بدهی آمریکا به ۴۰ تریلیون دلار رسید؛ آینده تأمین اجتماعی و مدیکر چه می‌شود؟

بدهی ملی آمریکا از مرز ۴۰ تریلیون دلار عبور کرده است، در حالی که برنامه‌های تأمین اجتماعی (Social Security) و مدیکر (Medicare) با شکاف‌های مالی پیش‌رو مواجه هستند. آیا افزایش بدهی دولت فدرال می‌تواند مزایای آینده این برنامه‌ها را به خطر بیندازد؟

برای میلیون‌ها بازنشسته، مهم‌ترین موضوع صرفاً عدد ثبت‌شده روی شمارنده بدهی آمریکا نیست؛ بلکه این پرسش مطرح است که با افزایش تعهدات مالی دولت واشنگتن، چه اتفاقی برای تأمین اجتماعی و مدیکر خواهد افتاد.

عبور بدهی آمریکا از مرز ۴۰ تریلیون دلار به‌طور خودکار به معنای کاهش مزایای این برنامه‌ها نیست. تأمین اجتماعی و مدیکر هرکدام ساختارهای مالی، مالیات‌ها و صندوق‌های امانی مخصوص به خود را دارند.

آخرین پیش‌بینی‌های هیئت امنای این برنامه‌ها نشان می‌دهد که هر دو طرح به نقاط مهمی در زمینه تأمین مالی نزدیک می‌شوند؛ در حالی که هزینه بهره بدهی دولت فدرال و میزان بدهی همچنان در حال افزایش است.

طبق خلاصه رسمی گزارش هیئت امنای تأمین اجتماعی و مدیکر در سال ۲۰۲۶، پیش‌بینی می‌شود صندوق بیمه سالمندی و بازماندگان تأمین اجتماعی (Old-Age and Survivors Insurance Trust Fund) در سه‌ماهه چهارم سال ۲۰۳۲ ذخایر خود را تمام کند. اگر کنگره هیچ تغییری ایجاد نکند، درآمدهای جاری پس از آن تنها توانایی پوشش حدود ۷۸ درصد از مزایای برنامه‌ریزی‌شده را خواهد داشت.

آیا بدهی ۴۰ تریلیون دلاری باعث کاهش مزایای تأمین اجتماعی می‌شود؟

به‌طور مستقیم، خیر.

تأمین اجتماعی عمدتاً از طریق مالیات‌های حقوق و دستمزد تأمین مالی می‌شود و ذخایر آن نیز در اوراق بهادار ویژه خزانه‌داری آمریکا سرمایه‌گذاری شده است. در سال ۲۰۲۵، این برنامه ۱۶۰ میلیارد دلار بیشتر از درآمدهای خود هزینه کرد و ذخایر آن برای پوشش این اختلاف مورد استفاده قرار گرفت.

ذخایر این صندوق در طول سال از حدود ۲.۷۲ تریلیون دلار به ۲.۵۶ تریلیون دلار کاهش یافت.

مشکل گسترده‌تر بدهی دولت اهمیت دارد، زیرا واشنگتن ممکن است در آینده هم‌زمان با چندین چالش پرهزینه روبه‌رو شود.

دفتر بودجه کنگره آمریکا (CBO) پیش‌بینی می‌کند هزینه‌های مربوط به تأمین اجتماعی، مدیکر و بهره بدهی فدرال، همگی در دهه آینده سریع‌تر از رشد اقتصاد افزایش پیدا کنند.

همچنین پیش‌بینی می‌شود بدهی فدرال در اختیار عموم از ۹۹ درصد تولید ناخالص داخلی (GDP) در پایان سال ۲۰۲۵ به ۱۲۰ درصد در سال ۲۰۳۶ برسد.

افزایش هزینه‌های استقراض در حال حاضر نیز فشار بیشتری بر بازار اوراق خزانه‌داری وارد کرده است. Coinpaper اخیراً بررسی کرده بود که چگونه بازده اوراق خزانه‌داری تا ۵.۳۵ درصد افزایش یافته است.

مدیکر نیز با یک شمارش معکوس مالی مواجه است

مدیکر نیز با مشکلی مشابه، اما جداگانه، روبه‌رو است.

پیش‌بینی می‌شود صندوق بیمه بیمارستانی (Hospital Insurance Trust Fund) که عمدتاً هزینه‌های بخش A مدیکر را تأمین می‌کند، در سه‌ماهه دوم سال ۲۰۳۳ ذخایر خود را به پایان برساند.

طبق قوانین فعلی، پس از آن پرداخت‌ها تنها به میزان درآمدهای ورودی این صندوق محدود خواهد شد، مگر اینکه قانون‌گذاران مداخله کنند.

این موضوع به معنای ناپدید شدن مدیکر در سال ۲۰۳۳ نیست.

بلکه به این معناست که منابع مالی اختصاصی این برنامه دیگر برای پوشش کامل تمام مزایایی که اکنون برنامه‌ریزی شده‌اند کافی نخواهد بود، مگر اینکه تغییراتی در درآمدها، هزینه‌ها یا حمایت‌های دیگر دولت فدرال ایجاد شود.

بنابراین، بدهی ۴۰ تریلیون دلاری بیشتر از آنکه یک عدد بحرانی جادویی باشد، به‌عنوان محدودیت دیگری برای گزینه‌های پیش روی واشنگتن اهمیت دارد.

کنگره می‌تواند برای مقابله با کمبودهای مالی تأمین اجتماعی و مدیکر، ترکیبی از افزایش درآمدها، تغییر در مزایا، اصلاح شرایط واجد شرایط بودن یا افزایش استقراض را در نظر بگیرد.

هیئت امنای این برنامه‌ها مشخص نمی‌کند که قانون‌گذاران باید کدام مسیر را انتخاب کنند.

* اطلاعات ارائه شده در این مقاله صرفاً برای اهداف اطلاعاتی و آموزشی است و نباید به عنوان مشاوره مالی، سرمایه‌گذاری یا حقوقی تلقی شود. ما توصیه می‌کنیم قبل از انجام هر گونه سرمایه‌گذاری، تحقیقات مستقل انجام دهید و با یک مشاور مالی یا حقوقی مشورت کنید.