استاندارد ERC-4337 در اتریوم؛ از حساب هوشمند تا پرداخت آسان کارمزد

فضای رمزارزها تا امروز محیطی بی‌رحم بوده است. یک اشتباه در نگهداری دوازده کلمه‌ی بازیابی روی یک تکه کاغذ، معادل از دست رفتن دائمی تمام سرمایه‌ی یک فرد است. وقتی آن کاغذ کوچک گم می‌شود، هیچ تیم پشتیبانی یا دکمه‌ای برای بازنشانی رمز عبور وجود ندارد و دارایی‌ها در یک گاوصندوق دیجیتال بدون کلید قفل می‌شوند. در این مقاله بررسی می‌کنیم که این استاندارد جدید چگونه مفهوم انتزاع حساب را پیاده‌سازی می‌کند تا بدون نیاز به کلمات بازیابی سنتی، امنیت دارایی‌ها را به شیوه‌ای مدرن، اجتماعی و بسیار منعطف مدیریت کنیم.

مفاهیم اولیه؛ انواع حساب‌ها و انتزاع حساب

برای این که متوجه شویم انتزاع حساب یا Account Abstraction دقیقا چه مشکلی را حل می‌کند، ابتدا باید با ساختار فعلی حساب‌ها در دنیای اتریوم آشنا شویم.

انواع حساب در شبکه اتریوم

شبکه‌ی اتریوم را مانند یک سیستم بانکی بزرگ تصور کنید. در این سیستم، به طور کلی دو نوع حساب کاربری وجود دارد که هر کدام ویژگی‌ها و محدودیت‌های خاص خودشان را دارند. در ادامه این دو نوع حساب را با زبانی ساده بررسی می‌کنیم تا مسیر برای درک مفاهیم بعدی هموارتر شود.

• حساب‌های تحت مالکیت خارجی یا EOA و محدودیت‌های آن‌ها

حساب‌های تحت مالکیت خارجی یا EOA (Externally Owned Accounts) همان کیف پول‌های معمولی و استانداردی هستند که اکثر ما برای ورود به دنیای رمزارز با آن‌ها کار کرده‌ایم؛ مانند کیف پول متامسک. این حساب‌ها توسط افراد و در خارج از شبکه‌ی بلاک‌چین کنترل می‌شوند.برای درک بهتر، یک گاوصندوق سنتی را تصور کنید که فقط با یک کلید فیزیکی باز می‌شود. در حساب‌های EOA، این کلید فیزیکی در واقع همان کلید خصوصی (Private Key - یک رشته متنی طولانی و مخفی که مانند رمز عبور حساب بانکی شما عمل می‌کند و کنترل کامل دارایی‌ها را در اختیار دارد) است.

• حساب‌های مبتنی بر قرارداد هوشمند و تفاوت آن‌ها با حساب‌های معمولی

نوع دوم حساب‌ها در شبکه‌ی اتریوم، حساب‌های مبتنی بر قرارداد هوشمند هستند. قرارداد هوشمند (Smart Contract - کدهای برنامه‌نویسی شده‌ای که به صورت خودکار روی شبکه‌ی بلاک‌چین اجرا می‌شوند و دستورات خاصی را بدون نیاز به واسطه انجام می‌دهند) به ما اجازه می‌دهد تا حساب‌هایی بسازیم که به جای کنترل شدن توسط یک شخص و یک کلید خصوصی ساده، توسط کدهای هوشمند و منعطف مدیریت شوند.

این حساب‌ها را می‌توانید مانند یک حساب بانکی هوشمند شرکتی تصور کنید. شما می‌توانید برای این حساب قوانین خاصی تعریف کنید. مثلا می‌توانید مشخص کنید که روزانه بیشتر از مقدار مشخصی پول از حساب خارج نشود، یا برای برداشت پول نیاز به تایید همزمان سه نفر از اعضای خانواده یا شرکا باشد.

تفاوت‌های اصلی این حساب‌ها با حساب‌های معمولی شامل مدیریت برنامه‌ریزی‌شده و امن‌تر و ناتوانی در شروع مستقل تراکنش‌ها است. همین محدودیت بزرگ و وابستگی حساب‌های قرارداد هوشمند به حساب‌های معمولی، باعث شد تا توسعه‌دهندگان اتریوم به فکر یک راه حل اساسی بیفتند؛ راه حلی که محدودیت‌های EOA را از بین ببرد و قدرت حساب‌های هوشمند را آزاد کند. این ایده، پایه و اساس ایجاد استانداردی شد که آینده‌ی کیف پول‌های دیجیتال را دگرگون می‌کند.

مفهوم انتزاع حساب یا Account Abstraction چیست؟

انتزاع حساب (Account Abstraction) در اتریوم به معنای پنهان کردن پیچیدگی‌های فنی بلاکچین و فراهم کردن تجربه‌ای ساده‌تر و کاربرپسندتر برای کاربران است. این فناوری با کاهش محدودیت‌های حساب‌های سنتی، امکان تبدیل حساب کاربری به یک حساب هوشمند و قابل برنامه‌ریزی را فراهم می‌کند. انتزاع حساب با هدف رفع مشکلاتی مانند وابستگی کامل به عبارت بازیابی، نیاز به داشتن ETH برای پرداخت کارمزد تراکنش‌ها و محدودیت در اجرای عملیات خودکار توسعه یافته است.

هدف اصلی انتزاع حساب، ساده‌سازی استفاده از کیف پول‌های ارز دیجیتال و فراهم کردن زمینه پذیرش گسترده‌تر وب ۳ است در واقع این مفهوم، کیف پول‌های معمولی را به حساب‌های هوشمند تبدیل می کند. با استفاده از این فناوری، کاربران می‌توانند از قابلیت‌هایی مانند بازیابی حساب از طریق افراد معتمد، اجرای چند عملیات با یک تأیید و پرداخت کارمزد توسط برنامه‌ها یا با توکن‌هایی مانند تتر بهره‌مند شوند. در نتیجه، انتزاع حساب می‌تواند تجربه استفاده از خدمات بلاکچینی را به اپلیکیشن‌های بانکی و سرویس‌های دیجیتال امروزی نزدیک‌تر کند؛ البته دسترسی به این قابلیت‌ها به نوع کیف پول و نحوه پیاده‌سازی آن بستگی دارد.

استاندارد ERC-4337 چیست؟

در بخش قبلی با مفهوم کلی انتزاع حساب آشنا شدیم و فهمیدیم که هدف آن، تبدیل کیف پول‌های معمولی به حساب‌های هوشمند است. حالا به سراغ استاندارد ERC-4337 می‌رویم. این عبارت در واقع نام یک دستورالعمل یا کد ارتقا است که این رویای بزرگ را به واقعیت تبدیل کرده است.

برای درک بهتر، سیستم عامل گوشی موبایل خود را در نظر بگیرید. وقتی شرکت سازنده یک آپدیت جدید منتشر می‌کند که بدون نیاز به تغییر قطعات داخلی گوشی، ظاهر و امکانات آن را دگرگون می‌کند، در واقع یک استاندارد جدید را معرفی کرده است. استاندارد ERC-4337 دقیقا همین کار را برای شبکه‌ی اتریوم انجام می‌دهد؛ یعنی بدون این که نیازی به تغییرات بنیادی و خطرناک در هسته‌ی اصلی شبکه باشد، امکانات حساب‌های هوشمند را به کاربران هدیه می‌دهد. کلمه‌ی ERC مخفف درخواست اتریوم برای اظهار نظر (Ethereum Request for Comment - سندی که توسعه‌دهندگان برای پیشنهاد ویژگی‌های جدید در شبکه می‌نویسند) است و عدد 4337 صرفا شماره‌ی شناسایی این پیشنهاد خاص است.

پیشینه و تاریخچه پیدایش استاندارد ERC-4337 در اکوسیستم اتریوم

ایده‌ی هوشمندسازی حساب‌ها یا همان انتزاع حساب، موضوع جدیدی نیست. ویتالیک بوترین و دیگر توسعه‌دهندگان اصلی شبکه، از همان سال‌های اولیه‌ی پیدایش اتریوم در سال ۲۰۱۵، به دنبال راهی برای اجرای این ایده بودند. آن‌ها در طول سال‌ها پیشنهادهای مختلفی را مطرح کردند، اما همه‌ی آن راه‌حل‌های قدیمی یک مشکل بزرگ داشتند: برای اجرای آن‌ها باید هسته‌ی مرکزی اتریوم دستکاری می‌شد. تغییر هسته‌ی مرکزی نیازمند هارد فورک (Hard Fork) بود. این کار به شدت خطرناک و زمان‌بر است و می‌تواند باعث اختلال در کل شبکه شود.

سرانجام در سال ۲۰۲۱، ویتالیک بوترین به همراه چند برنامه‌نویس ارشد دیگر، استاندارد ERC-4337 را پیشنهاد دادند. نبوغ این پیشنهاد در یک جمله‌ی ساده خلاصه می‌شد: ما نیازی به تغییر هسته‌ی اتریوم نداریم! این استاندارد به جای دستکاری قوانین اصلی شبکه، یک لایه‌ی جدید و یک ممپول (Mempool) جداگانه برای تراکنش‌های هوشمند ایجاد کرد. با این راهکار خلاقانه، استاندارد یاد شده در سال ۲۰۲۳ به طور رسمی روی شبکه‌ی اصلی اتریوم فعال شد.

 چرا استاندارد ERC-4337 یک نقطه عطف برای شبکه اتریوم محسوب می‌شود؟

نقطه عطف به لحظه‌ای گفته می‌شود که مسیر یک رویداد برای همیشه تغییر می‌کند و رو به جلو می‌رود. استاندارد ERC-4337 دقیقا چنین لحظه‌ای برای شبکه‌ی اتریوم و کل دنیای رمزارزها است. اما چرا این به‌روزرسانی تا این حد اهمیت دارد؟ دلایل اصلی آن را می‌توانیم در موارد زیر خلاصه کنیم:

• پلی به سوی پذیرش همگانی: تا قبل از این استاندارد، کار با بلاک‌چین شبیه به کار با کامپیوترهای دهه‌ی هشتاد میلادی بود که فقط مهندسان کامپیوتر زبان آن را می‌فهمیدند. این استاندارد باعث می‌شود تجربه‌ی کاربری وب ۲ (Web2 UX - سادگی و راحتی استفاده از برنامه‌های روزمره اینترنتی مانند شبکه‌های اجتماعی یا اپلیکیشن‌های بانکی) به دنیای غیرمتمرکز بیاید.
• حفظ امنیت بدون قربانی کردن سادگی: یکی از بزرگترین دستاوردهای این استاندارد این است که به ما اجازه می‌دهد بدون نیاز به اعتماد کردن به شرکت‌های واسطه، حساب‌هایی بسیار امن و در عین حال ساده داشته باشیم. شما می‌توانید امنیت یک گاوصندوق دیجیتال را در کنار راحتی یک کارت بانکی تجربه کنید.
• جلوگیری از دوپاره شدن شبکه: همان‌طور که پیش‌تر اشاره کردیم، این ارتقا نیازی به تغییرات بنیادی در هسته‌ی اتریوم نداشت. این یعنی هزاران برنامه‌ی غیرمتمرکز (dApp) که از قبل روی اتریوم کار می‌کردند، بدون هیچ مشکلی به فعالیت خود ادامه می‌دهند و همزمان کاربران جدید می‌توانند از قابلیت‌های حساب‌های هوشمند استفاده کنند.

در واقع، استاندارد ERC-4337 همان قطعه‌ی گمشده‌ی پازل بود که اتریوم برای تبدیل شدن به یک سیستم مالی جهانی و قابل استفاده برای همه‌ی افراد جامعه به آن نیاز داشت.

استاندارد ERC-4337 چگونه کار می‌کند؟

حالا که متوجه شدیم این استاندارد چه هدف بزرگی دارد، بیایید به پشت صحنه برویم و ببینیم این جادو دقیقا چگونه اتفاق می‌افتد. نگران پیچیدگی‌های فنی نباشید؛ ما کل این فرایند را مانند یک سفارش غذا در یک رستوران مدرن بررسی می‌کنیم. در این سیستم جدید، چهار بخش اصلی دست به دست هم می‌دهند تا تجربه‌ی کاربری شما را ساده و لذت‌بخش کنند.

ساختار عملیات کاربر یا UserOperation

در حساب‌های سنتی، وقتی شما می‌خواهید پولی جابه‌جا کنید، یک تراکنش ساده می‌سازید و آن را مستقیما به شبکه‌ی اصلی می‌فرستید. اما در استاندارد جدید، شما به جای ساخت تراکنش خام، یک عملیات کاربر (UserOperation) ایجاد می‌کنید.

این فرم دیجیتالی شامل تمام اطلاعات لازم است؛ مثلا این که چه مقدار پول باید جابه‌جا شود، چه کسی کارمزد را می‌پردازد و شرایط انجام کار چیست. پس از پر شدن، این فرم به جای رفتن به مسیر شلوغ و معمولی شبکه، به یک اتاق انتظار مخصوص فرستاده می‌شود تا در آنجا برای پردازش آماده شود.

نقش Bundler در تجمیع و پردازش تراکنش‌ها

اینجا پای بازیگر دوم به میان می‌آید. باندلر (Bundler) مانند گارسون زرنگ رستوران ما عمل می‌کند. باندلر به اتاق انتظار مخصوص می‌رود، چندین عملیات کاربر یا همان فرم‌های درخواستی را برمی‌دارد و آن‌ها را در یک بسته‌ی بزرگ‌تر دسته‌بندی و تجمیع می‌کند.

دلیل این کار بسیار ساده است، وقتی چندین درخواست به صورت یکجا و در قالب یک بسته‌ی بزرگ به شبکه فرستاده می‌شوند، هم سرعت پردازش بالا می‌رود و هم هزینه‌ی کارمزد بین افراد تقسیم شده و برای همه ارزان‌تر تمام می‌شود.

قرارداد هوشمند نقطه‌ی ورود یا EntryPoint چیست؟

وقتی باندلر بسته‌ی درخواست‌ها را آماده کرد، آن را به یک بخش مرکزی به نام نقطه‌ی ورود (EntryPoint - یک قرارداد هوشمند بسیار امن که نقش دروازه‌بان و بازرس نهایی را در شبکه‌ی اتریوم ایفا می‌کند) تحویل می‌دهد.

می‌توانید نقطه‌ی ورود را مانند سرآشپز یا مدیر سالن رستوران در نظر بگیرید. وظیفه‌ی نقطه‌ی ورود این است که تک‌تک فرم‌های داخل بسته را با دقت بررسی کند. او چک می‌کند که آیا امضای دیجیتال شما درست است؟ آیا پول کافی برای انجام این کار در حساب خود دارید؟ اگر همه چیز درست و قانونی باشد، نقطه‌ی ورود به حساب هوشمند شما دستور می‌دهد تا کار را نهایی کرده و پول را جابه‌جا کند.

سرویس Paymaster و امکان پرداخت کارمزد توسط شخص ثالث

این بخش احتمالا جذاب‌ترین قسمت ماجرا برای کاربران تازه‌کار است. سرویس پرداخت‌کننده یا پی‌مستر (Paymaster - یک قرارداد هوشمند کمکی که می‌تواند هزینه‌ی کارمزد تراکنش سایر کاربران را تقبل کند) مانند یک دوست مهربان است که هزینه‌ی میز رستوران شما را پرداخت می‌کند.

با کمک این سرویس، دو اتفاق هیجان‌انگیز برای شما می‌افتد:

• پرداخت با هر ارزی: شما می‌توانید کارمزد شبکه‌ی اتریوم را به جای ارز اتر، با ارزهای دیگری مانند تتر پرداخت کنید. سرویس پی‌مستر تتر شما را می‌گیرد و خودش به جای شما اتر مورد نیاز شبکه را می‌پردازد.
• تراکنش‌های کاملا رایگان: شرکت‌ها، صرافی‌ها و سازندگان بازی‌های دیجیتال می‌توانند برای جذب مخاطب، از این سرویس استفاده کنند و تمام کارمزدهای شما را از بودجه‌ی بازاریابی خودشان بپردازند تا شما تجربه‌ی کاربری کاملا رایگانی داشته باشید.

جدول مقایسه‌ تفاوت ساختاری حساب‌های EOA و حساب‌های ارتقایافته با ERC-4337

برای این که تمام مفاهیم این بخش در ذهن شما تثبیت شود، در جدول زیر یک مقایسه‌ی کلی و ساده بین حساب‌های قدیمی و حساب‌های نسل جدید انجام داده‌ایم:

ویژگی	حساب معمولی یا EOA	حساب ارتقا یافته با ERC-4337
شروع تراکنش	فقط توسط خود کاربر و با داشتن مقداری ارز اتر به عنوان کارمزد	از طریق ارسال عملیات کاربر و بدون نیاز به داشتن ارز اصلی شبکه
پرداخت کارمزد	اجباری، سخت‌گیرانه و فقط با ارز اصلی شبکه	منعطف، امکان پرداخت با سایر توکن‌ها یا رایگان شدن توسط سرویس‌های دیگر
بازیابی حساب	فقط از طریق کلمات بازیابی (در صورت گم شدن، دارایی برای همیشه نابود می‌شود)	امکان بازیابی ایمن توسط دوستان، خانواده، ایمیل پشتیبان یا سایر دستگاه‌های فرد
تجربه‌ی کاربری	نیازمند تاییدهای مکرر، خسته‌کننده و دستی برای انجام هر مرحله از یک کار مشخص	خودکار، روان و امکان انجام چندین فعالیت پیچیده فقط با یک کلیک و تایید نهایی

مزایا و کاربردهای استاندارد ERC-4337 برای کاربران

اکنون که با پشت صحنه‌ی فنی این استاندارد آشنا شدیم، زمان آن رسیده است که ببینیم این تغییرات در دنیای واقعی چه فایده‌ای برای من و شما دارد. استاندارد ERC-4337 فقط یک به‌روزرسانی خسته‌کننده برای برنامه‌نویسان نیست، بلکه جعبه‌ابزاری قدرتمند است که تجربه‌ی کاربری ما را در شبکه‌ی اتریوم به شکل شگفت‌انگیزی راحت‌تر و امن‌تر می‌کند. در ادامه، جذاب‌ترین کاربردهای این استاندارد را برای کاربران روزمره بررسی می‌کنیم.

خداحافظی با کلمات بازیابی؛ امکان بازیابی اجتماعی و ایمن حساب

یکی از بزرگترین ترس‌های افراد تازه‌کار در دنیای رمزارز، گم کردن کلمات بازیابی است. در سیستم‌های سنتی، اگر شما کاغذ حاوی این کلمات را گم می‌کردید، سرمایه‌ی شما برای همیشه از دست می‌رفت. این موضوع دقیقا شبیه این بود که تنها کلید گاوصندوق خود را در اعماق اقیانوس بیندازید!

اما با ورود حساب‌های هوشمند، ما شاهد قابلیتی به نام بازیابی اجتماعی (Social Recovery) هستیم. با استفاده از این ویژگی، شما می‌توانید دوستان، اعضای خانواده، ایمیل پشتیبان یا حتی وکیل خود را به عنوان نگهبانان حساب تعیین کنید. اگر روزی کلید ورود خود را فراموش کنید، این نگهبانان می‌توانند با تایید هویت شما، به سادگی دسترسی حساب را به شما برگردانند و دیگر نیازی به نگهداری پراسترس از کلمات طولانی روی کاغذ نیست.

پرداخت کارمزد تراکنش با توکن‌های مختلف به جای اتر

همان‌طور که پیش‌تر درباره‌ی سرویس‌های پرداخت‌کننده یا پی‌مستر صحبت کردیم، یکی از شیرین‌ترین مزایای این استاندارد، انعطاف‌پذیری در پرداخت هزینه‌ی خدمات شبکه است. در گذشته، شما برای هر حرکتی در شبکه‌ی اتریوم، مجبور بودید مقداری ارز اتر بخرید و در کیف پول خود نگه دارید تا بتوانید کارمزدها را بپردازید.

با استاندارد جدید، شما می‌توانید هزینه‌ی تراکنش را با همان ارزی که در حال انتقالش هستید (مثلا تتر یا ارزهای دیگر) تسویه کنید. علاوه بر این، بسیاری از شرکت‌ها و برنامه‌های غیرمتمرکز می‌توانند برای تشویق و جذب کاربران جدید، کارمزدها را کاملا صفر کنند و خودشان هزینه‌ها را بپردازند. این ویژگی باعث می‌شود تا ورود به دنیای کریپتو برای یک کاربر مبتدی، درست مانند نصب و استفاده از یک اپلیکیشن ساده‌ی موبایلی، بدون دغدغه و روان باشد.

تایید چندگانه و تعریف سقف برداشت برای امنیت بیشتر

حساب‌های معمولی اتریوم فقط دو حالت داشتند: یا شما کنترل کامل پول را داشتید، یا یک هکر با پیدا کردن رمز شما، تمام حساب را در یک ثانیه خالی می‌کرد. استاندارد ERC-4337 امکانات امنیتی اپلیکیشن‌های بانکی پیشرفته را مستقیما به دنیای غیرمتمرکز می‌آورد و از دارایی شما محافظت می‌کند:

• تعریف سقف برداشت روزانه: شما می‌توانید به حساب هوشمند خود دستور دهید که در هر ۲۴ ساعت، اجازه‌ی خروج بیشتر از صد دلار را ندهد. در این صورت، حتی اگر حسابتان هک شود، سارقان نمی‌توانند تمام سرمایه‌ی شما را یکجا بدزدند.
• تایید چندگانه یا Multisig: با این قابلیت قدرتمند، می‌توانید شرط کنید که برای انتقال مبالغ بزرگ، حتما باید تراکنش هم روی گوشی موبایل و هم روی لپ‌تاپ شما تایید شود، یا این که نیاز به تایید همزمان شما و شریک کاری‌تان باشد.

تراکنش‌های دسته‌ای و تجربه کاربری روان‌تر در برنامه‌های غیرمتمرکز dApps

اگر تا به حال از یک صرافی غیرمتمرکز یا برنامه‌های وب ۳ استفاده کرده باشید، احتمالا می‌دانید که برای یک تبدیل ارز ساده، گاهی باید سه یا چهار بار تراکنش‌های مختلف را امضا و تایید کنید (مثلا یک بار تایید دسترسی به توکن، یک بار تایید تبدیل و غیره). این کار هم زمان‌بر است و هم کارمزد مضاعفی برای شما می‌تراشد.

قابلیتی به نام تراکنش‌های دسته‌ای (Batch Transactions - جمع‌آوری چندین دستور مختلف و انجام همزمان آن‌ها تنها با یک بار تایید نهایی کاربر) این مشکل آزاردهنده را حل می‌کند. به جای این که برای هر مرحله یک بار با کیف پول خود درگیر شوید، می‌توانید تمام کارها را در یک سبد خرید دیجیتال قرار دهید و فقط با فشردن یک دکمه، همه‌ی آن‌ها را در کسری از ثانیه انجام دهید. این یعنی تجربه‌ی کاربری بسیار سریع، روان و لذت‌بخش که باعث می‌شود کار با برنامه‌های غیرمتمرکز به سادگی خریدهای آنلاین روزمره‌ی ما شود.

محدودیت‌ها و چالش‌های پیاده‌سازی استاندارد ERC-4337

هیچ فناوری جدیدی بدون چالش و نقطه‌ی ضعف نیست. با وجود تمام مزایای شگفت‌انگیزی که برای استاندارد ERC-4337 برشمردیم، این سیستم هنوز در ابتدای مسیر خود قرار دارد و برای تبدیل شدن به استاندارد اصلی شبکه‌ی اتریوم، باید از چند مانع بزرگ عبور کند. در این بخش، با نگاهی واقع‌بینانه به بررسی مشکلاتی می‌پردازیم که توسعه‌دهندگان و کاربران در حال حاضر با آن‌ها دست‌ و پنجه نرم می‌کنند.

پیچیدگی‌های فنی و افزایش احتمالی مصرف گس در تراکنش‌های ساده

حساب‌های هوشمند در واقع کدهای برنامه‌نویسی شده هستند. این یعنی هر بار که شما می‌خواهید کاری انجام دهید، شبکه‌ی بلاک‌چین باید این کدها را بخواند و اجرا کند. این موضوع باعث ایجاد یک چالش مهم به نام افزایش مصرف گس می‌شود.

برای درک بهتر، یک مثال ساده می‌زنیم. فرض کنید می‌خواهید یک نامه‌ی کوچک را به خانه‌ی همسایه بفرستید. در حساب‌های معمولی، شما نامه را در دست می‌گیرید و پیاده به خانه‌ی همسایه می‌روید که هزینه‌ی بسیار کمی دارد. اما در حساب‌های هوشمند، به دلیل ساختار امنیتی و کدهای پیچیده، شما برای رساندن همان نامه‌ی کوچک، یک ماشین حمل پول پیشرفته و ضدگلوله کرایه می‌کنید! این تفاوت ساختاری در عمل به این معنی است که:

• در تراکنش‌های پیچیده و چندمرحله‌ای، استاندارد جدید بسیار بهینه‌تر و ارزان‌تر عمل می‌کند؛ زیرا چند کار را در یک قالب انجام می‌دهد.
• اما در تراکنش‌های بسیار ساده (مانند یک انتقال پول معمولی بین دو نفر)، استفاده از حساب‌های مبتنی بر ERC-4337 ممکن است به دلیل مراحل امنیتی بیشتر، کارمزد بالاتری نسبت به یک حساب معمولی روی دست شما بگذارد.

چالش‌های مربوط به پذیرش عمومی توسط کیف پول‌ها و شبکه‌های موجود

یکی دیگر از موانع بزرگ، مسئله‌ی پذیرش عمومی و هماهنگی زیرساخت‌ها است. شبکه‌ی اتریوم سال‌هاست که بر پایه‌ی حساب‌های معمولی کار می‌کند و هزاران برنامه‌ی مختلف بر اساس همان ساختار قدیمی ساخته شده‌اند.

تغییر این رویه، شبیه به تغییر دادن فرمان ماشین‌ها از سمت چپ به راست در کل یک کشور است! شما نمی‌توانید فقط جای فرمان را در ماشین‌ها عوض کنید، بلکه باید تمام جاده‌ها، تابلوها و قوانین راهنمایی و رانندگی را هم از نو تنظیم کنید. در دنیای بلاک‌چین نیز این چالش‌ها شامل موارد زیر است:

• نیاز به به‌روزرسانی برنامه‌ها: بسیاری از برنامه‌های غیرمتمرکز فعلی هنوز زبان حساب‌های هوشمند را نمی‌فهمند و کدهای آن‌ها فقط برای ارتباط با حساب‌های معمولی طراحی شده است.
• وابستگی به شرکت‌های توسعه‌دهنده: برای همه‌گیر شدن این استاندارد، سازندگان کیف پول‌های معروف و صرافی‌ها باید هسته‌ی نرم‌افزارهای خود را به طور کامل تغییر دهند که این یک پروسه‌ی زمان‌بر و پرهزینه است.
• پراکندگی شبکه‌ها: اگرچه این استاندارد روی شبکه‌ی اصلی اتریوم به خوبی کار می‌کند، اما پیاده‌سازی بی‌نقص آن روی لایه‌های دوم (Layer 2s - شبکه‌های جانبی که برای افزایش سرعت و کاهش هزینه‌های شبکه اصلی اتریوم ساخته شده‌اند، مانند آربیتروم یا آپتیمیزم) نیازمند هماهنگی‌های فنی بسیار پیچیده‌ای است.

با تمام این تفاسیر، جامعه‌ی برنامه‌نویسان به شدت در حال کار روی رفع این مشکلات هستند تا مسیر را برای ورود میلیون‌ها کاربر جدید و خلق یک تجربه‌ی کاربری بی‌نقص هموار کنند.

سخن پایانی: آینده‌ی اتریوم با گسترش کیف پول‌های قرارداد هوشمند

به انتهای این سفر جذاب در دنیای فناوری‌های جدید رسیدیم. همان‌طور که با هم بررسی کردیم، استاندارد ERC-4337 و مفهوم انتزاع حساب (Account Abstraction - پنهان کردن کدهای پیچیده در پس‌زمینه و ارائه‌ی محیطی ساده به کاربر) تنها یک به‌روزرسانی ساده‌ی نرم‌افزاری نیستند؛ بلکه یک انقلاب واقعی در نحوه‌ی تعامل ما با شبکه‌ی اتریوم به شمار می‌روند. اتریوم با این قدم بزرگ نشان داد که برای تبدیل شدن به سیستم مالی آینده، حاضر است پیچیدگی‌های فنی را از سر راه بردارد و راحتی کاربر را در اولویت اول قرار دهد.

آینده‌ی اتریوم با گسترش کیف پول‌های قرارداد هوشمند بسیار روشن و هیجان‌انگیز به نظر می‌رسد. با فراگیر شدن این فناوری، در سال‌های پیش رو احتمالا شاهد دستاوردهای زیر خواهیم بود:

• ورود موج جدیدی از کاربران: با حذف موانع ترسناکی مانند خطر گم شدن کلمات بازیابی و اجبار به پرداخت کارمزد با ارزهای خاص، افراد عادی و مبتدی بسیار راحت‌تر از قبل می‌توانند قدم به دنیای رمزارز بگذارند و از امنیت حساب خود مطمئن باشند.
• ترکیب با زندگی روزمره: کیف پول‌های دیجیتال دیگر فقط گاوصندوقی خشک و بی‌روح برای ذخیره‌ی سرمایه نخواهند بود. آن‌ها به دستیارهای مالی هوشمندی تبدیل می‌شوند که می‌توانند پرداخت‌های خودکار ماهانه، تعیین سقف برداشت روزانه و مدیریت یکپارچه‌ی دارایی‌ها را با بالاترین سطح امنیت برای ما انجام دهند.
• ارائه‌ی خدمات رایگان و رقابتی: شرکت‌ها و برنامه‌های غیرمتمرکز (dApps) برای جذب مخاطب بیشتر، می‌توانند هزینه‌ی کارمزدهای شبکه را از جیب خود بپردازند و تجربه‌ی کاربری بسیار روانی را درست شبیه به کار با اپلیکیشن‌های روزمره‌ی موبایل به ارمغان بیاورند.

در نهایت باید گفت که مسیر پذیرش همگانی وب ۳ (Web3) قطعا از مسیر ساده‌سازی می‌گذرد. هرچند هنوز در ابتدای این راه هستیم و چالش‌های فنی مختلفی برای هماهنگی کامل شبکه‌ها و کیف پول‌ها وجود دارد، اما پایه‌های یک اقتصاد دیجیتال امن، سریع و کاربرپسند اکنون محکم‌تر از همیشه بنا شده است. دنیای رمزارز دیگر مختص به برنامه‌نویسان و متخصصان کامپیوتر نیست؛ حالا درهای این دنیای نوآورانه به روی همه‌ی ما باز است تا با خیالی آسوده‌تر از مزایای بی‌نظیر آن بهره‌مند شویم.