دیوید چام کیست؟ بررسی زندگی‌نامه‌ پدرخوانده‌ ارز دیجیتال و حریم خصوصی

تصور کنید در حال سرمایه‌گذاری روی دارایی‌های دیجیتالی هستید که ادعای تمرکززدایی و حفظ حریم خصوصی دارند، در حالی که نمی‌دانید معمار اصلی این مفاهیم چه کسی بوده است. عدم شناخت مسیر پرفراز و نشیب پول‌های دیجیتال اولیه، باعث می‌شود درک سطحی و ناقصی از ارزش واقعی فناوری‌های امروزی داشته باشیم و تفاوت پروژه‌های اصیل را از شعارهای تبلیغاتی توخالی تشخیص ندهیم. در این مقاله، به سراغ زندگی‌نامه و دستاوردهای دیوید چام می‌رویم؛ دانشمندی که به عنوان پدرخوانده‌ی حریم خصوصی دیجیتال شناخته می‌شود. در ادامه خواهیم دید که ایده‌های او چگونه پایه‌های علم رمزنگاری را بنا کرد و چه درس‌هایی برای آینده‌ی شبکه‌های غیرمتمرکز به همراه دارد.

دیوید چام کیست و چرا پدرخوانده‌ی ارز دیجیتال نامیده می‌شود؟

بسیاری از افراد تصور می‌کنند تاریخچه‌ی ارزهای دیجیتال با بیت کوین و نام ساتوشی ناکاموتو آغاز می‌شود. اما برای پیدا کردن ریشه‌ی اصلی این فناوری، باید به سال‌ها قبل از تولد اینترنت عمومی برگردیم. دیوید چام یکی از درخشان‌ترین دانشمندان علوم کامپیوتر است که دهه‌ها قبل از پیدایش رمزارزهای امروزی، زیرساخت‌های لازم برای پول دیجیتال و ارتباطات ناشناس را طراحی کرد. او به دلیل تلاش‌های بی‌وقفه‌اش برای محافظت از اطلاعات شخصی کاربران در فضای سایبری (شبکه‌های ارتباطی و کامپیوتری)، لقب پدرخوانده‌ی حریم خصوصی ارز دیجیتال را به دست آورده است. چام معتقد بود که بدون حریم خصوصی، آزادی در دنیای دیجیتال معنایی ندارد.

نگاهی به زندگی‌نامه‌ی دیوید چام و مسیر تحصیلی او در علوم کامپیوتر

دیوید چام در سال ۱۹۵۵ متولد شد. او از همان دوران جوانی علاقه‌ی شدیدی به ریاضیات و کامپیوتر داشت و این اشتیاق، او را به دانشگاه معتبر برکلی در کالیفرنیا کشاند. چام در سال ۱۹۸۲ موفق شد مدرک دکترای خود را در رشته‌ی علوم کامپیوتر از این دانشگاه دریافت کند.

اگر بخواهیم نقش او را با یک استعاره‌ی ساده بیان کنیم، دیوید چام مانند معمار آینده‌نگری بود که سال‌ها پیش از اختراع ماشین‌های پرسرعت، در حال طراحی و ایمن‌سازی اتوبان‌های پیشرفته بود. پایان‌نامه‌ی دکترای او شامل ایده‌هایی بود که بعدها به پایه‌ی اصلی فناوری بلاکچین (یک دفتر کل دیجیتال و توزیع‌شده که اطلاعات تراکنش‌ها را به صورت امن و شفاف ثبت می‌کند) تبدیل شد.

دغدغه‌ی حریم خصوصی؛ نقطه‌ی شروع فعالیت‌های چام پیش از پیدایش کریپتو

در اواخر دهه‌ی ۷۰ و اوایل دهه‌ی ۸۰ میلادی، زمانی که هنوز استفاده از کامپیوترهای شخصی رواج پیدا نکرده بود، دیوید چام یک خطر بزرگ را احساس کرد. او پیش‌بینی می‌کرد که با دیجیتالی شدن ارتباطات و تراکنش‌های مالی، دولت‌ها و شرکت‌های بزرگ می‌توانند تمام رفتارهای شهروندان را ردیابی کنند.

برای مقابله با این مشکل، چام به سراغ علم رمزنگاری (دانش مخفی‌سازی اطلاعات با استفاده از فرمول‌های پیچیده‌ی ریاضی) رفت. دغدغه‌ی اصلی او در این دوران را می‌توان در چند مورد کلیدی خلاصه کرد:

• حفظ هویت افراد در برابر ردیابی‌های دولتی و شرکتی
• ایجاد آزادی مالی و ارتباطی برای کاربران اینترنت
• جلوگیری از کنترل همه‌جانبه‌ی سازمان‌ها بر روی داده‌های شخصی
• خلق سیستمی که در آن نهادهای متمرکز نتوانند اطلاعات خریدهای روزمره‌ی کاربران را جمع‌آوری کنند

شغل و جایگاه علمی دیوید چام پیش از ورود رسمی به حوزه‌ی ارزهای دیجیتال

پیش از آنکه دیوید چام به فکر ساخت اولین پول دیجیتال بیفتد، جایگاه بسیار معتبری در دنیای آکادمیک و دانشگاهی داشت. او تنها یک نظریه‌پرداز نبود، بلکه یک استاد و پژوهشگر فعال محسوب می‌شد که در خط مقدم علم کامپیوتر قرار داشت.

چام مدتی در مدرسه‌ی تحصیلات تکمیلی کسب‌وکار دانشگاه نیویورک تدریس می‌کرد. همچنین، او گروه تحقیقاتی رمزنگاری را در یک موسسه‌ی پژوهشی بسیار مشهور در شهر آمستردام هلند پایه‌گذاری کرد. جایگاه علمی او به قدری معتبر بود که انجمن بین‌المللی تحقیقات رمزنگاری را تاسیس کرد و اولین کنفرانس‌های تخصصی در این حوزه‌ی علمی را سازماندهی نمود. در واقع، تمام این تجربه‌های دانشگاهی و پژوهشی، زمینه‌ساز ورود رسمی او به دنیای پول‌های غیرمتمرکز (سیستم‌های مالی که توسط هیچ شخص یا دولت واحدی کنترل نمی‌شوند) و ایجاد اولین قدم‌ها به سوی رمزارزهای امروزی شد.

نوآوری‌های بنیادین David Chaum در علم رمزنگاری و امنیت داده

علم رمزنگاری (دانش کدگذاری و مخفی‌سازی اطلاعات برای جلوگیری از دسترسی افراد غیرمجاز) پایه‌ی اصلی تمام ارزهای دیجیتال و سیستم‌های بلاکچینی امروزی است. دیوید چام در این حوزه‌ی علمی تنها یک ایده‌پرداز نبود، بلکه فرمول‌های ریاضی و ساختارهایی را خلق کرد که برای اولین بار نشان دادند می‌توان در فضای اینترنت، هم هویت افراد را مخفی نگه داشت و هم از صحت اطلاعات تراکنش‌ها مطمئن شد. این نوآوری‌ها سنگ بنای سیستم‌های مالی غیرمتمرکز را تشکیل دادند و دو مورد از مهم‌ترین آن‌ها را در ادامه با زبانی ساده بررسی می‌کنیم.

مفهوم امضای کور چیست و چگونه تراکنش‌های ناشناس را ممکن کرد؟

یکی از بزرگترین چالش‌ها برای ایجاد یک سیستم مالی امن و ناشناس، تایید شدن تراکنش‌ها (عملیات انتقال دارایی بین دو نفر) توسط بانک یا یک نهاد ناظر بود، بدون اینکه آن نهاد بداند چه کسی پول را می‌فرستد و چه مقدار پول جابجا می‌شود. برای حل این مشکل، دیوید چام مفهوم خارق‌العاده‌ای به نام امضای کور را در سال ۱۹۸۲ معرفی کرد.

برای درک بهتر این مفهوم، یک استعاره‌ی ساده را تصور کنید. فرض کنید می‌خواهید برگه‌ی رای خود را داخل یک پاکت نامه‌ی ویژه بگذارید و به یک مسئول بدهید تا روی پاکت را مهر کند و به رای شما اعتبار ببخشد. اما شما نمی‌خواهید مسئول بداند به چه کسی رای داده‌اید. بنابراین، از یک پاکت مخصوص استفاده می‌کنید که جدار داخلی آن از جنس کاربن است. مسئول، روی پاکت بسته‌شده را مهر و امضا می‌کند، اما به دلیل وجود کاربن، این مهر روی برگه‌ی رای شما هم ثبت می‌شود. حالا شما برگه‌ی رای مهر شده و معتبر را در اختیار دارید، در حالی که هیچکس جز خودتان از محتوای آن خبر ندارد.

در دنیای دیجیتال، فناوری امضای کور به بانک‌ها یا شبکه‌های مالی اجازه می‌دهد تا یک تراکنش را تایید و معتبر کنند، بدون اینکه اطلاعات شخصی فرستنده، گیرنده یا مبلغ دقیق آن را مشاهده کنند. این ایده برای اولین بار اثبات کرد که ما می‌توانیم امنیت و اعتبار یک سیستم بانکی را داشته باشیم، اما حریم خصوصی کاربران کاملا حفظ شود.

شبکه‌های میکس؛ معماری اولیه‌ی ارتباطات امن و غیرقابل ردیابی در اینترنت

دستاورد بزرگ دیگر دیوید چام، طراحی سیستمی به نام شبکه‌های میکس در سال ۱۹۸۱ بود. در فضای اینترنت، اطلاعات به صورت بسته‌های داده (بخش‌های کوچکی از اطلاعات که در شبکه‌های کامپیوتری از مبدا به مقصد جابجا می‌شوند) منتقل می‌گردند. اگر کسی این مسیر تبادل اطلاعات را زیر نظر بگیرد، به راحتی می‌تواند بفهمد که چه کسی، چه پیامی را برای چه کسی ارسال کرده است.

دیوید چام برای جلوگیری از این ردیابی، شبکه‌های میکس را ابداع کرد. برای درک این ساختار، یک سیستم پستی بسیار هوشمند را تصور کنید. اگر بخواهید نامه‌ای برای دوست خود بفرستید و نخواهید کسی متوجه ارتباط شما شود، نامه را مستقیما پست نمی‌کنید. بلکه نامه را درون چندین پاکت تو در تو قرار می‌دهید و به یک اداره‌ی پستی واسطه می‌فرستید. این اداره، پاکت بیرونی را باز می‌کند، نامه‌ی شما را با هزاران نامه‌ی دیگر مخلوط کرده و سپس هر کدام را به یک ایستگاه واسطه‌ی دیگر می‌فرستد تا در نهایت به دست گیرنده برسد.

در شبکه‌های کامپیوتری، این گره‌های واسطه (کامپیوترهایی که به شبکه متصل هستند و وظیفه‌ی پردازش یا انتقال اطلاعات را دارند) پیام‌ها را دریافت کرده، آن‌ها را رمزگشایی می‌کنند، با یکدیگر مخلوط کرده و به ترتیب تصادفی به مقصد بعدی می‌فرستند. با استفاده از این روش هوشمندانه:

• هیچکس نمی‌تواند مبدا اولیه‌ی پیام را به مقصد نهایی آن متصل کند.
• الگوی ارتباطی و هویت کاربران شبکه کاملا پنهان باقی می‌ماند.
• حتی اگر یکی از گره‌های واسطه در مسیر ارتباط هک شود، کل سیستم به خطر نمی‌افتد و مسیر پیام کشف نمی‌شود.

این ایده‌ی درخشان، پایه‌گذار شبکه‌های امنیتی معروفی مانند تور (یک مرورگر و شبکه‌ی ارتباطی برای مخفی کردن هویت کاربران در اینترنت) شد که امروزه برای حفظ حریم خصوصی و دور زدن محدودیت‌ها در سراسر جهان استفاده می‌شوند.

پروژه‌ی دیجی کش؛ داستان تولد و افول اولین پول دیجیتال تاریخ

پس از پایه‌گذاری تئوری‌های قدرتمند رمزنگاری، دیوید چام تصمیم گرفت تا ایده‌های خود را از روی کاغذ به دنیای واقعی بیاورد. او در سال ۱۹۸۹ شرکتی به نام دیجی کش را در شهر آمستردام تاسیس کرد تا اولین سیستم پرداخت الکترونیکی امن و ناشناس را به جهان معرفی کند. این اقدام، یک گام جسورانه برای تبدیل کردن اینترنت به فضایی برای تجارت آزاد و امن بود. با وجود اینکه دیجی کش در نهایت به موفقیت تجاری نرسید، اما داستانی پر از درس‌های آموزنده برای توسعه‌دهندگان امروزی دارد.

ارز دیجیتال ای‌کش چگونه کار می‌کرد و چه هدفی داشت؟

محصول اصلی شرکت دیجی کش، یک ارز دیجیتال به نام ای‌کش بود. هدف اصلی ای‌کش این بود که همان حریم خصوصی پول نقد فیزیکی را در فضای اینترنت بازسازی کند. دیوید چام برای ساخت این سیستم از فناوری امضای کور که در بخش قبلی یاد گرفتیم، استفاده کرد.

برای درک نحوه‌ی کار ای‌کش، یک دستگاه خودپرداز را در نظر بگیرید. وقتی شما از حساب بانکی خود پول نقد دریافت می‌کنید، بانک دقیقا می‌داند که شما چه مقدار پول برداشت کرده‌اید. اما زمانی که با آن اسکناس‌ها از یک مغازه خرید می‌کنید، بانک دیگر نمی‌تواند بفهمد که شما پول خود را بابت خرید چه چیزی خرج کرده‌اید. ای‌کش دقیقا همین گونه عمل می‌کرد. کاربران می‌توانستند پول دیجیتال را از بانک دریافت کنند و نرم‌افزار ای‌کش روی کامپیوتر آن‌ها، این سکه‌های دیجیتال را با فرمول‌های ریاضی مخفی می‌کرد. سپس کاربر می‌توانست این سکه‌ها را در فروشگاه‌های اینترنتی خرج کند، بدون اینکه بانک، دولت یا حتی خود فروشگاه بتوانند هویت خریدار را ردیابی کنند.

دلایل شکست تجاری شرکت دیجی کش و درس‌های آن برای پروژه‌های امروزی

با وجود اینکه فناوری ای‌کش بسیار پیشرفته و انقلابی بود، شرکت دیجی کش در سال ۱۹۹۸ اعلام ورشکستگی کرد. این شکست به ما یادآوری می‌کند که داشتن یک فناوری برتر، همیشه به معنای موفقیت در بازار نیست. دلایل اصلی افول این پروژه‌ی تاریخی را می‌توان در موارد زیر خلاصه کرد:

• ورود زودهنگام به بازار: در اوایل دهه‌ی ۹۰ میلادی، اینترنت هنوز به شکل امروزی در بین مردم فراگیر نشده بود و تجارت الکترونیک در مراحل ابتدایی خود قرار داشت. به زبان ساده، دیجی کش محصولی بود که زمانه‌ی خودش هنوز برای آن آماده نبود.
• وابستگی به سیستم متمرکز: ای‌کش یک سیستم متمرکز (شبکه‌ای که تمام قدرت و تصمیم‌گیری در آن بر عهده‌ی یک شخص یا شرکت خاص است) بود. این شبکه برای کار کردن به همکاری مستقیم بانک‌های سنتی نیاز داشت و متقاعد کردن بانک‌های بزرگ برای استفاده از سیستمی که حریم خصوصی کامل به مشتریان می‌داد، کار بسیار سختی بود.
• مدیریت تجاری ضعیف: بر اساس گزارش‌های تاریخی، دیوید چام با وجود اینکه یک دانشمند نابغه بود، اما در زمینه‌ی مدیریت کسب‌وکار انعطاف‌پذیری لازم را نداشت. برای مثال، مذاکرات او با شرکت‌های بزرگی مانند مایکروسافت برای قرار دادن ای‌کش در سیستم عامل ویندوز با شکست مواجه شد.

بزرگترین درسی که اکوسیستم کریپتو از این شکست گرفت، این بود که برای ایجاد یک پول دیجیتال مقاوم و ماندگار، نباید به یک شرکت مرکزی یا بانک‌ها وابسته بود. این دقیقا همان درسی است که راه را برای پیدایش شبکه‌های مستقل امروزی هموار کرد.

جدول مقایسه‌ ساختار متمرکز ای‌کش با شبکه‌ی غیرمتمرکز بیت کوین

برای درک بهتر مسیر تکامل پول از دهه‌ی ۹۰ میلادی تا به امروز، بد نیست ساختار اولین پول دیجیتال یعنی ای‌کش را با معروف‌ترین رمزارز جهان یعنی بیت کوین مقایسه کنیم. بیت کوین یک شبکه‌ی غیرمتمرکز (سیستمی که هیچ مدیر مرکزی ندارد و توسط هزاران کامپیوتر در سراسر جهان کنترل و نگهداری می‌شود) است که بسیاری از نقاط ضعف دیجی کش را برطرف کرده است.

در جدول زیر، تفاوت‌های اساسی این دو نسل از فناوری مالی را با زبانی ساده بررسی می‌کنیم:

ویژگی اصلی	پروژه‌ی دیجی کش (ای‌کش)	شبکه‌ی بیت کوین
نوع مدیریت شبکه	متمرکز (توسط شرکت دیجی کش اداره می‌شد)	غیرمتمرکز (توسط کاربران سراسر جهان اداره می‌شود)
وابستگی به نهادهای سنتی	به تایید مستقیم بانک‌ها نیاز داشت	کاملا مستقل از بانک‌ها و دولت‌ها کار می‌کند
حریم خصوصی تراکنش‌ها	کاملا ناشناس (به لطف فناوری امضای کور هیچ ردی بر جای نمی‌گذاشت)	شبه‌ناشناس (تراکنش‌ها برای همه قابل مشاهده هستند اما هویت واقعی پنهان است)
خطر توقف فعالیت	بالا (با ورشکستگی شرکت، کل سیستم از کار افتاد)	بسیار پایین (تا زمانی که اینترنت وجود دارد، شبکه به کار خود ادامه می‌دهد)
زمان پیدایش	اواخر دهه‌ی ۱۹۸۰ میلادی	سال ۲۰۰۹ میلادی

این مقایسه‌ی ساده نشان می‌دهد که چگونه یک ایده‌ی شکست‌خورده می‌تواند الهام‌بخش رفع ایرادات در نسل‌های بعدی باشد و یک انقلاب مالی بزرگ‌تر را رقم بزند.

نقش دیوید چام در شکل‌گیری جنبش سایفرپانک و تولد بیت کوین

پیش از آنکه بیت کوین به جهان معرفی شود، گروهی از برنامه‌نویسان و طرفداران آزادی در اینترنت وجود داشتند که به آن‌ها سایفرپانک (گروهی از فعالان تکنولوژی که هدفشان دفاع از حریم خصوصی افراد در فضای آنلاین با استفاده از کدهای رمزنگاری بود) می‌گفتند. دیوید چام شاید به طور رسمی عضو این گروه و بنیان‌گذار اولیه‌ی آن نبود، اما مقالات، سخنرانی‌ها و دستاوردهای او به عنوان منبع الهام اصلی جامعه‌ی سایفرپانک شناخته می‌شد. در واقع، تمام تلاش‌های بعدی این گروه متخصص برای ساخت پول دیجیتال آزاد، بر روی شانه‌های دستاوردهای علمی و پایه‌هایی که دیوید چام بنا کرده بود، استوار شد.

تاثیر مستقیم ایده‌های چام بر معماری بلاکچین و قراردادهای هوشمند

اگر بخواهیم ریشه‌ی فناوری‌های امروزی رمزارزها را پیدا کنیم، باید به پایان‌نامه‌ی دکترای دیوید چام در سال ۱۹۸۲ نگاهی بیندازیم. او در این رساله‌ی علمی، سیستمی را طراحی کرد که شباهت بسیار عجیبی به شبکه‌ی بلاکچین (یک دفتر حسابرسی دیجیتال و عمومی که اطلاعات در آن ثبت شده و توسط هیچ شخص یا گروهی به تنهایی قابل دستکاری و تغییر نیست) داشت.

چام در تحقیقات خود سیستمی را پیشنهاد داد که در آن کامپیوترهای مختلف می‌توانستند بدون نیاز به اعتماد متقابل، اطلاعات را به صورت کاملا امن ثبت و نگهداری کنند. علاوه بر این، پایه‌های اولیه‌ی چیزی که امروز به آن قراردادهای هوشمند (کدهای برنامه‌نویسی که مانند یک دستگاه خودکار فروش نوشیدنی، توافقات مالی را به محض تکمیل شدن شرایط و بدون دخالت انسان اجرا می‌کنند) می‌گوییم، از دل همین تحقیقات و مقالات او بیرون آمد. بسیاری از محققان معتقدند که بدون فرمول‌های ریاضی و معماری اولیه‌ی دیوید چام، خلق فناوری‌های غیرمتمرکز امروزی اگر نگوییم غیر ممکن، اما قطعا ده‌ها سال به تاخیر می‌افتاد.

تفاوت دیدگاه‌های دیوید چام با ساتوشی ناکاموتو در طراحی سیستم‌های مالی

با وجود اینکه دیوید چام راه را برای ساتوشی ناکاموتو (نام مستعار خالق ناشناس بیت کوین) هموار کرد، اما این دو نابغه دیدگاه‌های کاملا متفاوتی در مورد نحوه‌ی کارکرد و مدیریت پول دیجیتال داشتند. ساتوشی با درس گرفتن از نقاط ضعف سیستم‌های قبلی، مسیر متفاوتی را انتخاب کرد. برای درک بهتر این تفاوت‌های بنیادی، می‌توانیم آن‌ها را در چند بخش ساده مقایسه کنیم:

• نقش بانک‌ها و واسطه‌ها: دیوید چام معتقد بود که پول دیجیتال باید در کنار سیستم‌های مالی موجود و با همکاری بانک‌های سنتی کار کند. در شبکه‌ی او، بانک‌ها همچنان پول را تولید و مدیریت می‌کردند و فناوری رمزنگاری فقط وظیفه‌ی حفظ حریم خصوصی کاربران را بر عهده داشت. اما ساتوشی ناکاموتو با حذف کامل نهادهای واسطه، سیستمی ساخت که در آن کاربران خودشان به طور مستقیم پول را تولید، تایید و مدیریت می‌کنند.
• شفافیت در برابر ناشناس بودن مطلق: در پروژه‌های دیوید چام، حریم خصوصی در بالاترین سطح ممکن قرار داشت؛ تراکنش‌ها کاملا مخفی بودند و هیچکس حتی نهاد صادر کننده نمی‌توانست فرستنده، گیرنده یا مسیر پول را ببیند. در مقابل، ساتوشی شبکه‌ی بیت کوین را به گونه‌ای طراحی کرد که تمام تراکنش‌ها شفاف و برای همه قابل مشاهده باشند، اما هویت واقعی افراد در پشت آدرس‌های دیجیتالی و نامفهوم پنهان بماند.
• روش تایید اطلاعات: دیوید چام برای تایید تراکنش‌ها و جلوگیری از تقلب، به یک سیستم مرکزی اعتماد می‌کرد. اما ناکاموتو با استفاده از فناوری الگوریتم اجماع (روشی که در آن هزاران کامپیوتر در سراسر جهان برای تایید درستی یک تراکنش با هم همفکری کرده و به توافق می‌رسند) نیاز به هرگونه مدیر مرکزی یا سرور اصلی را از بین برد.

این تفاوت‌های جذاب نشان می‌دهد که چگونه یک ایده‌ی اولیه‌ی قدرتمند برای حفظ حریم خصوصی، در طول زمان تکامل پیدا کرد و به یک انقلاب بزرگ مالی به نام ارزهای دیجیتال تبدیل شد.

پروژه‌های جدید و فعالیت‌های فعلی David Chaum در اکوسیستم کریپتو

دیوید چام با وجود اینکه دهه‌ها پیش پایه‌های این صنعت را بنا کرد، اما هرگز از دنیای فناوری فاصله نگرفت. او در سال‌های اخیر با قدرت به این حوزه بازگشته است تا مشکلاتی را حل کند که حتی بیت کوین هم هنوز با آن‌ها دست‌وپنجه نرم می‌کند. پروژه‌های جدید او نشان می‌دهند که دغدغه‌ی اصلی چام همچنان ثابت باقی مانده است: حفاظت از آزادی و حریم خصوصی انسان‌ها در برابر نظارت‌های دیجیتال. او اکنون بر روی ساخت نسل جدیدی از شبکه‌ها تمرکز دارد که نه تنها سریع و امن هستند، بلکه در برابر تهدیدات آینده نیز مقاوم‌اند.

شبکه‌ی ایکس ایکس و راهکار آن برای مقابله با تهدید کامپیوترهای کوانتومی

یکی از بزرگترین نگرانی‌های دانشمندان در سال‌های اخیر، ظهور کامپیوترهای کوانتومی (نسل جدیدی از ابرکامپیوترهای فوق‌العاده قدرتمند که می‌توانند پیچیده‌ترین قفل‌های رمزنگاری فعلی را در چند ثانیه باز کنند) است. اگر این کامپیوترها به طور کامل ساخته شوند، امنیت اکثر ارزهای دیجیتال امروزی از جمله بیت کوین به خطر می‌افتد.

دیوید چام برای حل این چالش بزرگ، شبکه‌ی ایکس ایکس (xx network) را طراحی کرده است. این شبکه ویژگی‌های منحصر‌به‌فردی دارد که آن را از سایر پروژه‌ها متمایز می‌کند:

• مقاومت کوانتومی: این شبکه از امضاهای ریاضی ویژه‌ای استفاده می‌کند که حتی قدرتمندترین کامپیوترهای کوانتومی هم نمی‌توانند آن‌ها را بشکنند.
• حفاظت از متادیتا: متادیتا (اطلاعات جانبی درباره‌ی یک فعالیت دیجیتال، مانند زمان ارسال پیام یا هویت فرستنده و گیرنده، که اگرچه محتوای پیام را لو نمی‌دهد اما الگوهای رفتاری کاربر را مشخص می‌کند) در این شبکه کاملا مخفی باقی می‌ماند.
• غیرمتمرکز بودن واقعی: مدیریت این شبکه بر عهده‌ی هیچ شرکت یا سازمان خاصی نیست و توسط نودهای (کامپیوترهای متصل به شبکه که وظیفه‌ی تایید تراکنش‌ها و حفظ امنیت سیستم را بر عهده دارند) سراسر جهان اداره می‌شود.

پروژه‌ی الیکسر؛ تمرکز بر پیام‌رسانی کاملا امن و پرداخت‌های مقیاس‌پذیر

پروژه‌ی الیکسر (Elixxir) یکی دیگر از شاهکارهای جدید دیوید چام است که به عنوان زیرمجموعه‌ای از شبکه‌ی ایکس ایکس فعالیت می‌کند. الیکسر برای حل دو مشکل بزرگ طراحی شده است: سرعت پایین و نقض حریم خصوصی در پیام‌رسان‌ها و سیستم‌های پرداخت.

در دنیای امروز، وقتی شما از پیام‌رسان‌های معمولی استفاده می‌کنید، شرکت‌های بزرگ می‌توانند بفهمند که شما با چه کسی در ارتباط هستید. الیکسر با استفاده از تکنولوژی‌های پیشرفته، این امکان را از بین می‌برد. ویژگی‌های اصلی الیکسر عبارتند از:

• سرعت بسیار بالا: این پلتفرم از قابلیت مقیاس‌ پذیری (توانایی یک سیستم برای پردازش تعداد بسیار زیاد تراکنش در هر ثانیه بدون کاهش سرعت یا افزایش هزینه) برخوردار است که اجازه می‌دهد میلیون‌ها نفر به طور همزمان از آن استفاده کنند.
• پیام‌رسانی غیرقابل ردیابی: برخلاف پیام‌رسان‌های سنتی، در الیکسر هیچکس نمی‌تواند بفهمد که چه کسی به چه کسی پیام داده است.
• پرداخت‌های یکپارچه: کاربران می‌توانند در حین گفتگو، به راحتی و با سرعت بسیار زیاد برای یکدیگر پول دیجیتال ارسال کنند، بدون اینکه حریم خصوصی مالی آن‌ها به خطر بیفتد.

به زبان ساده، الیکسر مانند یک شهر دیجیتال است که در آن مردم می‌توانند با هم صحبت کنند و معامله انجام دهند، در حالی که هیچ دوربین مخفی یا جاسوسی نمی‌تواند رد آن‌ها را بگیرد.

آیا دیوید چام به عنوان تحلیلگر و سرمایه‌گذار در بازار فعلی حضور دارد؟

بسیاری از کاربران تازه‌کار حوزه‌ی رمزارز می‌پرسند که آیا دیوید چام هم مانند چهره‌های مشهور اینستاگرامی به تحلیل قیمت ارزها یا سیگنال دادن (پیش‌بینی قیمت برای خرید و فروش ارز دیجیتال) می‌پردازد؟ پاسخ به این سوال منفی است.

دیوید چام یک دانشمند و معمار سیستم‌های پیچیده است، نه یک تریدر (فردی که با خرید و فروش مداوم دارایی‌ها به دنبال سود کوتاه‌مدت است). جایگاه فعلی او در بازار را می‌توان به صورت زیر توصیف کرد:

• رهبر تکنولوژی: او بیشتر وقت خود را صرف هدایت تیم‌های مهندسی برای توسعه‌ی پروژه‌های xx network و Elixxir می‌کند.
• سخنران برجسته: چام در کنفرانس‌های بزرگ جهانی شرکت می‌کند تا درباره‌ی اهمیت حریم خصوصی و خطرات نظارت دیجیتال هشدار دهد.
• سرمایه‌گذار بر روی ایده‌ها: او به جای نوسان‌گیری از قیمت‌ها، بر روی آینده‌ی تکنولوژی سرمایه‌گذاری کرده است. او معتقد است که ارزش واقعی در پروژه‌هایی نهفته است که مشکلی از مشکلات دنیای واقعی را حل کنند.

بنابراین، اگر به دنبال شنیدن تحلیل‌های قیمتی از زبان او هستید، ناامید خواهید شد؛ اما اگر به دنبال درک آینده‌ی حوزه‌ی فناوری و امنیت داده‌ها باشید، دیوید چام همچنان بهترین معلم برای شماست.

پیگیری اخبار، مصاحبه‌ها و حواشی پیرامون دیوید چام

برای کسانی که به دنیای رمزارزها و حریم خصوصی علاقه دارند، دنبال کردن فعالیت‌های دیوید چام مانند خواندن کتابی است که هر روز فصل جدیدی به آن اضافه می‌شود. او برخلاف بسیاری از چهره‌های جنجالی این حوزه، تمایلی به ایجاد هیجانات کاذب ندارد و بیشتر بر روی پیشرفت‌های علمی تمرکز می‌کند. با این حال، به دلیل جایگاه ویژه‌ی او به عنوان پدرخوانده‌ی این صنعت، هر مصاحبه یا مقاله‌ی جدید او می‌تواند دیدگاه ما را نسبت به آینده‌ی اینترنت تغییر دهد.

معتبرترین منابع برای تماشای کنفرانس‌ها و ارائه‌های تخصصی دیوید چام

دیوید چام به عنوان یک دانشمند طراز اول، بیشتر در محیط‌های دانشگاهی و کنفرانس‌های معتبر تکنولوژی دیده می‌شود. اگر می‌خواهید صحبت‌های او را مستقیما بشنوید، بهترین راه استفاده از پلتفرم‌های زیر است:

• یوتیوب (YouTube): با جستجوی نام او در یوتیوب، می‌توانید سخنرانی‌های او در رویدادهایی مثل تد (TED) یا کنفرانس‌های بزرگ ارز دیجیتال مانند کانسنسوس (Consensus) را پیدا کنید. تماشای این ویدیوها به شما کمک می‌کند تا با عمق افکار او آشنا شوید.
• سایت رسمی پروژه‌ی ایکس ایکس: در بخش وبلاگ یا رسانه‌ی سایت network، آخرین دستاوردهای فنی و ویدیوهای آموزشی که توسط خود او یا تیمش تهیه شده، منتشر می‌شود.
• پادکست‌های تخصصی: چام معمولا در پادکست‌های معتبری که بر روی موضوعات حریم خصوصی و بلاکچین (یک زنجیره‌ی دیجیتال از اطلاعات که به صورت امن و غیرمتمرکز ثبت می‌شود) تمرکز دارند، شرکت می‌کند.

راه‌های ارتباطی و شبکه‌های اجتماعی فعال او

در دنیای امروز، شبکه‌های اجتماعی سریع‌ترین راه برای دریافت اخبار هستند. اما باید توجه داشته باشید که دیوید چام یک اینفلوئنسر (فردی که با تولید محتوای مداوم در شبکه‌های اجتماعی به دنبال جذب دنبال‌کننده است) نیست و فعالیت‌های او در این فضا کاملا حرفه‌ای و محدود است:

• شبکه‌ی اجتماعی ایکس (توییتر سابق): اصلی‌ترین پل ارتباطی او با دنیای کریپتو، حساب کاربری او در ایکس است. او در این پلتفرم آخرین اخبار مربوط به پروژه‌های خود و نظراتش درباره‌ی وضعیت حریم خصوصی در جهان را به اشتراک می‌گذارد.
• لینکدین (LinkedIn): برای پیگیری سوابق علمی و ارتباطات کاری، صفحه‌ی لینکدین او بهترین منبع است. در اینجا می‌توانید مقالات پژوهشی جدید و همکاری‌های او با سایر دانشمندان را مشاهده کنید.
• اینستاگرام: برخلاف بسیاری از فعالان بازار، دیوید چام حضور پررنگی در اینستاگرام ندارد. اگر صفحه‌ای با نام او در این پلتفرم پیدا کردید، به احتمال زیاد توسط طرفداران او اداره می‌شود یا یک صفحه‌ی غیررسمی است. او ترجیح می‌دهد به جای اشتراک‌گذاری تصاویر شخصی، بر روی حل مسائل پیچیده‌ی ریاضی تمرکز کند.

نگاهی واقع‌بینانه به دارایی خالص و شایعات پیرامون ثروت دیوید چام

یکی از سوالات متداول کاربران درباره‌ی شخصیت‌های بزرگ، میزان دارایی خالص (ارزش کل دارایی‌های یک فرد پس از کسر بدهی‌ها) آن‌هاست. درباره‌ی ثروت دیوید چام شایعات زیادی وجود دارد، اما باید چند نکته‌ی مهم را در نظر گرفت:

• ثروت علمی در برابر ثروت مادی: دیوید چام بخش بزرگی از زندگی خود را صرف کارهای پژوهشی و دانشگاهی کرده است. ثروت واقعی او در واقع همان اختراعات و پتنت‌های (حق امتیاز انحصاری که به یک مخترع برای ابداع یک محصول یا روش جدید داده می‌شود) ارزشمندی است که در اختیار دارد.
• شایعه‌ی ساتوشی ناکاموتو: برخی بر این باورند که چام ممکن است همان خالق ناشناس بیت کوین باشد و به همین دلیل ثروتی افسانه‌ای دارد. اما خود او بارها این موضوع را رد کرده است و شواهد قطعی برای اثبات این ادعا وجود ندارد.
• سرمایه‌گذاری در پروژه‌های شخصی: بخش زیادی از سرمایه‌ی او صرف توسعه‌ی زیرساخت‌های جدید مانند شبکه‌ی ایکس ایکس می‌شود. برخلاف مدیران صرافی‌های بزرگ که ثروتشان با نوسانات بازار تغییر می‌کند، ثروت چام بیشتر در قالب سهام شرکت‌های دانش‌بنیان و دستاوردهای علمی اوست.

به طور خلاصه، دیوید چام بیش از آنکه به دنبال انباشت ثروت باشد، به دنبال ایجاد تغییری بنیادین در نحوه‌ی تعاملات دیجیتال ماست. او معتقد است که داشتن حریم خصوصی، ارزشمندترین دارایی هر انسان در قرن بیست و یکم است.

منابع:

Flowertree

Bitnovo

Indodax