ببینید کدام شبکه‌ها برای دریافت اتریوم فعال هستند و سپس شبکه‌ی مبدا را دقیقا منطبق با آن انتخاب کنید.

تعیین اولویت کاربر: سرعت تراکنش، هزینه کارمزد یا امنیت شبکه؟

بعد از اینکه مطمئن شدید مقصد از شبکه‌های مختلفی پشتیبانی می‌کند، حالا باید بر اساس نیاز خودتان یکی را انتخاب کنید. در اینجا باید از خود بپرسید که کدام ویژگی برای شما در اولویت است:

• امنیت در برابر هزینه: اگر قصد دارید هزاران دلار اتریوم را برای سرمایه‌گذاری بلندمدت به کیف پول سخت‌افزاری خود منتقل کنید، پرداخت چند دلار کارمزد در شبکه‌ی اصلی اتریوم کاملا منطقی است. در این شرایط، امنیت حرف اول را می‌زند و هزینه‌ی انتقال اهمیت کمتری دارد.
• سرعت و ارزانی: اگر معامله‌گر روزانه هستید و می‌خواهید مبلغ کمی را سریعا به یک صرافی دیگر بفرستید تا از یک فرصت معاملاتی استفاده کنید، شبکه‌های لایه‌ی دوم مانند اوپتیمیسم یا آربیتروم بهترین انتخاب شما هستند.

هیچ شبکه‌ای وجود ندارد که همزمان بالاترین امنیت، بیشترین سرعت و کمترین هزینه را به صورت مطلق داشته باشد. شما باید بر اساس شرایط همان لحظه‌ی خود، بهترین تعادل را پیدا کنید.

نحوه بررسی زنده کارمزدها (Gas Fee) پیش از تایید نهایی

کارمزدهای شبکه‌ی اتریوم ثابت نیستند و مانند قیمت بلیط هواپیما، بر اساس میزان تقاضا و شلوغی شبکه مدام تغییر می‌کنند. بنابراین، هیچ‌گاه بدون بررسی دقیق، دکمه‌ی تایید نهایی و ارسال را نزنید.

خوشبختانه تمام کیف پول‌های معتبر نرم‌افزاری و صرافی‌ها، قبل از تایید نهایی تراکنش، هزینه‌ی دقیق کارمزد را به صورت زنده (Live) به شما نشان می‌دهند. در این مرحله یک لحظه توقف کنید؛ اگر متوجه شدید که کارمزد به شکل غیرمنطقی بالا است، تراکنش را لغو کنید و چند ساعت بعد دوباره امتحان کنید. همچنین وب‌سایت‌های تحلیلی متعددی وجود دارند که به صورت لحظه‌ای وضعیت شلوغی شبکه و میانگین کارمزدها را نمایش می‌دهند تا بتوانید زمان مناسب‌تری را برای انتقال انتخاب کنید.

بررسی نیاز به ارز بومی شبکه برای پرداخت کارمزد (مانند نیاز به BNB در شبکه بایننس)

یکی از رایج‌ترین اشتباهاتی که کاربران تازه‌کار مرتکب می‌شوند، عدم توجه به ارز مورد نیاز برای پرداخت کارمزد است. در دنیای بلاک‌چین، شما نمی‌توانید کارمزد یک شبکه را با ارز شبکه‌ی دیگری پرداخت کنید. این موضوع را با دو حالت زیر بررسی می‌کنیم:

• هنگامی که از شبکه‌ی اصلی اتریوم یا شبکه‌های لایه‌ی دوم آن (مثل آربیتروم و اوپتیمیسم) استفاده می‌کنید، کارمزد شما از همان اتریومی که در حال انتقالش هستید یا قبلا خرید اتریوم داشته و الان در کیف پول دارید کسر می‌شود و نیازی به ارز دیگری ندارید.
• اما اگر تصمیم بگیرید اتریوم خود را روی یک شبکه‌ی جایگزین بفرستید، داستان کاملا تغییر می‌کند. برای مثال، اگر بخواهید اتریوم را روی شبکه‌ی بایننس اسمارت چین جابه‌جا کنید، حتما باید مقداری ارز بومی (Native Token: ارز اصلی و اختصاصی هر شبکه که به عنوان سوخت برای پرداخت هزینه‌ها استفاده می‌شود) آن شبکه یعنی بایننس کوین را در کیف پول خود داشته باشید. در غیر این صورت، با خطای عدم موجودی کافی برای پرداخت کارمزد مواجه می‌شوید و تراکنش شما انجام نخواهد شد. این قانون برای شبکه‌ی پالیگان (نیاز به ارز متیک) و شبکه‌ی آوالانچ (نیاز به ارز آواکس) نیز صادق است.

 ترفندهای کاربردی برای کاهش هزینه انتقال اتریوم

همان‌طور که دیدیم، گاهی اوقات به دلیل نیاز به بالاترین سطح امنیت یا پشتیبانی نکردن مقصد از شبکه‌های جایگزین، مجبور می‌شویم از شبکه‌ی اصلی اتریوم استفاده کنیم. در این شرایط، هزینه‌ی کارمزد (Gas Fee: مبلغی که به عنوان دستمزد به پردازشگران شبکه‌ی بلاک‌چین پرداخت می‌شود تا تراکنش شما را بررسی و تایید کنند) می‌تواند بسیار آزاردهنده باشد. اما با چند ترفند ساده و کاربردی می‌توانید این هزینه‌ها را تا حد زیادی مدیریت کنید. رفتار شبکه‌ی اتریوم دقیقا شبیه به تاکسی‌های اینترنتی است؛ وقتی تقاضا بالا می‌رود، قیمت‌ها نجومی می‌شوند و وقتی خیابان‌ها خلوت است، کرایه‌ها به حداقل می‌رسند.

بهترین و خلوت‌ترین ساعت‌ها برای انتقال در شبکه اصلی اتریوم

اگر عجله‌ای برای انتقال ندارید، زمان‌بندی درست می‌تواند پول زیادی را برای شما پس‌انداز کند. کارمزدهای اتریوم بر اساس میزان تقاضا و شلوغی شبکه تعیین می‌شوند. در زمان‌هایی که کاربران کمتری در حال استفاده از شبکه هستند، رقابت برای تایید تراکنش‌ها کم می‌شود و در نتیجه هزینه‌ی انتقال به شدت افت می‌کند.

• تعطیلات آخر هفته‌ی میلادی: روزهای شنبه و یکشنبه معمولا خلوت‌ترین روزهای کاری برای شبکه‌ی اتریوم هستند.
• بامداد تا صبح به وقت ایران: زمانی که بازار آمریکا تعطیل است و بازار آسیا هنوز به اوج فعالیت روزانه‌ی خود نرسیده است (معمولا بین ساعت ۲ بامداد تا ۸ صبح به وقت تهران)، زمان بسیار مناسبی برای ثبت تراکنش‌های ارزان است.

برای مثال، اگر قصد دارید دارایی خود را از یک کیف پول سخت‌افزاری به حساب صرافی کیف پول من منتقل کنید تا آن را به تومان تبدیل کنید، انتخاب یک روز تعطیل جهانی یا ساعات اولیه‌ی صبح می‌تواند بخش زیادی از هزینه‌های شما را کاهش دهد و حاشیه‌ی سودتان را حفظ کند.

ساعت‌های اوج ترافیک که باید از تراکنش پرهیز کرد

همان‌طور که زمان‌های طلایی برای انتقال ارزان وجود دارد، زمان‌هایی هم هستند که باید از نزدیک شدن به شبکه‌ی اصلی اتریوم خودداری کنید، مگر اینکه شرایط شما بسیار اضطراری باشد:

• ساعات کاری بازار آمریکا: از حدود ساعت ۵ عصر تا اواخر شب به وقت ایران، معامله‌گران آمریکایی به طور جدی وارد بازار می‌شوند و ترافیک شبکه به اوج خود می‌رسد.
• زمان نوسانات شدید بازار: وقتی یک خبر مهم اقتصادی منتشر می‌شود یا قیمت اتریوم ناگهان سقوط یا صعود می‌کند، معامله‌گران در حال خرید و فروش هیجانی هستند. در این لحظات پرالتهاب، کارمزدها سر به فلک می‌کشند.
• عرضه‌ی پروژه‌های جدید: زمانی که یک پروژه‌ی بزرگ راه‌اندازی می‌شود یا توکن‌های رایگان توزیع می‌شوند، هزاران نفر به طور همزمان برای دریافت آن‌ها هجوم می‌آورند که این اتفاق باعث کندی موقتی شبکه و گرانی شدید کارمزدها می‌شود.

مدیریت دستی Gas Fee در کیف پول‌های نرم‌افزاری

بیشتر کیف پول‌ها به صورت هوشمند و خودکار، میانگین کارمزد شبکه را محاسبه می‌کنند تا تراکنش شما در زمان قابل قبولی انجام شود. اما شما مجبور نیستید همیشه پیشنهاد آن‌ها را بپذیرید! در کیف پول‌های نرم‌افزاری معتبر، شما این امکان را دارید که سقف هزینه‌ی پرداختی را خودتان تعیین کنید.

هنگام تایید نهایی فرم انتقال، می‌توانید وارد بخش تنظیمات پیشرفته‌ی کارمزد شوید و دو مورد زیر را به دلخواه تغییر دهید:

• حداکثر کارمزد: بیشترین پولی که حاضر هستید برای کل تراکنش بپردازید.
• پاداش اولویت (Priority Fee): انعام اضافه‌ای که به تاییدکنندگان شبکه می‌دهید تا تراکنش شما را زودتر در صف بررسی قرار دهند.

اگرچه کاهش دستی کارمزد بسیار وسوسه‌انگیز است، اما اگر این مبلغ را بیش از حد پایین بیاورید، تراکنش شما معلق (Pending: وضعیتی که تراکنش در صف انتظار می‌ماند و نه تایید می‌شود و نه لغو می‌گردد) خواهد شد. این وضعیت دقیقا شبیه این است که کرایه‌ی بسیار پایینی به یک راننده پیشنهاد دهید؛ مسلما هیچ راننده‌ای درخواست شما را قبول نمی‌کند و شما ساعت‌ها یا حتی روزها در صف انتظار باقی خواهید ماند. بنابراین، همیشه سعی کنید یک عدد منطقی و منصفانه را وارد کنید تا تراکنش شما بدون مشکل انجام شود.

آینده شبکه‌های انتقال و تاثیر آن بر کارمزدها

بلاک‌چین اتریوم یک سیستم خشک و ثابت نیست؛ بلکه یک شبکه‌ی زنده، پویا و در حال تکامل است. توسعه‌دهندگان و مهندسان این سیستم به خوبی می‌دانند که کارمزدهای سنگین، بزرگترین مانع برای ورود افراد عادی به دنیای رمزارزها است. به همین دلیل، آینده‌ی شبکه‌های انتقال اتریوم روی یک هدف طلایی متمرکز شده است: ارزان‌تر کردن و سریع‌تر کردن تراکنش‌ها بدون فدا کردن امنیت.

نقش آپدیت‌های جدید اتریوم در کاهش هزینه‌های لایه دوم

برای اینکه شبکه‌های لایه‌ی دوم بتوانند ارزان‌تر کار کنند، شبکه‌ی اصلی اتریوم باید با آن‌ها همکاری کند. اتریوم به صورت دوره‌ای به‌روزرسانی‌های بزرگی را انجام می‌دهد تا فضای بیشتری برای این شبکه‌های کمکی باز کند.

به عنوان مثال، اتریوم در یکی از مهم‌ترین آپدیت‌های خود به نام دنکان (Dencun: یک ارتقای نرم‌افزاری بزرگ در شبکه‌ی اتریوم که هدف اصلی آن کاهش هزینه‌ی تراکنش‌ها بود)، قابلیتی به نام بلاب (Blob: یک فضای ذخیره‌سازی موقت و ارزان برای اطلاعات) را معرفی کرد.

برای درک بهتر این موضوع، یک کشتی مسافربری لوکس (شبکه‌ی اصلی اتریوم) را تصور کنید. در گذشته، شبکه‌های لایه‌ی دوم مجبور بودند بارهای خود را روی صندلی‌های گران‌قیمت مسافران قرار دهند و هزینه‌ی کامل بلیط را بپردازند. اما با این آپدیت‌های جدید، اتریوم یک انبار باربری بزرگ و اختصاصی (همان بلاب) در زیر عرشه‌ی کشتی ساخته است. حالا شبکه‌های لایه‌ی دوم می‌توانند هزاران تراکنش را با هزینه‌ای ناچیز در این انبار قرار دهند. نتیجه‌ی این همکاری، کاهش چشمگیر هزینه‌ی انتقال در شبکه‌هایی مانند آربیتروم و اوپتیمیسم است و انتظار می‌رود آپدیت‌های آینده‌ی اتریوم، این هزینه‌ها را به صفر نزدیک‌تر کنند.

پیش‌بینی روند آینده اتریوم در صورت عدم کاهش هزینه تراکنش‌ها

شاید این سوال برای شما پیش بیاید که اگر آپدیت‌های اتریوم نتوانند هزینه‌ی تراکنش‌ها را در شبکه‌ی اصلی کاهش دهند، چه اتفاقی برای سرمایه‌ی ما یا آینده‌ی این ارز دیجیتال می‌افتد؟ آیا اتریوم نابود می‌شود؟

پاسخ منفی است. اتریوم به دلیل امنیت و اعتبار بسیار بالایی که دارد، جایگاه خود را از دست نخواهد داد، اما نحوه‌ی استفاده‌ی کاربران از آن دچار تغییرات بزرگی خواهد شد. اگر شبکه‌ی اصلی ارزان نشود، سناریوهای زیر رخ خواهد داد:

• تبدیل شبکه‌ی اصلی به بانک مرکزی: اگر کارمزدهای لایه‌ی اول همیشه بالا بماند، شبکه‌ی اصلی اتریوم دیگر جایگاهی برای فعالیت روزمره‌ی کاربران نخواهد بود. در عوض، این شبکه نقش یک بانک مرکزی یا گاوصندوق فوق‌امن را پیدا می‌کند که فقط نهادهای مالی بزرگ، صرافی‌ها و سرمایه‌گذاران کلان برای انتقال‌های چند میلیون دلاری از آن استفاده می‌کنند.
• مهاجرت کامل به لایه‌های دوم: کاربران خرد و معامله‌گران روزانه به طور کامل به شبکه‌های لایه‌ی دوم مهاجرت خواهند کرد. در آینده‌ی نزدیک، ممکن است شما یک کیف پول اتریوم بسازید و تمام سال را روی لایه‌ی دوم معامله کنید، بدون اینکه حتی یک بار با شبکه‌ی اصلی و کارمزدهای ترسناک آن روبه‌رو شوید.
• قدرت گرفتن شبکه‌های رقیب: اگر مسیرهای فرعی اتریوم هم نتوانند نیاز معامله‌گران را برطرف کنند، سرمایه‌گذاران به سمت شبکه‌های جایگزین و مستقل دیگری مانند سولانا کوچ خواهند کرد؛ شبکه‌هایی که از روز اول برای مدیریت تعداد بالایی از تراکنش‌ها با هزینه‌ی کم طراحی شده‌اند.

در نهایت، بازار همیشه مسیر خود را به سمت راحتی و ارزانی پیدا می‌کند و تکنولوژی‌های جدید اجازه نمی‌دهند هزینه‌های بالا مانع فعالیت شما شوند. بنابراین، جای هیچ‌گونه نگرانی برای کاربران تازه‌کار وجود ندارد.

جمع‌بندی: در نهایت کدام شبکه را برای انتقال اتریوم انتخاب کنیم؟

به انتهای این مسیر آموزشی رسیدیم. حالا دیگر می‌دانید که شبکه‌ی اتریوم تنها یک جاده‌ی یک‌طرفه نیست، بلکه شبکه‌ی گسترده‌ای از اتوبان‌ها و مسیرهای فرعی است که هر کدام برای هدف خاصی طراحی شده‌اند. برای اینکه در لحظه‌ی انتقال دارایی گیج نشوید و همیشه هوشمندانه‌ترین تصمیم را بگیرید، پیشنهاد می‌کنیم این فرمول ساده و کاربردی را در ذهن داشته باشید:

• برای مبالغ سنگین و سرمایه‌گذاری بلندمدت: اگر قصد دارید پس‌انداز بزرگی را برای ماه‌ها یا سال‌ها در یک کیف پول امن نگه دارید، به کارمزد فکر نکنید. شبکه‌ی اصلی اتریوم (Ethereum Mainnet) با وجود کندی و هزینه‌ی بالاتر، همچنان امن‌ترین قلعه‌ی دیجیتال برای حفظ و نگهداری سرمایه‌ی شماست.
• برای کارهای روزمره و مبالغ متوسط: اگر یک معامله‌گر فعال هستید و مدام بین کیف پول‌ها و صرافی‌ها پول جابه‌جا می‌کنید، شبکه‌های لایه‌ی دوم بهترین دوست شما هستند. شبکه‌ی آربیتروم (Arbitrum) و شبکه‌ی اوپتیمیسم (Optimism) تعادل بی‌نظیری بین امنیت بالا (وام‌گرفته از اتریوم) و کارمزد بسیار پایین برقرار کرده‌اند.
• برای تراکنش‌های مکرر و مبالغ بسیار کم: اگر قصد دارید در یک برنامه‌ی غیرمتمرکز فعالیت کنید یا نیاز به تراکنش‌های خرد (Micro-transactions: جابه‌جایی مبالغ بسیار پایین و مکرر در حد چند دلار) دارید، شبکه‌ی پالیگان (Polygon) با سرعتی بالا و کارمزدی نزدیک به صفر، اقتصادی‌ترین انتخاب ممکن است.
• برای انتقال دارایی جهت تبدیل به ریال: همواره پیش از کلیک روی دکمه‌ی ارسال، بخش واریز را به دقت بررسی کنید تا مطمئن شوید صرافی مقصد (به ویژه پلتفرم‌های معتبر داخلی مانند صرافی ارز دیجیتال کیف پول من) از شبکه‌ی انتخابی شما پشتیبانی می‌کند. گاهی اوقات استفاده از شبکه‌های جایگزین و پرطرفدار مانند بایننس اسمارت چین (BSC) ارزان‌ترین، سریع‌ترین و در دسترس‌ترین راه برای نقد کردن سرمایه‌ی شماست.

در نهایت، به یاد داشته باشید که فناوری بلاک‌چین با وجود تمام پیچیدگی‌های ظاهری، برای راحتی و استقلال مالی شما ساخته شده است. هیچ‌گاه در فضای رمزارزها عجله نکنید؛ قانون ارسال مبلغ تستی را همیشه رعایت کنید و با حوصله نام شبکه‌ی مبدا و مقصد را با هم تطبیق دهید. با رعایت همین چند اصل ساده که در این مقاله آموختید، می‌توانید با خیالی آسوده، مانند یک کاربر حرفه‌ای و بدون پرداخت هزینه‌های گزاف، دارایی‌های دیجیتال خود را مدیریت کنید.