اتریوم (ETH) از چند جهت هم‌زمان در حال فشرده شدن است؛ تعداد کوین‌های موجود در صرافی‌ها کاهش یافته، استیکینگ بخش بیشتری از عرضه را جذب کرده و نقدینگی استیبل‌کوین‌ها به سمت شبکه اتریوم در حال حرکت است. با این حال، قیمت همچنان نزدیک محدوده ۱۹۰۰ دلار ثابت مانده است.

این شرایط توجه تحلیلگران آنچین را جلب کرده است. داده‌ها نشان می‌دهد بازار در سکوت در حال تغییر موقعیت است، در حالی که نمودار قیمت هنوز واکنش قابل توجهی نشان نداده است.

موجودی اتریوم در صرافی‌ها در طول سال ۲۰۲۶ کاهش یافته است. طبق داده‌های CryptoQuant، ذخایر اتریوم در صرافی‌ها از ۱۶.۸۶ میلیون اتریوم در ماه ژانویه به ۱۵.۱۲ میلیون ETH رسیده است.

این کاهش حدود ۱.۷۴ میلیون اتریوم را شامل می‌شود؛ یعنی نزدیک به ۱۰ درصد از موجودی قابل فروش در بازار کاهش یافته است.

هم‌زمان، میزان جابه‌جایی نهنگ‌ها که از طریق حجم ورود و خروج ۱۰ کیف پول بزرگ اندازه‌گیری می‌شود، پایین‌تر از میانگین‌های اخیر قرار دارد.

میزان استیکینگ اتریوم نیز از ۳۴ درصد عرضه در گردش عبور کرده است. علاوه بر این، صف خروج اعتبارسنج‌ها تقریباً به صفر رسیده است. این موضوع نشان می‌دهد بسیاری از دارندگان ترجیح می‌دهند اتریوم خود را استیک کنند و آن را به فروش نرسانند.

صندوق‌های قابل معامله بورسی (ETF) اسپات اتریوم نیز در حال کاهش عرضه بازار هستند. طبق داده‌های SoSo Value، صندوق‌های اتریوم طی چهار هفته منتهی به ۷ آگوست حدود ۴۸۲ میلیون دلار ورود سرمایه ثبت کردند که تنها در هفته پایانی حدود ۲۴۵ میلیون دلار به آن اضافه شد.

مجموع ورود سرمایه خالص این صندوق‌ها اکنون به حدود ۱۱.۴۶ میلیارد دلار رسیده است.

از سوی دیگر، تعداد قراردادهای هوشمند جدید در شبکه اتریوم نیز رشد قابل توجهی داشته است. نتیجه این روند، افزایش فاصله میان کاهش عرضه قابل معامله و رشد استفاده از شبکه است.

داده‌های مستقل نیز این روند را تأیید می‌کنند. تحلیلگر Tanaka اعلام کرده که فعالیت هفتگی تراکنش‌های اتریوم از ۲۰ میلیون تراکنش عبور کرده و نزدیک به بالاترین سطوح تاریخی قرار گرفته است.

این تحلیلگر اشاره کرد که شرایط مشابه، یعنی کاهش نقدینگی در صرافی‌ها همراه با افزایش فعالیت شبکه، در گذشته پس از مشخص شدن مسیر تقاضا باعث حرکت‌های شدیدتر قیمتی شده است. البته او تأکید کرد که این الگو به‌تنهایی زمان شروع حرکت را مشخص نمی‌کند.

سرمایه‌ها به کجا منتقل می‌شوند؟

بخش نقدینگی نیز داستان مشابهی را نشان می‌دهد. CryptoOnchain اعلام کرده که طی ۱۴ روز گذشته، میانگین ورود خالص استیبل‌کوین‌ها به صرافی بایننس حدود ۸۷ میلیون دلار در روز بوده است، اما ترکیب این جریان به شکل قابل توجهی تغییر کرده است.

ذخایر تتر (USDT) روی شبکه ترون (TRX) با سرعت زیادی کاهش یافته است. موجودی USDT مبتنی بر ترون در بایننس طی حدود دو هفته از نزدیک ۱.۴ میلیارد دلار به ۷۰۹ میلیون دلار رسیده است.

در مقابل، استیبل‌کوین‌های مبتنی بر شبکه اتریوم رشد کرده‌اند. جریان ورودی هفتگی USDT روی اتریوم حدود ۲۱۰ درصد افزایش یافته و ورود USDC نیز در همین بازه ۱۱۴ درصد رشد داشته است.

این موضوع نشان نمی‌دهد که سرمایه از بازار خارج شده است؛ بلکه نشان می‌دهد سرمایه‌گذاران در حال انتخاب شبکه‌ای هستند که نقدینگی بیشتری دارد. به نظر می‌رسد بازارسازها به سمت نقدینگی عمیق‌تر در اکوسیستم اتریوم حرکت می‌کنند.

در این گزارش آمده است:

دارندگان بزرگ و بازارسازها ممکن است وثیقه‌های خود را از ترون به سمت اتریوم منتقل کنند؛ اقدامی که می‌تواند نشان‌دهنده ترجیح نقدینگی بیشتر در دیفای، زیرساخت گسترده‌تر اتریوم یا آماده شدن برای نوسانات مرتبط با اتریوم باشد.

محرک اصلی هنوز فعال نشده است

ورود سرمایه به ETFهای اتریوم در هفته‌های اخیر پایدار بوده، اما هنوز نتوانسته قیمت را حرکت دهد. این موضوع می‌تواند نشان دهد که هم‌زمان عرضه‌ای وارد بازار می‌شود یا میزان اعتماد خریداران برای ایجاد یک شکست قیمتی قدرتمند کافی نیست.

همچنین خرید اسپات در بازارهای آمریکا همچنان ضعیف است. شاخص Coinbase Premium Index که قدرت خرید اسپات آمریکا را نسبت به بازارهای خارجی اندازه‌گیری می‌کند، از اوایل ماه مه منفی بوده و اکنون نزدیک به عدد منفی ۰.۰۶۹ قرار دارد.

در همین حال، تحلیلگر معروف Michaël van de Poppe اعلام کرده که وضعیت قیمتی اتریوم تغییر چندانی نکرده و اتریوم همچنان بین محدوده ۱۸۰۰ تا ۲۰۰۰ دلار گرفتار شده است؛ در حالی که نوسانات بازار نزدیک به پایین‌ترین سطوح چند سال اخیر قرار دارد.

او معتقد است شکست قدرتمند سطح ۲۰۰۰ دلار می‌تواند آغازگر یک حرکت صعودی بزرگ‌تر باشد.

با این حال، تحقق این سناریو به افزایش تقاضا بستگی دارد؛ چیزی که داده‌های فعلی هنوز به‌طور واضح نشان نمی‌دهند.

در نهایت، کاهش عرضه به‌تنهایی نمی‌تواند باعث رشد قیمت شود و این وضعیت فشرده ممکن است برای مدت بیشتری ادامه پیدا کند؛ مگر اینکه تقاضای جدید وارد بازار شود و تعادل عرضه و تقاضا را تغییر دهد.