الگوریتم اثبات سهام چیست؟ (PoS) را به زبان ساده بشناسید

زمانی که صحبت از بیت‌کوین و بلاک چین‌های نسل اول می‌شود، ذهن ناخودآگاه به سمت کامپیوترهای پر سروصدا، مصرف برق سرسام‌آور و مفهوم ماینینگ (استخراج) می‌رود؛ فرآیندی که در آن، تنها کسانی می‌توانند امنیت شبکه را تأمین کرده و پاداش بگیرند که سخت‌افزارهای گران‌قیمت و انرژی زیادی داشته باشند. برای یک کاربر تازه‌کار که می‌خواهد دنیای رمزارزها را درک کند یا حتی از دارایی‌های خود کسب درآمد داشته باشد، این پیچیدگی‌ها، هزینه‌ها و تمرکز قدرت در دستان ماینرهای بزرگ، معمولاً دلسردکننده و گیج‌کننده است. اما خبر خوب این است که در سال‌های اخیر، صنعت کریپتو جایگزینی هوشمندانه و کم‌هزینه را معرفی کرده که به شما اجازه می‌دهد بدون خرید تجهیزات گران‌قیمت و بدون نیاز به مصرف سرسام‌آور برق، در امنیت شبکه مشارکت کنید و پاداش بگیرید: الگوریتم اثبات سهام (Proof of Stake).

در این مقاله، قرار است الگوریتم اثبات سهام (PoS) را به زبان کاملاً ساده و بدون هیچ پیچیدگی فنی بشناسید، متوجه شوید که این الگوریتم انقلابی چگونه کار می‌کند، چه تفاوت‌های اساسی با اثبات کار (PoW) دارد و شما به عنوان یک کاربر مبتدی چگونه می‌توانید به‌سادگی از طریق استیکینگ (Staking) در آن شرکت کرده و پاداش کسب کنید. ما هر آنچه برای درک این ستون اصلی اقتصاد غیرمتمرکز نیاز دارید، از مفاهیم اصلی تا مزایا و چالش‌ها، در اختیارتان قرار خواهیم داد.

مکانیزم اجماع چیست و چرا در بلاک چین مهم است؟

تصور کنید که شبکه‌ی بلاک چین یک دفتر کل عظیم و عمومی است که در اختیار هزاران نفر در سراسر دنیا قرار دارد. برای آن‌که این سیستم بتواند به‌درستی کار کند و اطلاعاتش قابل اعتماد باشد، همه‌ی این هزاران نفر باید بر سر یک چیز توافق داشته باشند: این‌که کدام تراکنش‌ها معتبر هستند و ترتیب ثبت آن‌ها چگونه است. این‌جاست که مفهوم مکانیزم اجماع (Consensus Mechanism) وارد می‌شود. مکانیزم اجماع در واقع مجموعه‌ای از قوانین و پروتکل‌ها است که تضمین می‌کند تمام گره‌ها (Node) یا شرکت‌کنندگان شبکه، بر سر نسخه‌ی واحد (دفتر کل) به یک توافق عمومی برسند.

چرا بلاک چین به یک روش توافق نیاز دارد؟

در زندگی روزمره، ما برای تأیید اعتبار تراکنش‌ها به بانک‌ها، دولت‌ها یا مراجع مرکزی دیگر وابسته هستیم؛ یعنی سیستم متمرکز. اما در دنیای بلاک چین، هدف اصلی این است که نیاز به این مراجع مرکزی از بین برود و سیستم به‌صورت غیرمتمرکز (Decentralized) اداره شود. در یک سیستم غیرمتمرکز، هیچ رئیس یا نهاد واحدی برای گفتن این‌که چه چیزی درست است و چه چیزی غلط، وجود ندارد.

بدون یک مکانیزم توافق، یک مشکل بسیار جدی به نام دوباره خرج کردن (Double Spending) پیش می‌آید. این مشکل به این معنی است که یک نفر تلاش کند کوین‌های خود را هم‌زمان به دو گیرنده‌ی متفاوت ارسال کند. مکانیزم اجماع، با قفل کردن و تأیید بلاک‌های تراکنشی به‌صورت متوالی و زمان‌بندی‌شده، اطمینان می‌دهد که هر کوین تنها یک بار خرج می‌شود و این امر، اعتماد (Trust) را به شبکه‌ای که نیازی به اعتماد به یک فرد یا نهاد ندارد (Trustless System)، تزریق می‌کند.

انواع اصلی مکانیزم‌های اجماع

در سال‌های اخیر، روش‌های گوناگونی برای رسیدن به اجماع در شبکه‌های بلاک چینی ابداع شده است. هر کدام از این روش‌ها، ابزاری متفاوت برای تأمین امنیت و ایجاد بلوک‌های جدید به شمار می‌روند:

• اثبات کار (Proof of Work - PoW): این اولین و معروف‌ترین مکانیزم اجماع است که بیت‌کوین از آن استفاده می‌کند. در این روش، اعضای شبکه (ماینرها) باید با استفاده از قدرت محاسباتی بالا و مصرف زیاد انرژی، یک مسئله‌ی ریاضی پیچیده را حل کنند تا حق افزودن بلوک بعدی و دریافت پاداش را به دست آورند. این روش کار (Work) فیزیکی و انرژی را به‌عنوان وثیقه‌ی امنیت در نظر می‌گیرد.
• اثبات سهام (Proof of Stake - PoS): این مکانیزم که موضوع اصلی مقاله‌ی ماست و اتریوم پس از به‌روزرسانی بزرگ خود (Merge) به آن روی آورد، راه‌حلی نوین‌تر است. در PoS، برای انتخاب تأییدکنندگان تراکنش (ولیدیتورها)، به‌جای قدرت پردازشی، سرمایه و دارایی آن‌ها در شبکه ملاک قرار می‌گیرد. این روش به‌طور چشمگیری مصرف انرژی را کاهش می‌دهد و دسترسی آسان‌تری برای مشارکت فراهم می‌کند.

الگوریتم اثبات سهام (Proof of Stake) به زبان کاملاً ساده

اگر مفهوم اثبات کار (PoW) را همانند یک مسابقه‌ی پرهزینه‌ی استخراج طلا در نظر بگیریم که در آن، هر کس ماشین قوی‌تر و برق بیشتری داشته باشد برنده‌ است، الگوریتم اثبات سهام (POS) همانند یک سیستم قرعه‌کشی با وثیقه عمل می‌کند. PoS یک راهکار هوشمندانه و کم‌مصرف برای ایجاد اجماع در شبکه‌های بلاک چین است. به جای تکیه بر قدرت پردازشی، این الگوریتم امنیت شبکه را بر اساس میزان دارایی یا سهامی که کاربران در شبکه دارند، تضمین می‌کند.

چگونه امنیت و تأیید تراکنش‌ها بدون ماینینگ انجام می‌شود؟

در اثبات سهام، دیگر خبری از ماینرها (استخراج‌کنندگان) نیست؛ بلکه افرادی هستند که در امنیت شبکه مشارکت می‌کنند، که به آنها ولیدیتور (Validator) گفته می‌شود.

ولیدیتورها برای مشارکت در فرآیند تأیید تراکنش‌ها، باید مقداری از رمزارز بومی شبکه را به‌عنوان وثیقه یا سهام (Stake) در یک قرارداد هوشمند (Smart Contract) قفل کنند. این سهام، نوعی تضمین است که ولیدیتورها صادقانه عمل خواهند کرد. در واقع، ولیدیتورها با قفل کردن دارایی خود، به شبکه می‌گویند: من این مقدار سرمایه را به شما می‌سپارم و متعهد می‌شوم که قوانین را رعایت کنم. در مقابل، شبکه به‌صورت تصادفی آن‌ها را برای ایجاد بلوک‌های جدید و دریافت پاداش انتخاب می‌کند.

بنابراین، برخلاف ماینینگ که نیاز به حل معماهای سخت‌افزاری دارد، در PoS، امنیت و تأیید صرفاً بر اساس سرمایه‌ی به اشتراک گذاشته شده (استیکینگ) تأمین می‌شود.

دلیل ساخته شدن اثبات سهام: حل چالش‌های اصلی اثبات کار

الگوریتم PoS به این دلیل ایجاد شد که PoW، با وجود موفقیت چشمگیرش، دو چالش اساسی و بزرگ داشت که مانع از مقیاس‌پذیری (Scalability) و پذیرش گسترده‌ی آن می‌شد:

• مشکل مصرف انرژی: بزرگ‌ترین انتقاد به اثبات کار، مصرف بسیار زیاد انرژی الکتریکی است. ماینینگ بیت‌کوین، برق معادل یک کشور کوچک را مصرف می‌کند. PoS با حذف نیاز به قدرت پردازشی بالا، این مصرف را به میزان قابل توجهی کاهش داده و شبکه‌های بلاک چین را دوستدار محیط زیست می‌کند. این امر، یکی از دلایل اصلی مهاجرت شبکه‌ی اتریوم به PoS بود.
• خطر تمرکز: در PoW، هر کسی که قدرت خرید بیشتری برای سخت‌افزار (ماینرها) و دسترسی ارزان‌تر به برق داشته باشد، شانس بیشتری برای ایجاد بلوک و کسب پاداش دارد. این موضوع می‌تواند به تمرکز قدرت در دست چند شرکت بزرگ ماینینگ منجر شود. PoS تلاش می‌کند تا با فراهم کردن امکان مشارکت با سرمایه‌ی کمتر از طریق استیکینگ، تمرکز را کاهش دهد و شبکه را غیرمتمرکزتر نگه دارد.

به عبارت ساده، اثبات سهام به‌عنوان یک راهکار کارآمدتر، ارزان‌تر و در دسترس‌تر طراحی شد تا بلاک چین‌ها بتوانند سریع‌تر رشد کنند، هزینه‌های عملیاتی پایین‌تری داشته باشند و در عین حال، امنیت خود را حفظ کنند.

اثبات سهام (PoS) چگونه کار می‌کند؟

اگر فهمیده‌اید که اثبات سهام به‌جای برق و سخت‌افزار، از سرمایه برای تأمین امنیت استفاده می‌کند، اکنون زمان آن است که بدانیم این فرآیند به‌طور دقیق در عمل چگونه اتفاق می‌افتد. مکانیسم کاری PoS ساده است: افراد با قفل کردن دارایی خود، حق مشارکت در تأیید تراکنش‌ها و افزودن بلوک جدید را به دست می‌آورند. در ادامه، سه جزء اصلی این فرآیند را بررسی می‌کنیم.

استیکینگ (Staking)

استیکینگ (Staking) قلب تپنده‌ی الگوریتم اثبات سهام است. این اصطلاح به معنی قفل کردن (Locking) مقدار معینی از رمزارز یک شبکه (مانند استیکینگ تتر) در یک کیف پول یا قرارداد هوشمند است. این دارایی‌های قفل‌شده حکم سپرده (Deposit) شما را دارند و به‌عنوان وثیقه‌ای برای صداقت شما در تأیید تراکنش‌ها عمل می‌کنند.

چرا افراد دارایی‌های خود را استیک می‌کنند؟ زیرا با این کار، حق شرکت در قرعه‌کشی برای تبدیل شدن به یک تأییدکننده یا همان ولیدیتور را پیدا می‌کنند. هرچه سرمایه‌ی بیشتری را استیک کنید، شانس بیشتری برای انتخاب شدن و کسب پاداش دارید؛ درست مثل این‌که در یک قرعه‌کشی، شانس برنده شدن شما به میزان پولی که سپرده‌گذاری کرده‌اید، وابسته باشد.

نقش ولیدیتورها (Validator)

ولیدیتورها اعضای شبکه‌ای هستند که وظیفه دارند تراکنش‌های جدید را بررسی کنند، آن‌ها را تأیید نمایند و در قالب یک بلوک جدید به بلاک چین اضافه کنند. در حقیقت، ولیدیتورها جایگزین ماینرها در سیستم اثبات کار هستند.

نحوه‌ی انتخاب ولیدیتور برای ساخت بلوک بسیار مهم است و به‌صورت کاملاً تصادفی (Random) صورت نمی‌گیرد؛ بلکه به‌صورت شبه‌تصادفی (Pseudo-Random) انجام می‌شود. این انتخاب معمولاً بر اساس دو عامل اصلی است:

• میزان سهام (Stake Size): هرچه دارایی بیشتری استیک کرده باشید، شانس شما برای انتخاب شدن بیشتر است.
• عامل تصادفی: برای جلوگیری از این‌که همیشه ثروتمندترین افراد انتخاب شوند، یک فاکتور تصادفی هم در نظر گرفته می‌شود تا شانس برنده شدن بین تمام ولیدیتورهای واجد شرایط توزیع شود.

ولیدیتوری که انتخاب می‌شود، تراکنش‌ها را تأیید می‌کند، بلوک را به بلاک چین اضافه می‌کند و سپس دیگر ولیدیتورها صحت کار او را تأیید (Attest) می‌کنند تا اجماع حاصل شود.

مشوق‌ها و مکانیزم Slashing

سیستم اثبات سهام از طریق پاداش و جریمه، ولیدیتورها را تشویق می‌کند که صادقانه عمل کنند و شبکه‌ی امنی بسازند. این یک مدل اقتصادی است که صداقت را تقویت می‌کند.

• پاداش (Rewards): اگر ولیدیتورها به‌درستی وظایف خود را انجام دهند (تراکنش‌های معتبر را تأیید و بلوک‌های صحیح را اضافه کنند)، شبکه به آن‌ها کوین‌های جدید (که از طریق تورم شبکه ایجاد شده‌اند) و یا کارمزدهای تراکنش را به‌عنوان پاداش می‌دهد. این همان سودی است که افراد با استیکینگ به دست می‌آورند.
• جریمه (Slashing): این مکانیزم برای متقلب‌ها طراحی شده است. اگر یک ولیدیتور رفتار متقلبانه‌ای انجام دهد (مثل تلاش برای تأیید هم‌زمان دو تراکنش متفاوت یا قطع اتصال طولانی‌مدت از شبکه)، پروتکل به‌طور خودکار، بخشی از دارایی استیک‌شده‌ی او را مصادره (Slashing) می‌کند. این جریمه‌ی سنگین، انگیزه‌ی اقتصادی برای سوءاستفاده از شبکه را به‌کلی از بین می‌برد و امنیت شبکه را تضمین می‌کند.

به‌طور خلاصه، در PoS، ولیدیتورها با استفاده از دارایی خود به‌عنوان وثیقه، شرط می‌بندند که صادق خواهند بود و اگر درست عمل کنند، پاداش می‌گیرند و در غیر این صورت، وثیقه‌ی خود را از دست می‌دهند.

تفاوت اصلی و کلیدی اثبات سهام (PoS) با اثبات کار (PoW)

اکنون که می‌دانیم اثبات سهام (PoS) چیست و چگونه کار می‌کند، وقت آن است که آن را با قدیمی‌ترین و شناخته‌شده‌ترین الگوریتم اجماع، یعنی اثبات کار (Proof of Work) مقایسه کنیم. این دو الگوریتم، اگرچه هر دو هدف یکسانی (تأمین امنیت و ایجاد اجماع) را دنبال می‌کنند، اما مسیرهای کاملاً متفاوتی را برای رسیدن به آن انتخاب کرده‌اند. درک این تفاوت‌ها، کلید فهمیدن آینده‌ی بلاک چین است.

تمرکز اصلی: تفاوت در مصرف انرژی و سخت‌افزار مورد نیاز

بزرگ‌ترین و محسوس‌ترین تفاوت میان PoW و PoS، در نوع وثیقه‌ی (Collateral) آن‌هاست:

• اثبات کار (PoW): وثیقه‌ی امنیتی شبکه، کار سخت‌افزاری و انرژی مصرفی است. ماینرها (Miner) باید با استفاده از دستگاه‌های قدرتمند و صرف مقادیر زیادی برق، یک پازل محاسباتی را حل کنند. در واقع، هرچه برق بیشتری بسوزانید، شانس بیشتری برای ایجاد بلوک دارید. این امر منجر به هزینه‌های عملیاتی بسیار بالا و نگرانی‌های جدی محیط زیستی شده است.
• اثبات سهام (PoS): وثیقه‌ی امنیتی شبکه، سرمایه و دارایی دیجیتال (Stake) است. ولیدیتورها با قفل کردن رمز ارزهای خود در شبکه، حق مشارکت را به دست می‌آورند. در PoS، نیازی به حل معماهای پیچیده و مصرف انرژی بالا نیست؛ بلکه تنها نیاز به یک کامپیوتر یا سرور معمولی با اتصال به اینترنت وجود دارد. این موضوع، مصرف انرژی را به کسری از PoW کاهش می‌دهد.

مقایسه امنیت: روش تأمین امنیت در هر دو الگوریتم

اگرچه هر دو الگوریتم امنیت شبکه را تأمین می‌کنند، اما رویکرد آن‌ها برای جلوگیری از تقلب متفاوت است:

• امنیت در PoW: امنیت از طریق هزینه‌ی بالای حمله تأمین می‌شود. برای این‌که یک مهاجم بخواهد کنترل شبکه را به دست بگیرد (حمله ۵۱ درصد)، باید بیش از نیمی از کل قدرت پردازشی شبکه را خریداری یا اجاره کند، که این کار به دلیل حجم بالای سخت‌افزار مورد نیاز، بسیار پرهزینه است.
• امنیت در PoS: امنیت از طریق جریمه (Slashing) و ریسک مالی تأمین می‌شود. برای حمله به شبکه‌های PoS، مهاجم باید بیش از نیمی از کل دارایی‌های استیک‌شده (سهام) شبکه را در اختیار داشته باشد. اگر مهاجم تصمیم به تقلب بگیرد، پروتکل بلافاصله دارایی‌های او را جریمه (مصادره) می‌کند. بنابراین، انگیزه‌ی اقتصادی برای حمله از بین می‌رود، زیرا مهاجم در صورت تقلب، بیشترین ضرر مالی را خواهد دید.

جدول مقایسه‌ی اثبات سهام در مقابل اثبات کار (PoS vs PoW)

ویژگی	اثبات کار (Proof of Work)	اثبات سهام (Proof of Stake)
روش تأیید	حل مسائل پیچیده‌ی محاسباتی (ماینینگ)	سپرده‌گذاری و قفل کردن دارایی (استیکینگ)
عامل اصلی	قدرت پردازشی (هش‌ریت) و برق مصرفی	میزان دارایی استیک‌شده (سرمایه)
نقش‌آفرین	ماینر (Miner)	ولیدیتور (Validator)
مصرف انرژی	بسیار زیاد (چالش محیط زیستی)	بسیار ناچیز و کم‌مصرف
سخت‌افزار مورد نیاز	دستگاه‌های تخصصی و گران‌قیمت (مانند ASIC)	کامپیوتر یا سرورهای معمولی
دسترسی به مشارکت	محدود به سرمایه‌گذاران بزرگ در سخت‌افزار	آسان‌تر برای عموم کاربران (از طریق استیکینگ)

مزایا و دلایل محبوبیت الگوریتم اثبات سهام

PoS یک پیشرفت تکنولوژیک بزرگ است که مزایای کلیدی زیر را نسبت به PoW ارائه می‌دهد:

کاهش شدید مصرف انرژی و هزینه‌های محیط زیستی

• انرژی بسیار کم: بزرگ‌ترین مزیت PoS حذف نیاز به حل معماهای محاسباتی است. ولیدیتورها تنها به اینترنت نیاز دارند، نه سخت‌افزار قدرتمند، که مصرف برق را بیش از ۹۹ درصد کاهش می‌دهد.
• پایداری بیشتر: این کارایی انرژی، PoS را به یک راه‌حل سازگار با محیط زیست و پایدار تبدیل می‌کند.

افزایش سرعت تراکنش‌ها و مقیاس‌پذیری شبکه

• زمان کوتاه‌تر بلوک: فرآیند تأیید بلوک در PoS بسیار سریع‌تر از PoW است، زیرا نیازی به زمان طولانی ماینینگ نیست.
• ظرفیت بالاتر: این سرعت بالا، شبکه‌های PoS را قادر می‌سازد تا تعداد بیشتری تراکنش را در هر ثانیه پردازش کنند (مقیاس‌پذیری بهتر).

دسترسی آسان‌تر برای شرکت‌کنندگان شبکه

• کاهش موانع ورود: برای مشارکت (استیکینگ)، تنها نیاز به داشتن و قفل کردن رمزارز بومی شبکه است. نیازی به خرید سخت‌افزار گران‌قیمت یا پرداخت قبوض سنگین برق نیست.
• مشارکت عمومی: کاربران عادی می‌توانند به‌سادگی و با سرمایه‌ی کم، از طریق استخرهای استیکینگ (Staking Pools) در امنیت شبکه سهم داشته باشند و پاداش دریافت کنند.

معایب و چالش‌های اثبات سهام (PoS) که باید بدانید

با وجود مزایای زیاد، PoS نیز مانند هر سیستمی، چالش‌های ذاتی خود را دارد که باید برای تحلیل کامل در نظر گرفته شوند:

نگرانی تمرکز دارایی (Rich Get Richer)

• قدرت سرمایه: از آن‌جایی که شانس انتخاب شدن برای تأیید بلوک به میزان دارایی استیک‌شده وابسته است، این نگرانی وجود دارد که سرمایه‌گذاران بزرگ (نهنگ‌ها) قدرت بیشتری پیدا کرده و باعث تمرکز قدرت در دست تعداد معدودی شوند.

مشکل حمله‌ی Nothing at Stake و راهکارهای مقابله با آن

• ریسک پایین: این چالش نظری اشاره دارد به این‌که ولیدیتورها می‌توانند بدون هزینه‌ی اضافی، روی چندین زنجیره (در صورت فورک) بلوک تأیید کنند.
• مکانیزم دفاعی: شبکه‌های مدرن PoS این مشکل را با جریمه (Slashing) حل کرده‌اند. اگر ولیدیتوری متقلبانه رفتار کند، بخشی از دارایی استیک‌شده‌اش مصادره می‌شود و ریسک مالی بزرگی متوجه او می‌گردد.

دوره قفل شدن دارایی‌ها (Lock-up Period) در استیکینگ

• کاهش نقدشوندگی: برای حفظ امنیت، دارایی‌های استیک‌شده قفل (Locked) می‌شوند و شما نمی‌توانید آن‌ها را بلافاصله بفروشید یا منتقل کنید.
• ریسک قیمت: در طول این دوره‌ی قفل شدن، اگر قیمت رمزارز کاهش یابد، شما امکان خروج سریع از بازار را از دست می‌دهید.

کدام رمزارزهای بزرگ از POS استفاده می‌کنند؟

الگوریتم اثبات سهام به دلیل کارایی و مقیاس‌پذیری بالا، به انتخاب اول بسیاری از بلاک چین‌های نسل جدید و ارتقا یافته تبدیل شده است. برخلاف بیت‌کوین که همچنان از PoW استفاده می‌کند، بسیاری از پروژه‌های بزرگ به این روش کوچ کرده یا از ابتدا با آن ساخته شده‌اند.

معرفی بلاک چین‌های مشهور مبتنی بر PoS

مهم‌ترین نمونه‌های بلاک چین که از Proof of Stake استفاده می‌کنند، شامل موارد زیر هستند:

• اتریوم ۲.۰ (Ethereum 2.0): مهم‌ترین و تأثیرگذارترین نمونه. پس از به‌روزرسانی بزرگ The Merge، اتریوم از اثبات کار به اثبات سهام مهاجرت کرد. این تغییر، مصرف انرژی اتریوم را بیش از ۹۹ درصد کاهش داد و مسیر را برای بهبودهای بعدی در مقیاس‌پذیری باز کرد.
• سولانا (Solana): یکی از سریع‌ترین بلاک چین‌های بازار که از نسخه‌ای پیشرفته از PoS (به نام Proof of History) استفاده می‌کند و به دلیل سرعت بالای تراکنش‌ها شناخته شده است.
• کاردانو (Cardano): شبکه‌ای که با رویکرد علمی و تحقیقاتی توسعه یافته و از یک پروتکل PoS منحصر به فرد به نام Ouroboros استفاده می‌کند.
• پولکادات (Polkadot): این شبکه با هدف اتصال بلاک چین‌ها به یکدیگر ساخته شده و از مکانیسم PoS برای تأمین امنیت کل اکوسیستم خود بهره می‌برد.

معرفی انواع فرعی PoS

اثبات سهام مدل‌های فرعی مختلفی دارد که هر کدام کمی در نحوه‌ی انتخاب ولیدیتورها تفاوت دارند:

• PoS ساده (Pure PoS): مانند اتریوم، که در آن هر فردی که مقدار مورد نیاز رمزارز را قفل کند، ولیدیتور می‌شود.
• اثبات سهام واگذار شده (Delegated Proof of Stake - DPoS): در این مدل (که در شبکه‌هایی مانند EOS استفاده می‌شود)، کاربران به ولیدیتورهای مورد نظر خود رأی (Delegate) می‌دهند. به عبارت دیگر، شما می‌توانید کوین‌های خود را به یک ولیدیتور دیگر واگذار کنید تا او با سرمایه‌ی شما به تأیید بلوک بپردازد و سود را بین شما تقسیم کند. این مدل اغلب سرعت بیشتری دارد، اما ممکن است کمی متمرکزتر باشد زیرا تعداد ولیدیتورهای انتخابی محدود است.

چگونه به عنوان یک کاربر در اثبات سهام شرکت کنیم؟

یکی از دلایل جذابیت PoS، آسان بودن مشارکت برای کاربران عادی و کسب درآمد منفعل (Passive Income) است.

استیکینگ مستقیم (Running a Node) در مقابل استخرهای استیکینگ (Pools)

شما به دو روش اصلی می‌توانید در فرآیند استیکینگ شرکت کنید:

• استیکینگ مستقیم: استیکینگ ارز دیجیتال برای کسانی است که سرمایه‌ی زیادی در اختیار دارند (مثلاً برای اتریوم ۳۲ واحد ETH) و دانش فنی کافی برای راه‌اندازی و نگهداری یک گره ولیدیتور (Validator Node) اختصاصی را دارند. این روش بیشترین پاداش را دارد اما ریسک فنی و جریمه (Slashing) بالاتری نیز به همراه دارد.
• استخرهای استیکینگ (Staking Pools): این روش برای اکثر کاربران مبتدی و با سرمایه‌ی کم مناسب است. در این حالت، شما دارایی خود را به یک استخر می‌سپارید. استخرها، سرمایه‌ی هزاران کاربر را تجمیع کرده و یک گره ولیدیتور را مدیریت می‌کنند. سود به‌صورت روزانه یا ماهانه پس از کسر کارمزد بین شرکت‌کنندگان تقسیم می‌شود.

نکات مهم قبل از استیک کردن دارایی

قبل از شروع استیکینگ، این نکات حیاتی را در نظر بگیرید:

• ریسک قفل شدن دارایی: مطمئن شوید که به دارایی‌ای که استیک می‌کنید، در کوتاه‌مدت نیاز ندارید، زیرا ممکن است در دوره قفل شدن (Lock-up Period) امکان برداشت فوری وجود نداشته باشد.
• انتخاب پلتفرم معتبر: اگر از استخرها استفاده می‌کنید، همیشه یک کیف پول یا یک صرافی معتبر مثل کیف پول من را انتخاب کنید تا دارایی‌های شما ایمن بماند و خطر هک کاهش یابد.
• محاسبه‌ی سود واقعی: به نرخ پاداش سالانه (APR) توجه کنید. این سود معمولاً اسمی است و باید هزینه‌های کارمزد استخر و نرخ تورم رمزارز را در نظر بگیرید تا سود واقعی به دست آید.

منابع:

Investopedia

Binance

Gemini