بلاک چین انسانی (Humanode) چیست؟ جایگزینی هویت بیومتریک با تجهیزات ماینینگ

رویای اولیه بلاک‌چین، ایجاد یک سیستم مالی برابر برای همه بود. با این حال، در واقعیت امروز، قدرت شبکه در دست کسانی است که توانایی خرید سوله‌های بزرگ پر از دستگاه‌های ماینر را دارند یا می‌توانند میلیون‌ها دلار توکن را در قراردادهای هوشمند قفل کنند. کاربری که سرمایه اولیه سنگین یا دانش فنی راه‌اندازی تجهیزات پیچیده را ندارد، عملاً از چرخه اعتبارسنجی و تصمیم‌گیری‌های کلان شبکه‌ها حذف می‌شود و در این اکوسیستم تنها به یک تماشاگر تبدیل شده است. در این مقاله، معماری بلاک‌چین هیومنود را بررسی می‌کنیم تا ببینیم چگونه ترکیب تکنولوژی رمزنگاری و ویژگی‌های بیومتریک، امکان تبدیل شدن به یک نود اعتبارسنج را تنها با یک گوشی هوشمند و بدون نیاز به سرمایه اولیه فراهم کرده است.

هیومنود (Humanode) چیست و چه جایگاهی در دنیای بلاک‌چین دارد؟

دنیای بلاک‌چین (بستری دیجیتال و غیرمتمرکز برای ثبت و انتقال امن اطلاعات بدون نیاز به واسطه‌ها) در ابتدا با یک هدف بسیار زیبا و مردمی شکل گرفت، این که قدرت و کنترل سیستم‌های مالی از دست نهادهای بزرگ و متمرکز مانند بانک‌ها خارج شود و در اختیار عموم مردم قرار بگیرد. اما اگر نگاهی به وضعیت فعلی شبکه‌های بزرگ بازار بیندازیم، متوجه می‌شویم که این رویای آرمانی تا حدودی از مسیر اصلی خود فاصله گرفته است. امروزه، قدرت در این شبکه‌ها بیشتر در دستان افراد یا شرکت‌هایی است که سرمایه‌ی کلان یا تجهیزات گران‌قیمت در اختیار دارند.

در این میان، پروژه‌ی هیومنود به عنوان یک راهکار کاملا جدید و ساختار شکن وارد میدان شده است. هیومنود یک شبکه‌ی غیرمتمرکز است که تلاش می‌کند قدرت را به معنای واقعی کلمه، به صورت مساوی بین تمام انسان‌ها تقسیم کند. جایگاه هیومنود در این بازار، درست در نقطه‌ی مقابل سیستم‌هایی قرار دارد که بر پایه‌ی پول و ماشین کار می‌کنند. این شبکه می‌خواهد با استفاده از فناوری‌های جدید، فضایی بسازد که در آن هر فرد، فارغ از میزان ثروت یا مهارت‌های فنی‌اش، ارزش و قدرت تاثیرگذاری برابری داشته باشد.

گذر از ماشین به انسان؛ آشنایی با مفهوم بلاک‌چین مبتنی بر انسان (Human-Powered Blockchain)

برای درک بهتر این موضوع، ابتدا باید ببینیم شبکه‌های سنتی چگونه سر پا می‌مانند. در بیشتر پروژه‌ها، امنیت و فعالیت شبکه توسط نودها (Node یا کامپیوترهای متصل به شبکه که وظیفه‌ی بررسی و تایید تراکنش‌ها را بر عهده دارند) تامین می‌شود. در این سیستم‌ها، هرچه یک شخص نودهای قوی‌تر یا پرشمارتری داشته باشد، کنترل بیشتری هم روی تصمیمات شبکه خواهد داشت. در واقعیت، این ماشین‌ها و سرورها هستند که به جای انسان‌ها تصمیم می‌گیرند.

اما شبکه هیومنود مفهوم کاملا جدیدی به نام بلاک‌چین مبتنی بر انسان را معرفی کرده است. در این سیستم، دیگر کامپیوترها و سرورهای قدرتمند حرف اول را نمی‌زنند، بلکه حضور فیزیکی خود انسان‌هاست که به شبکه جان می‌بخشد و آن را مدیریت می‌کند. ویژگی‌های مهم این رویکرد جدید را می‌توان در موارد زیر خلاصه کرد:

• برابری واقعی و دموکراتیک: در شبکه‌ی هیومنود، یک انسان دقیقا برابر با یک نود در نظر گرفته می‌شود و در نتیجه، هر شخص تنها یک حق رای در تصمیم‌گیری‌ها دارد.
• حذف موانع سخت‌افزاری: نیازی نیست برای مشارکت در تامین امنیت شبکه، دستگاه‌های پیچیده و گران‌قیمت بخرید؛ هویت انسانی شما تمام آن چیزی است که برای ورود به این سیستم نیاز دارید.
• محوریت حیات انسانی: فعالیت شبکه بر اساس اثبات زنده بودن کاربرانش پیش می‌رود، نه بر اساس کارکرد مداوم و مصرف برق دستگاه‌های الکترونیکی.

تغییر پارادایم در اعتبارسنجی: جایگزینی قدرت پردازش و سرمایه با هویت بیومتریک

همان‌طور که می‌دانید، شبکه‌های ارز دیجیتال برای تایید تراکنش‌ها و جلوگیری از تقلب، به قوانینی نیاز دارند که به آن‌ها الگوریتم اجماع می‌گویند. تا پیش از ظهور هیومنود، دو روش اصلی برای این کار وجود داشت:

• اثبات کار یا PoW: شبکه‌ی بیت‌کوین با این روش کار می‌کند. در این سیستم، هرکس دستگاه ماینر قدرتمندتری داشته باشد، شانس بیشتری برای تایید تراکنش‌ها و دریافت پاداش دارد.
• اثبات سهام یا PoS: شبکه‌ی اتریوم از این روش استفاده می‌کند. در اینجا هرکس پول بیشتری در شبکه سرمایه‌گذاری کند، قدرت و نفوذ بیشتری خواهد داشت.

مشکل بزرگ هر دو روش این است که در نهایت، قدرت تصمیم‌گیری را در دست ثروتمندان متمرکز می‌کنند. اما هیومنود با یک تغییر ساختاری اساسی، مفهوم اعتبارسنجی بیومتریک (استفاده از ویژگی‌های فیزیکی و منحصربه‌فرد بدن انسان مانند اسکن چهره برای تایید هویت در دنیای دیجیتال) را جایگزین این دو روش سنتی کرده است.

در این شبکه‌ی مدرن، شما برای تبدیل شدن به یک اعتبارسنج (Validator یا کاربری که تراکنش‌های شبکه را بررسی و تایید می‌کند و در ازای آن پاداش می‌گیرد) نه به خرید دستگاه‌های ماینر نیاز دارید و نه ملزم به قفل کردن توکن‌های فراوان هستید. تنها ابزار مورد نیاز شما، یک گوشی هوشمند معمولی و دوربین آن است تا ثابت کنید که یک انسان واقعی، زنده و منحصربه‌فرد هستید.

شبکه Humanode دقیقاً چه مشکلاتی را در اکوسیستم غیرمتمرکز حل می‌کند؟

هر فناوری جدیدی برای حل یک مشکل خاص متولد می‌شود. ارزهای دیجیتال در ابتدا آمدند تا مشکل سیستم‌های مالی متمرکز (مثل بانک‌ها که همه چیز را در کنترل دارند) را حل کنند و قدرت را به دست مردم بسپارند. اما با گذشت زمان، این اکوسیستم غیرمتمرکز (شبکه‌ای که توسط هیچ شخص، شرکت یا دولت واحدی کنترل نمی‌شود) خودش دچار مشکلات جدیدی شد. هیومنود دقیقا به میدان آمده تا دو مورد از بزرگترین و اساسی‌ترین مشکلات این فضا را برطرف کند. در ادامه این چالش‌ها را به زبان ساده بررسی می‌کنیم.

چالش تمرکز ثروت و قدرت در الگوریتم‌های اثبات کار (PoW) و اثبات سهام (PoS)

همانطور که می‌دانید، شبکه‌های بلاک‌چینی برای تایید تراکنش‌ها و حفظ امنیت خود به یک روش توافقی یا الگوریتم اجماع (مجموعه‌ای از قوانین ریاضی و کدهای برنامه‌نویسی که تعیین می‌کند چه کسی حق تایید تراکنش‌ها را دارد) نیاز دارند. معروف‌ترین این روش‌ها، اثبات کار و اثبات سهام هستند که هر کدام مشکلات خاص خود را دارند:

• شبکه‌های مبتنی بر اثبات کار (مثل بیت‌کوین): در این روش، هر کسی که دستگاه‌های استخراج یا همان ماینرهای بیشتر و قدرتمندتری داشته باشد، شانس بیشتری برای تایید تراکنش‌ها و دریافت پاداش دارد.
• شبکه‌های مبتنی بر اثبات سهام (مثل اتریوم): در این سیستم، هر کسی که پول و سرمایه‌ی بیشتری را در شبکه قفل کند، قدرت و نفوذ بیشتری به دست می‌آورد.

این ساختار در عمل به یک مشکل بزرگ منجر شده است: ثروتمندان هر روز قدرتمندتر می‌شوند. اگر شما پول خرید هزاران دستگاه ماینر را داشته باشید، قدرت تصمیم‌گیری شما در شبکه هزار برابر یک کاربر عادی خواهد بود. این یعنی سیستم از هدف اولیه‌ی خود که ایجاد برابری بود فاصله گرفته و قدرت به جای مردم، در دستان گروه کوچکی از افراد ثروتمند (که در بازار به آن‌ها نهنگ می‌گویند) متمرکز شده است.

معضل حملات سیبیل (Sybil Attack) در شبکه‌های همتا به همتا

شاید بپرسید چرا از همان ابتدا شبکه‌ها طوری طراحی نشدند که به هر کاربر فقط یک حق رای داده شود؟ دلیل این موضوع، ترسی عمیق از یک تهدید امنیتی به نام حمله‌ سیبیل (Sybil Attack) است. حمله‌ی سیبیل نوعی حمله سایبری که در آن یک هکر با ساخت هزاران هویت و حساب کاربری جعلی، سعی می‌کند کنترل اکثریت شبکه را به دست بگیرد و یکی از بزرگترین خطرات در دنیای شبکه‌های همتا به همتا محسوب می‌شود.

برای درک بهتر این حمله، یک انتخابات محلی را تصور کنید. اگر قانونی برای احراز هویت افراد با کارت ملی وجود نداشته باشد، یک نفر می‌تواند با گذاشتن کلاه، عینک و سبیل مصنوعی، صدها بار با چهره‌های مختلف در صندوق‌های متعددی رای بدهد و نتیجه‌ی انتخابات را به نفع خود تغییر دهد!

در دنیای دیجیتال، ساخت یک حساب کاربری جعلی فقط چند ثانیه زمان می‌برد. به همین دلیل، شبکه‌های سنتی برای جلوگیری از این مشکل، ورود به شبکه‌ی خود را هزینه‌بر کردند (مانند اجبار به خرید ماینر یا قفل کردن سرمایه‌ی کلان) تا ساخت میلیون‌ها هویت جعلی برای هکرها به شدت گران تمام شود و توجیه اقتصادی نداشته باشد. این راهکار جلوی هکرها را گرفت، اما همانطور که در بخش قبل دیدیم، باعث تمرکز قدرت در دست ثروتمندان شد.

راهکار هیومنود برای ایجاد دموکراسی واقعی و توزیع عادلانه قدرت

هیومنود برای حل این دوگانگی پیچیده، یک راهکار بسیار هوشمندانه و متفاوت ارائه داده است. این شبکه قانون شفاف یک انسان، یک گره، یک رای را معرفی کرده است. گره یا نود (کامپیوترها یا دستگاه‌هایی که به شبکه متصل هستند، تراکنش‌ها را پردازش می‌کنند و نسخه‌ای از اطلاعات را نگه می‌دارند) در شبکه‌ی هیومنود معادل یک انسان زنده است.

هیومنود به جای استفاده از پول یا دستگاه‌های گران‌قیمت برای جلوگیری از حمله‌ی سیبیل، از هویت بیومتریک (اسکن چهره‌ی انسان) استفاده می‌کند. زمانی که شما بخواهید یک نود در این شبکه بسازید، سیستم با استفاده از دوربین گوشی هوشمند شما بررسی می‌کند که آیا شما یک انسان واقعی و زنده هستید یا خیر. شما به هیچ وجه نمی‌توانید روی یک ربات ماسک بگذارید، از عکس چاپ شده استفاده کنید یا با ساخت چهره‌های کامپیوتری سیستم را فریب دهید.

با این روش، هر شخص فقط می‌تواند یک نود در شبکه داشته باشد و در نتیجه فقط یک حق رای دارد. در این سیستم، حتی اگر ثروتمندترین فرد جهان هم بخواهد وارد شبکه‌ی هیومنود شود، قدرت و حق رای او دقیقا برابر با یک دانشجوی ساده با یک گوشی هوشمند معمولی خواهد بود. این همان دموکراسی واقعی است که هیومنود به دنیای شبکه‌های غیرمتمرکز هدیه می‌دهد.

ویژگی‌ اصلی	بلاک‌چین‌های سنتی (مثل بیت‌کوین)	بلاک‌چین‌های اثبات سهام (مثل اتریوم)	بلاک‌چین هیومنود (Humanode)
پیش‌نیاز مشارکت در شبکه	خرید دستگاه‌های گران‌قیمت ماینر	داشتن سرمایه‌ی کلان برای قفل کردن	یک گوشی هوشمند و اسکن چهره‌ی کاربر
میزان مصرف انرژی	بسیار بالا و نیازمند برق صنعتی	پایین و بهینه	بسیار پایین و کاملا دوست‌دار محیط زیست
ریسک انحصار قدرت	بالا (قدرت در دست مزارع بزرگ استخراج)	بالا (قدرت در دست نهادهای دارای سرمایه‌ی عظیم)	صفر (قدرت به صورت کاملا مساوی بین انسان‌ها تقسیم می‌شود)

تکنولوژی و معماری شبکه Humanode چگونه کار می‌کند؟

تا اینجا متوجه شدیم که شبکه‌ی هیومنود به جای استفاده از دستگاه‌های گران‌قیمت، روی انسان‌ها سرمایه‌گذاری می‌کند. اما احتمالا این سوال برایتان پیش آمده که این ایده‌ی جذاب در عمل چگونه کار می‌کند؟ پیوند دادن دنیای فیزیکی و بدن انسان به کدهای کامپیوتری شاید شبیه به فیلم‌های تخیلی به نظر برسد، اما با استفاده از چند فناوری پیشرفته کاملا امکان‌پذیر شده است. بیایید در ادامه، معماری و موتور محرکه‌ی این شبکه را به زبان ساده بررسی کنیم.

مفهوم کریپتو بیومتریک (Crypto-Biometrics) به زبان ساده

تکنولوژی اصلی شبکه‌ی هیومنود بر پایه‌ی مفهومی به نام کریپتو بیومتریک بنا شده است. این عبارت از ترکیب دو کلمه ساخته شده است: کریپتو یا رمزنگاری، و بیومتریک (استفاده از ویژگی‌های فیزیکی و منحصربه‌فرد بدن انسان مانند اثر انگشت یا اسکن چهره برای تایید هویت در سیستم‌های مختلف).

در سیستم‌های بانکی سنتی، شما برای اثبات هویت خود از کارت ملی یا رمز عبور استفاده می‌کنید. اما در فناوری کریپتو بیومتریک، چهره‌ی شما تبدیل به همان رمز عبور می‌شود. این سیستم ویژگی‌های فیزیکی چهره‌ی شما را اسکن کرده و آن‌ها را به کدهای دیجیتالی و امن تبدیل می‌کند تا از طریق آن‌ها بتوانید تراکنش‌ها را تایید کنید و به عنوان یک نود فعال در شبکه شناخته شوید.

مکانیزم تشخیص زنده بودن انسان (Liveness Detection) و جلوگیری از تقلب

بزرگترین چالشی که در استفاده از اسکن چهره وجود دارد، احتمال تقلب است. اگر کسی عکس، ویدیو یا حتی یک ماسک سه‌بعدی و دقیق از چهره‌ی شما را جلوی دوربین بگیرد چه اتفاقی می‌افتد؟ آیا می‌تواند سیستم را فریب دهد؟

پاسخ شبکه‌ی هیومنود به این نگرانی، استفاده از مکانیزم تشخیص زنده بودن (فناوری هوشمندی که بررسی می‌کند تصویر دریافتی متعلق به یک انسان واقعی، زنده و حاضر در همان لحظه است) می‌باشد. دوربین گوشی شما در زمان اسکن چهره، فقط یک عکس ساده نمی‌گیرد، بلکه موارد زیر را با دقت بررسی می‌کند:

• حرکات ریز و طبیعی چهره مانند پلک زدن، حرکت سر یا تغییرات مردمک چشم.
• عمق تصاویر و بازتاب نور از روی پوست برای تشخیص اینکه با یک چهره‌ی سه‌بعدی و گوشت‌وپوست‌دار روبرو است یا یک عکس تخت روی صفحه‌ی موبایل.

با این مکانیزم سخت‌گیرانه، امکان ساخت حساب‌های جعلی با دیپ‌فیک یا دور زدن سیستم به صفر می‌رسد و شبکه مطمئن می‌شود که پشت هر نود، یک انسان واقعی در حال نفس کشیدن است.

حفظ حریم خصوصی کاربران: نقش گواهی اثبات دانایی صفر (Zero-Knowledge Proof) در امنیت داده‌های چهره

بسیاری از کاربران وقتی کلمه‌ی اسکن چهره را می‌شنوند، نگران حریم خصوصی خود می‌شوند. آیا تصاویر چهره‌ی ما در سرورهای این شبکه ذخیره می‌شود؟ اگر این سرورها هک شوند چه اتفاقی برای هویت ما می‌افتد؟

برای رفع این نگرانی بسیار مهم، شبکه‌ی انسانی از یک شاهکار امنیتی به نام گواهی اثبات دانایی صفر (یک تکنیک رمزنگاری بسیار پیشرفته که به شما اجازه می‌دهد درستی یک ادعا را ثابت کنید، بدون اینکه هیچ اطلاعات اصلی و محرمانه‌ای را فاش کنید) استفاده می‌کند.

زمانی که دوربین، چهره‌ی شما را اسکن می‌کند، تصویر چهره‌ی شما در کسری از ثانیه به کدهای رمزنگاری‌شده یا همان صفر و یک‌های نورانی تبدیل می‌شود. سپس این کدها به عنوان یک کلید طلایی وارد قفل بلاکچین می‌شوند و هویت شما را تایید می‌کنند. نکته‌ی طلایی اینجاست که در تمام این فرآیند، خود عکس چهره‌ی شما به هیچ وجه در دیتابیس شبکه ذخیره نمی‌شود. سیستم فقط می‌داند که شما یک انسان منحصربه‌فرد هستید و قبلا ثبت‌نام نکرده‌اید، اما هرگز نمی‌فهمد شما دقیقا چه کسی هستید و چه چهره‌ای دارید.

نگاهی کوتاه به زیرساخت شبکه: سازگاری با ماشین مجازی اتریوم (EVM) و فریم‌ورک سابستریت (Substrate)

یک بلاک‌چین هرچقدر هم که ایده‌های نوآورانه‌ای داشته باشد، اگر برای برنامه‌نویسان قابل استفاده نباشد، خیلی زود شکست می‌خورد. شبکه‌ی انسانی برای اینکه بتواند میزبان برنامه‌ها و پروژه‌های متنوعی باشد، زیرساخت خود را بر پایه‌ی دو تکنولوژی بسیار محبوب بنا کرده است:

• سازگاری با ماشین مجازی اتریوم: این ماشین مجازی،محیط نرم‌افزاری اصلی شبکه‌ی اتریوم که کدهای برنامه‌نویسی و قراردادهای هوشمند در آن خوانده و اجرا می‌شوند. این یعنی تمام توسعه‌دهندگانی که برای اتریوم برنامه ساخته‌اند، می‌توانند به راحتی و بدون نیاز به یادگیری زبان برنامه‌نویسی جدید، پروژه‌های خود را به شبکه‌ی هیومنود منتقل کنند.
• استفاده از فریم‌ورک سابستریت: این زیرساخت به شبکه‌ی هیومنود اجازه می‌دهد تا بسیار سریع، ارزان و مقیاس‌پذیر باشد و در آینده بتواند به راحتی با سایر شبکه‌های بلاک‌چینی مانند پولکادات ارتباط برقرار کند.

ویژگی‌ها و مزایای کلیدی بلاک‌چین انسانی چیست؟

تا به اینجای کار با ساختار و منطق پشت شبکه‌ی هیومنود آشنا شدیم. اما این تغییرات بنیادین، در عمل چه فایده‌ای برای کاربران عادی و کل دنیای رمزارزها دارد؟ وقتی تصمیم می‌گیریم انسان را جایگزین ماشین و سرمایه‌ی کلان کنیم، درهای جدیدی به روی ما باز می‌شود. بیایید با هم مهم‌ترین مزایا و ویژگی‌هایی که این شبکه را از سایر رقبا متمایز می‌کند، با زبانی ساده مرور کنیم.

برابری مطلق در شبکه: قانون یک انسان، یک گره، یک رای (1 Human = 1 Node = 1 Vote)

در بیشتر شبکه‌های مالی دنیا، چه سنتی و چه دیجیتال، قانون نانوشته‌ای وجود دارد: هر کسی که پول بیشتری دارد، قدرت تصمیم‌گیری بیشتری هم دارد. اما هیومنود این قانون را به طور کامل کنار گذاشته است. هسته‌ی مرکزی این پروژه بر یک اصل بسیار ساده اما قدرتمند استوار است: هر یک انسان زنده، دقیقا معادل یک نود (گره) در شبکه است و تنها یک حق رای دارد.

در این سیستم، فرقی نمی‌کند شما صاحب یک شرکت بزرگ فناوری باشید یا یک دانشجو در گوشه‌ای از دنیا؛ در زمان رای‌گیری برای تغییرات شبکه، ارزش رای شما با ثروتمندترین فرد حاضر در شبکه دقیقا یکسان است. این ویژگی باعث می‌شود شبکه‌ی هیومنود به معنای واقعی کلمه دموکراتیک باشد و هیچ شخص یا گروهی نتواند صرفا با تزریق پول، کنترل شبکه را به دست بگیرد.

مقاومت بالا در برابر ربات‌ها، هوش مصنوعی و دیپ‌فیک (Deepfake)

یکی از نگرانی‌های بزرگ در دنیای امروز، پیشرفت سریع هوش مصنوعی و توانایی آن در ساخت تصاویر جعلی است. این محتواهای ساختگی که به آن‌ها دیپ‌فیک (ویدیوها یا تصاویر جعلی ساخته شده توسط هوش مصنوعی که بسیار واقعی به نظر می‌رسند) می‌گویند، می‌توانند سیستم‌های امنیتی را به راحتی فریب دهند.

اما شبکه‌ی هیومنود به لطف تکنولوژی پیشرفته‌ی تشخیص زنده بودن، سدی محکم در برابر این تهدیدات ساخته است. این سیستم به گونه‌ای طراحی شده که می‌تواند تفاوت بین چهره‌ی یک انسان واقعی را با یک ماسک سه‌بعدی، یک عکس باکیفیت یا یک ویدیوی ساخته شده توسط ربات‌ها به دقت تشخیص دهد. این مقاومت بالا باعث می‌شود که امنیت شبکه توسط حساب‌های جعلی و هکرها به خطر نیفتد و همیشه انسان‌های واقعی در حال کنترل سیستم باشند.

دسترسی‌پذیری جهانی و حذف موانع اقتصادی برای تبدیل شدن به اعتبارسنج (Validator)

در شبکه‌هایی مانند بیت‌کوین، اگر بخواهید به یک اعتبارسنج (کاربری که تراکنش‌های شبکه را بررسی و تایید می‌کند و در ازای این کار پاداش می‌گیرد) تبدیل شوید، باید ده‌ها هزار دلار برای خرید دستگاه‌های استخراج هزینه کنید. این مانع اقتصادی بزرگ باعث می‌شود بسیاری از افراد علاقه‌مند، از چرخه‌ی مشارکت حذف شوند.

هیومنود این دیوار بلند اقتصادی را به طور کامل فرو ریخته است. در این شبکه‌ی نوآورانه:

• نیازی به خرید تجهیزات گران‌قیمت و پیچیده ندارید.
• نیازی به داشتن سرمایه‌ی اولیه برای قفل کردن در شبکه نیست.
• تنها چیزی که نیاز دارید، یک گوشی هوشمند یا یک کامپیوتر ساده مجهز به دوربین و اینترنت است.

این دسترسی‌پذیری آسان باعث می‌شود تا افراد از کشورهای در حال توسعه و مناطقی با اقتصاد ضعیف‌تر نیز بتوانند به راحتی وارد دنیای رمزارزها شده و از طریق مشارکت در تامین امنیت شبکه، برای خود درآمد کسب کنند.

ساختار دوست‌دار محیط زیست و مصرف بهینه انرژی

حتما تا به حال شنیده‌اید که فرآیند استخراج ارز دیجیتال در برخی از رمزارزها به اندازه‌ی یک کشور کوچک برق مصرف می‌کند! این مصرف بالای انرژی باعث آسیب‌های جدی به محیط زیست می‌شود و همیشه یکی از انتقادات اصلی به دنیای دارایی‌های دیجیتال بوده است.

شبکه‌ی انسانی از آنجایی که به جای استفاده از دستگاه‌های پرمصرف ماینینگ، از اعتبارسنجی بیومتریک و دستگاه‌های معمولی کاربران استفاده می‌کند، مصرف انرژی بسیار پایینی دارد. شما برای اسکن چهره‌ی خود و مشارکت در این شبکه، برق بیشتری نسبت به یک استفاده‌ی روزمره از گوشی هوشمندتان مصرف نمی‌کنید. این ویژگی مهم، هیومنود را به یکی از سبزترین و دوست‌دار محیط زیست‌ترین پروژه‌های بلاک‌چینی تبدیل کرده است که برای آینده‌ی سیاره‌ی ما نیز گزینه‌ای کاملا پایدار و مناسب به شمار می‌رود.

چشم‌انداز و آینده تلفیق بلاک‌چین با هویت بیومتریک

وقتی تکنولوژی بلاک‌چین با ویژگی‌های فیزیکی انسان ترکیب می‌شود، درهایی به روی ما باز می‌شود که تا پیش از این تنها در داستان‌های علمی‌تخیلی قابل تصور بود. پروژه‌ی هیومنود تنها یک روش جدید برای تایید تراکنش‌ها نیست، بلکه زیربنایی است که می‌تواند آینده‌ی بسیاری از بخش‌های دنیای دیجیتال را متحول کند. بیایید ببینیم این پیوند جذاب بین انسان و کدهای کامپیوتری، چه تاثیرات هیجان‌انگیزی در آینده‌ی نزدیک خواهد داشت.

کاربرد هیومنود در آینده دیفای (DeFi): وام‌دهی بدون وثیقه و اعتبارسنجی غیرمتمرکز

امروزه یکی از پرطرفدارترین بخش‌های دنیای رمزارزها، حوزه‌ی دیفای (سیستم‌های مالی غیرمتمرکز که خدمات بانکی مثل وام‌دهی را بدون واسطه و صرفا از طریق کدهای برنامه‌نویسی انجام می‌دهند) است. اما دیفای فعلی یک محدودیت بزرگ دارد. از آنجایی که هویت افراد در این شبکه‌ها کاملا ناشناس است، اگر شما بخواهید ۱۰۰ دلار وام بگیرید، سیستم از شما می‌خواهد برای تضمین بازگشت پول، مثلا ۱۵۰ دلار از یک ارز دیجیتال دیگر را به عنوان وثیقه قفل کنید!

با ورود هویت بیومتریک، این مانع بزرگ از سر راه برداشته می‌شود. سیستم می‌تواند با اطمینان تشخیص دهد که یک شخص حقیقی و مشخص، پشت یک حساب کاربری قرار دارد. این موضوع راه را برای وام‌دهی بدون وثیقه یا با وثیقه‌ی کم باز می‌کند. برای درک بهتر، سیستم وام‌دهی بانکی در دنیای واقعی را تصور کنید؛ بانک‌ها به شما وام می‌دهند چون هویت شما را می‌شناسند و شما یک سابقه‌ی اعتباری دارید. شبکه‌ی هیومنود می‌تواند چنین سیستمی را در دنیای دیجیتال بسازد؛ جایی که اعتبار شما بر اساس رفتار مالی اکانت متصل به هویت انسانی شما سنجیده می‌شود و در صورت عدم پرداخت وام، سابقه و اعتبار هویت بیومتریک شما خدشه‌دار خواهد شد.

نقش هویت اثبات‌شده در متاورس، سازمان‌های خودگردان غیرمتمرکز (DAO) و بازی‌های بلاک‌چینی

داشتن یک هویت تایید شده و یکتا، می‌تواند سه حوزه‌ی بسیار مهم دیگر را نیز به سمت عادلانه‌تر شدن هدایت کند:

• سازمان‌های خودگردان غیرمتمرکز (DAO): شرکت‌ها یا انجمن‌های دیجیتالی که بدون مدیرعامل و توسط رای مستقیم اعضای جامعه‌ی خود اداره می‌شوند. در حال حاضر، هر کسی که توکن بیشتری داشته باشد، قدرت رای بیشتری در دائو دارد. هیومنود می‌تواند این سیستم را به یک دموکراسی واقعی تبدیل کند که در آن هر انسان، فارغ از میزان ثروتش، تنها یک رای برای تصمیم‌گیری‌های مهم سازمان داشته باشد.
• بازی‌های بلاک‌چینی و کسب درآمد: یکی از بزرگترین معضلات بازی‌های دیجیتال، حضور ربات‌ها و کاربرانی است که با ده‌ها اکانت جعلی بازی می‌کنند تا جوایز بیشتری کسب کنند. با استفاده از تایید هویت بیومتریک، ورود ربات‌ها غیرممکن می‌شود، محیط بازی‌ها عادلانه‌تر شده و منابع به درستی بین بازیکنان واقعی تقسیم می‌گردد.
• متاورس (Metaverse): دنیای مجازی سه‌بعدی که افراد در آن کار، بازی و معاشرت می‌کنند. در آینده‌ی متاورس، بسیار مهم است بدانیم آواتاری که با آن در حال صحبت یا معامله هستیم، یک انسان واقعی است یا یک برنامه‌ی هوش مصنوعی. هویت بیومتریک می‌تواند به عنوان پاسپورت امنیتی برای ورود به بخش‌های حساس متاورس عمل کند.

چالش‌های پیش‌روی پروژه‌های کریپتو بیومتریک در مسیر پذیرش عمومی

با وجود تمام این مزایای شگفت‌انگیز، مسیر آینده برای بلاک چین انسانی و پروژه‌های مشابه کاملا هموار نیست و چالش‌های مهمی وجود دارد که برای رسیدن به پذیرش عمومی باید برطرف شوند:

• ترس از نقض حریم خصوصی: با وجود اینکه تکنولوژی‌های پیشرفته‌ای برای حفظ امنیت عکس‌ها استفاده می‌شود، اما از نظر روانی، متقاعد کردن مردم برای اسکن کردن چهره‌ی خود و اتصال آن به یک کیف پول مالی، کار بسیار دشواری است. عبور جامعه از این سد ذهنی زمان‌بر خواهد بود.
• نبرد دائمی با هوش مصنوعی: ابزارهای ساخت ویدیوهای جعلی بسیار پیشرفته شده‌اند. شبکه‌های بیومتریک باید دائما الگوریتم‌های تشخیص چهره‌ی خود را ارتقا دهند تا در یک مسابقه‌ی بی‌وقفه، از هکرهای مجهز به هوش مصنوعی عقب نمانند.
• قوانین و مقررات دولتی: دولت‌ها در سراسر جهان قوانین بسیار سخت‌گیرانه‌ای برای جمع‌آوری و استفاده از داده‌های بیومتریک شهروندان دارند. هماهنگ شدن یک شبکه‌ی غیرمتمرکز و جهانی با قوانین و خط قرمزهای کشورهای مختلف، یکی از موانع قانونی پیچیده در مسیر رشد این پروژه‌ها به حساب می‌آید.

منابع:

Republic.com

Web3Techbiz